Beste fietsvrienden,

Het was zondagmorgen en boven Made hing een flinke deken van mist. Niet bepaald het weer waarbij je denkt: “Kom, we gaan lekker 80 kilometer fietsen!” Maar echte fietsers laten zich natuurlijk niet tegenhouden door een beetje mist. Hooguit door een stevige tegenwind… 😜

Om 09.00 uur verzamelden we bij het gemeentehuis in Made. De ploeg van vandaag bestond uit Wim R., Peter Korse, Peter Kuijpers, Bert Timmermans, Fred Brouwer en ondergetekende. Een mooi stelletje bij elkaar en klaar voor het Rondje Poederoijen!

De eerste kilometers richting Dussen verliepen prima. Het tempo zat er lekker in en iedereen hield zich nog keurig aan zijn beurt. Maar de mist was hardnekkig. Richting Almkerk bleef het zicht beperkt en moesten we soms goed opletten of we nu naar de weg, een fietser of een verdwaalde koe stonden te kijken. Maar niet getreurd: fietsen houdt je warm!
En dat bleek maar weer eens waar. Al had ik voor de zekerheid beenstukken aangetrokken. Achteraf misschien een tikkeltje enthousiast, maar ja… wie had kunnen voorspellen dat die mist later plaats zou maken voor een heerlijk zonnetje?
Tussen Almkerk en Poederoijen begon de lucht langzaam op te klaren. De zon prikte voorzichtig door de mist heen en ineens kregen we het gevoel dat we niet op een zondagmorgen in Brabant reden, maar ergens aan de Côte d’Azur.
Nou ja… bijna dan. 😂

Eenmaal op de dijk richting Poederoijen werd er stevig doorgereden. Bert en Peter Korse namen regelmatig de kop over en hielden het tempo strak.
De zon werd steeds warmer en langzaam begonnen de beenstukken toch een beetje overbodig te voelen.
Maar er was nóg een reden om het tempo erin te houden: Fred had thuis namelijk appeltaart beloofd!
En zoals iedere wielrenner weet: voor appeltaart kun je nét iets harder fietsen. 🍎🚴‍♂️

Poederoijen werd achter ons gelaten en via Aalst, Nederhemert en Welseind reden we richting de brug bij Heusden. Daarna volgden we de Maas over een prachtige dijk.
Eigenlijk was het vandaag letterlijk en figuurlijk een “dijk van een tocht”!

Onderweg werd er nog even een korte stop ingelast voor een kleine versnapering. En natuurlijk werd van de gelegenheid gebruikgemaakt om even wat zaken uit de broek te hangen.
Voor alle duidelijkheid: een plasje doen! 😂
Je moet tenslotte ook de natuur een beetje helpen.

Het was inmiddels gezellig druk op de route. Wandelaars, fietsers en andere recreanten genoten net als wij van het steeds beter wordende weer. De zon had inmiddels de mist definitief verdreven en de temperatuur was ronduit aangenaam geworden.

Al keuvelend en genietend van de omgeving kwamen we via Raamsdonk uiteindelijk in Geertruidenberg terecht. Daar namen we afscheid van Peter Kuijpers, die zijn eigen weg naar huis vervolgde. De rest reed door richting Made, onze begin- én eindbestemming. En daar wachtte de grote beloning!

Fred en Carla ontvingen Bert, Peter Korse en mijzelf hartelijk in hun prachtige tuin. En Fred bleek niet alleen een verdienstelijk fietser, maar ook een ware meesterbakker. Zaterdagavond had hij namelijk een heerlijke appeltaart gebakken en die mochten wij soldaat maken. Nou, dat hebben we ons geen twee keer laten zeggen!
De smaakpapillen werden flink verwend. De kilometers, de mist, de dijk, de wind en zelfs de beenstukken waren op slag vergeten. Wat een taart. Wat een ontvangst. Wat een verwennerij!
Onder het genot van koffie, appeltaart en de nodige sterke wielerverhalen werd de rit nog eens uitgebreid geëvalueerd.
Zoals gebruikelijk werd er natuurlijk geen enkele kilometer overdreven… althans, dat denken we. 😉

Na deze gezellige nazit namen we afscheid van elkaar. De teller stond inmiddels op 80 kilometer en de zon scheen volop op onze bolletjes.
Een prachtige rit met de WTC Trimgroep: een fijne groep fietsers, mooie dijken, een beetje mist, steeds meer zon en als kers op de taart… letterlijk… een fantastische appeltaart van Fred.

