Het was weer een drukte van belang bij het oude gemeentehuis. De A en B vertrokken immers op hetzelfde tijdstip. Vandaar dat er 25 fietsen klaar stonden om de nodige kilometers af te leggen. Met 15 fietsen vertrokken we richting Langeweg, waaronder 2 gastrenners. Een maatje van Niels wilde eens kijken of het fietsen bij WTC Made hem beviel. Na afloop vertelde Marc dat het leuk was om met dit clubke rond te toeren.
Ook mijn straatgenoot Bert ging voor de eerste keer met ons pelotonneke op pad, het was een prettige kennismaking en zeker goed voor een vervolg!
Samen met Jantje “egwel” fietsten we de eerste kilometers op kop richting Langeweg. Peter Bas en Antoon namen het commando over naar de Zwartenberg, zo gingen we via de fietsbrug naar Standdaarbuiten. Tot hier aan toe waren de wegen nog vrij bekend. Het leuke van fietsen is om telkens weer nieuwe wegen te ontdekken, die had ik enkele weken geleden hier gevonden. Zo kwamen we via de nieuwe rondweg van Oudenbosch in Kuivezand.

Helaas was er nog een serieus opstakel, in de polder bij Oudenbosch, want daar stonden ze een boog op te pompen voor de plaatselijke wielercours. Maar voor ons lag dit ding lelijk in de weg, na wat vertraging konden wij weer verder op weg naar Noordhoek en de Zeg. Vervolgens staken we de A58 over om via Rucphen naar de Zundertseweg te gaan.
Maurice stelde nog voor om bij de afslag Schijf een bakkie te drinken en zo nodig onze stramme beentjes te laten masseren. Ons leek het beter om dat maar te goed te houden, voor een volgende keer!

Inmiddels ging Jantje van kop af en nam Marieke in haar mooie WTC tenue de kop over,
dit hield ze tot aan Etten-Leur toe vol. De dames laten zich steeds beter gelden in onze groep, mooi om te zien! We kwamen in de buurt van Sprundel nog een peloton ouwe traktoren tegen, op kop zat daar een oom van Marieke te tuffen. Ook Maurice liet zien dat zijn inzinking van 2 weken geleden maar eenmalig was, vandaag ging hij weer als een speer. De laatste kilometers gingen via d’n Elsakker naar Terheijden, langs de ijsbaan naar het Munnikenhof. Het tempo zat er vandaag goed in, het laatste stuk willen ze het altijd iets opschroeven! Iets over elf fietsten we Made binnen, het begon net te regenen, de Mayenèrs kwamen droog thuis, maar voor die net iets verder moesten, kwam de bui toch iets te vroeg. Het kon ons niet meer deren, we hadden heerlijk gefietst en konden terug zien op een mooi rondje “De Zeg” van 80 km.
Tot volgende week voor de 2e vakantie tocht!

Pierre Boulanger

Samen met 6 leden van de Houtse Stappers fietste ik richting de May. Ze gingen voor een wandeltocht van 30 km, en ik voor een rondje d’ Hoeven.

