WTC Made op facebook 
WTC Made op Strava
De straffe wind en toch wat lagere temperaturen konden de Tour-rijders niet tegenhouden. Er stond vandaag de West-Brabantroute op het programma. Een schitterende tocht (en ooit mijn eerste met de WTC Made).
We startten met een relatief grote groep, waarvan wel al een deel liet weten een iets kortere route te nemen vanwege verplichtingen elders.
Onder leiding van de weer in Made teruggekeerde vakantieganger Ad gingen we op weg. De wind was gelukkig iets minder sterk dan zaterdag, maar kwam uit het noordwesten. En dat is net niet precies op kop. Op de dijk tussen Zevenbergen en Oudenbosch een lekke band. Dat euvel was snel verholpen. Al bleek het wiel er terug in zetten wat extra technische vaardigheden te vereisen. In de nabeschouwing daarover werd mij de reden uitgelegd. Ik zal het hier niet herhalen, maar het was wel weer leerzaam.
De straffe wind leidde tot waaieren, en nog beter: het kop-over-kop draaien. Wat een gunstig effect heeft op de snelheid-inspanningsverhouding. En op de dijken en in de vlakke polders van de landaanwas van de afgelopen 10.000 jaar is dat wel zo prettig fietsen. Het is bovendien wat veiliger omdat het, zeker met de wat kleiner geworden groep, wat minder plaats op de weg inneemt.
In deze tijd van het jaar is deze streek wat mij betreft op haar mooist. En eigenlijk ook juist als er wat wind is. Prachtig groen en een stuk meer vergevingsgezind dan in de eerste maanden van het jaar. Dan groeit er niets en is het alleen maar omgeploegde klei die je ziet. Nu vind je daar zelfs af en toe beschutting achter heggen of soms wat bomenrijen.
Het wordt nog leuker als je net ten oosten van Bergen op Zoom de bossen induikt en wat geaccidenteerde wegen en weggetjes opdraait. De wind heeft geen vat meer op je. Totdat je het bos uitkomt en richting Woensdrecht draait. Daar is geen beschutting. Je wordt bovendien getrakteerd op een prachtig uitzicht op Doel in België, waar de koeltorens van de kerncentrale daar bovenuit torenen. Ook dit is zonder ironie. Je moet er maar oog voor hebben.
Maar genoeg daarover, in Woensdrecht moet er geklommen worden. Ik wist dat het eraan zat te komen; de benen deden op voorhand al pijn. En het is geen schande om in Johan, Ad en Flip (volgens mij ook in die volgorde) je meerderen te erkennen. Mooi is dat we daarna snel op relatief bekend terrein komen. Tenslotte ligt hier de Brabantse Wal. En langzaam reden we weer naar beneden om uit te komen waar ik al vaak heb staan bewonderen. Ik was er toen MvdP Nederlands kampioen op de weg werd en wereldkampioen in het veld. Ook nog bij andere gelegenheden, maar de genoemde waren wel hoogtepunten.
En er was speciaal verzocht om in de tocht dan ook het klimmetje naar de finish mee te nemen. Het was genieten om zelf daar even aan te zetten. Ik kan er sentimenteel van worden, en dat is niet ironisch bedoeld.
Deze mooie plek achter ons latend schoven we door naar Nispen. Koffie met appeltaart, die op zeer effectieve wijze door Ad werd besteld. Puur pragmatisme van zijn zijde heb ik al vaker mogen bewonderen; dit was een prachtig staaltje daarvan.
Daarnaast is dat pleintje ook echt een voor een koffiestop voor fietsers gemaakte plaats, zo lijkt het. En de keren dat ik er ooit was, viel het mij al op. En hoewel ik geneigd was om er na de tweede kop koffie (de toffee’s die erbij werden geserveerd waren ook top) nog wat langer te blijven zitten, moesten we nog terug naar Made.
De route moest iets worden omgelegd omdat er in Schijf een wielerronde bezig was (de Vijf van Schijf?). Maar wat mij betreft pakte dat ook goed uit. Tenminste, ik vond de route minstens even leuk. Over de snelweg heen en door Zegge weer terug naar Oudenbosch en op snelheid weer over de dijk naar Zevenbergen. De afstand deed de benen wat pijn, maar ik denk dat dit het waard was.
Het was weer een klein fietsfeestje.
P.S. Ons is net ter ore gekomen dat aan de Ronde van Schijf onze eigen Sander Weda heeft meegedaan. Helaas was ons dat niet bekend. We hadden zeker Schijf wel aangedaan om hem aan te moedigen.
Uit betrouwbare bron hebben we vernomen dat in ronde drie zijn trapaslager eruit lag (wat wil je met zoveel power), wat hem een mogelijke ereplaats heeft gekost. Maar we kunnen wel constateren dat hij er goed inzat, hij heeft de koers met zonder trapaslager uitgereden. Wat bijzonder knap is.
Uw vliegende verslaggever,
Gerard K.
