Met 11 heren en 1 jongedame vertrokken we om klokslag 5 over half negen vanaf de Amerhal richting Hedel. Heerlijk fietsweer, volgens Gerard kan het niet veel beter meer worden! Via d’n Berg en ’t Veer ging het met gezwinde spoed naar de Heusdensebrug.
Via Well en Ammerzoden de woonplaats die bekend staat van Boetje van Dulmen een motorcoureur die voor d’n duvel nog niet bang was.
Dat waren wij ook niet toen we over die mooie dijken langs de Maas manoeuvreerden. Voordat we het wisten, kwamen we aan in Hedel, het keerpunt van deze dag. De brug over om via Vlijmen, Deuteren en Cromvoirt fietsten wij de Drunense duinen in.
Daar bleken wij niet de enige fietsers te zijn, volop genummerde renners, helaas niet netjes op volgorde. Zij waren bezig aan de 4e editie van de Mathieu Hermans tocht. Zo doende kwamen we enkele BN’ers tegen zoals Johnny Rep, Frits Barend, Mies Bouman en Bob de Jong.
Nog meer hindernissen stonden ons te wachten om ons heerlijke tempo te verstoren.
In Loon op Zand werden we weer een straatje of twee omgeleid voor een of andere loop. Uiteindelijk kwamen we weer op onze, en die van Franske, bedoelde route uit, de weg naar de Moer en ’s Gravenmoer. Bij William van SED gingen wij linksaf naar Oosteind om de laatste kilometers door de polder naar ’t Veer en d’n Berg weer mooi op tijd in de May aan te komen. Met 104 km op de teller hadden we een heerlijke zondagochtend beleefd.
Bedankt leider Franske voor de mooie route, en de rest voor het heerlijke tempo,
zo gaat ie goed, zo gaat ie beter; alweer ruim 100 km.
Rondje Hedel konden we ook weer afvinken op onze kalender!
Ik ga me nu concentreren op het clubkampioenschap bij de Mol één van de hoogte punten van het WTC seizoen. Nu maar hopen dat de weergoden ons a.s. zondag een beetje goed gezind zijn!

Salut,
Pierre Boulanger.

22 april, mooier weer dan dit gaan we niet meer krijgen. Een schitterende fietsdag.
Hoewel ik het eigenlijk al vermoedde, mocht ik richting geven aan de tocht.
Weer een mijlpaal in mijn fietsleven en ik was ook ietwat verbaasd.
Nu heb ik geen idee waar het Puffend Hert is, maar het doel bleek ergens richting de Drunense Duinen te liggen.

We zijn zeker die kant op gefietst. Richting het oosten dus. Dat is me wel bekend. Ik fietste de afgelopen jaren met de regelmaat van de klok richting Den Bosch en wel zo frequent dat ik naast het Halve Zolenpad toch wel eens een andere route wilde nemen.

We zijn via de polder en een stukje Halve Zolenlijn, je ontkomt er niet aan, richting Drunen gefietst, maar hebben de Loonse- en Drunense duinen rechts laten liggen en zijn door Waalwijk, door mijn onkunde over een bepaalde route, weer tussen de Binnen Maas en de Maas, via Hermenzeil weer richting Made gefietst. Veel polders, ik ben er gek op, maar ook wat bos en niet al te veel verkeer voor en tegen. Een fijne tocht en een fijne sfeer.

Met vriendelijke groeten,

Gerard Koops

Wa zal ik zegge? Dat het prima fietsweer was. De opkomst voor de trimploeg en de sportploeg was niet groot te noemen. Vakantiegangers, ziekte en werkzaamheden of herstellen van de Amstel Gold waren hier de oorzaak van. Onze tourgroep is natuurlijk een mooi alternatief om daar bij aan te sluiten. Dat deden de snelle mannen Frans, Martien en John, ook Anneke wilde graag met deze club mee, evenals André met zijn handbike .

