Om 8 uur zondagochtend draaide ik de May al in om ruim op tijd aanwezig te zijn voor deze bijzondere tocht. Het zou een tocht worden met oplopende temperaturen, en met een stralende zon onderweg. Speciale metgezel deze dag zou Andre van Kuijk zijn en ook Flip zou met ons meerijden deze ochtend. En dat om z’n hoofd leeg te maken voor iets wat hem erg heeft aangegrepen. Alle respect daarvoor. Het was deze ochtend een redelijke opkomst bij de Trim, en met Andre en Flip erbij kwamen we uit op 8 man. De geplande route die wij zouden gaan rijden ging anders door een afgesloten spoorweg bij Dorst. Dus ging het via de Vijf Eikenweg om bij het molenhotel de oude Rijksweg over te steken. Daarna ging het via de Broekstraat naar de Chaamseweg om net voor Chaam de Heikantseweg in te draaien. Met Andre en Flip voorop ging het met een lekker tempo van rond de 25 km per uur vooruit. Andre in z’n Batmobiel en Flip ernaast gaf ons genoeg tijd om onder elkaar een praatje te maken. Via Dassemus en Strijbeek kwamen op de Meersel-Dreef aan. Een kilometer verderop moesten wij zijn. Maar voordat het zover was moesten wij eerst nog via de milieustraat die ongeveer ook een km lang was. Bij ons is die op zondag gesloten maar hier is die op zondag open onder de noemer rommelmarkt!!!! Nadat wij al zigzaggend tussen poppen, kleding, theepotten etc het eindpunt van deze marteling hadden bereikt, stonden Peter en Annie Broeders daar te wachten op ons. Wij wisten ervan dat zij hier zouden staan.

Wij zouden met Peter en Annie gezamenlijk te voet verder gaan naar de Mariagrot, om gezamenlijk een kaarsje op te steken voor onze oud leden die ons ontvallen zijn, en voor de mensen die ons lief zijn en die sukkelen met hun gezondheid op wat voor manier dan ooit. De mis was net afgelopen toen wij daar aankwamen bij de grot, en konden wij erbij om de kaarsen aan te steken. Annie maakte intussen foto’s van het tafereel terwijl wij in gedachten waren verzonken. Of je nu gelovig bent of niet, dit is toch een plaats waar je rust, en voor sommigen ook troost ervaart. Een plaats voor herinneringen, en ook voor je aardse bestaan. Dat maakt deze rit ook zo bijzonder en mooi. Nadat ik nog een klein woordje had gesproken gingen wij bij het voormalige klooster aan de overkant genieten van een bakske koffie met een puntje, aangeboden door Annie en Peter. Hele fijne geste natuurlijk, en dat werd zeer gewaardeerd. Op het terras nog gezellig nagepraat, en na een plasje gedaan te hebben en nog een mooie groepsfoto genomen te hebben door Annie, stegen wij weer op onze stalen rossen om de terugrit te aanvaarden. Peter en Annie gingen in deze omgeving zelf ook nog een rondje rijden.

Met een goed gevoel na deze herdenking ging het opnieuw al zigzaggend door de milieustraat richting de Galderse Meren, om vervolgens koers te zetten naar Effen. Daarna door de Liesdreef, Leursebaan, achter Prinsenbeek langs, om via de Wetering terug te keren in Wagenberg. En vandaar weer terug te keren in de May. Weer een fijne tocht gereden met de Trim, en onze speciale dank gaat uit naar Peter en Annie voor de supporting en de mooie foto’s.

Gr De Pakhaas.

Zondagochtend, dat betekent weer fietsen. Heb er uiteraard weer veel zin in.
Zat al om iets na achten op het bankje bij het gemeentehuis. Heerlijk rustig toch?
Maar langzaam aan druppelden de andere fietsers binnen. Werd het toch wat gezelliger.
Antoon kwam nog even vragen bij ons of de route niet aangepast kon worden van de Trim i.v.m. de harde wind, maar kreeg niet genoeg medestanders. Echte Flandriens kijken niet waar de wind vandaan komt. Gewoon het gas erop en gaan. Je hebt hem mee en tegen.
Wim had voor ons het bekende rondje Slingerdreef in petto. Met een klein groepje van vijf personen zouden wij deze klus gaan klaren. Dit waren Antoon Romme, leider Wim, uit het mooie Den Hout kwam Peter Bastiaansen onze gelederen versterken en gelukkig was John de Wijs er na een lang revalidatie proces ook weer van de partij.
Heel fijn dat je er weer bij bent Klepper. Wij als Trim hebben jou gemist.

