We zijn blijkbaar allemaal wat gewend aan het warme weer want niemand heeft bezwaar tegen een route van boven de 90 kilometer op deze zonnige zondag. Ik neem wel een extra bidon mee in de houder waar normaal de EHBO set zit. Die gaat nu mee in de achterzak.
Én er staan maar liefst 18 tourrenners aan de start. Johan van Helmond en Wim ten Haaf hebben echter besloten om dit keer eens met de Sport mee te gaan. Dus wij toch nog met een grote groep op pad om de tocht van Flip af te rijden. Ik zie wat mensen terug van vakantie en ben blij dat Kees Marijnissen er ook weer bij is.
Flip houdt niet van door het centrum van Baarle rijden dus gaat het door Alphen en zo kom je een beetje aan de noord-west kant en kun je om het centrum heen richting Ulicoten. In Alphen nog even een stop want Joan heeft een “pseudo-lek” zegt hij. Niemand snapt wat dat is maar komt er denk ik op neer dat de band helemaal niet lek is maar meer een kronkel in zijn hoofd (of band). En die hoeven (en kunnen we) niet te repareren. Dus snel rijden we weer.
Er staat niet veel wind en die is zuid-zuidwest dus vanaf Baarle komt hij opzij en uiteindelijk van achter. Maar eerst toch wel een echte lekke band. Adrie Verregghen heeft stootlek. Komt omdat zijn fiets een paar weken stil gestaan heeft tijdens zijn vakantie hoor ik… stootlek is volgens mij te weinig lucht in de band t.o.v. het gewicht van de berijder…. Vergeten op te pompen en/of Portugese hapjes en drankjes…. Hij tovert een elektrisch pompje voor de dag en na een paar keer alle knopjes ingedrukt te hebben, begint het ding vooral veel geluid te maken maar het digitale tellertje loopt maar langzaam op, tot 5.05 want minstens vijf moet zijn. Kees ziet dat het ding van merk Trek en weet te melden dat die €75,- kost en hij heeft hetzelfde ding van Alibaba voor €35,- uit China laten komen.

We stappen weer op maar een stuk verder besluiten een aantal weer even stoppen voor een haspel die dwars over de weg water gooit (beetje haspel geeft 1500 liter per minuut). Als Adrie  weer probeert op te stappen, gaat er iets fout en ligt hij bijna in de sloot. Hij moet er weer even inkomen zullen we maar denken.
We rijden ff door Effen en dan door de Rith naar het Liesbos. Dan gaan we richting de Verlorenhoek en Zwartebergse molen. In Langeweg is het Erno die lek rijdt. De hulptroepen staan klaar om hem te helpen. Zo geeft Arion ook zo’n pompje aan. Cadeau van de kinderen voor vaderdag.. nu weten we wat het kost; dus dank Timo en Aron! Maar op welke knopjes ik ook druk, het lawaai wil niet losbarsten. Arion heeft hem op vaderdag nog uitgeprobeerd… toen deed hij het. Het patroon met geweer dat voor de dag komt blijkt ook al niet te werken. Adrie wordt er bij gehaald en die weet dat je heel lang op PLAY moet drukken. De knopjes zijn blijkbaar van een walkman geweest… die moesten de Chinezen nog opmaken denk ik. Na nog eens lang op PLAY te drukken, start de muziek en kunnen we eindelijk de band weer op druk zetten voor de laatste 10 kilometer. Wim en Kees hebben door de lange stop zelfs een plekje op terrasje genomen maar helaas voor de uitbater stappen ze toch al op voordat er een bestelling gedaan is. Nu beginnen we ook de warmte te voelen zoals voorspeld.
Om half twaalf zijn we op de May en kunnen we de schaduw in. Weer lekker gefietst.

Ad van Wesel

Vandaag, zondag 9 augustus, was ik leider van de rit:Rondje Baarle Nassau van ongeveer 90 km.Bij vertrek kon ik nog mooi het 2de wiel pakken, achter Gerard en Arion, maar al snel zat ik op kop van de groep. Als leider wil je niet dat je verkeerd rijdt, ondanks dat ik de rit heb doorgestuurd. Blijkbaar vonden de meeste renners het prima, ieder deed een paar keer een kopbeurt. Maar met 75% op kop, wordt het toch weer lijden. 😉 Met een paar sprintjes viaduct op, met Corné, Gerard en ik, mag Gerard Koops de bolletjestrui aantrekken. Dat was als leider weer lijden. 😤Met een paar lekke banden en een renner die liever in de sloot beland, dan een paar druppels van een regeninstallatie op zijn wielershirt krijgt. 😂 Liep gelukkig goed af want met deze droogte stond er geen water in. Al met al een mooie tocht.

