Dit werd een zaterdagritje voor een vrijwilliger. Die hadden we snel gevonden! Twan stak als eerste zijne vinger op. Een ritje over Gurkem en Poederoijen zei tie. Ik stak al over om bij het stoplicht voor te sorteren, maar toen ik omkeek zag ik Twan de Nieuwstraat in fietsen, ik dacht nog ff zou Gurkem verlegd zijn. Nee ik had het verkeerd begrepen, we zouden via de Moerdijkbrug gaan, anders wit ik de weg nie zeit ie nog.

Intussen sloot het voltallige A peloton zich bij Twan aan, om gezellig keuvelend richting Dordt te fietsen. Iedereen mocht een keer op kop fietsen, om zo heerlijk van de omgeving te genieten. Links van ons had je een schitterende  muur, zelden zo’n mooie muur gezien. Een beetje verder zijn we gezellig aan de waterkant gaan zitten om van de Merwede te genieten. Intussen konden we op ons gemak een krentenbolleke naar binnen werken.  Daar zagen we in de verte Gurkum al liggen, schijnt een mooi stadje te zijn, maar wij hebben alleen de brug gezien.

Over de brug op weg naar Woerkum, zei ik nog tegen de leider, zullen we eens een bietje harder gaan fietsen. Dit even aan de rest van ons peloton rond gevraagd, gelukkig was  iedereen eensgezind. Voordat we het wisten, fietsten we langs Poederoijen, en zagen we de brug van Heusden opdoemen. Nog een 30 km vanaf dat punt en we waren weer op de May.  Iets van  niks met zo’n mooi gezelschap. Met ruim 110 km op de teller  namen we in de May dan ook uitgebreid afscheid van ons WTC peloton, dat vandaag bestond uit Frans, Karel,  Oscar, Rob, Jeroen, Bart, Jos, Peter, Michel, Henz, Corné, Arthur, Dré, Robert, Maarten, Warner, Rik, Fin, Klaas,  Matthijs, Bram,  Egbert,  Sjef, en leider van de dag Twan.

Bedankt voor de mooie en gezellige ronde, enne veul fietsplezier met de mannen van TC Prinsenbeek, en onze oud-club genoot Franske, in Frankrijk.

Zaterdagmorgen 20 juni; morgen begint officieel de zomer maar dat was nu niet te voelen; donkere wolken vanuit het noordwesten, de buien zaten volgens de buienradar iets noordelijker, daar hadden we geluk mee.

Normaal leidt Ad de West-Brabanttocht maar deze keer was onze globetrotter niet op tijd thuis van zijn zakentrip naar Amerika. Gelukkig kun je tegenwoordig een rit uploaden op je gps dus zogezegd zo gedaan;  Piet Verkooijen kon nu de rit leiden (had voor de zekerheid wel de rit al 2x voorgereden want je weet maar nooit).

Verzamelen om 8.00 uur; Er stonden al aardig wat WTC’ers; wie ging er met de A mee en wie met de B? Slechts 4 A renners bleven over nadat Peter toch besloot om mee naar West-Brabant te rijden.
Fijn voor ons, want Peter heeft heel de tocht op kop gezeten!

Dus met 10’en vertrokken we via de Brandestraat naar Langeweg, dwars door Zevenbergen naar Standdaarbuiten. Onder de A17 door naar Stampersgat, Gastelsveer, door naar Kruisland, Moerstraten en naar Bergen op Zoom. Bij de Brabants wal het 1^e klimmetje de Vossenberg op. Tussen het vele groen werd de weg vervolgd naar Woensdrecht waar de Rijzende weg in vlot tempo werd afgewerkt. Hierna langs de vliegbasis naar Hoogerheide, Huijbergen en zo tussen de weilanden door naar Nispen. Daar kende ik de weg weer goed, op naar mijn geboortedorp. Piet had zelfs de koffie met appeltaart al besteld en Lars Schaap van Le Mouton stond op het kerkplein al op ons te wachten. We konden toch op het terras zitten ondanks de bewolkte dag maar lang was het niet. Na ong. 20 minuten stond iedereen al weer te trappelen, Wim sloeg zijn thee achterover en we konden weer; op naar deel 2.
Nispen uit naar de rotonde waar het ouderlijk huis van Ad staat. Hierna via ’t Dreefje even Belgie in en zo via de Langeschouw naar Schijf. Hierna richting Klein-Zundert, Rijsbergen en onder het viaductje van het Liesbos naar den Elszakker bij Zonzeel. Vandaaruit was het nog even achter Wagenberg langs naar de May. Zo schiet het wel op als je het zo schrijft, met de fiets duurde het een paar uur langer…….
Maar lekker gefietst en bijgekletst in een mooi landschap. Top.

