Categorie archieven: Fietsverslagen

Verslagen van tochten

Vakantierit I – Sport

Fietsverslagen

Tijdens de vakantie hebben we bij de sport geen geplande ritten.
In deze tijd zien we wel waar we heen gaan, de meeste mensen zijn toch op vakantie. Althans dat is zo’n beetje de gedachte hierachter.

Dat er bij de sport toch wel behoefte is aan een geplande route, bleek al op de app. Meerdere sporters vroegen waar we naar toe gingen en dus nam Erik het initiatief voor een rondje Hoekse Waard.

Bij het gemeentehuis waren op zondagochtend veel renners te vinden. Ook de Sport was met 7 renners goed vertegenwoordigd. Zelf voelde ik me helemaal niet lekker en besloot vol overtuiging niet mee te gaan met de Sport. Maar nadat ik begreep dat zowel de tour als de trim ook best veel kilometers zouden maken en de Sport ruim in het aantal renners zat, besloot ik op het laatste moment toch met de Sport mee te gaan. Dit met het voornemen om lekker in het wiel van anderen te blijven.

Verwoede pogingen om renners van de tour mee te nemen, liepen op niets uit. Ook Johan van Helmond durfde de uitdaging niet aan, maar ik blijf hopen dat hij toch nog eens een keer meegaat met de sport deze vakantie.

Hoewel in Made de wind nog niet echt voelbaar was, waarschuwde Gerben dat deze fiks was en we het eerste stuk vol wind van voren hadden. Na een rustige aanvang werd op de Ruilverkavelingsweg het tempo verhoogd om vervolgens direct weer te stoppen voor een lekke band bij Twan.
Ik zag hem door een gat in de weg rijden, waarna de band direct plat stond. Een klassiek geval van een “snake bite” ook wel een stootlek genoemd, waarbij de rand van de velg aan weerzijde twee gaatjes stoot in de binnenband.
De band was vlug gewisseld en er werd verder gereden. Aangekomen in de Hoekse Waard leidde Erik ons langs hoekjes waar we nog nooit geweest waren. Leuk om de Hoekse Waard eens anders te rijden.

Er werd binnen de groep lekker gefietst waarbij iedereen kopbeurten pakte, met mijzelf als uitzondering. Ik draaide wel mee, maar eenmaal op kop zakte ik meteen af.

Chris was eindelijk weer eens een keer van de partij bij de Sport. Als geboren klimmer, nam hij bij iedere viaductje de kop over en zag je hem echt genieten!

Ook Twan was weer zichtbaar aan het genieten, zijn conditie wordt steeds beter. Een fijn gevoel nu het Drieluik nadert.

Met Chris op kop verlieten we de Hoekse Waard weer en reden we de Haringvlietburg op naar het Brabantse land. Daar haalden we de Tour in die met een groot peloton stilstonden en aan het kijken waren naar het aangrenzende naaktstrand. Of was er iemand lek gereden? Dat kan natuurlijk ook.

Na de sluizen reden we via Dinteloord en Stampersgat uiteraard nog even langs d’n Elsakker voor een bakske koffie en een punt. Op het terras constateerden we dat we weer lekker hadden gereden en dat we een tempo hadden dat iedereen goed aan kon.
Fijn zo.

Volgende week vakantierit II. Iemand een voorstel voor een route?

Thais

Rondje Strijensas met de Tour

Fietsverslagen

Een forse groep, welgeteld 16 Tour fietsers verzamelden zich bij de start bij het oude Raadhuis om tegen een forse noordwestenwind in te beuken. Want een forse wind stond er. De temperatuur was aangenaam. Na weken met temperaturen boven de 30°C was de 18 a 20° aangenaam.

Juist na Made werden we ingehaald door de Sport. En ik kan zeggen dat het verleidelijk was om in hun wiel te springen en mee te gaan, ik was niet de enige. Echter met de wijsheid achteraf was gezellig met de Tour meedraaien een goede beslissing.

De typische richting van de wind maakte dat het de zuidkant van de dijken redelijk prettig fietsen was. Maar door Lage Zwaluwe fietsen blijft een verzoeking. Volgens mij is daar de afgelopen 42 jaar nooit enig onderhoud gepleegd aan het wegdek. En zo wel, dan was de kwaliteit matig.

Gretig werd er op kop gereden, men had er duidelijk zin in. En na het prachtige stuk langs de Dordtse Kil, met flink wat wind in de zomer wordt het niet veel Hollandser, al zullen de meningen daarover verschillen. En dan natuurlijk een hoogtepunt, of technisch gezien een dieptepunt, van de rit; De Kiltunnel. Omlaag is een prettige sensatie en de neiging om daar zo hard als je kan omlaag te gaan, valt nauwelijks te onderdrukken. Maar na het eerste deel omhoog ga je natuurlijk kapot op het tweede deel. Het is altijd net iets langer dan je op het eerste deel omhoog kan zien. Maar het blijven leuke obstakels in de rit. En na de tunnel, waar ik per definitie de oriëntatie verlies, weer een stukje terug naar het zuiden. En dat was geen straf.

