Iets voor half 9 was het weer gezellig druk bij de Amerhal.
Ik zag gezichten die dit jaar nog niet zoveel op zondag actief zijn geweest binnen de club. Altijd leuk als ze weer aansluiten om hun kilometers binnen de WTC weg te trappen.
Voor de tourgroep was er weer volk genoeg present, voor de trimgroep ook een manneke/ vrouwke of 6 schatte ik. Voor onze snelle mannen was de belangstelling een stuk minder. Vanwege blessures of Pinkpop, powerweekend en wat al niet meer.
Mijn oud dorpsgenoot appte de dag daarvoor ook nog, waar en hoe laat vertrekken jullie? Staat allemaal op onze website Peer! We bleven nog enkele minuten op zijn komst wachten, helaas raakte ons geduld op en vertrokken we richting de Drie Hoefijzers tegen een stevig windje in. Ook onze sportgroep was bij ons aangesloten zodat wij er enkelen sterke mannen bij hadden die de ketting strak konden houden.
Via de overbekende wegen ging het langs d’n Elsakker, de Beek langs het Liesbos naar Etten-Leur. Over de A58 door de Bremberg, we fietsten nu door het bergen gebied.
Na de Bremberg beklommen we ook nog de Klappenberg, de Tiggelschebergweg en dat allemaal in de buurt van het wielerdorp Rijsbergen. Geen wonder dat “de Speer van Rijsbergen”in zijn gouden jaren de bergen op vloog en onze Joop aan zijn tour de France overwinning hielp!
Bij ons hielden lange tijd Flip en Peter V. het tempo er goed in. De veurzitter was vandaag onze achterzitter geworden. Hij wilde de boel eens op een afstandje bekijken en zo af en toe eens een praatje maken met leden die hij niet zo vaak in levende lijven ontmoet.
Via Oekel fietsten we nu naar Hazeldonk.
Op het viaduct over de A 16 sprintte Niels iedereen uit het wiel.
Bij Meersel-Dreef liep mijn route planning helemaal vast, de weg afgesloten voor de rommelmarkt. Dan maar via Strijbeek richting Chaam, dan zou ons rondje wel een stuk korter uitvallen en veul te vroeg thuis zijn. Daar rekenen ze thuis niet op, dan zijn we te vroeg voor de soep en de koffie!
Ik verzon nog wat kilometers rond Chaam zodat we een beetje een middenweg hadden gevonden voor de opgegeven kilometers van Tour en Sportgroep. We willen er geen praat over hebben dat ze op het eind van het seizoen te weinig hebben kunnen fietsen.
Door allerlei festiviteiten in Dorst en de wegopbreking tussen Dorst en het pannenkoekenhuis, fietsten we nu richting Molenschot om over de Vijfeikenweg naar Oosterhout en Den Hout te pedaleren.
En ja hoor, ter hoogte van ’t Klosterke stond onze Peer ons op te wachten.
Of het voldoende is voor punten dat betwijfel ik, die rooie trui zal dit jaar wel niet voor Bassie zijn.
Over de rooie trui gesproken, de strijd is superspannend bovenaan ons klassement.
Anneke nog steeds aan de leiding maar ze voelt de hete adem van Johan Smits en Peter Verhagen in haar nek. Ook Antoon Romme volgt op zeer korte afstand.
Na de vakantieweken zullen we weten wie er de meeste steken heeft laten vallen.

Wij kwamen met 95 km. en sommigen met 100 km. op de tellers thuis.
Mooi voor de middag, de koffie kon ingeschonken worden en de soep opgeschept!
Volgende week gaat de tourgroep richting Dinteloord, als het mee zit gaan we dan over de Bloemendijk.
De sportgroep fietst een dijkje verder naar de Boompjesdijk.
Dank aan, Johan S. en Johan v.H, Leo, Niels, Peter V, Erno, Ad, Flip, Antoon, Willem, Jantje, Jacques en natuurlijk de dames Sandra en Renée voor het bonte gezelschap en het sociaal fietsen!

Groet van Pierre Boulanger.

Zaterdagochtend 26 mei, de wekker rinkelt al voor 6.00 uur.
Over een uurtje hebben we afgesproken bij de Amerhal.
De avond daarvoor had ik alles ingepakt, de bus, die beschikbaar was gesteld door
PS van Seeters, samen met John in het ‘Veer opgehaald, reservewielen bij Jantjes en Willem opgehaald. Samen met Jantje eg wel, de bus bij Wimke’s achter geparkeerd.
Viel nog niet mee om met een automaat weg te komen maar voor onze begeleider Wim was dit geen enkel probleem!