Bedankt Piet voor de rit en de koffie met en alvast een fijne verjaardag!

Anneke

Ja, ik heb eigenlijk helemaal niets met Rotterdam, toch vind ik het een van de
mooiste tochten.

Om 8.00 uur bij het oude gemeentehuis staan 17 WTC-renners aan het vertrek;
15  B-renners en maar 2 A-renners.
Ik zeg tegen Ad van Wesel; dan moeten wij onze verantwoordelijk maar nemen.

Er zouden in deze 120 km tellende rit ook nog eens 280 hoogte meters moeten worden overwonnen.

Het was perfect fietsweer,  17 graden en (bijna) geen wind.
Op de Moerdijkbrug de eerste hoogtemeters, gevolgd door een afdaling de Kiltunnel in en weer uit. Dan de Heinenoordtunnel in duiken en dan met een klim van 5.2% er weer uit is altijd lastig.

Nu richting Rotterdam over mooie fietspaden. In Rotterdam aangekomen, rijden we rechts van ons liggende Feyenoordkuip voorbij; hier wordt dus volop geroepen naar links kijken!!  Hihihi. Ja,  ons Brabanders zijn niet zo van die Feyenoord-fans.

Dan over de mooie Erasmusbrug, even zoeken en dan zijn we bij ons koffieadres aan een mooi oud haventje; the Dutch Maritem Pub. Hier nuttigen we een lekker groot stuk appeltaart met slagroom en een lekker bakske en zowaar met een klein borreltje.

Hierna gaan we richting de verschrikkelijke klim van de Brienenoordbrug,
maar wij als WTC kleppers hebben daar geen moeite mee.

Bij Slikkerveer (Ridderkerk) zien we een gloednieuw gebouwde Sionskerk waar het ook nog eens zeer druk is. Dat is toch wel heel apart, overal worden kerken gesloten en/of afgebroken en hier bouwen ze een nieuwe.

Hoe verder we richting Brabant komen, gaat de zon steeds meer schijnen.
Nog een stukje langs Dordrecht en weer over de Moerdijkbrug langs de A16 richting Zevenbergschehoek, Wagenberg komen we weer in Made.

Dat hebben we mooi gedaan, 120 km op de teller en 280 hoogtemeters.
Nu thuis weer lekker van de zondag genieten!

groetjes van jullie klepper
Peter Verhagen

Diene Jack heeft ook wat bedacht voor deze zondagmorgen. Moeten wij in de zandbak gaan spelen of zo? Moet ik mijn emmer en schepke  meebrengen?

Nee, het blijkt toch om een fietstocht te gaan. Spullekes maar weer teruggebracht.We gingen eerst maar naar het kleigebied. Dat wil zeggen Andel. Er werd door Jack gelijk het tempo goed ingezet. Ik had nog slechte benen van de dag ervoor. En een uitsmijter Herberg zal daar ook mee te maken hebben gehad. Dus maar een bietje achteraan meegepeddeld. Mag toch ook weleens een keertje zeker?  Bijna alle mensen die zaterdag zo gek waren om naar Ravenstein te fietsen waren ook weer van de partij.