Weer westwaarts wordt het wat lastiger. Over de dijken door prachtige dijkdorpen. Een mooie route is het. In de winter te taai om te verwerken, in de zomer een feestje. De wind was nu wat van de zijkant. Maar er werd al snel een tweede waaier gevormd. Anders zit er een deel al snel op het kantje. Een vervloekte positie. Maar nu dus niet. En uiteindelijk belandde we natuurlijk in Numansdorp waar velen zich opmaakten om omhoog te knallen over de bruggen bij Hellegatsplein. En dat zou mooi zijn geweest als de brug niet open stond…..
Het was een opmerkelijke zaak.
Net voordat de Haringvlietbrug dicht ging, was er een lek. Dat bracht enige discussie op gang over hoe lastig het is om na een lekke band de zaak weer op de velg te krijgen. En, nogmaals bedankt Erik voor de tip, bracht mijn bandentang weer een uitkomst. En kreeg ik, opnieuw van Erik, een tip over de tyreslider. Nog kleiner en nog handiger om de band er weer op te krijgen. De discussie leidde uiteraard verder over velgen en merken banden. Totdat het euvel verholpen was. Toen de brug weer open ging, kwam er van beide kanten een onnoemelijke stroom verkeer op gang. En dat allemaal voor één lullig zeilbootje, dat nog op de motor voer ook. Het leidde in elk geval tot wat gesprekken over economie en regels. Er werd niet meer gesprint op de tweede brug. Het ritme was er voor even uit.


Maar op de dijken richting Fijnaart aangekomen, niet in het minst omdat de wind nu veelal in de rug was, werd het tempo weer opgevoerd en meanderden wij met gezwinde spoed richting mijn favoriete brug over de Mark/Dintel bij Oudenbosch. Vraag me niet waarom, maar ik vind het een prachtig bruggetje. En het is de opmaat naar het stuk richting Zevenbergen, alweer over een dijk.
Nogmaals een korte onderbreking nabij de Pootweg (ik heb ooit een cursus gehad van iemand die daar opgegroeid is en daar volgens mij nog steeds woont en met haar achternaam Poot heet. Wat verder volstrekt niet ter zake doende is) richting Langeweg. Het betrof de derailleur van Kees. Maar met enig wrikken en wroeten werd de derailleur weer in het goede spoor gezet en konden we de tocht vervolgen met een prachtige sprint over de A16 waar Johan even liet zien hoe je dat moet doen. Nog even wat zwoegen met zijwind over het laatste stuk naar Made waar we afscheid namen na een prachtige tocht.

Gerard Koops

In den Bockenreyder

Fietsverslagen

En weer een warme, zonnige ochtend op zondag 12 juli als we naar het verzamelpunt rijden voor een tourtje met de WTC. Wat ben ik blij met mijn mouwloze zomershirtjes. Ook Marianne had haar shirtje weer aan zag ik bij de start. Arion had er een eigen draai aan gegeven; die had zijn windstopper aangedaan ipv zijn gewone shirtje. Toen hij onze shirtjes beter bekeek, zag hij toch wel verschil. Misschien een idee voor de kledingcommissie ook mouwloze shirts voor de mannen in te kopen?

De tourgroep vertrok met een groep van 13 heren en twee dames. Op verzoek werd er iets rustiger van start gegaan dan de voorafgaande weken, zodat iedereen wat in kan fietsen en zijn plekkie kan zoeken. Dat rijdt toch net wat lekkerder dan gelijk in de beugels.
Via de Oosterhoutse bossen lekker in de schaduw naar Bos en Co en achter camping ’t Haasje naar de Flaassendijk. Bij Hulten konden we even pauzeren om een passerende trein voor te laten gaan en daarna ging het door naar Gilze om via de Rielsebaan naar Goirle te fietsen. Ondanks de vele fietspaadjes en bochtjes zat het tempo er goed in.
Via de Beeksedijk reden we naar Hilvarenbeek. Het bosrijke fietspad van de Lage Mierdeseweg werd gevolgd en bij golfclub Midden Brabant werd linksaf geslagen. Op zoek naar koffie en gebak bij Herberg “In den Bockenreyder”. Dat idee hadden meer mensen die ochtend. We vonden een schaduwrijk plekkie tussen de prularia en ezelhok. Voor een aantal van ons was het de eerste keer dat ze daar kwamen en waren verrast over de locatie en ambiance. Het is altijd leuk om daar de Brabantse menukaart en opschriften te lezen en onder het genot van een bakkie koffie met appeltaart en heerlijke slagroom, lekker bij te kletsen. De ober vertelde dat het waarschijnlijk zo druk was omdat iedereen voor de echte hitte op tijd thuis wilde zijn. Ik hoopte voor hem dat hij gelijk had, anders had ie nog een druk dagje voor de boeg. Na twee bakkies werd de terugtocht weer aangevangen want de temperatuur steeg nog steeds naar zomerse waarden.