Tijd om te gaan fietsen. Met Peter en ik op kop en de haren in de wind ging het via Den Hout richting Oosterhout. Daarna via de Burg. Materlaan de A 27 overgestoken om door het bos naar de Vijf Eiken weg te gaan. Daarna de oude Rijksweg over langs de basis, verder te gaan langs de camping en in rap tempo richting ’t Zand te gaan. Met Peter en Antoon bleef het tempo er lekker inzitten. Ook met John ging het prima.
Intussen bleef de wind flink doorwaaien maar ieder deed een paar trappen extra om het tempo erin te houden.
Bananentijd, bananentijd klonk het nog een keer. Bij ’t Zand werd er gestopt om een banaantje, een koek of wat anders naar binnen te slaan. Ook voor een sanitaire stop was dit een goed moment.
Daarna weer op pad en al slingerend door het mooie bosgebied naar de Slingerdreef. Dit was voor iedereen bekend terrein en het tempo ging weer een beetje de hoogte in.
Bavel kwam in zicht, en daarna Dorst. Wim had de zaak prima onder controle, en zodoende was er ook tijd om regelmatig met elkaar een praatje te maken en te genieten van de omgeving waar wij doorheen reden. Intussen begon de lucht flink dicht te trekken. Hopen dat we droog thuis komen potverdorie. Het zal toch niet zijn dat…….
Nadat we het Houtse Meer voorbij waren ging het door Den Hout waar Peter Bastiaansen en ik een stukje verder afscheid namen, en iedereen huiswaarts ging.
Het was weer een gezellige ochtend, en ik kwam gelukkig droog thuis aan.
Ik hoop de rest ook.

Gr Geraldinho.

De zondag dat Jonas de tour verliet en Remco de zware bergrit won. Ook de zondag dat Max in België 3e werd en ook de zondag dat de Argentijnen zichzelf naar huis hebben geschopt. Maar ook de zondag dat de Trim met z’n vieren moesten vertrekken. En dat met een prima weertje. Wim had een familiefeestje, dus onze leider kon vandaag niet mee. Jammer Wim, er hijgen er een paar in je nek. Die rode trui werkt als een lap op een stier.
Goede opkomst deze ochtend ondanks de vakantieperiode. Met Peter Korse, Peter Kuijpers, Bert Timmermans en de schrijver van dit stukje gingen wij klokslag 8.30 uur op pad. Vandaag een flink windje. De May uit en op naar Geertruidenberg. Ondanks de wind zat er gelijk al een lekker tempo in. ’T Fer, de brug over om vervolgens Hank aan te doen. Lekker samen met Bert op kop, bietje ouwehoeren, gezellig toch!!! Bert vindt het bij de Trim altijd een warm bad. Goed om te horen Bert, dat vinden wij ook. Gaan jullie nog ergens koffiedrinken? vroeg Bert. Als jij dat wilt Bert, is daar altijd een mouw aan te passen. Ik trakteer! zei Bert. Bakkerskil zou het worden. Een goei adressie!
We reden intussen over de dijk door de Hank naar Nieuwendijk. Dijken in overvloed deze ochtend. Peerke Kuijpers had een prima route gemaakt. Er werd intussen regelmatig van kop gewisseld wat wel zo lekker was met die wind. Over de Gorinchemse brug naar Schelluinen. Dus de Alblasserwaard in. Ook hier is het altijd prachtig fietsen. Stukje ouderwets Nederland zou ik zeggen. Wij gingen hier over de doorgaande weg richting Schoonhoven. Na een paar kilometer sloegen we af naar Pinkeveer, mooi gelegen tussen riet en water. Een adembenemend stukje landschap werd ons deel. Bij de Nieuweweg ging het rechtsaf. Links van ons stond een oude wipmolen uit 1638. Deze werd gebruikt om de polder droog te malen en wordt hier bij wateroverlast nog steeds voor gebruikt.
Intussen flink nat geworden van een flinke bui die over dit gebied trok. Was weer even wennen na een lange droge periode. Temperatuur gaf nog maar 16 graden aan op mijn Garmin. Dan maar flink doortrappen om het warm te houden en de regenpunten stromen binnen.
Weer terug in Schelluinen lieten wij de Alblasserwaard achter ons om terug over de Gorinchemse brug te rijden.
Ook Peter Korse liet zich niet onbetuigd deze ochtend en gaf er af en toe een flinke lap op.
Vandaag geen bananentijd want Wim is er niet bij, en die gaat erover. Dus dan maar op naar Bakkerskil. Voor de 2e keer deze ochtend, maar nu met een stop. De koffie stond al te pruttelen dus dat moest voor ons zijn!! Hier konden wij onze fietsen mooi aan de remgrepen of stuur ophangen wat prima geregeld was. Complimenten voor de leiding van Bakkerskil. Zo rond de klok van elf was het al aardig druk. Vele fietsers en wandelaars zaten al op het terras te genieten. Dat gingen wij ook doen. Bert zorgde dat er koffie met een puntje voor onze neus kwam te staan. Lekker hoor. Ik ben hier nog nooit geweest zei Bert, maar vond het wel een te gekke plek. Er zaten ook nog wat oude bekenden op het terras dus nog even een beetje bijpraten. Langzaam werd het tijd om weer verder op huis aan te gaan. Dat deden we door dezelfde weg terug te gaan zoals we hier kwamen. Bert nam bij de Keizersveerse brug afscheid, en ging terug huis op aan. Wij hebben Bert nog bedankt voor de traktatie en het gezellige meerijden met de Trim. Peter Kuijpers nam afscheid in Den Berg, en Peter Korse en ik namen afscheid in de May. Daarna nog een klein stukje aan de route geplakt om rond de klok van half een weer bij moeder de vrouw op de stoep te staan.
Het was een gezellige tocht, en weer droog!!!