En voor de liefhebbers:
Remco kwam, zag en overwon! 😄🚴‍♂️

Kortom:
Rondje Poederoijen – 80 kilometer, nul klachten en één hele goede reden om nog eens terug te komen!

Met dank aan alle mannen voor de gezelligheid, Fred en Carla voor de gastvrijheid en natuurlijk meesterbakker Fred voor de onvergetelijke appeltaart.

Tot de volgende kilometers!

Groetjes,
Pakhaas A.I.

Nadat deze rit verleden week zondag niet doorging door het wat mindere weer, was het weer vandaag een stuk beter om erop uit te fietsen. En dat gebeurde ook. Met zes mannen en een jongedame stonden wij om half negen al te popelen om erop uit te trekken. Zo geschiede. De wind stond in het eerste gedeelte in ons voordeel, dus op de terugweg langs vooral de Lek zou het best pittig worden. Bij het vertrek was het nog best vrij fris, zodoende wat extra kleding stukken aangetrokken. Iedereen denkt aan Nieuwpoort aan de slag die er in 1600 geweest is. Dat klopt, maar niet hier. Dat speelde zich af in België bij de rivier De Ijzer. Daar ligt ook een Nieuwpoort. Zo, dat was een klein stukje geschiedenis en nu een verslagje over het heden. Met de wind in het hol ging het in gestrekte draf naar Gorinchem. Daar de brug over om linksaf te slaan richting Schelluinen. Hier even gestopt want Fred moest zich even ontkleden van zijn winterkledij. Hier zaten we in het mooie gebied van de Alblasserwaard. Altijd mooi om hier te fietsen want veel in dit gebied doet mij denken aan hoe het oude Nederland er vroeger uit gezien moet hebben. En dat zien wij hier in dit prachtige gebied bij vlagen nog terug.

Er werd goed meegewerkt op kop van de groep met o.a Antoon, Peter B, etc. Tempo bleef er prima inzitten. Wij passeerden intussen Hoornaar om vervolgens het mooie Goudriaan aan te doen. Dwars door het plaatsje liep een mooi watertje wat mij maar hoefden te volgen om weer op de doorgaande weg uit te komen die richting Schoonhoven voerde. Na een kilometer of vijf deze weg gevolgd te hebben kwam de pont over de Lek naar Schoonhoven in zicht. Net daarvoor sloegen we rechtsaf om via een smal weggetje en een stijl klimmetje op de kasseikes uit te komen, die ons na een korte afdaling naar onze koffiestop in Nieuwpoort bracht. Prachtige stop bij Eetcafe De Dam gelegen aan een klein sluisje met mooi uitzicht. Altijd goed toeven in dit historische vestingstadje waar de tijd nog stil staat. Ik zou deze ochtend trakteren op koffie met een puntje. Helaas kon Peter Bastiaansen hier geen gebruik van maken want hij werd vanmiddag verwacht bij het bloemen corso te Zundert. Dus Peter ging vast op huis aan.

Wij zaten intussen te genieten op het zonovergoten terras van de koffie en het puntje, maar na een halfuurtje werd het toch weer eens tijd om op te stappen. Op naar de Lek. Hier ging de wind ook zijn spel spelen. Schuin tegen langs de rivier, ging het naar Tienhoven en Ameide, om de Lek te verlaten bij Sluis om naar Meerkerk te gaan. Vanaf hier veel wind op de kop maar iedereen deed zijn deel van het kopwerk. Na een omleiding bij Meerkerk ging de tocht verder naar Arkel, waar wij de loop van het Merwedekanaal volgden tot aan Gorinchem. De Brug over en daarna na Sleeuwijk. Hier kreeg Fred last van krampen. Waarschijnlijk te weinig gedronken en getraind dan kunnen dit de symptomen zijn. En ook de afstand natuurlijk. Wij hebben Fred in een rustig tempo verder begeleid om via de kortste weg langs de A27 terug te rijden naar Made. Fred weer blij dat hij thuis was, en ik heb genoten met de anderen van de fijne tocht. Tot de volgende keer.