We reden retour door het landgoed Utrecht richting Poppel. Na een klein stukje België aangedaan te hebben, via Groot Bedaf naar Alpen en de snelweg bij Raakeind over. Niet via maar deze keer achter Molenschot langs gereden. Via de bekende wegen door Dorst en fietspad Hoevenstraat in Oosterhout weer naar de May onder een vrolijk schijnend zonnetje.
Thuis aangekomen zag ik op Strava  dat we 106 km. gereden hadden met 31 persoonlijke prestaties bij 30 graden.
Geen wonder dat ik even moest afkoelen voordat ik smiddags naar een feestje ging. Gelukkig kon ik daar verder afkoelen en het verloren vocht aanvullen met wat biertjes.

Anneke

Elsakker

Fietsverslagen

Vandaag zouden we met de Trim een ritje naar Den Elsakker gaan rijden. De zondag zag er prima uit deze vroege ochtend. Prima fietsweertje was het vooruitzicht. Op de May aangekomen leek ik wel een beetje op Remy, uit alleen op de wereld.. Maar gaandeweg werd het steeds drukker met de fietsers. Zag er veelbelovend uit. Ook de leider van de Trim groep Wim in zijn prachtige leiderstrui was uiteraard ook van de partij. Bert zou ook meerijden bij ons vertelde John Haanskorf maar stond leeg onderweg. Iets over half negen kwam Bert aanrijden en konden we vertrekken.

Met een gezelschap van zeven personen gingen we op pad. Richting Moerdijk. Antoon en Peter Korse namen gelijk het initiatief om er gelijk een lekker tempo op na te houden. Fred was gelukkig ook weer van de partij, en het zou de gehele rit goed met hem gaan. Via bekende wegen kwamen wij in Moerdijk aan, om vervolgens het industriegebied op te zoeken. De fietspaden worden hier steeds slechter vanwege de opdruk van de bomen. Wat een ellende is me dat zeg. Zelf ook regelmatig op kop en zo naderden we Noordhoek. Eindelijk wat betere baantjes. Stukje verderop riep Wim dat het tijd was voor een banaantje. En dat betekent een kleine stop van twee minuten. Want Wim is de leider, en die is de baas..

Nadat de bananen en de koeken naar binnen waren gewerkt ging het richting Standaardbuiten en Oudenbosch. Iedereen was in goede doen vandaag en deed een stukje van het kopwerk. In Oudenbosch ging het langs het Vaticaan en daarna al slingerend richting Etten Leur. Er moest wel flink doorgereden worden want John de Wijs en Andre van Kuijk zouden om elf uur ook daar aanwezig zijn bij de Elsakker. Dus het gas ging er nog een keertje flink op, en via de Zwartenberg kwamen we om iets over elf aan bij de Elsakker. John en Andre zaten al te wachten op ons. Goed om de mannen weer te zien en om onder het genot van een bakske en een puntje weer lekker bij te praten. Gezelligheid kent geen tijd, maar op een gegeven moment werd het toch weer eens tijd om huiswaarts te gaan. En dat deden wij achter Andre aan. En dat beviel ons prima. Na in de May afscheid genomen te hebben ging ik met Bert richting den Berg en van hier ging ik terug naar Oosterhout en Bert naar Sprang Capelle. Weer een mooie en gezellige rit gereden onder zomerse omstandigheden.

Met vr gr De Pakhaas.

 JW’s Rondje Zaltbommel: Vierkante Wielen & Bloeddorstige Beesten

Fietsverslagen

Vandaag is JW de leider van de dag—tenminste, volgens het programma. Want zelfs zonder fysiek aanwezig te zijn, ben je bij ‘de Sport’ gewoon de klos. JW is net verhuisd naar Made en heeft vorige week de fietstraining weer hervat. Het zal niet lang meer duren voordat hij zich weer bij ons aansluit!

Met 7 man sterk is er een prachtige opkomst. Martien, Thijs, Gerben, John, Twan, Marc en ondergetekende hebben er zin in. Mooie route, prima weertje, goede kleppers en natuurlijk een nazit… wat wil een mens nog meer?

“Nou… hopelijk goede benen!  Ik heb er in ieder geval zin in.”

⏱️ De Start: Stiltegebied van 15 m²

Uit sympathie voor de trimgroep (die bleven wachten op een lekrijder) vertrokken wij ook wat later. Om 08:36 uur sprongen de lichten op groen.

Traditioneel moesten we eerst even bijpraten. Dat duurde best wel lang—tot net over de brug van de Tuinbouwweg om precies te zijn. 😂 Vanaf dat moment verandert ons pelotonnetje in een stiltegebied van zo’n 15 m². Behalve de nodige aanwijzingen en waarschuwingen zijn het alleen nog de zoemende kettingen die de stilte doorbreken.

Op de brug bij Hank zwaai ik, na een tikje van Martien, naar Louise. Dat is al de tweede keer deze week! Louise, Karin of Calcit… wie kent ze niet?

💥 Het Gevoel: Vierkante Wielen

Op de Peerenboom kom ik net op kop voordat we de Wilde Bond inhalen. Dat avontuur duurt echter niet lang. Ik voel het direct aan alles: met deze vierkante wielen wordt het vandaag niet mijn dag. Hopelijk komt het met extreem zuinig rijden nog goed, denk ik dan maar.

