De Voorjaarstocht!

Abrahammen

 

In het algemeen kost het mij weinig moeite om verslag te doen van bijvoorbeeld een fietstocht. Nu echter is het een helse strijd. Ik ben werkelijk bekaf, en vecht harder tegen de slaap dan voor het vinden van woorden. Het is een aantal kleppers weer gelukt waar bijna niemand toe in staat is, mij stil te krijgen.

Het was vanmorgen nat en koud met een straffe noordoosten wind. Om 9:00 uur vertrokken met als einddoel het pannenkoekenhuis bij Den Hout op met koffie de 50e verjaardag van Erik te vieren. Bij Dorst werd de groep opgedeeld en verkoos ik om met het deel mee te gaan dat een “iets hoger tempo” wilde gaan fietsen. En dat heb ik geweten. Natuurlijk had ik gisteren al flink gefietst, een 25 jarige bruiloft gevierd, weinig geslapen en bovenal bier in plaats van oude jenever gedronken. En nog steeds heb ik last van mijn knie. Natuurlijk, maar deze zaken als excuus aanvoeren doet afbreuk aan de geweldige inspanningen die de rest van de groep maakte om er met deze wind eens een martelend tempo op te leggen. Verder dan twee keer kort overnemen zat er niet in. Met name Flip en Twan geselden de pedalen en beschadigden mijn ego. Had ik mijn verstand gebruikt was ik met de andere groep meegereden, maar ik volg liever mijn gevoel, en dat heeft me in elk geval een fikse dosis afzien opgeleverd waar ik van elke meter heb genoten.

Ik heb wel mijn verstand gebruikt en ben niet mee gaan koffiedrinken. Als ik dat wel gedaan had dan had ik naar huis moeten bellen om te vragen of iemand mij had willen ophalen. Vanaf Den Hout naar Geertruidenberg had ik ook de straffe wind nog tegen en het leek wel of de brug over het kanaal zich had omgetoverd tot de muur van Huy.

Gelukkig heb ik nu vakantie. Jammer dat ik er volgende week niet bij kan zijn, maar ik kan de rust ook wel even gebruiken. Bedankt weer voor de fietsles!!!

Groet,  Gerard uit Den Berg.

Geef een reactie