Gr. De kledingman.

De laatste weken heb ik geleerd dat de windkracht in weerapps de boel flink onderschat. Vorige week windkrachtje 3 naar Boompjesdijk voelde als 5-6 bijvoorbeeld, tegen. In de rug weinig te klagen over dit fenomeen natuurlijk. Ik zag voor deze zondag oosten wind met kracht 2.. dat klinkt als “maakt niet uit hoe je rijdt”, maar ik besluit toch om echt naar het oosten te rijden. Ook al omdat ik in ieder geval dit rondje nog niet gereden heb dit jaar.
We blijken met 12 Tour renners te zijn die dit ook wel eens mee willen maken en zo gaan we op pad. Ik kies om langs zuidwest om Raamsdonk te vertrekken en terug te komen omdat de laatste keren mensen  mopperden over fietspad met stoplichten bij Dongemond, én anderen weer over als je die vermijdt door over industrieterrein te rijden. Helaas vandaag blijkt dat sommige mensen de route langs de voetbalvelden ook helemaal niks vinden….  Dus ik moet gewoon als leider maar doen wat ik leuk vind denk ik (en dat is zonder stoplichten sowieso als het ff kan).
Als we op de Peerenboom komen, blijkt dat windkrachtje 2 schuin tegen toch inderdaad een lekker briesje tegen is. Marianne switcht van linker naar rechterkant van het peloton want bij dit rondje houdt je dat toch wel zo’n 30 kilometer want het is meer op-en-neer dan een rondje. We hebben veel mensen die de kop een tijdje willen pakken. We draaien niet want zo erg is het ook weer niet, en dat geeft toch altijd wat onrust als niet iedereen mee kan/wil draaien.
Het is erg rustig op deze zondagochtend, van Peerenboom tot Heusdens brug komen we welgeteld één auto tegen. Vandaar volgen we de route naar Ammerzoden. Daar is het wel iets drukker, maar goed te doen. Door de week is het vaak erg druk. We rijden het mooie stukje langs de Maas over de dijk bij Well. Dan zijn we zo op ons keerpunt in Hedel. Het is vandaag wat uitkijken en waarschuwen want er ligt opvallend vaak grind in de bochten. Waarschijnlijk een effect van het extreem droge weer dat nog niet het Acht uur journaal gehaald heeft. Er zijn dan ook belangrijkere effecten. Zoals twee fabrieken van ons die geen grondstoffen per boot meer kunnen krijgen…   Maar dat zal jullie een zorg zijn.
We gaan de Hedelse brug over en dan komt de wind in de rug. Ondertussen zit ik de hele tijd te kijken naar mijn fiets want ik hoor een vervelend gepiep. Blijkt niet meer van mijn karretje te zijn, maar van Kees van Dongen. Ook last van de droogte denk ik, op of in zijn derailleurwieltjes? “Die kan in ieder geval geen verrassingsaanval plaatsen op een viaductje of brug”. Dat zijn nu nog de moeilijke puntjes namelijk.
Voor de rest gaat het vlotjes met wind in de rug. Ik had een variant gemaakt die de lastige passage van Herpt en Heusden makkelijker moest maken. Maar die gaat over een fietspad op de dijk en ik zie zoveel toeristen op onze weg en in de verte op die dijk, dat ik besluit om toch maar klassiek door Hedikhuizen te rijden. De GPS blijft naar die dijk sturen en Joan trapt daar toch even in. Maar we blijven op bekende route, met helaas een minder goed fietspad in het vooruitzicht. Gelukkig is met lagere bandendruk tegenwoordig het stuiteren wat minder, maar toch niet bepaald gladjes.
In Herpt is ook nog een een onverwachte omleiding die we braaf volgen, maar dat stuk is zo mogelijk nog hobbeliger. Ik vroeg me een tijdje terug waarom we daar nooit meer langs rijden… nou weet ik het weer. Maar het duurt niet lang voor we weer op mooie wegen zitten en op bekend terrein. Langs Doeveren rijden we naar Waspik. Omdat de wind zo lekker staat, wordt even gekeken hoe hard we kunnen tot de brug. Om daar weer te wachten op de aansluiting.
Dan is het nog maar een stukje naar Made, maar wel nog met een viaduct en een brug waarop te zien is dat de beentjes niet meer zo goed zijn bij iedereen. Het lijkt niet zo warm, of we zijn er aan gewend, maar het heeft toch invloed op het uithoudingsvermogen. De brug over de Amertak zorgt dat de boel uit elkaar valt. De achterblijvers hebben blijkbaar afgesproken dat ze zich niet meer druk gaan maken op deze mooie (maar niet luie) zondagmorgen. Ik moet even wachten om die ook uit te zwaaien want opvallend veel Houtenaren bevinden zich in dat groepje. Daarna nog even gas geven om de anderen in te halen in Made. Johan van Helmond zie ik al niet meer. Die gaat volgende week een keer met de sport mee zei hij. Ik denk dat dat prima gaat na alle training die ik hem gegeven heb; hij is er klaar voor. En het zelfvertrouwen zit ook goed want ik liet hem heuvelop gewoon steeds eerst bovenkomen.