Met vr gr Geraldinho

De bedoeling op deze enigszins natte zondagochtend was om naar Nieuwpoort te rijden. Maar na onderling overleg werd er besloten om een ritje rond Dongen te rijden. Met Wim, Peter Kuijpers, Peter Bastiaansen, Annemieke en mijn persoontje gingen we op pad. Over Den Hout, Ter Aalst door de bossen en manege op naar de Warandelaan. Vandaar ging het in gestrekte trap via de Burg Materlaan over de A27 naar de Hannebroek. Met Peter Bastiaansen en ik werd er een mooi strak tempo gereden zodat iedereen goed kon volgen. De regen viel nog steeds maar geen grote hoeveelheden en ook droge periodes onderweg. We staken de Vijf Eikenweg over om de Steenhovensebaan onder onze wielen te voelen. Daarna kwamen wij bij de Rijensestraatweg ter hoogte van Spijs en Ijs. Daar overgestoken. Pang ging het en Peter Kuijpers stond te voet. Bandenschade in de motregen. Potverdorie zeg!! Peter B. ging gelijk assisteren om Peter K zo snel als het kon weer op weg te helpen. Ik had intussen mijn elektronische luchtmachine uit mijn tasje getoverd om dadelijk het nieuwe binnenbandje van een luchtinjectie van 7 bar te voorzien. En of dat lukte zeg. Toen hij op ventieltje gedrukt werd en aangezet werd gilde het apparaatje als een speenvarken. Er werd zelfs dekking gezocht mocht het spul uit elkaar klappen, maar gelukkig bleef alles heel.

Na deze miserie gingen we weer verder richting Tichelrijt en vervolgens het kanaal over. Daarna via de 4 Bunderweg naar de Tilburgseweg om via de Cola linksaf te slaan langs de Moerse Hoeve om vervolgens in de Moer aan te komen. Door de bossen richting Loon op Zand om net na de natuur begraafplaats rechtsaf te slaan. Hier maakten wij een ommetje rond het Blauwe Meer om daarna naar het Golfhotel te rijden. Wel lekker rustig fietsen met zo’n klein gezelschap. Na het Golfhotel ging het via Dongense Vaart Naar ’s Gravenmoer om daar bij het Halve Zolenpad uit te komen. Dit gevolg tot ’t Fer. Daar de Veerse weg overgestoken langs de velden van Right O, om via Geertruidenberg en Made terug huiswaarts te keren. Het was weer een goed bestede zondagochtend!!! Voor volgende week zondag staat Nieuwpoort opnieuw op het programma, en hopen op beter.

Met vr gr De Pakhaas.

Vandaag stond de bijpraat tocht op het programma, maar eerst moest er natuurlijk gefietst worden.

​Goed om te zien dat Peter Verhagen er weer bij was na een zeer moeilijke periode. Ook Kevin was weer van de partij. Allebei hadden ze besloten met de Trim mee te gaan, uiteraard verstandig. Dat na een lange afwezigheid. Klokslag half negen vertrokken wij onder de bezielende leiding van Johan Smits die een mooi rondje had uitgestippeld. De kanten van Noordhoek opzoeken. Gelijk maar met Johan op kop om via de watertoren de May uit te rijden. Door de polder naar Zevenbergsche Hoek. Het was weer goed toeven op de fiets na een fris begin. Het najaar komt in zicht, de dagen worden korter en sommige ritten langer. Hahahaha. Ons aller vriendin Annemieke was ook weer van de partij. Ze heeft haar villa in Drente even verlaten om weer een gezellig ritje met ons mee te rijden. En ook regelmatig op kop. Johan liet ons mooie plekjes zien in de omgeving van de Roode Vaart waar sommigen onder ons het bestaan niet eens wisten. Altijd fijn dat je als fietser verrast word op plaatsen vaak dicht bij huis waar je bestaan niet van wist.