Op de rotonde naar Dussen wordt de groep even afgeleid door een dubbele voorbumper. Gelukkig leidt dit niet tot een confrontatie met een enkele bumper op vier wielen die van links komt. (Ps: Het was achteraf meer grappig dan gevaarlijk hoor! )

🌊 Blazen Langs de Waal

Om de mooie wegen op de dijken te bereiken, moeten we dwars door Gorinchem heen. Met ‘de Kapitein’ op kop gaat dat (dankzij de Rivierentocht) gelukkig vlekkeloos.

Het is prachtig fietsen langs de Waal. De overzichtelijke, lange en strak geasfalteerde dijken nodigen uit om het gas flink open te trekken. Het tempo ligt direct torenhoog. Ik doe nog steeds stinkend mijn best om de kantjes eraf te rijden. Sparen, sparen, sparen… gonst het door mijn gedachten. Het werkt. Voor zolang het duurt.

Door het mooie weer is het al vroeg druk langs de rivier. Een zwart busje blokkeert ons—al dan niet bewust. Ik gok het laatste, want even later passeert hij mij onnodig hard en angstaanjagend vlakbij.

💨 De Wind Mee & De Ibiza-Ganger

Na Zaltbommel krijgen we de wind enigszins mee, maar dat zegt verder weinig over de intensiteit. We halen de ene na de andere wielrenner in. Marc kiest in Zaltbommel helaas een andere route; daardoor mist hij wel de complimenten die we krijgen van een wielerliefhebber met een hond. 🙂‍↔️ Even kort inhouden en we kunnen weer.

  • Mijn status op dat moment: Gaat nog prima.

Op de Waalbandijk gaat het gas er pas écht op. Op mijn Garmin heb ik vandaag alleen de routeplanner aanstaan; verder niks. Geen snelheid, geen hartslag, geen wattage. Pas achteraf zie ik in de data dat de snelheid constant net op of net onder de 40 km/u lag!

Ondertussen is er een onbekende wielrenner bij ons aangesloten (een zogeheten Ibiza-ganger). Thijs wijst hem er direct op dat er dan wel meegedraaid moet worden. Als achtste man sluit hij achteraan aan. Maar eer hij eindelijk op kop zit, is de hele dijk al afgelegd. Klassiek meeliften, dus. Na één ultrakort kopbeurtje draait hij snel af… de mazzelaar.

☠️ De Man met de Hamer

Langzamerhand krijg ik het steeds moeilijker. Ik kijk angstvallig om me heen of er al iemand anders doorheen zit, maar iedereen ziet er ogenschijnlijk nog fris uit. Of ze kunnen het simpelweg heel goed verbloemen voor de bloemenman.

Bij Brakel delen we nog highfives uit aan twee jonge kinderen op hun fietsjes. 🤚🤚 Ze vonden het prachtig; het was alsof de Tour de France door de straat denderde.

  • Mijn status nu: Helemaal op, nek eraf, compleet uitgepierd. Helaas.

“Ik ben helemaal klaar,” zeg ik zachtjes tegen Gerben.

Enigszins teleurgesteld moet ik toegeven dat de koek op is met die vierkante wielen. Het tempo wordt direct keurig bijgesteld. Opvallend detail: bij meerdere rijders meen ik een vlaag van opluchting te zien. Er wordt sportief gezegd: “Ik heb het ook zwaar hoor… anders zou ik er ook af moeten.”

Maar ik weet wel beter. Aardig bedoeld van ze, maar het zijn diep vanbinnen natuurlijk gewoon bloeddorstige beesten. 🤗😉 Maar eerlijk is eerlijk: ze brengen me keurig netjes naar het terras in Geertruidenberg.

🍻 De Nazit & Frenkie

Marc fietst in één streep door naar Made; hij verkiest zijn nieuwe liefde “Frenkie” boven zijn fietsmaten.

Op het terras wordt het spraakverbod gelukkig direct opgeheven. De sterke verhalen komen los en zelfs ik krijg langzaam weer praatjes. Gerben trakteert de hele bende vanwege zijn verjaardag—nogmaals bedankt, G.!

Bij thuiskomst vraagt Heleen natuurlijk hoe het ging. Mijn antwoord?

“Ik was de sterkste, duh…”

Ondertussen weet zij natuurlijk ook wel beter! 😉

Mannen, er is ontzettend sterk gefietst door jullie. Al met al weer een schitterende rit om af te vinken.
✅ Rit succesvol afgevinkt.

Groeten,
Erik

Tour de Bleskensgraaf

Fietsverslagen

Daar waar de Sport een ploegentijdrit had en de Trim een heuse Toer de Frans, had Gerard van Oerle een Tour de Bleskensgraaf bedacht. Waarschijnlijk geïnspireerd door de route langs Schelluinen richting Soesterberg, werd ook deze week het veen-weide landschap bezocht. Daar waar het water altijd hoog staat om de grond goed te houden en waar alleen gras groeit en koeien grazen.