We vertrokken richting Zevenbergen, voor mij was het de eerste keer dat we over het bruggetje langs het bedrijventerrein naar de afgebrande hoeve fietsten. Kees Marijnissen wist prima de weg, zodoende hoefde ik niets meer te zeggen. Kees fietst dit regelmatig naar zijn werk in Roosendaal. Via Kuivezand en de Noordhoek kwamen we in Zegge, de A58 over richting Ruchpen. Daar ging het in de generale repetitie mis. Ik had een andere weg gezien maar dat bleek een miskleun te zijn. Toch maar voor de zekerheid gekozen en over de Schijfsevaarkant en de Schijfsebaan ging het richting Zundert.
De mannen hielden het tempo er goed in en onze vrouwen Sandra, Anneke en Rachel hoorden we niet, althans ik niet.
Bij Stuivezand staken we de Rijsbergseweg over.

Wij waren vandaag beslist niet de enige fietsers die ons toerke maakte, een drukte van jewelste op deze zondagochtend. Vanaf hier wist onze kastelein Frans de weg blindelings. Slingerend door de Rith en langs het Liesbos begonnen de kilometers bij een enkeling te tellen. Ach ja onze thuishaven kwam alweer in zicht, door traaie en het Munnikehof kon je de koffie alweer ruiken. Met 95 km op de teller, sommige gingen voor de 100 en er waren er nog 3 baas boven baas. We hadden weer een mooi rondje over de West-Brabantse dreven gefietst, met verschillende goeie koptrekkers en goeie volgers.

Alweer een mooie training voor de IJsselmeertocht in de benen maar dan moeten er nog eens 100 km bij! Trainen, trainen, trainen, het zijn de kilometers die het um doen!

In overleg met onze pakhaas (Gerard) wordt volgende week ipv de Lek en Linge tocht
een rondje Zaltbommel  gefietst van ongeveer 100 km. Vertrek half 9!

Salut,
Pierre Boulanger.

                                                                     
En dat onder leiding van de beste ex bakker van Den Hout Peter.
17 man en Sharelle en gastrenner Ad togen wij op pad.
Veel korte broeken deze ochtend want het was na al die kou fantastisch mooi weer geworden.
De meesten van ons hadden nog geen bruine teint op hun benen, maar er waren er 2 bij namelijk Niels en Marc de P. die er al donkerbruin uitzagen. Zij hebben samen het nieuwe WTC seizoen voorbereid in Mallorca. Zo serieus gaat het er bij sommigen aan toe.
En dat was te merken ook onderweg. Bijna niet van kop af te krijgen en onze bakker moest alle moeite doen om het spul binnen de perken te houden. Lekker meerijden in de zog van de grote groep was aan mij wel besteed. Een praatje  hier, een praatje daar, gezellig hoor.
Helaas kon Leo Stasse niet mee deze ochtend. Leo had bij de start teveel technisch malheur en kreeg het spulleke niet op tijd klaar.
Wij reden via de Moer naar Loon op Zand. Even verderop richting de Loonse en Drunense duinen om daarna Biezenmortel te passeren. Iedereen kon goed mee deze ochtend en er werd goed op elkaar gepast. Even verderop zagen we de vennen liggen van Oisterwijk. Hier had Peter nog een mooie slinger voor ons in petto. Namelijk een smal fietspad dwars door een bos. Dat betekende 18 man en een vrouwtje achter elkaar aan. Na een paar kilometer kwamen wij weer op een brede baan uit. Vaak was het goed uitkijken met deze groep ivm de drukte onderweg en de vele smalle fietspaden en oversteekplaatsen. In de verte doemde Biest-Houtakker op. Velen van ons waren hier nog nooit geweest in deze streek maar Peter kent de weg hier goed. Mooie route hoor. Verder door naar Goirle en Riel. Langzaam kwamen we weer op wat bekender terrein.
In de verte zagen we Rijen al liggen en de andere kant uit lag de Reeshof. We staken bij restaurant het Vliegveld over om daarna de Rijense Broek in te draaien.
Af en toe werd er pittig doorgereden en voor sommigen begonnen de kilometers al een beetje te tellen.
Maar ja, het is ook nog erg vroeg in het seizoen en de grote rondes moeten nog beginnen. Hahahaha. Gewoon af en toe een tandje minder en iedereen zat weer op zijn gemak. Wat vroeger het halve Maantje was en nu Spijs en Ijs heet, staken we de Rijense straatweg over. Toen over de zo gevreesde Steenhovensebaan waar Peter, Niels en nog een paar van
die kleppers er probeerden tussenuit te muizen. Maar tegen het einde lieten ze zich weer lekker terugzakken zodat iedereen op z’n gemak het laatste stuk naar Made kon afleggen.
Met ongeveer 100 km. op de teller wist Peter er voor ons weer een mooie tocht van te maken. Baantjes waar we 
nog nooit of zelden geweest waren. Mooie dorpsgezichten etc. en dat alles onder heerlijke temperaturen.
Peter bedankt voor het leiden van deze toffe rit en de rest bedankt voor het goede sociale fietsen.