Slingerend door een gedeelte van de Biesbosch trokken wij naar Andelst om hier de dijk naar Wijk en Aalburg te nemen. Er werd lekker afgewisseld op kop. Dat heb ik van horen zeggen, want ik zat in het laatste wiel. Blij dat ik kon volgen. Leeftijd, slechte benen, verkeerde pillekes, wie zal het zeggen.

Speciaal wil ik deze ochtend even Annemiek vernoemen, want na een zware rit van gisteren, maalde zij vandaag ook weer een kilometerke of 90 weg. Dit als voorbereiding voor de grote Ijsselmeertocht.

Via Heusden en Elshout bereikten wij het gehucht Giersbergen, om vervolgens via een smalle fietspad de Rustende Jager te bereiken. Wij waren hier niet de enigen die deze ochtend hier aan het fietsen waren. Het waren er veel die aan het wandelen en fietsen waren. Dit leidde enkele keren tot hachelijke situaties. Misschien een aanbeveling Jack om deze mooie tocht de volgende keer andersom te rijden. Zijn we mooi de drukte voor op de smalle paden in de bossen, en hebben wij geen ergernis van andere gebruikers van dit gebied. Zijn wij toch lekker sociaal bezig. Dus eerst naar het zand, en dan de klei?

Maar het blijft hier een prachtig gebied met hei en de vele zandverstuivingen die dit landschap gevormd hebben. En zo reden wij verder over de parkeerplaats van de Efteing naar Dongen Vaart. Dwars door ’s Gravenmoer en Raamsdonk. En ik maar puffen tussen de wielen. Ter hoogte van Raamsdonkveer nam Jack afscheid van ons, waarna we het laatste stukje zelf terugreden naar de May.

Jack bedank voor het leiden van deze mooie tocht. Volgend jaar andersom, en dan kunnen we spreken van een Supertocht.

Gr De Pakhaas.

De West-Brabanttocht voor de B op zaterdag 20 juni (8 uur vertrek!) fietsen we onder leiding van Piet Verkooyen, Ad is helaas verhinderd.

Voor het eerst warm en zonnig op zondag, en ook nog een milde wind. En deze tocht is de eerste die ik ooit, toen nog op uitnodiging van Peter Broeders, met de WTC Made gefietst heb.

Het zou kunnen dat ik daardoor bevooroordeeld ben, maar ik vind deze tocht een van de mooiste die ik tot nu toe gefietst heb. Dat is natuurlijk ook omdat alles op dit moment groen is en in bloei staat. Op een regenachtige dag zien de polders bij Stampersgat er toch iets minder uitnodigend uit. Dan is het stuk tussen Made en Langeweg al bijna eindeloos. Maar niets van dit alles vandaag. Het was werkelijk fantastisch fietsweer. Minder leuk was dat Ad vanwege een blessure niet mee kon fietsen. Het schijnt niet ernstig te zijn, maar toch vervelend voor hem, en ook voor ons natuurlijk. En niet in het minst omdat Ad de routes strak in zijn hoofd heeft. We gingen met zes op weg. Maar we hopen natuurlijk dat hij er snel vanaf is.

De NNW wind was niet erg vervelend en tot aan Huibergen gingen we er stevig tegenaan. Daar zaten wel op 33,5 gemiddeld. Wat voor de schrijver dezes nog steeds een behoorlijke snelheid is. Helaas, en eigenlijk ook niet toevallig, was er een hardloop evenement bezig in Huibergen. Niet toevallig, want twee jaar geleden was dat ook het geval, en volgens mij  worden veel van onze tochten elk jaar op redelijk vaste weekenden  gepland. Geen probleem overigens, maar we moesten anders door het dorp heen en kwamen zelfs op een oplopende kasseienstrook terecht. Niet voor iedereen een prettige ervaring. Het bleek dus weer dat Ad’s parate routekennis node gemist werd. De gemiddelde snelheid leed er stevig onder. Uiteindelijk zijn we door de bossen bij Bergen op Zoom en gingen weer oostwaarts. En wat ik me nog kon herinneren van twee jaar geleden, koffie met gebak in Nispen. Dit maal weer en Peter trakteerde. Tot dan toe was ik zelf ook zeer tevreden en meende de schande van vorige week nu wel uitgewist te hebben. Iets te enthousiast overigens. Iets te hard overnemen en uit de bocht te fel aanzetten is niet zo handig. Prettig bij de WTC Made is dat dit vriendelijk wordt meegedeeld, ik ben er 30 jaar geleden in Wateringen nog eens het hek voor ingereden. De littekens, alleen fysiek, zijn er nog steeds.