​Door Noordhoek en Kreek gingen we ter hoogte van Standdaarbuiten over het bruggetje de Mark over. Daarna riep de bananenman dat het tijd was om een minuutje of drie te stoppen om een banaan of een andere versnapering weg te werken. Daarna onder impuls van Johan was het weer tijd om het vervolg van de route op te pakken. Zo gezegd, zo gedaan. Vanaf hier was het gewoon de loop van de Mark volgen die ons door een weids landschap leide. Bijna iedereen heeft deze ochtend een stukje van het kopwerk gedaan. Beide Peters, Antoon, Annemieke enz. Via Langeweg en Terheijden terug door de bossen kwamen wij ruim op tijd aan bij Bergvliet. Het thuishonk van Kevin. Ik kwam er pas voor het eerst, maar wat een mooie lokatie. Marianne van Oerle had er voor gezorgd dat wij hier terecht konden. Tenminste dat denk ik Marianne. Jij bent er kind aan huis en hoort bij het meubilair!!!! Ook John de Wijs was aanwezig, niet als fietser, maar om er gewoon bij te zijn. Gewoon tof. John is nog steeds herstellende van wat hem is overkomen een paar maanden geleden. Waarschijnlijk zal John dit jaar de laatste ritten niet meer mee fietsen om helemaal te herstellen.

​Intussen waren ook de tour en sport binnen gesijpeld om daarna met z’n allen nog wat bij te praten over van alles en nog wat. Bakker Peter was weer het e.a vast te leggen voor het nageslacht. Na een uurtje was de koffie en het appelgebak op en gingen sommigen onder ons huiswaarts, waaronder mijn persoontje. Het was weer een prachtige zondagochtend met een leuke fietsrit en een prima nazit. Johan jij nog bedankt voor de mooie rit met sommige nieuwe baantjes.

​De Pakhaas.

Jullie zullen wel denken tour-trim? Dat komt eigenlijk omdat een aantal fanatieke fietsliefhebbers zoals onze prententrekker Peter en de man van ter Aalst Gerard, zonodig deze dag naar Etten Leur moesten, en om te hopen dat ze met wat vrouwelijk schoon op de foto konden. Peter had vip kaarten en Gerard uitgenodigd om mee te gaan. En zo geschiede deze dag. Gerard en ook Marianne en Leo gingen deze ochtend ook met ons mee. Ze moesten allemaal op tijd terug zijn, dus gingen ze met de trim mee. Ze wisten natuurijk ook dat het bij ons altijd goed toeven is. Bakkertje ging vast op eigen gelegenheid naar Etten Leur. Dat is de reden dat ze bij ons aansloten omdat ze op tijd terug moesten zijn. Vandaar dat het vandaag T.T. werd.

Met Peter Korse als leider vandaag zouden we een mooi rondje door de bossen rijden. Met gelijk Peter en Leo op kop ging het in mooie weersomstandigheden door de bossen naar Dorst, om vandaar naar Bavel te fietsen. Bavel uit, viaduct over om rechtdoor te rijden om via het Ulvenhoutse voorbos Ulvenhout te bereiken. Weinig wind vandaag, zodat het lekker opschoot. Peter, Andre en Wim hadden de route afgelopen week al verkend dus fout rijden was niet aan de orde. Nadat wij in Ulvenhout de dorpsstraat hadden gepasseerd en even later ook de Mark waren gepasseerd ging het over de Galderseweg en heide naar het Mastbos. Al laverend langs de slagbomen reden wij hier een prachtig stukje bos in.