Met vr gr De Pakhaas.

Verzamelen bij de Amerhal, (ik dacht nog wat punten te pakken in het
opkomstklassement ☹), ik was niet de enige die zin had in een rit.
Bakker Broeders vroeg aan me of ik leider wilde zijn van de sportgoep,
jullie weten; daar hoef ik geen seconde over na te denken. Maar Peter bleef maar aandringen, heb ik uiteindelijk ja gezegd.
Met de sportgroep vertrokken we richting “Gurkum”. Bij Lage Zwaluwe stonden veel verkeersborden met de aanduiding wegomleiding, maar zo eigenwijs als we zijn, reden we gewoon door en bleek dat er geen wegomleiding nodig was.
Richting Moerdijkbrug kwam de gang er goed in, Good Old Frans kwam naast me fietsen en vertelde dat hij na een tocht last van zijn benen had. Misschien wel na, maar tijdens de tocht verrekte weinig van gemerkt.
We hadden een goede groep, aan elkaar gewaagd. In de polder van Werkendam, kop over kop om het gemiddelde op niveau te houden.
Als leider had ik goede mensen om me heen, Flip die bij Sliedrecht een lusje extra in gedachte had, Kevin en Maurice die constant schreeuwden dat het harder moest, Johan die ondanks zijn kater erg goed presteerde, Edwin en Thijs die als sprintkanon iedereen wakker schudden, Frans die toch iedere keer weer het startschot geeft voor de eindspurt naar bordje Hank, John en Martien die ondanks dat ze een dag ervoor nog ruim 130 km bij de Utrechtse Heuvelrug hadden gereden veel teveel praat hadden.

Jongens, bedankt voor de leuke zondag ochtend.
Mvg Twan

Maar liefst 19 leden kwamen op deze paaszaterdag bijeen, om hun paasritje te rijden.
De belangstelling voor de trimgroep was wat minder. Antoon en onze pakhaas Gerard zochten vandaag het gezelschap van de tourgroep, wat verder en wat sneller!
Ook bij de sportgroep was er een zeer kleine opkomst, ze vroegen dan ook netjes om bij ons aan te mogen sluiten. Wie zijn wij dan om dit te weigeren.
Zo gingen we dan met 13 mannen en Rachel op pad richting d’n Elsakker.
Via het Liesbos fietsten we naar “de tang” achter de camping door om bij Coremans over te steken naar de Moerdijkse postbaan. Over het Zandspui, de Klappenberg en het Turfstraatje ontweken we de dorpen zoals, Etten en Sprundel, wat veiliger is voor een groep fietsers.
Net onder Sprundel (Klein Zundertseweg) kreeg Johan het eerste lekke bandje. Met medewerking van enkele handige clubgenoten was dit zo verholpen! Het zonnetje kwam er inmiddels ook bij kijken, zodoende was het geen straf om daar te staan.

De rit ging weer verder in een lekker tempo, wat voor de groep goed te doen was. Vervolgens fietsten we naar het prachtige natuurgebied de Moeren. Voor de wandelaars onder ons zeker de moeite om daar eens heen te trekken!
Door de beruchte Prof. H. van der Hoeven straat met zijn vele palpalpalpalpalpalpaaltjes.
Ik heb nog wel ff gegoogeld naar het aantal paaltjes, maar kreeg hier geen antwoord op.
Ik weet nu wel dat er geen treinstation is en geen luchthaven, ook per boot is het voor de schippers onder ons niet bereikbaar! Maar op onze vélo ging dit prima!
We fietsten vervolgens om Klein Zundert heen naar Stuivezand, daar staken we de Bredaseweg over, door de bekende of beruchte “Hel van Oekel”.
Dat was vroeger een mooie koers waar onze Jacques van Dijk eens zegevierde. Hij mocht daar de dik verdiende kussen van de rondemiss in ontvangst nemen.
Dat waren nog eens echte kussen, daar zou je in deze tijd niet meer mee weg komen.
Flip waarschuwde mij dat er op de Hazeldonkseweg werkzaamheden bezig waren. Vandaag hadden we geluk en konden we op een klein stukje na, gebruik maken van een strak geasfalteerde weg. Via Meersel-Dreef en Strijbeek kwamen we weer op de bekende wegen. Bij Bavel noteerden we onze tweede lekke bandje, deze was voor onze sponsor Erik.