Kwart voor 7 kwam ik bij de sporthal aan, Johan Smits was al compleet, zijn wagen vol geladen en vrouw en dochter om ons uit te zwaaien. Even later kwam ook de bus met de schilders Gerard, André en Wim aan. Flip, Willem en John volgden snel. John moest nog wel ff langs huis, telefoontje vergeten, dus spraken we af om bij het eerste benzinestation over de Keizersveersebrug bij elkaar te komen. Peter Verhagen kwam er ook nog achter dat hij zijn telefoon was vergeten. Iets later dan gepland ging het dan toch richting Huizen.
Bij Utrecht was een wegomleiding, daar ging het mis. De vertraging liep nog meer op. Kwart voor 9 kwamen we aan in Huizen. Bij Gerard stond de koffie al heerlijk te pruttelen en onze navigators Joris Vlug en Willem Roest stonden ook op scherp.

Om 10 voor half 10 gingen we eindelijk van start. Onze voorrijders hadden er duidelijk zin in, voor hen allemaal bekende wegen. Nog maar net buiten Huizen rinkelde mijn telefoon al, ik had aan onze volgers Gerard en Wim een paar telefoonnummers gegeven om te bellen. Wij waren wel snel vertrokken maar zij stonden nog op de parkeerplaats vast en de WTC club was uit het zicht verdwenen.
Na drie pogingen van Gerard pakte ik hem dan eindelijk maar op, de hele bende in de remmen. En onze volgers geadviseerd om door te rijden naar Oosthuizen voor onze eerste koffiestop. Wij fietsten intussen, via Muiden (mooi stadje) richting Amsterdam over de Zuiderzeeweg langs het “IJ”. Nou, dat IJ was dit weekend wel het woord.
Na Amsterdam kwamen nog meer dammen aan de beurt, Durgerdam, Uitdam, Monnickendam, Volendam en het in Made zeer bekende, Edam. Vroeger fietste onze club ieder jaar naar Edam in één dag op en neer, een tocht van 290 km.
Kees Reniers zou zeggen, een tweedaagse van twee keer 175 km , dat stelt niks voor!

Tot aan onze eerste stop zouden Joris en Willem ons begeleiden, na onze koffiestop in Oosthuizen bij Ans & Piet, ging het verder op onze navigatie. Samen met Willem Avontuur en Edwin Kooijman hadden we die in onze GPS staan.
Bij “de Hulk” net voor Hoorn pikte weer een renner bij ons aan die goed bekend was in die omgeving. Volgens hem waren er enkele omleidingen en konden we beter hem volgen.
Zo gezegd zo gedaan. Zo ging het vlotjes richting Den Oever.
Wat kregen onze mannen en vrouw toch zin in een lekkere uitsmijter, een lekker eike zou er wel ingaan na zo’n 120 km. Wat was onze (en zeker de mijne) teleurstelling groot toen de serveerster kwam vertellen dat ze geen uitsmijters bakte voor grote groepen. Dan maar een soepke of een goeie kroket, we moesten toch voldoende energie hebben voor de laatste 55 km over de Afsluitdijk en een stukske Friesland.
Drie jaar geleden ( ja Flip en Jantje het is alweer 3 jaar geleden) hadden we de wind daar pal in de rug, nu Noordoost. Dat was niet bepaald in ons voordeel maar sterke mannen op kop klaarden deze klus met gemak. Intussen vloeide bij sommige de krachten langzaam uit de benen, de kilometers gingen tellen. Ik hoorde dan ook steeds meer de vraag “hoe ver is’t nog”? Dan weet je genoeg.
Via Makkum en Workum kwam het pontje in zicht, een paar kilometer voor het pontje stond de enige lekke band op naam van Flip. Mij leek het wel slim om met de groep “vermoeiden”door te fietsen naar het pontje. We stonden te wachten op de pontonnier  en intussen kwamen de andere mannen alweer aansluiten. Toen Edwin de pontonnier een fooike van 10 euro gaf mochten we gelukkig allemaal op zijn bootje mee! Nu nog een goeie 8 km en we konden ons bezweete wielerpakske gaan uittrekken.

Heerlijk die schoentjes uit, de zweetlucht van je plakkerige lichaam spoelen en het goeie pak aan! Op het terras eerst wat drinken, om daarna gezamenlijk het dorp in te lopen op zoek naar ons afgesproken adres “Ald Wal” . Het was gezellig druk in Heeg. Daar hebben we genoten van een lekker biertje en een goeie maaltijd. Als toetje pakten we in het dorp nog een softijsje. Nog een paar afzakkertjes bij ons logeeradres de Stay Okay.
De meesten waren aardig vermoeid en kropen op tijd in hun stapelbedje.
De diehards pakte nog een paar afzakkertjes maar iets over 11 uur zochten ook zij hun mandje op. Op kamer 13 bleef het nog enige tijd vrij onrustig, het leek er wel een schoolkamp !
Nadat wij net na middernacht onze Johnny gefeliciteerd hadden ging ook daar het licht uit. Rust en de accu opladen voor de volgende 170 km.
Snurk, snurk, snurk……………………………………..