Ook nog om te vermelden natuurlijk is dat ook Jaques van Dijk veer van de partij was. Mede door zijn fysieke gesteldheid heeft Jaques ook een prachtige BMC fiets met ondersteuning aangeschaft om toch lekker met met de trim te kunnen fietsen. Wij vinden het als trim allemaal fijn Jaques dat je weer terug bent. Na het uitrijden van het Mastbos en nadat wij over de A16 gereden waren, kwamen wij al snel aan in Effen. Mooi klein plaatsje. Ook werd er in deze omgeving een stop ingelast om een banaantje of een ander stukje voeding naar binnen te werken. Marianne maakte gelijk van de gelegenheid gebruik om van dit illustere gezelschap een foto te maken. Dat alles aan de herinnering voor het samen rijden met de Trim.

Vervolgens nog een stukje Liesbos meegepakt om daarna via het Meulenpad en Wagenberg terug te keren naar Made. Alweer een geslaagde rit, mede dankzij alle trimmers, en de kleppers van de Tour, Marianne, Gerard en Leo. O ja, als jullie goed zoeken zien jullie nog een prachtige foto van Gerard en Peter met een paar bloedmooie dames in kleurige kledij.

Met vr gr De Pakhaas.

Het beloofde weer een mooie zondagochtend te worden voor een tof fietsritje met de Trim. Met achten stonden we deze ochtend aan het vertrek, om er eens een stevige lap op te geven. En dat onder de bezielende leiding van de leider Wim. Hij kent overal de weg en zodoende had hij deze ochtend ook weer een mooi parcours uitgetekend.

​Het eerste stuk ging gezwind richting de Moerdijkbrug. Met Antoon en Peter Bastiaansen werd er gelijk voor iedereen een mooi tempo onderhouden. John was er deze ochtend ook weer bij, en niet te vergeten Fred. Beiden bleven lekker tussen de wieltjes meedraaien. De Moerdijkbrug naderde en hier ging ieder in zijn eigen tempo omhoog om na de afzink weer tot een groep samen te komen. Hier aangekomen ging het rechtsaf om via Den Engel richting de Dordtse Biesbosch te rijden.

​Hier werd de loop van de Merwede gevolgd om net voor de Kop van het Land linksaf te slaan om al slingerend door de prachtige Biesbosch bij de Kiltunnel uit te komen en deze bovenlangs te passeren. Weer terug bij de Merwede. Weer terug over de Moerdijkbrug. Lekker sprinten met de mannen om bovenop te geraken. Met Peter B, Peter K en Wim lekker duelleren en de benen eens goed testen was dit toch weer een bezig gebeuren. Hierna ging het terug via Moerdijk, Zevenbergsche Hoek, Wagenberg terug naar Made.

​Wim had weer een prima ritje gemaakt en dat zorgde ervoor dat wij deze tocht met plezier konden afsluiten. Tijd om de laatste rit van de meisjes te gaan bekijken in de Tour de Femmes. En bij de dames is ons kleine landje gewoon wereldtop! Genieten geblazen.

​Gr De Pakhaas.

Om 8 uur zondagochtend draaide ik de May al in om ruim op tijd aanwezig te zijn voor deze bijzondere tocht. Het zou een tocht worden met oplopende temperaturen, en met een stralende zon onderweg. Speciale metgezel deze dag zou Andre van Kuijk zijn en ook Flip zou met ons meerijden deze ochtend. En dat om z’n hoofd leeg te maken voor iets wat hem erg heeft aangegrepen. Alle respect daarvoor. Het was deze ochtend een redelijke opkomst bij de Trim, en met Andre en Flip erbij kwamen we uit op 8 man. De geplande route die wij zouden gaan rijden ging anders door een afgesloten spoorweg bij Dorst. Dus ging het via de Vijf Eikenweg om bij het molenhotel de oude Rijksweg over te steken. Daarna ging het via de Broekstraat naar de Chaamseweg om net voor Chaam de Heikantseweg in te draaien. Met Andre en Flip voorop ging het met een lekker tempo van rond de 25 km per uur vooruit. Andre in z’n Batmobiel en Flip ernaast gaf ons genoeg tijd om onder elkaar een praatje te maken. Via Dassemus en Strijbeek kwamen op de Meersel-Dreef aan. Een kilometer verderop moesten wij zijn. Maar voordat het zover was moesten wij eerst nog via de milieustraat die ongeveer ook een km lang was. Bij ons is die op zondag gesloten maar hier is die op zondag open onder de noemer rommelmarkt!!!! Nadat wij al zigzaggend tussen poppen, kleding, theepotten etc het eindpunt van deze marteling hadden bereikt, stonden Peter en Annie Broeders daar te wachten op ons. Wij wisten ervan dat zij hier zouden staan.