Ook dat was weer snel verholpen, zo konden wij aan het slotakkoord beginnen.
Franske nam in Oosterhout afscheid van ons, de rest fietsten over Den Hout waar de Paaspoptent alweer lonkte naar een gezellig uitje, voor enkele WTC’ers! Ik sla eens over dit jaar.
Met bijna 90 km op onze tellers hadden we weer een mooi toerke met onze tourclub gemaakt over de West-Brabantse dreven. Voor de ene een nieuwe ontdekking, voor de ander bekende en vertrouwde wegen.
Tweede Paasdag mag Kees ons verrassen met zijn ritje! Half negen vertrekken al de groepen bij de Amerhal!

Groeten van de Paashaas Peter

“What a perfect day” zong Lou Reed in ’72. En daar had hij wat vandaag betreft helemaal gelijk in! Mocht ook wel een keertje, na drie van die kwakkelzondagen. Nu konden de fietsers aan hun trekken komen. En dat was duidelijk te zien, meer dan 30 leden stonden klaar voor hun ritje bij de “sport, tour of trimgroep” . Wat te verwachten was, dat de belangstelling voor de middengroep de “tourgroep”het grootst was.
Met 13 leden vertrokken we dan ook voor een rondje Alphen. We moesten eerst nog wel een ommetje langs de Brieltjespolder rijden om Leon op te kunnen pikken.
Die had zijn eerste lekke band al gerepareerd en zo konden we vervolgens mooi aansluiten richting Den Hout.
Via Oosterheide fietsten we naar de Seterse Hoeve. In de verte zag ik een WTC’er voor ons af zoefen over het fietspad van de Vijfeikenweg. Al snel grepen we hem bij de kladden, het bleek onze secretaris Frans te zijn, die thuis eerst zijn lekke band moest herstellen. Met als gevolg “te laat aan de start”. Frans ging vol in de achtervolging op zijn ploeggenoten, niet wetende dat wij via de Lindestraat en de Brieltjespolder waren gefietst, en daardoor niet voor maar achter hem fietsten!
Vanaf de Vijfeikenweg was ons groepke dan eindelijk compleet, goeie koptrekkers met Maurice, Jantje, Sandra, Willem, Frans, Tim, Peter V. en Peter Bas. bleef het tempo er lekker in. Richting Gilze en Alphen, daar kruiste een renner in het trico van de nationale Belgische ploeg onze wegen, wat hij deze ochtend nog 2 keer flikte. Via de Oosterwijksestraat ging het langs het industrieterreintje van Alphen naar Kwaalburg, een mooi polderwegje richting Chaam. Rondom camping de Flaasbloem fietsten we nog een luske rondom Chaam. Om vervolgens uiteindelijk weer op de Bredaseweg uit te komen.
Bij een enkeling begonnen nu de kilometers te tellen, dan kunnen de klinkers op Geersbroek of een viaduct al pijn doen aan de bovenbeentjes!
Via Bavel en Dorst kwamen we weer in Oosterheide waar we afscheid namen van onze Wosterhoutse vrienden Franske en Leon.
Onze derde rit van dit seizoen was dan eindelijk een voltreffer! Lekker weer en heerlijk gefietst wat wil een “tourrenner”nog meer. Ja, iedere week dit heerlijke weer !
O ja, van een “Perfect day” was ook nog een Nederlandse vertaling natuurlijk, daar was de titel “een lome dag” en dat was het vandaag weer helemaal niet!

Tot volgende week; Paaszaterdag staat er weer eentje op het programma.
Let op we vertrekken dan om 8.30 uur en 2e paasdag gaan we er nogmaals tegenaan!

