Het herfstrondjes

We zijn in de herfst van ons kalenderjaar en van ons wielerseizoen gekomen.
Altijd afwachten wat voor weer het is tijdens zo’n herfstrondje.
Deze morgen dus eerst maar eens op de verschillende weer-apps gekeken. 2 druppeltjes van weer-on-line weet Anneke te melden; 4 extra punten dus. Buienradar geeft aan dat het tegen half tien gaat regenen met een piek om 10 uur. Toch maar even mijn spatbordje op de fiets zetten maar ik laat me verder niet afschrikken. Zoals nog 10 anderen die niet op de buienradar gekeken hebben of die er niet zo in geloven.
Fijn om Frans Marijnissen weer terug aan de start te zien.
Erno heeft de oplossing voor regenweer zegt hij; als je rondjes in het Teteringse bos rijdt, blijft het volgens hem altijd droog. De wetenschapper in mij vraagt zich af of dat wel echt bewezen is maar hij is zo overtuigd dat alle anderen instemmen om met ons allen wat van die droge rondjes te gaan rijden. Het herfstrondje wordt dus herfstrondjes.
De A-renners nemen de kop om de B-renners uit de wind te zetten.
Het tempo ligt vanaf het begin toch wat hoger dan de B gewend is. De dieselmotor van Petra is nog niet warm gedraaid en we nemen even gas terug. Ze herstelt daarna en Piet ontfermt zich voor de rest over haar door haar te coachen en uit de wind te zetten. Piet gaat dus zelf prima dezer dagen en Petra rijdt keurig de tocht verder.
Terwijl ik in afwachting ben van het bewijs van het ongelijk van Erno’s stelling, begint zelfs de zon te schijnen. Zijn bewering blijkt te kloppen, we houden het de hele tijd droog.
Wel behoorlijk wat wind, maar meestal natuurlijk goed beschut in het bos.
Het tweede rondje kiezen we voor een variatie; op het einde van de Poolse Dreef de route linksaf naar de Munninkenhof.  Joop die net daarvoor besloten had een pisstop te houden, heeft dat niet in de gaten en rijdt zich rechtsaf te barsten om ons in te halen; op de verkeerde weg. Uiteindelijk draait hij toch maar om en rijdt tegen de route in waar wij hem weer oppikken. Na 6 rondjes besluiten we het voor gezien te houden, want je moet het weer-geluk niet tarten. John Haanskorf stelt voor om nog over ’t Veer te rijden, maar dat laten we aan hem over. Ik parkeer mijn fiets-spatbord droog achter het huis.
Lekker gefietst.

Volgende week Snerttocht met lekkere erwtensoep van SED in de kantine van onze sponsor RVSA. Hopelijk een grote opkomst.
Dat is leuk voor de prijsuitreiking van de opkomst, gezellig en we kunnen dan een mooie nieuwe clubfoto maken.
Kun je niet fietsen door omstandigheden dan zou het toch mooi zijn dat je komt in wielertenue, zodat je ook mooi op de foto komt.

Tot volgende week.

 

Ad

Geef een reactie