Het rondje was volgens mij exact het omgekeerde van de ronde die we twee weken geleden reden. En zo zien we de zaak ook een vanuit een ander perspectief. Bovendien is het een pracht rondje.

Het voordeel van het hebben van een hond, is dat je niet hoeft te gokken wat het weer is. Daar kom je vanzelf achter als ‘m uitlaat. En het was frisser dan het er uit zag. Tijd om toch maar de sexy gele overschoenen tevoorschijn te halen.

Het was wel prettig dat er bij de start weinig wind stond. Altijd een goed begin. En het is overigens in deze tijd van het jaar (en ook later) dat de wind uit het westen van laag, naar steviger in de loop van de dag gaat. Ik ben vergeten waarom.

Het eerste stuk tot aan Zevenbergen is een moetje, wat mij betreft. En ik geloof dat ik daar niet de enige in ben. Maar eenmaal door Zevenbergen heen begint het feest. Niet in het minst omdat we na de houten brug over de Mark richting Oudenbosch lekker begonnen te draaien. Zonder uitzonderingen. En daarbij werd het tempo ook nog strak gehouden. Geen uitschieters naar boven, geen uitschieters naar beneden. Gewoon een lekker stevig tempo waarbij het waaierrijden een soort dansje lijkt te gaan worden. Dit laatste kun je gewoon uit je geheugen wissen. Het is misschien wat over de top. Het blijft natuurlijk gewoon doortrappen.

De wind begon wel toe te nemen en kwam uit het noordwesten. Niks mis mee, maar als je probeert om volle bak bij Hellegatsplein omhoog te kachelen, dan word je er aan herinnerd dat er nog zoiets bestaat als een parkeerstand. Bij de tweede helling werd er een algemene plaspauze gehouden. Een welkom stukje rust. Eenmaal over de bruggen kregen we de wind mee en gingen in gestaag tempo over de dijken, sommige slingerend, sommige kaarsrecht. Het was een echt rustige zondag, met opvallend weinig verkeer. Dus weinig oponthoud, lekker doortrappen.

En op een gegeven moment kom je bij de Kiltunnel. Het is op een of andere manier niet mogelijk om daar tegelijk dezelfde weg te nemen. Er zijn er ook nog al wat. Het leidde tot wat hilariteit.

De Kiltunnel zelf is erg verradelijk. Hij is net iets langer omhoog dan mijn adem. Maar het naar beneden zoeven is dan wel weer leuk. Toch eerst het zoet voor je verzuurt.

Langs de Dortse kil vind ik altijd schitterend. En met de wind in de rug is dat nog veel leuker.

De Moerdijkbrug werd op creatieve wijze overgestoken, en nog steeds met diezelfde wind in de rug. Over de Dirk de Botsdijk (schitterende naam) door Lage Zwaluwe de polder weer in. En het laatste stuk werd er fors gas gegeven. Ik heb maar net gedaan alsof ik aan het uitrijden was. Ik kon het niet meer bijbenen. Helaas moet ik volgend weekend werken, de weg terug naar Geertruidenberg was een staaltje surplace die volgende week met moeite geevenaard zal worden.

Gerard K.

Deze zondag 12 april zijn er blijkbaar veel andere activiteiten, want ondanks fris maar wel mooi fietsweer zie ik een wat kleinere groep als ik bij het oude gemeentehuis aankom. Nog wel ruim boven de 50% opkomst maar we waren de drukte gewend.
Als tour groep gaan we eerst naar Baarle en dan langs de grens onder Breda door om dan westelijk van Breda weer omhoog te rijden, passend bij de zuidelijk wind van deze ochtend. Ik wist nog dat we vorig jaar een rondje reden wat in mijn beleving een beetje om het dorp Baarle Nassau ging. Dus die even uit Strava gevist en GPX van gemaakt. Nog even gekeken en leek wel goed om te volgen. Verschillende mensen hadden hem ook op hun navigatie staan, wel fijn is als je het rondje zelf niet goed kent, dan kun je samen kijken.
Als we vertrekken, blijken we met 10 renners te zijn. Maar dat duurt niet lang. Peter Bastiaanse merkt bij Oosterhout al dat het toch niet verstandig is om tegen de 100 km te gaan fietsen. Hij wil terugdraaien. Ik “interview” hem nog even serieus om te horen wat er aan de hand is en of we hem echt alleen terug kunnen laten rijden zoals hij zegt. Blijkt dat hij al een paar dagen niet lekker is en heel slecht geslapen heeft met een kop vol snot… Ik vertrouw er op dat hij goed thuis gaat komen en wij trekken ons weer in gang. Het gaat via bekende wegen naar ’t Zand en dan naar Baarle.
De wind is al weer harder dan ik verwacht had. Er wordt een carrousel georganiseerd op kop. Zes renners draaien lekker door en de anderen proberen daar achter te schuilen. We proberen de snelheid niet op te laten lopen maar gewoon de inspanning te verdelen. Voor Baarle loopt de route inderdaad anders dan ik hem normaal zou doen. Maar uiteindelijk pakken we toch een stukje centrum mee. Maar we hebben ook iets gemist want de route geeft aan dat we er af zijn. Maar we zien een bordje Ulicoten en daar moeten we heen, dus dat is gemakkelijk weer op te pikken. Met wind nu vooral opzij gaan we naar Meer. Ik zit met Corné op kop als hij zegt… “hadden we hier niet links gemoeten?” Inderdaad, niet goed op de routeplanner gelet. Na 100 meter draaien we terug. Maar iedereen is blij met dit stukje want we zien een prachtig 19^e -eeuws huis dat niemand had willen missen.
Terug op de route gaat het naar Meerseldreef en richting Hazeldonk. Daar zien we verkeersregelaars op de weg. Die laten ons door ondanks de borden. Dat is mooi. Maar het blijft niet goed gaan. Net voor de Galderse meren komen we bij een kruising met weer verkeersregelaars en nu moeten we wel stoppen. Met nog drie andere fietsclubs die daar opgehouden worden, zijn we getuige van een wielerevenement: Toekomstcup Omloop van Breda en Galder; 2026_Technische-gids_Omloop-van-Breda_Versie-1.pdf