We hadden best een grote groep. Bij het vertrek telde ik even en verwachte 14-15 renners. Maar omdat Erik (keertje rustig aan) en John (moe van het klussen bij moe) besloten met ons mee te gaan i.p.v. Sport bleken we op 17 te zitten. We kozen dit keer maar meteen voor langs de snelweg blijven om zo de afgesloten wegen in Uppel te vermijden. In Sleeuwijk rijden we rechtdoor naar de dijk, dat vind ik altijd iets veiliger, hoewel …. als je van het fietspad de weg op moet, kun je dat ook onveilig doen zie ik gebeuren.

Na de Gorinchemse brug gaan we dus weer via Schelluinen maar in plaats van naar Hoornaar slaan we nu linksaf om door dit mooie gebied te rijden. Veel water, lintbebouwing met fraaie huizen, koeien, zwanen (één hele grote… van polyester).
Sommigen herkenden stukken van de schaatsroute “De Molentocht” die we nog konden schaatsen toen de winters nog koud waren. Door de slingerende weg en paaltjes bij de dorpen, is het wel goed opletten. We hebben nu westenwind tegen maar ook opvallend veel koptrekkers. Ik dacht “vandaag begin ik achterin en als het nodig is, ga ik wel naar voren”. Ik ben niet één keer voorin geweest. Kon ik mooi kijken of iedereen goed in het peloton bleef. Ook dat ging prima.

Na Bleskensgraaf gaan we linksaf, behalve Erno, die herkent de weg waarschijnlijk en wil nog even een rondje Molentocht doen. De rest niet dus Erno moest terugkomen en mee terug naar het zuiden.
Het viaductje over de A15 doemt op. Wesley hoopt nog even dat we daar niet over hoeven, maar dat moet wel… het is een steil ding. Het volgende klimmetje is de treinbrug “bij het wielerbaantje” (De Baanhoekbrug). Dit is blijkbaar de laatste keer voorlopig want die gaat na dit weekend voor een jaar dicht. Allemaal even op letten want die zit toch regelmatig een keer in een rondje en alternatieven zijn schaars en vervelend druk.

We blijven nu op de dijk langs Dordrecht zuid en dan linksaf naar Moerdijkbrug… maar helaas die is afgesloten. Dan maar rechtdoor naar het fietspad langs de Dordtsche Kil. Ook helaas. Daar rijden we ons vast op een hekwerk. We moeten een eind terug en komen zo op de landelijke route langs de Dordtse Biesbosch in een stiltegebied. Over de Moerdijkbrug nemen we de route langs Blauwe Sluis. Dan moeten we wachten, iemand is zijn bidon verloren en die moet opgehaald.
Mooi stukje inhalen dus, zo kom ik toch weer goed op kop. Nog even wat calorieën verbranden want Flip heeft beloofd om die aan te vullen met koffie en gebak ter ere van zijn 70e verjaardag. Ik vind dat ik goed mijn best gedaan heb, dus de spuitbus met slagroom moet er ook aan geloven.
Lang leve Flip en dat we allemaal maar zo mogen fietsen op ons 70e!

Ad van Wesel

Team Time Trial WTC Sport

Fietsverslagen

Hij is weer begonnen, de Tour de France. En vele kleppers hebben zaterdag de openingsrit gezien, de Team Time Trial. Zo ook de kleppers van de WTC Sport: Twan, Geert, Thijs en ik. Na de helden van de tour als een geoliede machine door de straten van Barcelona te zien knallen, was het inspiratieniveau hoog. Zelfs zo hoog dat er ook een vleugje Frans door de appgroep ging. Zo werden al enkele namen van de Traaise kant wat verfraaid naar Toine en Gérard. Ook bij het verzamelpunt voor de Grand Départ viel me al op dat ook de sokken hoog opgetrokken waren, en er goed naar de aerodynamica is gekeken bij het aanschieten van de wielerkleding. De trim en tour waren al van start gegaan. Nog even een kort overleg met le Capitaine en Toine waar we nou precies naartoe gingen, en via welke weg. Philipsdam, met een bakkie bij d’n Elsakker, opperde Le Toine. Gelijk bij de start was het overduidelijk dat de benen overliepen van motivatie, gelijk in een lint, wind op kop vanuit ’t westen. Allez, Allez c’est parti! Via Sept Montagnes naar de Volkerakbrug. De wind deed zijn best om ons uit formatie te blazen maar deze kleppers lieten zich niet kennen en de wattages bleven op grand niveau. Uiteraard werden de beurten netjes verdeeld en deed iedereen zijn werk in het kleine maar strakke peloton, zoals dat hoort in een team time trial.

Bij de Philipsdam aangekomen werd de wind ons eindelijk wat gunstiger. Een verzoek van le Capitaine om niet te hard de brug op te rijden om het team strak samen te houden, daarna mocht het gas open. À toute allure de brug af, dit kwam al dichtbij de snelheden die in Barcelona ook werden gehaald. Alleen was dat hun gemiddelde en bij ons werd het de topsnelheid. Ik werd er nog even op gewezen dat d’n Elsakker toch nog niet open was, maar ja, met die wind in de rug nu ging het bijna vanzelf.