Groeten,
Geraldinho

Vandaag zouden we met de Trim een ritje naar Den Elsakker gaan rijden. De zondag zag er prima uit deze vroege ochtend. Prima fietsweertje was het vooruitzicht. Op de May aangekomen leek ik wel een beetje op Remy, uit alleen op de wereld.. Maar gaandeweg werd het steeds drukker met de fietsers. Zag er veelbelovend uit. Ook de leider van de Trim groep Wim in zijn prachtige leiderstrui was uiteraard ook van de partij. Bert zou ook meerijden bij ons vertelde John Haanskorf maar stond leeg onderweg. Iets over half negen kwam Bert aanrijden en konden we vertrekken.

Met een gezelschap van zeven personen gingen we op pad. Richting Moerdijk. Antoon en Peter Korse namen gelijk het initiatief om er gelijk een lekker tempo op na te houden. Fred was gelukkig ook weer van de partij, en het zou de gehele rit goed met hem gaan. Via bekende wegen kwamen wij in Moerdijk aan, om vervolgens het industriegebied op te zoeken. De fietspaden worden hier steeds slechter vanwege de opdruk van de bomen. Wat een ellende is me dat zeg. Zelf ook regelmatig op kop en zo naderden we Noordhoek. Eindelijk wat betere baantjes. Stukje verderop riep Wim dat het tijd was voor een banaantje. En dat betekent een kleine stop van twee minuten. Want Wim is de leider, en die is de baas..

Nadat de bananen en de koeken naar binnen waren gewerkt ging het richting Standaardbuiten en Oudenbosch. Iedereen was in goede doen vandaag en deed een stukje van het kopwerk. In Oudenbosch ging het langs het Vaticaan en daarna al slingerend richting Etten Leur. Er moest wel flink doorgereden worden want John de Wijs en Andre van Kuijk zouden om elf uur ook daar aanwezig zijn bij de Elsakker. Dus het gas ging er nog een keertje flink op, en via de Zwartenberg kwamen we om iets over elf aan bij de Elsakker. John en Andre zaten al te wachten op ons. Goed om de mannen weer te zien en om onder het genot van een bakske en een puntje weer lekker bij te praten. Gezelligheid kent geen tijd, maar op een gegeven moment werd het toch weer eens tijd om huiswaarts te gaan. En dat deden wij achter Andre aan. En dat beviel ons prima. Na in de May afscheid genomen te hebben ging ik met Bert richting den Berg en van hier ging ik terug naar Oosterhout en Bert naar Sprang Capelle. Weer een mooie en gezellige rit gereden onder zomerse omstandigheden.