Twee keer lek was te overzien en het  was opnieuw een  prachtige tocht in heerlijk weer met fietsers die er allemaal zin in hadden. Van Made tot Made was het toch weer 130 km fietsfeest. Ik zie weer uit naar volgende week.

Gerard ut Den Berg.

De voorspelling was bar en boos voor dit weekend; veel regen en wind was er volgens de weerspecialisten op komst. Zaterdag was een tocht naar Ravenstein gepland maar bij het verzamelen om 8.00 uur gingen de hemelsluizen even open en daalde de temperatuur naar 9 graden. Na wat overleg werd de tocht 1 week verplaatst. Volgens mij een goede beslissing want anders had je continu in die bui meegefietst en met de terugtocht fijn een krachtige westenwind tegen gehad. De voorspelling voor volgende week zaterdag is 28 graden, het andere uiterste; we zullen zien.
Zatermiddag waren de meeste buitjes opgelost en werd het nog best lekker weer zodat ik nog lekker in de tuin heb kunnen werken. De 2 WTC’ers die in Limburg de mooiste heuveltjes aan het beklimmen waren, hebben gewoon lekker weer gehad en hebben geen regen gezien; fijn voor die mannen.

De voorspelling voor zondag was ook niet veel soeps; Weeronline gaf 2 regendruppels dus extra regenpunten te verdienen deze ochtend. Was het daarom nog best druk bij het oude gemeentehuis? Jan, stralend in zijn rode trui, kon je al van verre zien staan. Wie er niet stond was onze leider (lijder?)  Erno.
Wie wist de route van de Mark en Dinteltocht nog? Het antwoord kwam net aan gefietst. Jacques van Dijk werd vrijwillig aangewezen en hup daar konden we. Zijn zoon Paul was ook aanwezig, even met de B mee was de uitleg want hij had 3 weken niet gefietst.
Marino en Rob van de Wilde Bond sloten ook aan; met z’n tweeën was ook zo wat.  Nou, geen probleem, dan zijn we met zijn 16’en, genoeg koptrekkers dus. En dat was ook zo.
Via Lage Zwaluwe werd er koers gezet naar Moerdijk. Ojee, de eerste druppels. Het zal toch niet de hele ochtend gaan regenen, he? Gelukkig was het maar even en bij Klundert was het weer droog. De wind deed ook zijn best, ik had het idee dat het steeds harder ging waaien. Gelukkig kun je achter Marino lekker wegkruipen.
In Willemstad gingen we via het haventje en dan links het fietspad op. Ik zat net te vertellen dat ik daar nog nooit op dat fietspad had gereden en ineens wist ik waarom; dat moest ook niet, je moest op de weg blijven anders reed je verkeerd.  Dus allemaal draaien en terug. Caspar nam dit erg letterlijk en draaide terug. We hebben hem niet meer gezien.
Hierna gingen we de Dintel over naar den Fendert. Steeds meer wind mee dus we waren op weg naar huis. Op de Goudbloemsedijk, fietsend naast de Mark, werd er LEK geroepen. Rob Norbart kon plakken en wij konden een banaantje eten.
Daarna op weg naar Langeweg. Het begon weer te spetteren en de lucht werd steeds grijzer dus maar niet door de polder. Met de wind in de rug waren we zo op en over het viaduct bij Zevenbergschen Hoek, hup naar Wagenberg en ojee we misten Peter K. en Yp H. We moeten toch op gaan letten! Hopelijk hebben ook zij deze tocht van 82 km. in goede staat volbracht….

