Nadat we vorige week nog geluk hadden met het weer voor de bijpraattocht, was het vandaag gewoon herfstachtig. Op het programma hadden we eigenlijk Goudwaard van 120 km. Maar dat werd zaterdag al Binnenmaas van 100 km, en vanochtend bij het vertrekpunt werd ook die tocht uit de navigatie gegooid. We stonden met 7 Tourrijders die zich niet door de motregen hadden laten afschrikken, maar het er over eens waren dat iets korter en beetje beschut rijden een beter idee zou zijn. Alphen viel af want daar waren we vorige week al geweest dus het werd een rondje langs Schijf want dat is richting de zuidwestenwind en kent veel bossen en bosjes die de wind wat dempen.
Ook de Trim en de Sport hebben hun plannen aangepast aan het weer merk ik.

We vertrekken richting Wagenberg en Zevenbergen. Hier voel je dat het een goede keuze was om niet richting Willemstad te gaan en het is fijn om bij de drie Hoefijzers af te slaan met wind wat meer opzij.
Ik kijk eens rond in de groep. Peter Verhagen is er weer bij, dat voelt vertrouwd zeker ook omdat het regent… dan was hij er altijd al bij afgelopen jaren om de regenpunten op te pakken. Punten zijn nu niet belangrijk, hij is blij dat hij er weer bij zit en dat het “echt wel goed gaat” zoals hij later zal zeggen. Arion en Adrie laten zich ook niet zo snel afschrikken door wat minder weer en dat zien we nu ook weer. Ik zie dat Arion geen bidons bij zich heeft. Die staan waarschijnlijk nog op het aanrecht op het Antwerpenplein. Maar even later zie ik dat één van de bidons van Adrie op de fiets van Arion zit. Daar heb je vrienden voor. Flip en Joan pakken met mij veel kopwerk en Anneke rijdt lekker mee. Onderweg zie ik hoe vuil haar fiets wordt… dat zal bij mij ook zo zijn dus kan ik rekenen op poetswerk vanmiddag.
Het is rustig op de weg maar toch zien we nog wel een paar andere fietsgroepjes. En rond Zundert en Schijf meer auto’s die onderweg zijn naar de bouwplekken van het Bloemencorso. Hopelijk hebben die volgend weekend beter weer zodat hun mooie creaties en vele werk tot volle glorie kunnen komen.
Bij Schijf besluit ik om deze keer iets af te snijden want het is nog steeds niet droog. En als het droog is, valt het nog uit de bomen of het spettert op. Ik weet nu weer waarom ik meestal nog even iets richting Achtmaal en Jagersrust rij, dat is wel een mooiere weg, maar ook het aantal kilometers om die niemand gaat missen.
Het herfstige karakter van de tocht komt ook door dat er van alles op de weg ligt. Eikels, beukennootjes en veel takken: “Takkenweer” roept iemand. En goed uitkijken in de bochten en klinkertjes want het is al glad. Na een korte “waterstop” rijden we via Zegge en Oudenbosch nu met steeds meer wind in de rug richting huis. Mooi tempo en zelfs een flauw zonnetje. Ik stel voor om er zelfs nog een lusje aan te plakken maar iedereen vindt de tachtig die nu op de teller staat wel prima.