Ad

Afgelopen week en dagen geen tijd gehad voor de fiets. Oma (Marianne) had bedacht dat het wel leuk zou zijn de kleinkinderen vijf in getal een paar daagjes te logeren te vragen. Woensdagavond kwamen ze alle vijf. Nou ik kan u vertellen die kostten energie. Ad had in WTC wegkapiteins app van de week al een voorstel gedaan voor het rondje Boompjesdijk, wel rechtsom van wege de verwachte windrichting en niet over het industrieterrein van Moerdijk omdat daar de wortelopdruk steeds ernstigere vormen gaat aannemen. Wel Marianne bleef bij de kleinkinderen en opa mocht mee. Als ik bij Leo arriveer is Joan er niet, hij heeft deze week vakantie dus is mogelijk weg. Bij Jan Vermeulen zien we ook niets bewegen dus rijden we getweeën vandaag via de kortste weg naar de May. Voor ons uit rijdt de hoffotograaf van de vereniging. Juist voor het viaduct over de A59 worden we bijgehaald door Peter Bastiaansen. De andere Houtenaar Wim Peggeman geniet van een mooie vakantie in Croatië. Als we bij het oude gemeentehuis aankomen zit de rode trui Wim Rasenberg met Gerard Veekens al te wachten. Al snel volgen er meerdere renners van zowel de Trim-, Sport- alsook de tourgroep. Onze fotograaf trekt nog wat prenten van het gezelschap zelfs op verzoek.

Als de trim en de sport vertrokken zijn vertrekt ook onze tour groep. We rijden weg richting Zevenbergen en hebben gelijk de wind lekker op kop tegen. Juist voorbij Wagenberg haakt er nog een rijder aan maar als we tussen Langeweg en Zevenbergen een lek hebben bij Gerard Koops rijdt hij door. Met de hulp van Flip wordt het lek gedicht en kan de groep weer verder tegen de wind in naar het westen. We rijden onder Zevenbergen door en dan via de Afgebrande Hoef naar de brug bij ’t Lamgat. Er wordt voorgesteld te DRAAIEN. En een groot gedeelte van de groep doet dit dan ook. Een probleem hierbij is of je links om of rechts om draait. Dit is afhankelijk van waar de wind komt. En een ander probleem is dat het mensen eigen is om te versnellen. Dit is juist niet de bedoeling dan kun je op enig moment niet meer op kop komen. Op de Sint Antoinedijk voor Stampers wordt er gevraagd of dat dit de Boompjesdijk is, omdat hier een fraaie rij bomen staat die enigszins bescherming tegen de wind geven. Nee eerst volgen nu nog de Zuidzeedijk en de Mariadijk voordat we de Boompjesdijk bereiken. Deze wordt overigens duidelijk met een bord als of het een plaats betreft aangeduid. Hierna rijden we via de Smallendijk en de Oudlandsedijk naar Dinteloord. Hier is de wind al wat minder lastig en wordt het tempo flink opgevoerd. Na industrieterrein Dintelmond en de 1 Februariweg draaien we naar Willemstad. Hier volgen we de fietsstraat naar Tonnekreek en Zwingelspaan. Van hier uit gaat het om Noordhoek heen naar de Uilendijk hiermee ontlopen we het fietspad over industrieterrein Moerdijk waar enorme wortelopdruk de fietspret negatief beïnvloed. Als we de brug over de Roodevaart op rijden krijg ik een fijne duw van Flip die ziet dat mijn benen vollopen. Via de Blokdijk rijden naar Kanters om vervolgens de A16 en de HSL over te steken. Als ik rond kijk zie ik dat er meer zijn die het taai krijgen. Nu volgt er een stuk dat bekend is via Blauwe Sluis rijden we naar de Helkant om Made vanaf de Helkantsedijk binnen te rijden. De eerste renners slaan af richting huis als we de Watertorenstraat in draaien, bij de van Gilslaan volgen er meer die afdraaien en aan het eind van de Crullaan draaien Leo en ik als laatste af richting Den Hout. Op het Ruiterspoor wens ik Leo een prettige vakantie, hij zal er volgende week niet bij zijn. En met 103 km draai ik Ter Aalst op en merk dat de tank leeg is.

Groeten d’n burger van Ter Aalst