Met vr gr De Pakhaas.

Lekker dik aangekleed deze mooie ochtend. Nachtvorst in april is zeker geen uitzondering. Wim had deze ochtend bedacht dat een rondje Noordhoek uitermate geschikt was voor 2e Paasdag. Was alweer een tijdje geleden dat ik hier geweest was, dus altijd leuk om dat rondje weer te rijden. Met zeven Kleppers gingen we op pad. Eerst naar Drimmelen om daar bovenlangs de Amer de schapendijk te volgen, maar voorlopig zonder schapen.
​Het was praktisch windstil, en zoals gebruikelijk was Antoon niet van kop af te krijgen. Wim hield het bonte gezelschap goed onder controle en zodoende kon Ad ook goed mee. Intussen hadden we Lage Zwaluwe gepasseerd en werd het wat warmer. Altijd lekker. We gingen verder over de Zwaluwse Dijk en verderop kwamen wij links van ons een park tegen.
​Daar stonden drie Islamietjes te loeren naar een ontsnapt lammetje. Kom zei Wim die moeten we gaan helpen. Wim bedoelde het lam uiteraard. Teruggekeerd en met onze fietsen het beestje klemgezet. Anders gaat het niet. Beestje kon geen kanten meer uit en Peerke Kuypers zette het beestje terug over de omheining en mama natuurlijk dolblij.
​Onze Islamietjes lieten wij verbouwereerd achter want i.p.v lam werd het nu een gewone boterham. Moerdijk werd ons volgende dorp om daarna via de Zuidelijke Randweg naar Noordhoek te gaan. Daarna via de Kreek buiten langs Standaardbuiten over het fietsbruggetje de loop van de Mark gevolgd.
​Op naar Zwartenberg en daarna naar Den Elsakker. Lang geleden dat ik hier geweest was, maar het is een prachtige zaak geworden met een uitstekende bediening. Johan ging ons nog trakteren voor zijn verjaardag, en daar zegt een fietser natuurlijk geen nee tegen. Lekker buiten op het terras genieten van een puntje met, en een stevige dot slagroom incl koffie. Ons gezelschap werd ook nog op de foto gezet. Daar kan je mee thuis komen.
​Gezellig ouwehoeren op het terras en Johan verwende ons nog met een extra bakske koffie. Nogmaals bedankt Johan namens ons allen. Het werd tijd om op te stappen en huiswaarts te gaan. Dat deden we via Terheijden en Den Hout. Antoon had de gashendel flink opengedraaid en was uit ons zicht verdwenen. Even later kwamen wij in de May aan. Johan, Marc, Wim als leider, Peter, aspirant Ad en ik. Vervolgens ging ieder naar huis en ik ging nog mee over Den Berg, waar ik afscheid nam van Peter.

​Gr De Pakhaas.

Vandaag op paaszaterdag stond er een van mijn favoriete rondjes op het programma. Fietsen door de prachtige Noordwaard. En dat met de trimgroep. Nou ja, trimgroep, met z’n vijven waren we. Met Wim, Marc S, Peter K, Aspirant lid Ad v Dongen en ik. De weersvooruitzichten waren goed om wat aangepaste kledij aan te trekken. Terwijl in Den Hout Paaspop bezig was dit weekend staan er voor ons twee ritten in dit verlengde met Pasen op het programma waarvan zaterdag deze mooie tocht.

Het was best een redelijke opkomst deze zaterdagochtend en om 8.30 uur schoten we in gang. Richting den Berg werden wij al ingehaald door een stel rappe mannen. Wij lieten ze maar rijden. Wim en ik bepaalden het eerste stuk het tempo. Zo, dat het goed voor iedereen te volgen was. Op naar den Hang (Hank). De zon was intussen al een beetje doorgebroken en verwende mijn blote benen. Een stukje door de Hank om daarna het fietspad langs het Jeppegat te volgen.

