Beste fietsvrienden,

Het was zondagmorgen en boven Made hing een flinke deken van mist. Niet bepaald het weer waarbij je denkt: “Kom, we gaan lekker 80 kilometer fietsen!” Maar echte fietsers laten zich natuurlijk niet tegenhouden door een beetje mist. Hooguit door een stevige tegenwind… 😜

Om 09.00 uur verzamelden we bij het gemeentehuis in Made. De ploeg van vandaag bestond uit Wim R., Peter Korse, Peter Kuijpers, Bert Timmermans, Fred Brouwer en ondergetekende. Een mooi stelletje bij elkaar en klaar voor het Rondje Poederoijen!

De eerste kilometers richting Dussen verliepen prima. Het tempo zat er lekker in en iedereen hield zich nog keurig aan zijn beurt. Maar de mist was hardnekkig. Richting Almkerk bleef het zicht beperkt en moesten we soms goed opletten of we nu naar de weg, een fietser of een verdwaalde koe stonden te kijken. Maar niet getreurd: fietsen houdt je warm!
En dat bleek maar weer eens waar. Al had ik voor de zekerheid beenstukken aangetrokken. Achteraf misschien een tikkeltje enthousiast, maar ja… wie had kunnen voorspellen dat die mist later plaats zou maken voor een heerlijk zonnetje?
Tussen Almkerk en Poederoijen begon de lucht langzaam op te klaren. De zon prikte voorzichtig door de mist heen en ineens kregen we het gevoel dat we niet op een zondagmorgen in Brabant reden, maar ergens aan de Côte d’Azur.
Nou ja… bijna dan. 😂

Eenmaal op de dijk richting Poederoijen werd er stevig doorgereden. Bert en Peter Korse namen regelmatig de kop over en hielden het tempo strak.
De zon werd steeds warmer en langzaam begonnen de beenstukken toch een beetje overbodig te voelen.
Maar er was nóg een reden om het tempo erin te houden: Fred had thuis namelijk appeltaart beloofd!
En zoals iedere wielrenner weet: voor appeltaart kun je nét iets harder fietsen. 🍎🚴‍♂️

Poederoijen werd achter ons gelaten en via Aalst, Nederhemert en Welseind reden we richting de brug bij Heusden. Daarna volgden we de Maas over een prachtige dijk.
Eigenlijk was het vandaag letterlijk en figuurlijk een “dijk van een tocht”!

Onderweg werd er nog even een korte stop ingelast voor een kleine versnapering. En natuurlijk werd van de gelegenheid gebruikgemaakt om even wat zaken uit de broek te hangen.
Voor alle duidelijkheid: een plasje doen! 😂
Je moet tenslotte ook de natuur een beetje helpen.

Het was inmiddels gezellig druk op de route. Wandelaars, fietsers en andere recreanten genoten net als wij van het steeds beter wordende weer. De zon had inmiddels de mist definitief verdreven en de temperatuur was ronduit aangenaam geworden.

Al keuvelend en genietend van de omgeving kwamen we via Raamsdonk uiteindelijk in Geertruidenberg terecht. Daar namen we afscheid van Peter Kuijpers, die zijn eigen weg naar huis vervolgde. De rest reed door richting Made, onze begin- én eindbestemming. En daar wachtte de grote beloning!

Fred en Carla ontvingen Bert, Peter Korse en mijzelf hartelijk in hun prachtige tuin. En Fred bleek niet alleen een verdienstelijk fietser, maar ook een ware meesterbakker. Zaterdagavond had hij namelijk een heerlijke appeltaart gebakken en die mochten wij soldaat maken. Nou, dat hebben we ons geen twee keer laten zeggen!
De smaakpapillen werden flink verwend. De kilometers, de mist, de dijk, de wind en zelfs de beenstukken waren op slag vergeten. Wat een taart. Wat een ontvangst. Wat een verwennerij!
Onder het genot van koffie, appeltaart en de nodige sterke wielerverhalen werd de rit nog eens uitgebreid geëvalueerd.
Zoals gebruikelijk werd er natuurlijk geen enkele kilometer overdreven… althans, dat denken we. 😉

Na deze gezellige nazit namen we afscheid van elkaar. De teller stond inmiddels op 80 kilometer en de zon scheen volop op onze bolletjes.
Een prachtige rit met de WTC Trimgroep: een fijne groep fietsers, mooie dijken, een beetje mist, steeds meer zon en als kers op de taart… letterlijk… een fantastische appeltaart van Fred.

En voor de liefhebbers:
Remco kwam, zag en overwon! 😄🚴‍♂️

Kortom:
Rondje Poederoijen – 80 kilometer, nul klachten en één hele goede reden om nog eens terug te komen!

Met dank aan alle mannen voor de gezelligheid, Fred en Carla voor de gastvrijheid en natuurlijk meesterbakker Fred voor de onvergetelijke appeltaart.

Tot de volgende kilometers!

Groetjes,
Pakhaas A.I.