Pierre Boulanger

Na een korte maar toch best goede nachtrust worden wij op onze kamer alweer tegen
6.45 uur wakker! Na onze wielerkleding weer te hebben aangetrokken, de tassen weer ingepakt en het gehele laadstation wat op onze kamer is geïnstalleerd weer gedemonteerd te hebben, gaan we richting ontbijt! Iedereen is volgens mij redelijk tot goed hersteld,
het ontbijt gaat er goed in en de nodige suikers worden weer gestapeld om de rit van ruim 170 kilometer vandaag af te ronden!

Wanneer ik mijn gevulde bidons op mijn BMC ga zetten, zijn Flip en Johan bezig om een mooie rode Canyon Aeroad te versieren met toiletpapier, we hebben immers een jarige in ons midden: good old John Haanskorf (48)!!
Maarrrr…..merk ik subtiel op, de rode Canyon die jullie versieren is niet van onze klepper!! Nog voordat ik het gezegd heb, bedenk ik me dat ik beter mijn mond had kunnen houden….was lachen geweest…..!!!
Net na 9 uur staan we gereed, eerst nog even een groepsfoto en de Garmins kunnen weer hun navigatiewerk gaan leveren! We vertrekken met noord-oosten wind, die we gisteren vol op de kop hadden voor een groot deel van de route. Vandaag krijgen we die dus eerst in de flank en later op de dag wanneer we meer richting het westen gaan, in de rug!!
Lekker vooruitzicht!
Via mooie en vrij rustige polderwegen zakken we af richting Nationaal Park de Weerribben, hier pakken we de buitenkant van dit gebied want met onze handbiker André gaat het volgens de kenners niet lukken om midden door de Weerribben te rijden in verband met de steile bruggetjes (stuk of 30 begreep ik!). Heerlijk toeren en omdat de snelheid betrekkelijk laag ligt, zo’n 26-28 km per uur wordt er aangehouden, is het mooi rondkijken!

Onze reisleider Peter Br. heeft weer een verdiende tussenstop geregeld met wederom lekker appelgebak met de bekende toef slagroom en wat drinken….
Vandaag na 70 km ipv 60 km, volgens mij alleen maar lekker, dan schiet het op en zijn we bij de tussenstop al onder de 100 km die we nog moeten afleggen! De stop hebben we in Zwartsluis, ik lees later op de website van dit Café-Brazzerie Blizzard dat dit zelfs het mooiste plekje van Zwartsluis is!?

Nadat de meeste weer gezorgd hebben voor gevulde bidons en voldoende eten in de achterzakken voor onderweg, gaan we op weg naar onze lunchstop in Harderwijk….
eten bij Flipper?? Na een paar kilometer pakken we het veer naar Genemuiden.
Het rijden met navigatie is voor ons, Peter Br. , Willem en mijzelf niet alledaags en dat vertaald zich af en toe (of te vaak?) in net de afslag te missen en dus te moeten keren….voor André met zijn handbike lekker gemakkelijk….met 3-4 keer steken…
Maar we doen ons best om zo goed mogelijk op te blijven letten.
Via Kampen rijden we richting het Veluwemeer, met het prachtige warme weer een drukke van jewelste daar!
In Harderwijk komen we aan op de dijk voor de lunchstop, ook hier lekker druk…vraag me af wat er eigenlijk te zien  is?? Net zoiets als Baarle-Nassau, eigenlijk niks te zien maar altijd druk!! Peter Br. had gereserveerd op de dijk…maar we zijn helaas ruim 1,5 uur later op de bestemming als aangegeven….reservering is verlopen!! Maar onze reisleider lost dit professioneel op met de eigenaar van het etablissement….deze reserveert voor ons bij Brasserie de Bank..! En dat is beter!
Voldoende ruimte voor onze prijzige karretjes waar we (de meeste toch) erg zuinig op zijn! Niet te druk, mooi uitzicht als je tenminste goed oplet….
En vriendelijke bediening van de meisjes van de Bank!
Iedereen eet volgens mij heerlijk! De uitsmijter die sommigen van ons al verlangen vanaf de eerste dag, hebben ze ook hier niet op de kaart maar de buiken worden goed gevuld voor de laatste 39,9 kilometer volgens mijn Garmin.

Erno had een zwaar weekend, ons Jantje praat hem wat moed in, en geeft hem een kleine massage!

We besluiten hier om de route te laten voor wat het is (oeps dit communiceren we niet met onze voortreffelijke volgwagen…excuus aan Gerard en Wim hiervoor) en tikken in de Garmin in “vanaf huidige locatie naar Huizen”.

Top begeleiders, Gerard en Wim.
Wie weet zien we Gerard nog weleens aansluiten bij zijn oude club!

De kilometers maken niet uit, enkel krijgen we via mijn Garmin nog een toetje met een oversteek van Harderwijk naar Zeewolde met het veer!