Prachtig aangelegd en zo vroeg in het year altijd koolzaad langs de kant. Een genot om hier te fietsen en het gaf extra kleur aan deze dag. Langs het Steurgat en zo naar restaurant De Waterman. Vanaf De Waterman linksaf de Noordwaard In. Daar zouden we linksom rond rijden. Hier kwam Ad van Dongen gezellig naast mij rijden, en konden wij al rijdend goed met elkaar kennismaken. En of Ad er zin in heeft om bij de WTC te komen rijden.

Op een gegeven moment had Peerke het idee opgepakt om maar eens lek te rijden. Zodoende werden wij door een paar dames die aan de wandel waren voorbij gestreefd. Ander binnenbandje gestoken en met mijn compressor het spul weer opgepompt. En daar gingen wij weer. Nu de wandelende dames voorbij gestoken en ging het richting Biesbosch museum. Het was er al aardig druk, maar wij besloten toch maar door te fietsen. Marc kwam Ad intussen aflossen want de wind stond aardig op kop. En Marc staat echt wel met zijn kop in de wind.

Na voor de zoveelste keer genoten te hebben van dit prachtig stukje natuur ging het naar Werkendam. Peter kwam vragen of wij ook langs Bakkerskil kwamen want hij wou ons trakteren op zijn aankomende verjaardag. Ja, en wat moet je dan? Natuurlijk op naar Bakkerskil. En daar aangekomen werden we hartelijk ontvangen door de familie die het nu beheerde. Peter trakteerde ons op heerlijk appelgebak en een extra bakske koffie. We zaten lekker in het zonnetje te praten, en het leek net of Ad al 10 jaar lid was.

Na Peter bedankt te hebben vertrokken wij weer richting huiswaarts. Onze snelheid pasten we aan zodat Ad goed ons tempo kon volgen. Over de Hank en Geertruidenberg (waar Peter afscheid nam) ging het terug naar de May. Heb weer met volle teugen genoten van de rit en de sportvrienden van de Trim. Was weer top mannen. Tot maandag.

De Pak(Paas) haas.

De klok is weer vooruitgezet. Een uurtje korter slapen en dan weer op tijd opstaan om naar de May te rijden. Het was een frisse ochtend en lekker ingeduffeld vertrok ik vol goede moed en zin naar ons vertrekpunt.

Er stonden al meerdere Kleppers vol ongeduld te wachten. Onze leider deze ochtend, Peter Kuypers, stond al te trappelen om onze groep te mogen leiden. Met Antoon, Wim, Johan, Marc, leider Peter en mijn persoontje ging het om 8.30 uur los.

In een lekker tempo om er even in te komen, gingen we over Den Berg naar Raamsdonksveer. Daar via De Laan de Keizersveersebrug over om via de Peerenboom naar Dussen te fietsen. Peter kende deze streek als zijn broekzak en liet dat ook duidelijk merken. Ik kwam hier ook weleens!

Intussen kwam Almkerk in zicht en langzaam werd het wat behaaglijker op de fiets. Langs de buitenkant van Almkerk reden wij naar Waardhuizen om daar de rotonde over te steken die ons naar Uitwijk bracht. Een klein, leuk plaatsje dat wij nog niet vaak hadden aangedaan, en voor sommigen onder ons was het zelfs de eerste keer.

Af en toe ging het mijns inziens ook te hard, en zeker voor de trimgroep. Dat speelt al langer. Dat heb ik op niet mis te verstane wijze kenbaar gemaakt; het kruitvat liep deze ochtend over. Om elke zondagochtend politieagent te moeten spelen om de snelheid voor iedereen acceptabel te houden, is niet leuk. Misschien heb ik wel te fel uitgehaald, mannen, maar het moest eruit. Ik zeg sorry voor mijn uitbarsting, maar ik denk dat het ook in het algemeen belang van onze leuke groep is. Dat wou ik even kwijt.