Enkele bidons werden nog even gevuld in des montagnes de pierre, waarbij le Capitaine als wat extra motivatie riep dat 35 km/u gemiddeld toch wel gehaald moest worden vandaag. Dat was niet aan dovemansoren gericht dus ging het team verder met de time trial. De sokken van Toine met aanmoedigende kreten erop als Vamos Vamos brachten weer een stoot met energie, en de train à grande vitesse ging gestaag verder.

Door le trou des pilons en langs Standard Dehors kwamen we aan bij d’n Elsakker voor een welverdiende koffie en appelpunt, merci Gérard! Op het terras wist Gérard ook nog eens te vertellen dat Toine linkshandig is omdat hij daarmee zijn bidons pakt. Toine vertelde al snel dat hij met zijn rechterhand ook de nodige trucjes kan. Le Capitaine had overigens de beste manier om erachter te komen of je nou links- of rechtshandig bent.

In verband met familiaire festiviteiten moest ik la deuxième tournée de cafés overslaan. Maar voordat ik op mijn vélo stapte werd me nog wel even duidelijk gemaakt dat het gemiddelde nu niet omlaag kon gaan ondanks ik het laatste stukje nog solo naar de May ging. Au revoir riep het team al wuivend toen ik vertrok en zij nog een bakkie namen… Au revoir, l’équipe!

Bien à vous, Marc

Jubileumweekend WTC Made 50 jaar

Fietsverslagen

WTC Made werd als “WTC Piet van Dijk” opgericht op 1 april 1976. Wat toen wellicht een grap leek, blijkt nu een vereniging die na vijftig jaar nog springlevend is! In het weekend van 27 en 28 juni 2026 werd dit gevierd met een fiets twee-daagse en een feestmiddag/avond.

Om het gouden jubileum te vieren, had de feestcommissie de leden uitgenodigd om een tweedaagse te fietsen naar Soesterberg en De Bilt. Ruim dertig mensen gaven zich hiervoor op. Normaal is dit qua afstanden geen probleem, maar het kostte de organisatoren veel hoofdbrekens door de uitzonderlijke hitte en de aangekondigde code rood. Na veel wikken en wegen ging de tocht wel door, maar met een aantal maatregelen om het minder zwaar te maken en zo veilig mogelijk te houden. Er werd om 7.30 uur vertrokken, de tour en de trim reden gezamenlijk een rustig tempo, er was een extra tussenstop met ijsjes en koel water (verzorgd door leden die liever niet fietsten maar er wel graag bij waren), er was een eventuele mogelijkheid om af te stappen en de fiets op de auto te zetten omdat er nu een aantal leden met de auto richting Soesterberg reden. Met deze oplossingen was iedereen blij en zo was het ook prima te doen. Een mooie rit en met wat omleidingen door wegwerkzaamheden arriveerden de tour/trim renners na 95 km rond het middaguur bij restaurant Soesterdal naast de landingsbaan van het bekende voormalige vliegveld Soesterberg. De Sportploeg had een eigen route van 138 km. en arriveerde niet veel later.
Na een korte opfris- en verkleedpartij achter de door Gerard Koops geïmproviseerde kleedkamer, kon er gezamenlijk genoten worden van een heerlijke lunch.

Tegen 14.00 uur werd een kleine wandeling gemaakt over de startbaan naar het nabij gelegen Nationaal Militair Museum. Daar stonden twee enthousiaste gidsen klaar in de koele airco om een tour door het museum te verzorgen. Het werd een interessant verhaal en de gidsen hadden zich nog extra verdiept in de “dienstfiets”. Er was bijvoorbeeld een vouwfiets te zien die militairen meenamen bij operatie Market Garden als ze met de parachute uit het vliegtuig sprongen. Ook de rondleiding binnen in de Chinook helikopter werd zeer gewaardeerd. Die dingen zie en hoor je vaak overkomen in Made of als je bij Gilze fietst. Nu kon je er met de hele groep eens binnen in staan en van een expert horen wat deze hightech machine allemaal kan.
Na het museumbezoek volgde weer een omkleedsessie om nog een stukje te fietsen naar Hotel van der Valk in Den Bilt. Nadat iedereen weer fris en fruitig was, kwamen de verhalen op het terras los en de kelen werden gesmeerd. Om 20.00 uur mochten we binnen aanschuiven voor een uitgebreid en lekker drie gangen menu en werden de calorieën aangevuld.  Om deze warme feestelijke dag gezellig af te sluiten, werd er op het terras nog een lekker afzakkertje gedronken waarbij we getrakteerd werden op een lichtshow (het onweer duurde die nacht tot een uur of vier!).