Wij zouden met Peter en Annie gezamenlijk te voet verder gaan naar de Mariagrot, om gezamenlijk een kaarsje op te steken voor onze oud leden die ons ontvallen zijn, en voor de mensen die ons lief zijn en die sukkelen met hun gezondheid op wat voor manier dan ooit. De mis was net afgelopen toen wij daar aankwamen bij de grot, en konden wij erbij om de kaarsen aan te steken. Annie maakte intussen foto’s van het tafereel terwijl wij in gedachten waren verzonken. Of je nu gelovig bent of niet, dit is toch een plaats waar je rust, en voor sommigen ook troost ervaart. Een plaats voor herinneringen, en ook voor je aardse bestaan. Dat maakt deze rit ook zo bijzonder en mooi. Nadat ik nog een klein woordje had gesproken gingen wij bij het voormalige klooster aan de overkant genieten van een bakske koffie met een puntje, aangeboden door Annie en Peter. Hele fijne geste natuurlijk, en dat werd zeer gewaardeerd. Op het terras nog gezellig nagepraat, en na een plasje gedaan te hebben en nog een mooie groepsfoto genomen te hebben door Annie, stegen wij weer op onze stalen rossen om de terugrit te aanvaarden. Peter en Annie gingen in deze omgeving zelf ook nog een rondje rijden.

Met een goed gevoel na deze herdenking ging het opnieuw al zigzaggend door de milieustraat richting de Galderse Meren, om vervolgens koers te zetten naar Effen. Daarna door de Liesdreef, Leursebaan, achter Prinsenbeek langs, om via de Wetering terug te keren in Wagenberg. En vandaar weer terug te keren in de May. Weer een fijne tocht gereden met de Trim, en onze speciale dank gaat uit naar Peter en Annie voor de supporting en de mooie foto’s.

Gr De Pakhaas.

Zondagochtend, dat betekent weer fietsen. Heb er uiteraard weer veel zin in.
Zat al om iets na achten op het bankje bij het gemeentehuis. Heerlijk rustig toch?
Maar langzaam aan druppelden de andere fietsers binnen. Werd het toch wat gezelliger.
Antoon kwam nog even vragen bij ons of de route niet aangepast kon worden van de Trim i.v.m. de harde wind, maar kreeg niet genoeg medestanders. Echte Flandriens kijken niet waar de wind vandaan komt. Gewoon het gas erop en gaan. Je hebt hem mee en tegen.
Wim had voor ons het bekende rondje Slingerdreef in petto. Met een klein groepje van vijf personen zouden wij deze klus gaan klaren. Dit waren Antoon Romme, leider Wim, uit het mooie Den Hout kwam Peter Bastiaansen onze gelederen versterken en gelukkig was John de Wijs er na een lang revalidatie proces ook weer van de partij.
Heel fijn dat je er weer bij bent Klepper. Wij als Trim hebben jou gemist.