Peter Broeders

Eindelijk goed weer. En dat was te merken ook bij de Amerhal. Grote opkomst voor de diverse groepen. Ik had besloten na wat lichamelijk ongerief om mij bij de langzaamste groep aan te sluiten. Wij waren met 3 dames en zes heren. De dames waren Petra, Anneke en nieuwkomer Helène. Bij de heren waren dat Wim, Ad, Anton, André in zijn gepimpte handbike en leider Piet.
Piet zou ons vandaag Hoeven maar dan op een andere manier leren kennen.
En dat is ook gebeurd!
Het ging eerst richting Breda en Prinsenbeek. Daarna naar Etten- Leur.
Dit alles in een rustig tempo. Het kwam nergens boven de 40 in het uur uit.
Natuurlijk goed voor Helène, want wat moet ze anders wel niet van ons denken?
Ergens in Rucphen of Sprundel was er een weg afgesloten en hier raakten wij Wim en Antoon kwijt. Wat nu?
Het is dat Piet wat beltegoed had van de WTC, daarom kon hij contact krijgen met Antoon.
Maar door diverse misverstanden en een tiental telefoontjes verder zouden wij in Hoeven bij een bepaalde splitsing wachten.
En laat dat nu net tegenover De Zevende Hemelpoort zijn.
Petrus stond al om de hoek te kijken maar toen hij dat gezelschap ongeregeld zag, besloot hij vlug naar binnen te gaan en de poort te sluiten.
Na een kwartiertje wachten kwamen Antoon en Wim er eindelijk aan. Wij waren intussen lekker uitgerust en Helène dacht waarschijnlijk dat dit de normale gang van zaken was.
Ik heb haar dus verteld dat wij dit speciaal voor hadden gedaan. Hahahaha.
Toen wij weer kompleet waren, gingen wij weer onderweg naar de May.
Niet nadat Piet in een bocht nog eerst probeerde met zijn fiets een hoog struikgewas te kortwieken, maar dat lukte niet. Het was stugger dan hij gedacht had en zodoende kwam hij rap weer tot stilstand.
Ook Wim kreeg nog wat malheur aan zijn fiets. Net als vorige week een lekke band.
Bij Wim vlug een ander bandje opgelegd zodat hij zijn weg kon hervatten.
Onder een lekker zonnetje reden wij de laatste kilometers via Langeweg en Wagenberg terug naar de May.
Lekker gezellig op het gemakske gefietst en weer mooi op tijd thuis.
Piet bedankt voor het leiden van de tocht en de andere dames en heren voor het gezellig keuvelen!!!

Met vr gr De Pakhaas,
Still alive and kicking.