Nadat deze rit verleden week zondag niet doorging door het wat mindere weer, was het weer vandaag een stuk beter om erop uit te fietsen. En dat gebeurde ook. Met zes mannen en een jongedame stonden wij om half negen al te popelen om erop uit te trekken. Zo geschiede. De wind stond in het eerste gedeelte in ons voordeel, dus op de terugweg langs vooral de Lek zou het best pittig worden. Bij het vertrek was het nog best vrij fris, zodoende wat extra kleding stukken aangetrokken. Iedereen denkt aan Nieuwpoort aan de slag die er in 1600 geweest is. Dat klopt, maar niet hier. Dat speelde zich af in België bij de rivier De Ijzer. Daar ligt ook een Nieuwpoort. Zo, dat was een klein stukje geschiedenis en nu een verslagje over het heden. Met de wind in het hol ging het in gestrekte draf naar Gorinchem. Daar de brug over om linksaf te slaan richting Schelluinen. Hier even gestopt want Fred moest zich even ontkleden van zijn winterkledij. Hier zaten we in het mooie gebied van de Alblasserwaard. Altijd mooi om hier te fietsen want veel in dit gebied doet mij denken aan hoe het oude Nederland er vroeger uit gezien moet hebben. En dat zien wij hier in dit prachtige gebied bij vlagen nog terug.

Er werd goed meegewerkt op kop van de groep met o.a Antoon, Peter B, etc. Tempo bleef er prima inzitten. Wij passeerden intussen Hoornaar om vervolgens het mooie Goudriaan aan te doen. Dwars door het plaatsje liep een mooi watertje wat mij maar hoefden te volgen om weer op de doorgaande weg uit te komen die richting Schoonhoven voerde. Na een kilometer of vijf deze weg gevolgd te hebben kwam de pont over de Lek naar Schoonhoven in zicht. Net daarvoor sloegen we rechtsaf om via een smal weggetje en een stijl klimmetje op de kasseikes uit te komen, die ons na een korte afdaling naar onze koffiestop in Nieuwpoort bracht. Prachtige stop bij Eetcafe De Dam gelegen aan een klein sluisje met mooi uitzicht. Altijd goed toeven in dit historische vestingstadje waar de tijd nog stil staat. Ik zou deze ochtend trakteren op koffie met een puntje. Helaas kon Peter Bastiaansen hier geen gebruik van maken want hij werd vanmiddag verwacht bij het bloemen corso te Zundert. Dus Peter ging vast op huis aan.

Wij zaten intussen te genieten op het zonovergoten terras van de koffie en het puntje, maar na een halfuurtje werd het toch weer eens tijd om op te stappen. Op naar de Lek. Hier ging de wind ook zijn spel spelen. Schuin tegen langs de rivier, ging het naar Tienhoven en Ameide, om de Lek te verlaten bij Sluis om naar Meerkerk te gaan. Vanaf hier veel wind op de kop maar iedereen deed zijn deel van het kopwerk. Na een omleiding bij Meerkerk ging de tocht verder naar Arkel, waar wij de loop van het Merwedekanaal volgden tot aan Gorinchem. De Brug over en daarna na Sleeuwijk. Hier kreeg Fred last van krampen. Waarschijnlijk te weinig gedronken en getraind dan kunnen dit de symptomen zijn. En ook de afstand natuurlijk. Wij hebben Fred in een rustig tempo verder begeleid om via de kortste weg langs de A27 terug te rijden naar Made. Fred weer blij dat hij thuis was, en ik heb genoten met de anderen van de fijne tocht. Tot de volgende keer.

Met vr gr Geraldinho

De bedoeling op deze enigszins natte zondagochtend was om naar Nieuwpoort te rijden. Maar na onderling overleg werd er besloten om een ritje rond Dongen te rijden. Met Wim, Peter Kuijpers, Peter Bastiaansen, Annemieke en mijn persoontje gingen we op pad. Over Den Hout, Ter Aalst door de bossen en manege op naar de Warandelaan. Vandaar ging het in gestrekte trap via de Burg Materlaan over de A27 naar de Hannebroek. Met Peter Bastiaansen en ik werd er een mooi strak tempo gereden zodat iedereen goed kon volgen. De regen viel nog steeds maar geen grote hoeveelheden en ook droge periodes onderweg. We staken de Vijf Eikenweg over om de Steenhovensebaan onder onze wielen te voelen. Daarna kwamen wij bij de Rijensestraatweg ter hoogte van Spijs en Ijs. Daar overgestoken. Pang ging het en Peter Kuijpers stond te voet. Bandenschade in de motregen. Potverdorie zeg!! Peter B. ging gelijk assisteren om Peter K zo snel als het kon weer op weg te helpen. Ik had intussen mijn elektronische luchtmachine uit mijn tasje getoverd om dadelijk het nieuwe binnenbandje van een luchtinjectie van 7 bar te voorzien. En of dat lukte zeg. Toen hij op ventieltje gedrukt werd en aangezet werd gilde het apparaatje als een speenvarken. Er werd zelfs dekking gezocht mocht het spul uit elkaar klappen, maar gelukkig bleef alles heel.

Na deze miserie gingen we weer verder richting Tichelrijt en vervolgens het kanaal over. Daarna via de 4 Bunderweg naar de Tilburgseweg om via de Cola linksaf te slaan langs de Moerse Hoeve om vervolgens in de Moer aan te komen. Door de bossen richting Loon op Zand om net na de natuur begraafplaats rechtsaf te slaan. Hier maakten wij een ommetje rond het Blauwe Meer om daarna naar het Golfhotel te rijden. Wel lekker rustig fietsen met zo’n klein gezelschap. Na het Golfhotel ging het via Dongense Vaart Naar ’s Gravenmoer om daar bij het Halve Zolenpad uit te komen. Dit gevolg tot ’t Fer. Daar de Veerse weg overgestoken langs de velden van Right O, om via Geertruidenberg en Made terug huiswaarts te keren. Het was weer een goed bestede zondagochtend!!! Voor volgende week zondag staat Nieuwpoort opnieuw op het programma, en hopen op beter.

Met vr gr De Pakhaas.