Ad van Wesel

Deze zondag is het de bijpraattocht. Dit betekent dat het wielerseizoen al in zijn laatste hoofdstuk komt. Gelukkig is het na een week met (eindelijk) weer eens wat regen, deze zondag mooi weer. Ik heb voor de Tour-groep een rondje gezocht van 84 kilometer. Dan komen we rond 11:15 uur aan bij het afgesproken terras van golfclub Bergvliet. Ik vind het rondje via Stad Parijs en Alphen van 82 kilometer dus dat past mooi. Dit rondje heb ik van Frans Marijnissen, het is zijn lievelingsrondje. Ik ben het wel met hem eens dat het een mooie rit is. Het wegdek is niet super maar gelukkig rijden we niet meer op 21 mm bandjes die op 8 bar staan en dat op een stalen frame… dan zocht je deze wegen liever niet op. Met mijn huidige fiets is dat op een comfortabele manier te doen.
We gaan eerst richting “het halve maantje” of hoe dit tegenwoordig ook heet  (Spijs en ijs dus..).
Dan naar Stad Parijs bij Hulten (nog een restaurant). We moeten even anders rijden dan de routeplanner geeft….het fietspad is veranderd (en mijn route ondertussen dus ook bij thuiskomst). Dan krijgen we stukken echt Brabants buitengebied. Je kunt duidelijk zien dat daar ooit veen geweest is en daarna heide wat na ontginning landbouw grond geworden is. Niet al te beste bodem maar een goede boer kan daar toch voedsel telen. Dit jaar heb je dan ook wel een haspel nodig gehad. Het staat er wel goed bij. Ik krijg onderweg wel eens vragen over gewassen.
Dit keer twee:
1. Waarom is die mais er al af? Hoe kan dat nou dat is toch altijd eind september?
Dat komt door de wettelijke regeltjes en door veredeling. Tegenwoordig heb je zogenaamde “100 dagen mais”, als je die dus half mei zaait, kan die al eind augustus in de kuil. Net op tijd om er nog wat mest op uit te rijden want dat mag maar tot maximaal 1 september om uitspoeling van mineralen te voorkomen.
2.Wat stond daar nou voor raar gewas toen we langs de snelweg A58 fietsten? Ik had het ook gezien en moest wel even goed kijken want de bloeiwijze was er nog niet zo duidelijk. Maar dat is waarschijnlijk Sorghum; een soort grassoort met veel en dikke zaden die als vervanger voor mais kan dienen en veel beter tegen droogte kan. Dit gewas is in opkomst maar ik denk dat het nog wel wat veredeling nodig heeft zodat je vroeger kunt oogsten. Voordeel: Daar heb je eigenlijk dus geen haspel voor nodig. Als het zo door gaat met het klimaat, gaan we dit meer zien. Over een paar weken nog eens langsrijden om te zien of de specifieke pluimen er in komen want dat is een mooi zicht (zie foto).

Ondertussen schieten we lekker op, ook al omdat we goede koptrekkers hebben waarvan Joan dit keer probeert of hij, net als Flip wel eens doet, heel onderweg op kop kan volhouden. Als we op het Hoeveneind komen, ruikt iedereen de koffie al. Maar ik zie dat we ruim 10 minuten te vroeg zijn. Dat had ik al bedacht, dan rijden we nog een lusje (en als we bijvoorbeeld lek gehad hadden niet). Ik wijs en stuur rechtsaf, totale paniek achter mij; “Je gaat verkeerd!” maar ik rij volgens plan door, ben tenslotte leider vandaag. Joan rijdt naast met en krijgt nu wel even een dipje. Hij had blijkbaar ook precies tot Bergvliet via de korte route fut. Nu rekende hij mij meteen voor dat het 6-7 km extra zou worden. Precies, dan is het 84 km en dan moeten we precies 11:15 uur op Bergvliet zijn. Iedereen sluit weer aan. Sommigen denken nog dat ik een zandpad ga kiezen. Anderen hebben het over fietspad langs het kanaal. Maar we blijven gewoon op de weg. Zo draaien we om 11:17 uur op bij golfterrein Bergvliet. We zijn de laatste groep maar mooi op tijd. Voor de paar punten die op het laatste moment nog uit de vriezer moesten komen, hadden we zelfs nog iets later mogen komen.