Tijd om te gaan fietsen. Met Peter en ik op kop en de haren in de wind ging het via Den Hout richting Oosterhout. Daarna via de Burg. Materlaan de A 27 overgestoken om door het bos naar de Vijf Eiken weg te gaan. Daarna de oude Rijksweg over langs de basis, verder te gaan langs de camping en in rap tempo richting ’t Zand te gaan. Met Peter en Antoon bleef het tempo er lekker inzitten. Ook met John ging het prima.
Intussen bleef de wind flink doorwaaien maar ieder deed een paar trappen extra om het tempo erin te houden.
Bananentijd, bananentijd klonk het nog een keer. Bij ’t Zand werd er gestopt om een banaantje, een koek of wat anders naar binnen te slaan. Ook voor een sanitaire stop was dit een goed moment.
Daarna weer op pad en al slingerend door het mooie bosgebied naar de Slingerdreef. Dit was voor iedereen bekend terrein en het tempo ging weer een beetje de hoogte in.
Bavel kwam in zicht, en daarna Dorst. Wim had de zaak prima onder controle, en zodoende was er ook tijd om regelmatig met elkaar een praatje te maken en te genieten van de omgeving waar wij doorheen reden. Intussen begon de lucht flink dicht te trekken. Hopen dat we droog thuis komen potverdorie. Het zal toch niet zijn dat…….
Nadat we het Houtse Meer voorbij waren ging het door Den Hout waar Peter Bastiaansen en ik een stukje verder afscheid namen, en iedereen huiswaarts ging.
Het was weer een gezellige ochtend, en ik kwam gelukkig droog thuis aan.
Ik hoop de rest ook.

Gr Geraldinho.

De zondag dat Jonas de tour verliet en Remco de zware bergrit won. Ook de zondag dat Max in België 3e werd en ook de zondag dat de Argentijnen zichzelf naar huis hebben geschopt. Maar ook de zondag dat de Trim met z’n vieren moesten vertrekken. En dat met een prima weertje. Wim had een familiefeestje, dus onze leider kon vandaag niet mee. Jammer Wim, er hijgen er een paar in je nek. Die rode trui werkt als een lap op een stier.
Goede opkomst deze ochtend ondanks de vakantieperiode. Met Peter Korse, Peter Kuijpers, Bert Timmermans en de schrijver van dit stukje gingen wij klokslag 8.30 uur op pad. Vandaag een flink windje. De May uit en op naar Geertruidenberg. Ondanks de wind zat er gelijk al een lekker tempo in. ’T Fer, de brug over om vervolgens Hank aan te doen. Lekker samen met Bert op kop, bietje ouwehoeren, gezellig toch!!! Bert vindt het bij de Trim altijd een warm bad. Goed om te horen Bert, dat vinden wij ook. Gaan jullie nog ergens koffiedrinken? vroeg Bert. Als jij dat wilt Bert, is daar altijd een mouw aan te passen. Ik trakteer! zei Bert. Bakkerskil zou het worden. Een goei adressie!
We reden intussen over de dijk door de Hank naar Nieuwendijk. Dijken in overvloed deze ochtend. Peerke Kuijpers had een prima route gemaakt. Er werd intussen regelmatig van kop gewisseld wat wel zo lekker was met die wind. Over de Gorinchemse brug naar Schelluinen. Dus de Alblasserwaard in. Ook hier is het altijd prachtig fietsen. Stukje ouderwets Nederland zou ik zeggen. Wij gingen hier over de doorgaande weg richting Schoonhoven. Na een paar kilometer sloegen we af naar Pinkeveer, mooi gelegen tussen riet en water. Een adembenemend stukje landschap werd ons deel. Bij de Nieuweweg ging het rechtsaf. Links van ons stond een oude wipmolen uit 1638. Deze werd gebruikt om de polder droog te malen en wordt hier bij wateroverlast nog steeds voor gebruikt.
Intussen flink nat geworden van een flinke bui die over dit gebied trok. Was weer even wennen na een lange droge periode. Temperatuur gaf nog maar 16 graden aan op mijn Garmin. Dan maar flink doortrappen om het warm te houden en de regenpunten stromen binnen.
Weer terug in Schelluinen lieten wij de Alblasserwaard achter ons om terug over de Gorinchemse brug te rijden.
Ook Peter Korse liet zich niet onbetuigd deze ochtend en gaf er af en toe een flinke lap op.
Vandaag geen bananentijd want Wim is er niet bij, en die gaat erover. Dus dan maar op naar Bakkerskil. Voor de 2e keer deze ochtend, maar nu met een stop. De koffie stond al te pruttelen dus dat moest voor ons zijn!! Hier konden wij onze fietsen mooi aan de remgrepen of stuur ophangen wat prima geregeld was. Complimenten voor de leiding van Bakkerskil. Zo rond de klok van elf was het al aardig druk. Vele fietsers en wandelaars zaten al op het terras te genieten. Dat gingen wij ook doen. Bert zorgde dat er koffie met een puntje voor onze neus kwam te staan. Lekker hoor. Ik ben hier nog nooit geweest zei Bert, maar vond het wel een te gekke plek. Er zaten ook nog wat oude bekenden op het terras dus nog even een beetje bijpraten. Langzaam werd het tijd om weer verder op huis aan te gaan. Dat deden we door dezelfde weg terug te gaan zoals we hier kwamen. Bert nam bij de Keizersveerse brug afscheid, en ging terug huis op aan. Wij hebben Bert nog bedankt voor de traktatie en het gezellige meerijden met de Trim. Peter Kuijpers nam afscheid in Den Berg, en Peter Korse en ik namen afscheid in de May. Daarna nog een klein stukje aan de route geplakt om rond de klok van half een weer bij moeder de vrouw op de stoep te staan.
Het was een gezellige tocht, en weer droog!!!