Dit helpt niet voor ons gemiddelde maar ik denk dat daar eigenlijk niemand mee zit.
We hebben een mooie rit, iedereen kan dit nog goed volhouden en het is nu niet ver meer! Wel is het ondertussen rond 16.30 uur en op het terras van de Bank hebben we al voorzichtige kleine regendruppels gevoeld….wordt het nog een natte terugreis naar Huizen?? Al met al valt het mee, geen regen, wel wat aantrekkende wind lijkt het terwijl Willem met mij op kop rijd en we de tegenwind lichtjes voelen (of vergissen we ons Willem?).

Omdat Willem z’n route anders is als mijn route in de Garmin(?) besluiten we om Willems route vast te houden. We rijden lekker door de bossen, mooie slingerfietspaadjes en richting de dijk met de windmolens aan het Eemmeer! Hier hebben we de wind ietsje schuin vanachteren en Willem en ik besluiten er nog eens wat gas op te gaan geven, lekker jakkeren met 32-33 km/u over de dijk richting de Stichtse brug om de sloot over te steken richting Blaricum. En toen had ik een zwart scherm op de Garmin….accu leeg!
Maar Peter en Willem hadden nog beeld en met een kleine 6 kilometer door Huizen naar onze startplaats Winterguard The Pride!!

18.15 uur…finish bereikt.
Geen valpartijen, 1x lek door onze klepper Flip op de 1e dag en ik denk dat iedereen lekker gefietst heeft!
Voor herhaling vatbaar!?
Peter Broeders bedankt onze begeleiders Wim en Gerard, Willem en ik krijgen een pluim in onze kont voor bewezen navigatie diensten! Maar iedereen heeft meegewerkt aan een fantastisch weekend, allemaal lekker gefietst en nu lekker naar Made!
Onderweg nog langs Paleis Soestdijk ivm wegomleiding, lekker genieten van “ons” huis (betalen wij allen aan mee vinden wij in onze auto).

Iedereen bedankt, Peter Broeders voor al het regelwerk  en  PS van Seeters glas- en schilderwerken voor de bus!
Hopelijk niemand vergeten te bedanken?

Groeten Edwin

Willem kreeg bij thuiskomst nog een heerlijke uitsmijter voor geschoteld!

https://youtu.be/bcgWXvGiF7E

Heel wat fietsliefhebbers hebben zich verzameld bij de Amerhal op deze mooie tweede Pinksterdag.

Ook André, onze handbiker, net terug van vakantie, is weer van de partij. Even vraag ik me af of hij een nieuwe bike heeft. Ik meende toch eerder een rode gezien te hebben. Geen nieuwe handbike, wel een ander kleurtje, de zogeheten “Bianchi-kleur”. Heel leuk overigens, dat André ook mee gaat met het rondje IJsselmeer. En, een technische man mee op pad, dat is ook maar wat handig.

Wim vertelt enthousiast over zijn vakantie naar Ierland, anderen hebben het over ons IJsselmeer-uitje, kortom, allerlei gezellig gebabbel op de vroege ochtend.

De vraag is nog even waar de leider van de Tourgroep blijft, maar ook die komt er op de valreep aan. Het oorspronkelijke tochtje Numansdorp (dat ik ook een heel leuk rondje vind), is door betreffende leider Kees M. vervangen door ritje Zaltbommel; dit in verband met ongunstige wind en het gegeven dat deze tocht onlangs, als ik het goed heb met Hemelvaart, is verreden.

Hoewel ik inmiddels had begrepen dat het er bij de Tourgroep toch iets fanatieker aan toe gaat dan bij de “klassieke B”, had ik besloten om ’t toch ‘ns te proberen met de Tourders. Even lijkt er vandaag weinig animo voor Touren, ik zie enkele -voorheen A-mannen- twijfelen en Anneke roept mij nog na dat ik achter de Sportgroep aan ga. Meen het toch echt goed gezien te hebben: leider Kees die vertrokken is. Uiteindelijk blijken we toch nog met een mooi clubje van 6 te zijn: Kees, Erik (sponsor), Jan(tje) Egwel, Johan S, Sandra en ondergetekende.

Er wordt koers gezet richting Hank en de TREK (WILLIER is in de revisie) van onze leider trekt er van meet af aan goed aan. (En passant laat Kees ons weten dat hij vandaag goeie benen heeft).We vervolgen onze weg via Werkendam, Sleeuwijk, Gorinchem (de brug over) om aansluitend mooi langs de Waal, via Vuren, Herwijnen, Haaften naar Zaltbommel te “touren”. Behoorlijk wind tegen, maar dat weerhoudt Sandra er niet van om regelmatig op kop te gaan.Knap hoor! Met ’n mooie fiets: LIV (dames-variant GIANT) met ’n fraai, kleurrijk accent op de bovenbuis.