Ziet er professioneel uit met voorrij auto’s , motoren en heel lang wachten voor het peloton voorbij komt. Misschien hebben we wel de nieuwe Marianne of Demi gezien, maar we zijn het er allemaal over eens dat we dit wel hadden willen missen.
Via Effen gaan we de Rith in. Daar heeft Corné een variant die prima is. De routeplanner sputtert flink tegen natuurlijk en op het moment dat we volgens mij weer op de bekende route zitten, blijft hij dat doen. Hoe kan dit nu? Maar dan herinner ik met dat we vorig jaar daar ook in een wielerwedstrijd terecht kwamen. Wellicht dezelfde? Toen moesten we verplicht met de route meefietsen van de verkeersregelaars. Terecht, niet er tegen in, maar daardoor de rare variant uiteindelijk door het fietstunneltje. Dat doen we deze keer niet. We nemen de route die we altijd rijden en dan via Prinsenbeek en Elsakker. Wij kunnen daar gewoon voorbij rijden zonder te stoppen.
Nu lekker wind mee en zo touren we weer naar de May. Sommigen rijden nog een paar kilometer verder om op de honderd te komen. Ik vind het prima zo, weer lekker getraind.

Ad van Wesel

Een helder nachtje en dat betekent een fris begin van de dag. Met het Geweld uit Geertruidenberg een beetje verlaat. De telefoon moet tegenwoordig wel mee.

Een mooi groepje met Matadoren uit Made, Wrekers uit Wagenberg en Kanjers uit Den Hout (probeer daar maar eens een hyperbolische alliteratie van te maken). Er hoefde geen splitsing gemaakt te worden.

Een flauw zonnetje begeleidde ons door de gebruikelijke polder via Lage Zwaluwe naar de Moerdijkbrug. Lang geleden dat ik boven de rivieren verkeerde, waarbij ik het Hollandsch Diep als grens trek natuurlijk.

Opvallend was het gebrek aan wind. En in dit geval moest dat aan den lijve worden ondervonden omdat de windmolens op dit soort dagen sowieso stil staan. Maar het was zo. Meer dan 1 Bft uit het noordwesten was het niet. Het bracht langs Dortsche Kil naar het enige obstakel waar de wind geen rol speelt. De Kiltunnel. Wat gaat dat lekker omlaag daar. En wat is het laatste stukje omhoog lang en steil. Mijn hartslag sloeg de maat van “Vandaag is Rood!”, en het duurde even voordat iedereen was bijgekomen.

In de Hoekse Waard aangekomen, is het een mooi polderlandschap, en eenmaal van de rijksweg af is het een prachtig fietstochten over slingerde dijken, rechte dijken en alles daartussen wat betreft dijken.

De natuur, laten we dit zo maar noemen, bloeit op, met Herik, Hondsdraf en Paarse Dovenetel. En nog veel meer. Ik werd daar twee dagen geleden al door Ad op gewezen, maar ik heb een geheugen als een zeef.

Waar ik een jaar of 12 geleden ook al stuk ging, maar de andere kant op, was bij Hellegatsplein (waar komen toch die namen met de Hel vandaan, zo slecht is het daar toch ook weer niet?).