Groeten,
Geraldinho

Vandaag zouden we met de Trim een ritje naar Den Elsakker gaan rijden. De zondag zag er prima uit deze vroege ochtend. Prima fietsweertje was het vooruitzicht. Op de May aangekomen leek ik wel een beetje op Remy, uit alleen op de wereld.. Maar gaandeweg werd het steeds drukker met de fietsers. Zag er veelbelovend uit. Ook de leider van de Trim groep Wim in zijn prachtige leiderstrui was uiteraard ook van de partij. Bert zou ook meerijden bij ons vertelde John Haanskorf maar stond leeg onderweg. Iets over half negen kwam Bert aanrijden en konden we vertrekken.

Met een gezelschap van zeven personen gingen we op pad. Richting Moerdijk. Antoon en Peter Korse namen gelijk het initiatief om er gelijk een lekker tempo op na te houden. Fred was gelukkig ook weer van de partij, en het zou de gehele rit goed met hem gaan. Via bekende wegen kwamen wij in Moerdijk aan, om vervolgens het industriegebied op te zoeken. De fietspaden worden hier steeds slechter vanwege de opdruk van de bomen. Wat een ellende is me dat zeg. Zelf ook regelmatig op kop en zo naderden we Noordhoek. Eindelijk wat betere baantjes. Stukje verderop riep Wim dat het tijd was voor een banaantje. En dat betekent een kleine stop van twee minuten. Want Wim is de leider, en die is de baas..

Nadat de bananen en de koeken naar binnen waren gewerkt ging het richting Standaardbuiten en Oudenbosch. Iedereen was in goede doen vandaag en deed een stukje van het kopwerk. In Oudenbosch ging het langs het Vaticaan en daarna al slingerend richting Etten Leur. Er moest wel flink doorgereden worden want John de Wijs en Andre van Kuijk zouden om elf uur ook daar aanwezig zijn bij de Elsakker. Dus het gas ging er nog een keertje flink op, en via de Zwartenberg kwamen we om iets over elf aan bij de Elsakker. John en Andre zaten al te wachten op ons. Goed om de mannen weer te zien en om onder het genot van een bakske en een puntje weer lekker bij te praten. Gezelligheid kent geen tijd, maar op een gegeven moment werd het toch weer eens tijd om huiswaarts te gaan. En dat deden wij achter Andre aan. En dat beviel ons prima. Na in de May afscheid genomen te hebben ging ik met Bert richting den Berg en van hier ging ik terug naar Oosterhout en Bert naar Sprang Capelle. Weer een mooie en gezellige rit gereden onder zomerse omstandigheden.

Met vr gr De Pakhaas.