Ook de anderen laten zien wat ze in huis hebben. Zoals een goed leider betaamt informeert Kees regelmatig naar het welbevinden van zijn renners.
Koffie met gebak in het vooruitzicht, de wetenschap dat het op de terugweg makkelijker zal gaan en de mededeling dat we een mooi gemiddelde draaien: dat geeft vleugeltjes!

Aangekomen in Zaltbommel blijken we niet de enigen te zijn die zin hebben in een terrasje: het is druk op onze bekende pleisterplaats.

Kees is niet alleen leider, maar tevens cameraman en we krijgen alvast een voorproefje van het genomen beeldmateriaal. Wat zo’n minuscuul GO PRO gadget al niet kan! We herinneren ons vast allemaal de tijd dat je voor ’n camera een hutkoffertje nodig had.

Na de koffie waaien we -met de wind in het hol- in de tijd van een poep en een scheet naar Brakel om dan via Waardhuizen, Almkerk, Dussen, Hank weer op onze thuisbasis te arriveren.

Het was een gezellige tocht, lekker doorgefietst, mooie training voor rondje IJsselmeer.

Dank, leider/cameraman en andere fietsmaatjes.

Anne-Mieke

Met 11 WTC‘ers gingen we vandaag op pad. Leen en André fietsten ook nog met mij mee. En inderdaad ze hadden nog gelijk ook “Op een mooie Pinksterdag, samen in de zon” zongen ze samen in 1965.

Het was dus inderdaad genieten van het heerlijke weer, de wind stond uit het noordoosten, maar door richting Alphen te fietsen en door bebost gebied had je daar stukken minder last van.
Antoon verkoos deze keer ook voor de trimgroep, na een weekje ziek zijn een mooie opstapgroep! Ook Ypke was weer van de partij, normaal gesproken maakt hij op deze dag zijn kilometers in Friesland, om zijn zoveelste kruisje op te halen. Maar door een wat mindere voorbereiding had hij zijn startbewijs te koop aangeboden. Op kop van de groep liet deze sterke “Fries” zien wat hij waard is, en geloof me, daar zijn er veel die hebben zwarte sneeuw gezien in het wiel van onze Yp!

We fietsten voor de verandering een stukje door Chaam, door de befaamde bocht, waar alle grote coureurs tijdens de Acht van Chaam de straatstenen eruit koersten! De tijden zijn veranderd, het café waar het vroeger bomvol stond tijdens de “8” stond nu leeg, triest!
Vervolgens fietsten wij richting Ulicoten tot aan de Bredasebaan om een eindje verder weer aan de andere kant van Chaam uit te komen. Over Geersbroek gingen we nu door het tunneltje naar de Fazanterie. Net voor Dorst gingen we vandaag linksaf om over het bedrijventerrein “de Takkebijsters” en de bult naar Teteringen te gaan. Achter het kerkhof door, gingen de laatste kilometers weer richting de May. Lekker op tijd thuis om van deze heerlijke dag te genieten.

Volgend weekend staat er voor 15 WTC ‘ers de IJsselmeertocht op het programma,
de weersvoorspellingen zien er goed uit, we hebben er zin in!
De thuisblijvers fietsen op zondagochtend in het Brabantse land een tocht.

Pierre Boulanger.

Zaterdagochtend 19 mei op tijd uit bed, vandaag de West Brabant Ronde met WTC Made op het programma! Ruim 125 kilometer door het Brabantse land richting Woensdrecht, hier komen we niet zo vaak! Peter Broeders had Willem Avontuur en mij de route doorgestuurd om op onze Garmins te zetten, scheelt een hoop geschreeuw onderweg en Peter B. hoeft niet de gehele rit in de voorste gelederen te rijden. Natuurlijk hebben we ook nog de ervaren rijders bij WTC die de route ook wel zo ongeveer weten, dus we komen er wel. Er wordt vandaag gestart om 8 uur voor de tourgroep en om 8.30 voor de sportgroep. Samen met me maat Willem Avontuur had ik al afgesproken lekker aan te sluiten bij de tourgroep, kunnen we ook wat genieten van het uitzicht tijdens de rit en nemen we wel wat meer het kopwerk voor onze rekening.
Aangezien de temperatuur de 10°C niet haalt, zien we veel lange mouwen! Maar we hebben een bikkel in ons midden….Anne-Mieke staat met korte mouwen aan de start!!
Er staan 12 WTC Made renners aan de start en gastrenner Hans van Bragt. Mooie ploeg om mee op pad te gaan. Via de bekende fietspaden van Made naar Zevenbergen, richting de houten fietsbrug en via Oudenbosch de polder in voor mooie lange wegen waar het goed fietsen is. Op kop werd lekker doorgereden en volgens mij was het voor iedereen best goed te doen, toch? De bochten zijn voor een aantal kleppers altijd het struikelblok en dan moet er af en toe effe flink aangepoot worden om de gelederen te sluiten!!
We rijden nog een keer verkeerd, navigatie klopte wel maar Willem en ik letten even niet goed op. Maar we rijden gewoon door, de navigatie zet ons wel weer op de juiste koers.
Even later rijdt Gerard Veekens helaas lek, tot dan hebben we een gemiddelde van 31,6 km/u hoor ik later ( ik was zo slim om mijn Garmin NIET aan te drukken op de May)!