Geen Snerttocht, maar een Snerttocht.
Deze tocht gaat uiteraard over Snert. Snert, wat is dat nu dan weer? Iedereen weet toch zeker wat Snert is?
Nee, het betekent niet dat deze fietstocht Snert is. Het is potverdorie gewoon Erwtensoep. Nee, niet die van Unox maar van een meesterkok uit ’s Gravenmoer. En dat alles naar grootmoeders recept. Maar was het vandaag eigenlijk wel een dag voor Snert?
Met later op de dag temperaturen van 23 graden denk je toch meer aan strand, ijs en mooie vrouwen!! Nee, niet van dat alles. Gewoon Snert, omdat het een traditie is binnen onze vereniging en dat moet zo blijven bij onze laatste rit van het seizoen.
Na de Snert, of voor de Snert, wat je maar wilt, is het nu tijd om ook nog wat over de rit van vandaag te schrijven.
Wim Rasenberg stond al gespannen aan het vertrek om 9 uur. Vandaag zou het gebeuren. De leiderstrui binnen halen als eindwinnaar van het opkomstklassement. Weer een mijlpaal in zijn wielerleven!!!
DigiPiet had een mooi rondje in gedachten voor deze laatste seizoensrit. Rondje Cola.
En dat met een paar verrassende passages.
We vertrokken met 20 mannen en vrouwen. Naar Den Hout om vervolgens de Seterse bossen op te zoeken. Met Antoon en Piet aan het commando.
Wat een prachtdag. De zon al schitterend door de bomen en dat alles onder de mooiste herfsttinten. Na de bossen een stukje fietspad langs het kanaal gepakt. Daarna het grote industriepark tussen Dongen en Tilburg doorkruist. Daarna richting De Moer.
Maar ipv De Moer te ronden ging het naar Waspik. Het Halvezolenpad opgereden om daarna de oversteek naar Raamsdonk te maken via een smal tunneltje. Langzaam kwam het einde van deze korte rit in zicht. Eindpunt het bedrijf van onze sponsor Erik Stasse.
En Erik heeft vandaag ook gewoon met ons meegefietst. Gelijktijdig kwamen ook de jongens van de A groep binnen.
Bij binnenkomst in de kantine werden wij gastvrij ontvangen door Tanja en Erik. De koffie stond al klaar.
Eerst een beetje bijkletsen en toen was het tijd voor de Snert. Nu gaat het alweer over Snert, maar ik kan er niet onderuit. Heerlijke Hollandse kost met bruin brood met lekker vlees erop. Made in ’s Gravenmoer bij SED!!! William en Astrid hebben hier goed hun best
opgedaan en dat was wel te proeven ook!!!
Eindelijk het grote moment waarop voorzitter Ad de prijsuitreiking zou verrichten.
Met op de 3e plaats Flip. Met op de 2e plaats Peter V. Maar op de 1e plaats Wim!!!.
Wim heeft de leiderstrui binnengebracht bij het bedrijf waar hij 45 jaar gewerkt heeft.
En dat was een doel op zich voor Wim.
Je hebt het gehaald Wim en het is goed om te zien dat je dat toch iets doet op deze plek bij je oude werkgever. Daarvoor kreeg je ook een welgemeend applaus van iedereen.
Prachtig toch in deze entourage?
Ook een applaus voor Peter en Flip met hun 2e en 3e plaats.
Verder wil ik ook het bestuur hartelijk bedanken voor hun tijd en inzet om onze club te maken voor wat hij nu is.
Gewoon een fijne club om daar deel van uit te mogen maken.
Verder natuurlijk Anneke die alle cijfertjes en getallen en regendruppeltjes bijhoudt.
En voor de rest iedereen die op wat voor manier dan ook zich inzet voor onze vereniging.

Met vr gr De Pakhaas.

We mochten vandaag heerlijk uitslapen.
Deze keer vertrokken we niet midden in de nacht, maar bijna in de middag.
Helaas was onze vakantie vierende Willem er nog niet bij.
Met 14 kleppers fietsten we zuidwaarts. Niet naar Den Hout, daar stond het dorp nog op zijn kop vanwege een groots feest. Ze doen daar niks anders dan feesten organiseren. Verschillende WTC’ers kunnen daar inmiddels over mee praten. De Houtse kastelein van ’t Klosterke was bijzonder trots op onze leden, dat bleek niet zo zeer in het fietsen te zitten, begreep ik!
Wij fietsten deze keer via de Witteweg en het Munnikenhof naar Wosterhout. Een stevige zuidwesten wind deed zijn best om ons klein te krijgen maar onze kopmannen Antoon en Jantje eg wel, kregen ze vandaag niet klein! Tjonge jonge wat fietsten die twee een geweldige tocht. Zelden zo iets mee gemaakt, gewoon niet kapot te krijgen. Kilometers, wat zeg ik mijlen, sleurden ze tegen de wind in. In een strak tempo ging het naar de Galderse meren. Geen ene kik, Jantje en Antoon waren niet van kop af te slaan.
Vanaf de Rijsbergseweg kregen we de wind in ’t hol. Bij Fort Oranje maakten we tijd voor het traditionele banaantje. Helaas was de kantine daar gesloten, anders hadden we daar nog snel een bakske kunnen nuttigen.
Via de Rith het Liesbos en de Verlorenhoek ging het naar den Elsakker.
Nog steeds was het Antoon en Jantje die aan kop sleurden, wat een klasbakken, wat een kleppers, daar zijn gewoon geen woorden voor!
We maakten nog een klein luske over Langeweg om vervolgens in één rechte lijn naar de May te koersen, met jullie raden het al, nog steeds die twee cracks op kop.
Antoon en Jantje jullie hebben een geweldige tocht gefietst, helaas zijn daar geen prijzen voor. Maar omdat jullie zo je best hebben gedaan, mag een van jullie volgende week de tocht gaan leiden. Ik ben er helaas niet bij maar ik heb er alle vertrouwen in dat jullie dat zomaar fiksen!

Groet, Pierre Boulanger.