Anneke

Opnieuw weinig zon en regen voorspeld. Maar daar was ik zelf niet mee bezig, ik voelde me niet helemaal wel, niet Appie Kim. Ik had al moeite om s ‘morgens twee krentenbollen naar binnen te werken. En als ik geen trek heb, dan is er iets goed mis. Het kan niet aan de voorbereiding liggen. Vorige week goed getraind, op tijd naar bed gegaan, nauwelijks gedronken.

Het is Martien zijn tocht, en dat liet hij merken. Niet van kop af te slaan zo leek het.
Hoewel de andere vier zich niet lieten kennen. Behalve ik dan, zodat we op een totaal aantal van zes van start gingen.

Het tempo lag hoog, ik dacht eerst nog dat de gunstige wind de oorzaak was, maar nee, met de wind schuin en recht op kop lag het tempo ook hoog.

En nu komt het, men ging voor 120 km en die heb ik niet meer meegemaakt.
We reden Andel binnen en de krentenbollen kwamen naar buiten. Net voor dat punt heb ik via Bart gedag gezegd, hij had al regelmatig zeer collegiaal polshoogte genomen. Ik heb de kilometerteller uit gezet en ben heel rustig naar Geertruidenberg gefietst. Hier en daar wat zaadjes gepland voor krentenbollenbomen. Zwetend als een otter en erg misselijk.
Ik zit nu op de bank dit stukje te schrijven en ben nog niet bijgekomen. Ik heb nu zelfs nog geen trek. Ik weet dat het samen uit en samen thuis is, maar om van 5 anderen te verlangen met 25 km/h met mij mee te rijden en mijn anti-peristaltische acties te aanschouwen is teveel gevraagd.

De andere heren, zo heb ik gezien, zijn vlot doorgereden en dat is een understatement.
Ik hoop dat ik me snel wat beter voel, want ik begin er steeds meer plezier in te krijgen.
De bedoeling is dat ik volgende week weer vol gas kan meedoen en het rondje gewoon afmaak.

Groet Gerard ut den Berg!

Het was maar een magere opkomst; slechts 7 WTC’ers (Jan in zijn mooie rode trui, Marc, Piet, Wim, Erik, Erno en ondergetekende)  die om half negen op deze 2e Pinksterdag een tochtje wilden rijden. Was het omdat het zaterdag Den Hout-Den Hout was geweest of omdat het weer niet echt uitnodigde?
Maar we waren wel in het gezelschap van 2 Abrahammen, dat maakte veel goed.
Erno Haanskorf was afgelopen vrijdag de jarige job en Erik Stasse vandaag.
“Ach,” verklaarde hij; ” iedereen sliep nog, dus ik dacht, ik ga maar even fietsen”.

Piet (gelukkig zonder fluit vandaag), leidde ons de weg voor een viaductentocht andersom. We vertrokken via Zevenbergschen Hoek naar den Elsakker. De wind zat hier even mee maar daarna dus gewoon niet meer. Via Breda Noord over de slingerende fietsbrug bij Prinsenbeek. Daarna de fietspaadjes op richting het zuiden. Op kop rouleerde het lekker en iedereen deed zijn werk, er werd goed doorgereden.  Wim was onderweg soms de weg kwijt; het is toch anders als je van de andere kant af komt.
Het weer viel mee, 14 graden en onverwacht af en toe een zonnetje,
mijn jas was eigenlijk net te warm.
Zonder gekke avonturen bereikten we weer gewoon Den Hout.
Maar we reden nu rechtdoor over de bromtol, wat nu?
“Koffie met gebak bij The Pub” riepen Erik en Erno.
Nou, dat hoef je maar een keer te zeggen, lekker hoor.
We hebben Steven en Sophie wakker gemaakt zodat we lekker op het zonnige terras konden genieten van een heerlijk appelgebak; voor de Abrahammen met sterretjes!

Happy  Birthday Erik en Erno!

Anneke