Even pauze, ook de sanitaire perikelen worden door de mannen uitgevoerd.
Sandra wacht liever even tot we bij de koffie en appelgebak zijn…..dat blijkt pas op 80 km te liggen, nog een uurtje knijpen dus San!!
Via de Rijzende weg, de mooie Brabantse ‘Col’ van de 1e categorie rijden we verder naar Nispen, de geboortegrond van onze voorzitter Ad van Wesel .
Daar stoppen we bij Café Tivoli voor een welverdiende bak koffie met appelgebak, die na 4 puntjes besteld te hebben op blijkt te zijn. Maar er is ook nog kersenvlaai en abrikozenvlaai in de aanbieding, suikers genoeg dus om de koolhydraten in ons lijf aan te vullen!
We zitten nog maar net en het sportgroep(je) komt met 4 kleppers aanrijden; Flip, Ad, Kees en dochter Rachel.

Door de lekke band van de tourgroep en de 7 kilometer die door Ad afgesneden is, kunnen we gezellig gezamenlijk genieten op het terras! Na de koffie moeten er nog 45 kilometers worden weggetrapt. Ik ga er vanuit de dat de kleppers van de sportgroep zich wel van voren zullen melden….verkeerd gegokt, die zitten lekker in het peloton, behalve Ad die het eerste gedeelte na de stop ons de route wijst op bekend terrein.
Er wordt lekker doorgetrokken op kop, afwisselend wordt er op kop gereden door Peter Verhagen (in goede vorm!), Willem (me vaste fietsmaat en zeker op de kop) en Maurice (deze bikkel start maandag 2e Pinksterdag voor de Elfstedentocht, 235 kilometer in Friesland!). We naderen bekender terrein en via Prinsenbeek rijden we weer richting Made, nog even wachten voor de trein,en dat doen we normaal gezien gewoon op het fietspad zoals het hoort…..foei (!)

We verzuimen vandaag om onze Peter B. naar Den Hout te brengen, sorry Peter!
Ik denk dat we weer een geslaagde rit hebben gemaakt vandaag!
Fijne Pinksteren voor allen!

Groet, Edwin.

Voor de derde keer in de WTC geschiedenis gingen we een tocht door het Groene Hart fietsen. De opkomst op deze vroege zaterdagochtend was verrassend goed.
Met 15 leden en één gastrijder “good old” Jan de Been, konden we vertrekken richting de Moerdijkbrug. Over de Wieldrechtse zeedijk ging het naar de Kop van het Land.
Allemaal bekende wegen voor de meesten van ons, eenmaal bij Sliedrecht onder de A15 door zijn de wegen wat onbekender voor ons. Gelukkig hebben we daar een goeie GPS en een Johnny voor bij, zo ging het tussen de meulens door naar Kinderdijk. We waren mooi op tijd, onze Japanse vrienden waren nog niet zo talrijk op deze nationale meulendag.

Bij de pont aangekomen, gingen we naar dun overkant! Dun overkant was in dit geval Krimpen aan de Lek; daar kregen we tijd om ons banaantje of reepje gesponsord door AH te nuttigen! Van de pont afkomen was niet voor iedereen vanzelf sprekend als de ketting op de 15 ligt dan motte er flink aan leuren om boven te komen!
Door Krimpen aan de Lek fietsten we naar Oudekerk aan de IJssel, waar het baasje van onze Flip zit. Da’s toch elke dag een flink endje fietsen, geen wonder dat hij zo sterk is!
Over de Kattendijk ging het in een mooi tempo naar Gouda, hier krijgen we altijd te maken met een speciaal weggetje!

John wist ons nu voor Gouda langs te loodsen, andere jaren ging het altijd kris kras door Gouda, nu bleven me mooi aan de rand op weg naar Haastrecht. We fietsten nu wel aan de andere kant van de Vlist. Volgend jaar kiezen we weer voor d’n overkant.
In de buurt van Vlist kreeg Kevin een stuk hout in zijn voorwiel, gevolg; een spaak eruit en een flinke slag. Uiteindelijk is Kefke nog tot aan de stop in Nieuwpoort gekomen. Daar heeft hij de hulptroepen ingeschakeld. Na het nuttigen van een heerlijk koud biertje kwamen ze de pechvogel al weer ophalen.