De eerste klim gaat nog wel, de tweede doet de knieën breken. Langzaam lopen daar de benen vol.

Over de dijken terug, onder de rivieren, is niet minder mooi. En als ik het bordje Zwingelspaan zie, dan is mijn dag helemaal goed. Wat een schitterende naam.

Er werd lekker doorgefietst. Maar er was gelukkig ook tijd om wat kennis te maken met ons nieuwe lid Wim Peggeman.

Altijd leuk om te horen wat mensen doen, wat ze beweegt, en natuurlijk, waarom ze fietsen.

Na ongeveer 97 km was ook de laatste kaap gerond in de polders richting Made en was het een mooi fietstochtje. Met mooi zonnetje, geen wind. Wel een plaspauze, maar geen lekke banden.

Zoals ze in Noorden zeggen: “Het kon minder!”.

Gerard K.

Het is vandaag “Stille Zaterdag” maar aan de start van onze WTC tochten hoor ik een vrolijk geklets. De opkomst is wel wat minder dan afgelopen weken. Mensen zijn waarschijnlijk eieren aan het verven, of thuis nog aan het bijkomen van het prijskaartje van die dingen. Want waar we het allemaal hebben over de hoge dieselprijs, zijn eitjes van € 0,39 per stuk helemaal duur geworden. Goed voor onze klanten, zal ik dan maar denken. Hopelijk is het goede weer dat er aan komt naast lekker voor wielrenners ook het einde aan de vogelgriep zodat de eieren die wij eten om te herstellen na een lange tocht, ook weer op normaal niveau.
Maar terug naar de start.
Ik tel een mannetje of 14 dus geen noodzaak om te splitsen deze keer. En Marc de Peijper wil vandaag de Sport uitproberen, dus gaan wij met 13 op pad. Via Blauwe Sluis rijden we richting Moerdijk en dan willen we over het industrieterrein. Maar ik zie van een afstandje al dat de brug net voor het industrieterrein dicht is. Wat normaal beter nieuws is dan dat hij open is… maar nu is de weg dicht. Even denk ik nog dat we over het fietspad er wel langs komen maar op het fietspad staat een grote zak om fietsers tegen te houden. Nee, niet zo’n gewaardeerde verkeersregelaar, maar echt een big bag met zand of zo er in.
Dan gaan we dus even linksaf richting A17 en over de Rode Vaart brug daar en de parallelweg naar het punt waar we weer op de route kunnen komen.
Op het fietspad merk ik dat de wind toch wat eerder aan het aantrekken is dan ik op de app gezien had. Daar zou het pas om tien uur van windkracht 2 naar 3 gaan, maar we krijgen nu al een pittige wind van voren. Hmm, dan is het nog lang naar het meest westelijke punt van onze tocht: De Boompjesdijk vlak bij het Volkerak.
We hebben wel mooie wegen waar de wind steeds een beetje uit dezelfde richting blijft komen, dus kunnen we ronddraaien en daar doet ook nagenoeg iedereen aan mee, wat de “wind op kop tijd” per persoon behoorlijk verkort. Helemaal vlekkeloos en rustig gaat het nog niet maar wel beter dan een paar weken terug.
Na de Boompjesdijk moeten we even op adem komen en ik zie krentenbollen, repen en andere caloriebommen naar binnen geschoven worden voor deel 2. Met wind in de rug wordt het namelijk niet persé makkelijker, want dan willen we natuurlijk onze snelheid wat opkrikken. Binnen de kortste keren zijn we in Stampersgat. Via Oudenbosch rijden we naar de bekende Lammegatsebrug. Traditioneel een stuk waar we bij westenwind even boven de veertig rijden. Dus doen we dat nu ook maar niet zo gek dat de groep uit elkaar valt. We pakken het industrieterreintje in Zevenbergen om via het fietsbruggetje op het fietspad richting de May te rijden.
Het valt mij op dat Leo die op kop rijdt nu, even af lijkt te remmen. Hij ziet een bestelauto van Albert Heijn en denkt dat Twan besloten heeft nog wat repen aan ons te komen uitreiken. Maar dat is ijdele hoop, de deuren blijven dicht en hij zal het toch met de zelf meegebrachte spullen moeten doen.

Op het viaduct over de HSL worden de benen nog een keer getest. Nu lijken bij sommigen toch de benen niet meer optimaal te zijn en moeten we echt hergroeperen. Het laatste stuk doen we niet meer te gek en zo komen we na een lekker tochtje bij al wat aangenamer (warmer) weer thuis. Als het goed is zet de temperatuurverbetering nu door en gaan we op voor mooi fietsweer op tweede paasdag.

Ad van Wesel