Zondagochtend schoven we om 7.30 uur aan bij het ontbijt, de een wat frisser dan de ander (omdat de airco niet op alle kamers even actief was) en om 8.15 uur konden we verzamelen en de tassen inleveren bij onze verzorgingsploeg.
Door het onweer en de regen van die nacht, was het zondagmorgen wat koeler om terug te fietsen. Deze zondag fietsten we in diverse oude clubshirts; een mooi gezicht. Na de foto met deze retroshirts kon de terugtocht worden gestart in dezelfde samenstellingen als de dag ervoor.
In het eerste stuk was het wegdek nog nat en lagen er veel takken en viezigheid op de fietspaden. Het duurde niet lang bij de TT voordat er LEK geroepen werd. Ook een tweede LEK volgde iets later. Gelukkig bleef het daarbij. In Culemborg gingen we gezellig met het pontje over en net voor Arkel werden we weer verwend door onze verzorgingsploeg met banaantje en koel water. We arriveerden rond half een in Made na 84 km. De sportploeg had ook op dag twee weer ruim 130 km. gereden; chapeau.

Even eten, opfrissen en rusten en toen kon de feestkleding aan, want het jubileum werd verder gevierd met een tuinfeest met barbecue bij ons in de tuin. Hierbij waren naast de huidige leden met partner, ook ereleden en oud-leden met speciale verdiensten, uitgenodigd. Het was een gezellige drukte en het weer was perfect.
Voorzitter Ad van Wesel heette iedereen van harte welkom en bedankte de sponsoren die dit mede mogelijk hadden gemaakt.
En hij had nog een verrassing in petto; onverwachts riep hij alle WTC leden bij elkaar voor een ingelaste Algemene Ledenvergadering. Dit was nodig was om, volgens de statuutregels, namens het bestuur een voordracht aan de leden te kunnen doen voor een nieuw Erelid en zij moesten daarover gaan stemmen.  
Daarvoor werd Flip Segeren naar voren gehaald en werden zijn verdiensten voor de club tijdens zijn 29 jaar lidmaatschap en 24 jaar! in het bestuur opgenoemd ter onderbouwing van het bestuursvoorstel; kledingman, ziekenbezoekjes en fruitmandjes, sociale en gezellige sfeermaker in de club, koptrekker, bandenverwisselaar en bochtenveger tijdrit parkoers. 
Na deze opsomming, kon de ledenstemming gehouden worden. Flip werd unaniem tot Erelid van de club benoemd! Hij kreeg van WTC Made een mooi beeld van een fietser voor dit mooie moment.


Tijdens de rondvraag van de vergadering bracht oprichter, eerste voorzitter en Erelid 1 Kees Reniers nog wat zaken in voor de vergadering die positief ontvangen werden. Toen was het hoog tijd om met een hamerslag de vergadering te sluiten, de notulen van deze vergadering volgen.
De jubileumcommissie (Peter Kuijpers, Corné Schoenmakers, Thijs Hillen, Gerard Koops en Ad van Wesel) en gastvrouw Anneke werden door Flip in het zonnetje gezet voor het organiseren van dit prachtige weekend.
En toen was het tijd om met lekker eten en drinken het jubileum passend te vieren.

Er werd lekker bij gekletst en vele herinneringen opgehaald. Ook het kleine  museum van de club wat was ingericht met de hoogtepunten in het 50 jarige bestaan,  was aanleiding voor toelichtingen en sterke verhalen van (oud) leden.
Het bleef nog lang gezellig en aan de plannen te horen die daar ontstonden, kan de club voorlopig zeker nog vooruit.

Anneke

Vaderdag rit door de mooie Noordwaard

Fietsverslagen

Zaterdagochtend was ik verrast dat ik een rit zou gaan leiden naar Kerkdriel. Daar waren we wel eens eerder geweest dacht ik, maar ik kon de route niet vinden.
De Sport is een hecht team, dus dacht vraag het eerst even na bij enkele andere sportleden. J antwoordde “ge weet toch waar Kerkdriel ligt” en T liet mij weten “doe maar wat, tis jouw rit.” Dat is toch geweldig dat je in een team altijd terug kan vallen op de hulp vanuit een groep.

Gelukkig was daar onze Dansk kaptajn die mij op grote afstand op weghielp. Toch weer dat teamgevoel terug en aan de slag met aanpassen, want het was toch wel ver met Vaderdag. Twan liet ons weten om 11u terug te willen zijn. Er stond niet bij of dat dit een eis van zijn vrouw was, of dat hij daar zelf nog invloed op heeft gehad. Met het teamgevoel in gedachten, leek het mij dan wel zo leuk om dan gewoon Noordwaard te rijden, met de mogelijkheid voor Twan om eerder af te slaan. En zo zijn we wat eerder terug voor Vaderdag.

Op de achtergrond was ik aan het stoeien met een ouder model Garmin van mijn zoon. Die van mij had ik aan hem meegegeven, want hij is op zijn racefiets vertrokken naar Spanje. De Garmin van hem deed het niet goed en dan wil je als ouders liever niet dat hij naar de stand van de zon moet kijken om de juiste richting te bepalen. Al snel kwam ik erachter dat het uitlenen een geweldig idee is geweest, want dat ding van hem deed eigenlijk niks van wat het zou moeten doen.

Aan de start, zonder Garmin, reden we weg met Thijs, Twan, Erik, Daan, Geert en ik.
John was er helaas toch niet bij. Die had zich netjes afgemeld, na toch uit de kraan te hebben gedronken in ’t Fèr denk ik, of misschien een ander drankje.