Wij hadden dit jaar ook besloten om niet bij de pont maar in Nieuwpoort onze uitsmijter te nuttigen. Helaas ging de keuken pas om 12 uur open, een foutje van de leider. Meestal doe ik een telefoontje naar de uitbater, nu dacht ik och met een mannetje of 10 kunnen we overal zo terecht. Weer wat van geleerd, volgend jaar bel ik hem 601 384 Eetcafe “de Dam”.
Nu bleef het bij een prima appelpuntje en een bakske.
Daarna gingen we aan de laatste 40 km beginnen. Nog met net een paar honderd meter aan het fietsen, kwamen we voorbij de beste fietsenmaker van Nieuwpoort, dubbele pech voor Kevin.

Over de Lekdijk ging het nu weer zuidwaarts naar Hoornaar en Schelluinen, de brug van Gurkum over en we stonden weer in Brabant. Hier nam Jan de Been het commando over. Jan wist dat er een wegopbreking was in Sleeuwijk, dus volgde we de bijna 73 jarige hardrijder! Even verder ging het tempo langs de A27 de hoogte in. De “patron” moest ingrijpen voordat het uit de hand ging lopen, maar zoals zo dikwijls als de koeien de stal ruiken, zijn ze moeilijk in te tomen. Op de Keizersveerse brug zag ik nog een 70 jarige aan kop leuren. Voor Gerard met zijn Beta blokkers is het dan ff niet bij te benen.

Met een kleine 140 km. op onze tellers zat deze prachtige tocht door het Groene Hart er ook weer op. Het was weer een mooie training voor onze 2 daagse over 2 weken!

Salut, Pierre Boulanger!

Zondagmorgen 6-05-2018, lekker weer, iedereen volgens mij in de korte broek en shirt korte mouwen. Op het programma een rondje Roosendaal met mij als leider, niks gevraagd toch gekregen haha. Nou is een rondje Roosendaal eigenlijk “maar” goed 82 km, dus we moesten er wellicht nog een lusje achteraan plakken….? Nog even leek het erop dat we met 3 sportgroep-fietsers waren, John H. , Kevin en ik. John stelde al voor om met de tourgroep mee te gaan….maar…daar kwamen ze in één keer uit alle hoeken tevoorschijn de kleppers van Made! We stonden toch met 9 WTC-ers en gastrijder Tinus Roeven klaar voor een mooie tocht met dit heerlijke weertje.

Eigenlijk was dit rondje Roosendaal niet ideaal vandaag, ik rij zelf altijd liever weg met wind tegen, dan wordt je altijd lekker beloond met terugrijden naar de May!! Vandaag dus met NO-wind in de rug weg en dat was te merken, het ging direct al lekker hard over de vernieuwde Zanddijk richting Lage Zwaluwe. Via Moerdijk richting de A17 om dan tijdig weer Roosendaal aan te houden…helaas ging het hier ff mis, maar meerdere wegen leiden naar Rome en dus ook naar Roosendaal. Via Standdaarbuiten dan maar, weg opengebroken en we komen middenin een plaatselijke wielerronde terecht georganiseerd door de KNWU: NHC2-70 ste wielerronde van Standdaarbuiten!!

Na deze slinger te hebben volbracht weer op de juiste weg. Net voor we R’daal binnen rijden, rijdt Niels R. door een flink gat in de weg en zijn stuur “klapt” wat naar beneden, stoppen dus om het stuur weer goed vast te zetten. Dit hoort natuurlijk eigenlijk met een momentsleutel gedaan te worden aan een carbon stuur, maar helaas heeft die niemand bij (!). Dan maar op gevoel Niels! In Roosendaal liggen tegenwoordig twee mooie bultjes achter elkaar ivm de spoorlijnen naar het distributiecentrum van Primark. Effe de benen dus testen op deze “puisten”, die best pittig zijn. Via Seppe richting hét Wielerdorp van Nederland Sint Willebrord (beter bekend als ’t Heike).

Aangezien we steeds meer richting NO gaan rijden, voelen we de redelijke bries toch ook, er komen ook steeds minder kopmannen naar voren! Maar gelukkig hebben we dan ook nog de beul van Made alias Kevin Damen in ons midden die zich vastbijt en een flink stuk kopwerk verricht! We fietsen verder via Prinsenbeek richting den Elsakker, even moment van pauze ivm kramp bij één van de renners….teveel “gegeven” misschien?
Omdat we toch stilstaan vraag ik aan de groep of we de 100 vol willen/moeten maken, dan moet er nog een lusje bij….maar de 100 is geen harde eis…er is al genoeg gegeven denk ik door de meesten en we besluiten om via de Derde weg door de polder naar Made terug te fietsen voor een mooie 90 km. Er wordt nog even flink gegast en lekker afgesprint op de Zonzeelseweg naar het bordje “Helkant”! Altijd lekker om nog even alles te geven, pffff!

Rond 11.15 uur iedereen weer thuis om nog te genieten van een heerlijke zomerse zondag!