Na Uitwijk ging het naar Rijswijk om de dijk te volgen naar het mooie vestingstadje Woudrichem. Daarna bleven we de dijk volgen om in Werkendam uit te komen. Vervolgens via De Schans naar Bakkerskil. Johan zou ons trakteren, maar helaas gaat het terras pas per 1 april open. Na overleg met Johan doen we het bakske op een andere keer als het wat warmer is. Intussen was de “bananentijd” van Wim ook alweer een tijdje achter ons, en ging het met Marc en Antoon op kop via de Westkil en Oostkil richting Hank.

Daar stond de tweede beklimming van de Keizersveersebrug van deze ochtend op het programma. Dus weer voldoende hoogtemeters gemaakt deze zonnige en frisse ochtend. Daarna via bekende wegen terug naar de May om er nog een klein lusje aan te plakken. Peter, bedankt voor het leiden van dit leuke ritje, en de rest bedankt voor jullie gezelschap!

De Pakhaas

En alweer een zonovergoten morgen deze zondag. Dus maar weer eens een tochtje rijden met de mannen van de trimgroep. Een dag van tevoren was er nog enige twijfel in verband met wat rugproblemen, maar gelukkig was dat wat minder geworden.

Op tijd aangekomen op ‘de May’, waar ook onze hoffotograaf klaar stond om diverse prenten te trekken van dat zooitje ongeregeld. Altijd leuk voor het nageslacht, als wij later in een of ander verzorgingshuis sterke verhalen vertellen over wat we door de jaren heen allemaal beleefd hebben met de mannen en vrouwen van ons cluppie.

Ik was uitverkoren om Antoon, Wim, Johan en Marc de weg te wijzen richting Tilburg. Klokslag 9:00 uur lieten wij Made achter ons om in een lekker tempo richting Geertruidenberg te rijden. We werden onderweg nog ingehaald door een peloton van een mannetje of dertig. Dat is pas een fikse groep zeg! Om daar nog bij te gaan fietsen, is aan mij niet meer besteed, en zo dachten de meesten erover. Die tijd heb ik gehad!

In de verte doemde de Keizersveersebrug op. Net voor de brug ging het rechtsaf om door de polder langs de bekende kersenkweker te rijden. Antoon zorgde ervoor dat het tempo er goed in zat. Soms té goed. Maar zonder fietscomputer is het moeilijk een vast tempo aan te houden, dus er moest regelmatig ingegrepen worden om het tempo wat te laten zakken. Johan had zodoende regelmatig zijn zakken vol onderweg en zag Onze Lieve Heer op die momenten voor een plumpudding aan. Marc, Wim en ik zorgden er daarom voor dat Johan op die moeilijke momenten lekker in het wiel kon blijven zitten.

Sprang-Capelle schoof onder onze wielen voorbij, om via een stukje Halve Zolenpad het snelfietspad F261 te nemen. Geen rood met witte stippen, maar groen met witte strepen was het kenmerk van dit supersnelle en mooie fietspad. Het voerde ons onder andere langs het Efteling Hotel, waar een sympathieke hardloper bereid werd gevonden ons voor het nageslacht te vereeuwigen — en natuurlijk ook voor de dochter van Marc, die hier speciaal om gevraagd had.

Nadat de foto genomen was, ging het verder langs Loon op Zand om daarna in Tilburg aan te komen. Daar verlieten wij het snelfietspad om via het kanaal richting Dongen te rijden. Maar na een paar kilometer gingen we linksaf om via de Rijense Broek bij Spijs & Ijs uit te komen. Daar de Rijensestraatweg overgestoken om bij Bos & Co uit te komen. Antoon was deze ochtend niet van de kop af te slaan.

Nu ging het richting Oosterhout. Door de bossen langs het Houtse Meer om daarna linksaf te slaan en via een omweggetje terug te keren naar de May. Dit omdat de Houtse Linies plaatsvonden. Lekker genoten van het mooie weer en met fijn gezelschap werd het een prima ochtend.

O ja, ik zou het bijna nog vergeten te vertellen, maar Wim riep na 35 km onderweg te zijn: “Bananentijd, bananentijd!” En dat voor degenen die het nog niet gehoord hadden: Wim gaat over de bananen en niemand anders!

Met vriendelijke groet,

De Pakhaas