Ad van Wesel

Vandaag stond op de jaarkalender een tocht van 100 km gepland. Als het zo heet geweest was als afgelopen donderdag en vrijdag, zouden we dat ingekort hebben. Maar deze ochtend staat de thermometer maar net rond de twintig graden. Dus ik zoek een tocht van boven de honderd en kom de rit naar Zaltbommel tegen. Jarenlang zijn er daar dijkwerkzaamheden geweest en kon je niet fatsoenlijk van Gorinchem naar Zaltbommel zonder in een omleiding terecht te komen. Maar ik hoorde van de week van mensen dat alles weer open is.. dicht, het is maar hoe je het definieert, maar we moeten er weer door kunnen. Dus dit is het plan en als er animo is, kunnen we ook nog eens klassiek in Zaltbommel een appelpunt pakken.
Als ik bij onze startplek kom, krijg ik meteen al wat afmeldingen van Tour renners. Ze willen op tijd terug zijn om uiteenlopende redenen. Dus die gaan met de Trim mee, even goede vrienden, volgende week mogen ze weer mee maar moeten de gemiste kopkilometers dan wel inhalen! Nog steeds elf renners dus dat moet wel lukken want er is niet veel wind.
We touren de kortste weg naar de Gorinchemse brug. Niet het meest interessante stukje maar daar moet je over heen hè. Net voor de brug komt John Haanskorf met het bericht dat er iets veranderd is. Hij mag even op kop om de weg te wijzen. Ik had de hoop dat het langverwachte logische stukje fietspad daar klaar is… maar dat was het niet, of het was dat ze daaraan aan het werken zijn en komt het er nu echt aan. Over de brug gaan we richting Gorinchem stad. Ik stuur er redelijk dwars door heen, maar het kan nog korter, vertelt een groepje dat we voor de tweede keer inhalen en dat bij ons blijft tot Zaltbommel. Zij rijden gewoon door de hoofd winkelstraat op zondagmorgen, toch niemand te zien daar dan. Op zich een goed idee want er was inderdaad geen kip op straat, dus zondagmorgen kan dit wel. Meteen aangepast in mijn route bij thuiskomst. Maar wel onthouden: alleen op zondagmorgen voor tien uur! 
Na Gorinchem rijden we over schitterende dijkwegen met mooie vergezichten. We hebben veel verschillende koptrekkers en zo schiet het lekker op en na 48 kilometer zie ik de beroemde Martinus Nijhoffbrug opdoemen die schreef in zijn gedicht dat hij naar Zaltbommel ging om de brug te zien… ik om de wegen op de verhoogde dijken. Daar heb ik als belastingbetaler ook aan bijgedragen en door er op te rijden, krijg je dan toch het gevoel dat je wat terugkrijg voor je centen.
Hans helpt me even met een alternatief stukje voor mijn route die een stuk tegelpad heeft. Hij weet een mooi alternatief over asfalt (die zit nu ook in mijn route voor volgende keer 😊).
In Zaltbommel hebben we even een splitsing in de groep om te kijken wat korter is; schuin de dijk op of door het smalle straatje. Maakt niks uit, we komen gelijk uit en kunnen nu met lichte wind in de rug de terugweg aanvangen. Er was meer animo om niet te stoppen voor koffie met punt dan wel, dus zwaaien we alleen naar de teleurgestelde uitbater van het mooie terras en naar Jip aan Janneke op de kade en rijden aan de zuidkant van de Waal terug.
Bij Brakel zit ik niet goed op te letten en mis de eerste afslag. Ik weet dat we verder ook nog een kans hebben maar blijk toch te lang daar niet meer geweest te zijn om vlekkeloos de weg naar Giessen te vinden. Maar met wat hulp komt het goed en met een mooie snelheid gaan we het laatste stuk afhandelen. Via de Peerenboom over de brug bij Hank. Mijn route zou nog even door de polder gaan , maar door ons ommetje in Brakel komen we toch wel boven de honderd, dus gaan we de kortste weg, waar niemand bezwaar tegen heeft. Net voor twaalf uur zijn we weer op de May terug van een mooie tocht.

Ad van Wesel