Gr. Edwin

Wat een prachtig weer en wat een opkomst. Een uitnodiging om er weer een leuke fietsochtend van te maken.

Na wat strubbelingen met mijn gezondheid kon ik deze ochtend ook weer van de partij zijn. Ik moet er voor kiezen om met de trimgroep mee te gaan, maar dat is geen schande toch? Wij zijn per slot van rekening toch ook een trimvereniging? Het is nu met de handjes bovenop het stuur ipv onder in de beugel.
En gezellig? Dat is het zeker met al dat schoon vrouwvolk in deze groep. Met Anneke als hoogst genoteerde in het klassement, Petra en Annemieke en nieuwkomer Helene.
En het rijdt net op de kop van de groep mee of het geen moeite kost. Geweldig toch!!!!
Met Piet op de voorste rij ging het rap richting Dussen. Slingerend langs de mooie Peereboom door de polder was Dussen gauw bereikt. Ik zat lekker weggedoken met Gerard Koops te kletsen over de wereldproblematiek maar daar hadden we niet zo snel een oplossing voor. Hahahaha.
Intussen onderweg naar Wijk en Aalburg. Met de dames op kop. Klasse hoor.
André als bewaker van de achterhoede en Ypke er ook weer bij na wat lichamelijke mankementen.
Na de passage van Wijk en Aalburg door naar Heusden, brug over en daarna rechtsaf richting Wolluk. In Wolluk richting Waspik en daarna naar het Fer. Hier nam Annemieke afscheid en dat deden ook Gerard en Peter in Den Berg. De May kwam in zicht.
Einde van een mooie zondagochtend. Maar niet nadat Piet en ik nog een ommetje
over het Munnickenhof en Oosterhout hadden gemaakt. Iedereen bedankt voor de gezelligheid deze ochtend en tot een volgende keer.

Gr De Pakhaas.

Heleentje van Capelle zong het al in 1951 (poosje geleden) “Naar de speeltuin”

Vandaag mocht ik 10 WTC ‘ers meenemen naar de speeltuin in Nederhemert-zuid.
Daar moest eerst nog wel een paar kilometer onder in de beugel gekoerst worden.
Nog maar net de May uit, moesten we helaas van de fiets. Enkele baldadigen hadden het bushokje vernield, over het hele fietspad lagen glassplinters.
In Raamsdonksveer stonden de maats van onze “pakhaas” klaar voor hun rit. Wij fietsten verder over de Keizersveersebrug en de Peerenboom naar Dussen, langs de fietsenzaak van Mario Verhoeven. Mario is gespecialiseerd in retro spullen op race gebied. Heb je nog een racefiets uit 1950 op zolder staan en zoek je daar voor nog een oud zadel of een worstenhelm, dan motte bij Mario zijn!
Onder een strak blauwe lucht ging het verder via Uppel en Sleeuwijk, daar de dijk op door Woudrichem, langs druk bezochte kerkjes waar de dominee zijn wekelijkse preek verkondigde.

Wij hadden geen tijd voor een preek. Over de Maasdijk ging het vlotjes langs Poederoijen en Aalst en bij het buurtschap “Slijkwel” (nooit van gehoord), kwam ons keerpunt.
Lekker de wind in de rug en een paar kilometer verder tijd voor een bakske. Ze mochten mee naar de speeltuin in Nederhemert, een speeltuin die al ruim 100 jaar bestaat. Vroeger waren daar grote feesten (jaren ’50 stond het bekend als”de meidenmarkt” van ’t aailand! ) Vele koppels zijn daar ontstaan, zo ook vandaag zag ik een verliefd koppeltje, zoals Heleentje ooit zong:

Ja dan gaan we naar de speeltuin
En we wippen en we draaien
En we schommelen zo fijn
tot we mis’lijk van het draaien
En de limonade zijn.
Heel de dag is het dan feest
Tot we er uit zien als een beest
En we heerlijk in de speeltuin zijn geweest

Het duurde even totdat iedereen uitgespeeld was. Johan S. kon er maar geen genoeg van krijgen, iedereen zat al op zijn fiets, hij wilde perse nog een keertje op de glijbaan.

Eindelijk kon onze tocht verder gaan om over de Heusdense brug en de bekende wegen weer huiswaarts te koersen. Jantje vroeg nog waar die veerboot over de Bergse Maas naar toe ging; “naar d’n overkant Jan” zei ik, maar om precies te zijn is het de oversteek naar Drongelen.
Iets voor 12 uur stonden we weer thuis op de stoep om daar verder te genieten van deze prachtige dag!

Hemelvaartsdag staan er ook weer ritten op ons programma en zaterdag een lange tocht van ongeveer 140 km door het groene hart, richting Gouda!
Weer een mooie training voor de IJsselmeer gangers!

Salut,
Pierre Boulanger.