Twee aan twee gingen we op pad. Leuk om even bij te praten samen. Ik zei al tegen Geert, het is de vraag hoelang Thijs dit leuk blijft vinden. De wegen waren nog een beetje nat en helaas had Geert al voor G’berg lek. Geert had het zo gefixt en we konden verder.

Aangekomen in Raamsdonk zag ik iemand van ons hard wegrijden. Dan maar volgen en Thijs zette de toon, wat een power. Om en om nam iedereen zijn kopbeurten en iedereen kon goed mee. Gelukkig weet ik zelfs deze route vrij goed uit mijn hoofd en kon zo af en toe mijn kapiteins spreuken roepen. We reden lekker, veel van de wegen lenen zich goed hiervoor.

Aangekomen in de Biesbosch reed ik toevallig op kop. Ik had mij vooraf al voorgenomen om te genieten van het uitzicht, wat een mooi gebied. En dan komen er ook nog eens 6 gekkies langs in een WTC pakje. Voordat we de Noordwaard uitdraaiden, riep Twan nog dat het de laatste keer is geweest dat hij vooraf zegt dat hij op tijd terug moet zijn haha.

Leuk dat Daan en Geert als nieuwe leden dit jaar zo lekker meerijden. Daan had de dag ervoor al behoorlijk gefietst, maar was gewoon weer sterk. Geert zijn ritten kunnen we niet zien. Wellicht traint hij er veel voor, maar dan zou het wel heel makkelijk zijn.

Aangekomen bij Hank nam Erik de kopbeurt over en ik zie de snelheid naar 43 gaan. Gelukkig was dit een kort stukje en werd het daarna iets minder. Wat een stappen heeft hij gemaakt. Klasse en het plezier straalt ervan af.
In Geertruidenberg gaven we Twan een box, toch lekker mee geweest en goed gereden.

Wij gingen nog het terras op in Geertruidenberg en genoten van koffie met appeltaart. Iedereen was zichtbaar tevreden over deze mooie rit. En leuk om lekker bij te praten over van alles. Genieten met een hoofdletter.

Daarna vervolgden we onze weg naar Made. Het tempo bleef hetzelfde, al werden we nog ingehaald door een scooter. Thijs haakte al snel in het wiel en de rest wat later. Het gat dichtrijden was nog niet zo eenvoudig, maar we zijn natuurlijk wel zo gedreven (gek) om dat te proberen.

Het was een prachtige, zonnige en gezellige Sportrit. Gelukkig werd dit door iedereen zo ervaren.

Groetjes Gerben

Schaduwrith voor de Tour

Fietsverslagen

We zitten met nieuwe warmterecords deze week dus als ik de route uitkies voor deze dag, neem ik er eentje met veel schaduw. Omdat het vannacht geregend heeft, valt het bij het vertrek ook nog wel mee. Wat ook meevalt, is de opkomst van 13 tour-rijders, want in de app zag ik wat afmeldingen, vooral van mensen die het Powerweekend te veel kracht vinden kosten. Zo niet Flip trouwens, 2 dagen geweest en toch aan de start. En scherp, want hij heeft de route die ik gestuurd heb, bestudeerd en weet dat daar een stukje bij zit waar je beter niet kunt komen. In de Rith ligt split of grit weet hij te melden. We willen natuurlijk geen schuivers en zeker ook geen lekke banden. Daarop besluiten we de route wat aan te passen, direct naar Rijsbergen en dan langs Hazeldonk in plaats van langs de Galderse meren.
Helaas mocht dit niet baten, want ondanks dat we de steentjes vermeden, kwam de teller voor lek toch op 3. Ik denk het record voor dit jaar in één rit. Met dit weer is het niet erg om even stil te staan. Daar krijg je geen kou van, sterker nog, juist bij dat stilstaan voelde je goed hoe warm het is als je geen rijwind hebt. Bij alle drie de lekke banden werd de dader in de vorm van steentje of andere scherpe dingen niet gevonden. Dat is altijd wat zorgelijk voor herhaling, maar de lekke banden waren bij drie verschillende fietsen. Er werd bediscussieerd wat nou het beste merk banden is… daar kwamen we niet uit. We waren het wel eens dat nu we minder hard oppompen dan in het verleden (door bredere banden) we toch wel minder lek rijden.  
Het rondje gaat over veel typisch Brabantse weggetjes met bomen. Lekker veel schaduw maar wel veel draaien en keren en heel veel tegenliggers. Ook bij ’t Zand moeten we weer van de geplande route afwijken. Een wegafsluiting maakte het rondje iets groter. Maar uiteindelijk fietsen we toch maar twee kilometer meer dan gepland dus daar verwacht ik geen ingezonden brieven over want nog mooi voor de echte hitte komen we weer in Made aan.
Goede training voor de jubileum 2-daags volgend weekend. Dan wordt het ook weer tropisch warm maar daar raken we steeds meer aan gewend.  Ons afsluitend feestje lijkt ook mooi weer te krijgen.
Van de week gaan we alles klaarzetten daarvoor.
Ik kijk er naar uit!

Ad van Wesel