Iets voor 8 uur stond Johnny als enige bij onze verzamelplaats. Al snel kwamen daar Flip, Peter, Ad en Kees bij. Ze waren het samen snel eens om richting Willemstad te fietsen. Zoals gebruikelijk ging ik hen nog een stukje aanduwen. Fietsend door Oud-Drimmelen stonden mijn vaste supporters alweer enthousiast te zwaaien, altijd leuk zo’n opwarmrondje!
Terug op de May, nog ff  buurten bij de collegafietsers van de Wilde Bond, om daarna rond half negen bij onze B groep aan te sluiten.
Zoals het de laatste tijd gebruikelijk is, weer een mooie opkomst! 13 mannen en 3 vrouwen stonden te popelen om met de leider van de dag een Rondje Hoeven te fietsen.
Een klein ommetje door de May om niet tussen de marktkramen te moeten manoeuvreren van Bruisend Made. Over het fietspad naar de rotonde van  Zevenbergschenhoek.
Wimke leidde met coach Frans de dans naar d’n Elsakker. Over de weg met vele gaten (we kunnen ze ook ontwijken, zie je wel). Op weg naar de Leur, daar de polder in, om vervolgens op de Hoevense weg uit te komen.
Deze editie kwamen we niet bij het Strooienhuis uit, een speciaal café waar het bier met kratten tegelijk wordt besteld! Voor ons geen bier deze morgen, het vocht kwam wel van boven vallen. Bijna niemand hoorde ik erover klagen, of hadden daar geen tijd voor!
Via Café “ de Bocht” fietsten we, daar waren ze alles in stelling aan het brengen voor de BWF Koers, waar ook onze Frans enkele jaren geleden nog aan deelnam.
Bij de fietsbrug van Zevenbergen, verliet Anneke de groep, ik hoorde in de fietsgangen te weinig slaap (Concert at Sea) en een pijnlijke rug. Wij zetten ons met vijftienen voort naar Standdaarbuiten, nu gingen we wegen verkennen, waar zelfs ik het bestaan niet van kende! Maar dankzij de kennis van Digi Piet, maakte we een verrassend lusje  op weg  naar de Fendert. We voelden nog steeds een druilerige lucht boven onze hoofden.
Inmiddels waren ook Maurice en Erno via de kortste weg naar Made gefietst; Maurice was
“keikapot”. Kan ook niet anders; de hele zaterdag aan het straten, toen was er al sprake van “keikapot”. Waar de ene kapot zat, voelde de ander zijn of haar benen niet. Zit dat nu in die blauwe pleister op haar been, die Anne-Miek gaat als een speer!
In de polder van Zonzeel ging zoals gewoonlijk de gaskraan nog ff helemaal open. Bij de Zwaluw verzamelden we weer om gezellig de laatste kilometers af te leggen.
Wim, Frans en Piet, bedankt voor deze verrassend mooie tocht.

Groet, Pierre Boulanger.

Spannend vandaag!
Wie gaat binnenkort het leiderstricot overnemen, nu Johan het vrouwtje in is gaan halen van de IVD Alkmaar?
Wie gaat ons rondje Blauwe Meer leiden, nu beste Piet onlangs bedankt heeft voor de eer om als leider op te mogen treden?
Aangekomen in Made trof ik daar Wim en Jan en spoedig volgde onze secretaris Frans.
Frans moest op het laatste moment nog even met de broek afgaan en daardoor kwam
hij 1 minuut te laat om met de A’s mee te kunnen fietsen.
Hierdoor was het leiderschapsvraagstuk overigens wel opgelost.
Frans reageerde nogal nuchter op het gegeven dat hij de A’s gemist had: “kan gebeuren” en hij bood zich vervolgens spontaan aan als leider van de dag voor de B’s.
De weg naar het Blauwe Meer had onze Frans niet paraat en hij stelde een rondje Noordhoek voor.
Wel met ’n luske naar Zwingelspaan om aan de vereiste km’s te komen.
De opkomst was -zoals al vele weken- goed.
We mochten ons nieuwe clublid Marieke verwelkomen en voorts waren er:
Wim, Jan, Frans, Marc, Peter (fotograaf), Jacques, Anneke, Willem, Peter (uit G’berg), Piet, Erik (bloemenman), Kees (de oudste van onze Kezen) en ondergetekende.
We misten onze XXL LOOK met trotse eigenaar en die 2 zie je toch niet zo maar over
’t hoofd.  Zou Maurice zich al sterk genoeg voelen om met de A’s mee te gaan? Of heeft hij mogelijk een recuperatiedagje ingelast? Nicht Marieke zal ‘m straks een appje sturen.

Al met al toch weer een indrukwekkende en kleurrijke verzameling:
14 zadelridders, 2 GIANTS, 1 MERIDA, 2 APEXEN, 3 LOOKS, 1 SCOTT, 1 SOMEC, 2 KOGA’S,
1 GAZELLE en last but not least de PINARELLO DOGMA.
Het feestje kon beginnen. Leider Frans en Erik namen het voortouw en er werd koers gezet richting Helkant. Niet verkeerd om aan de broeken van deze twee mannen te mogen hangen. Jeetje ….. wat ’n wind!
Wim sommeerde de koptrekkers, waaronder overigens zijn coach, om -ten behoeve van ’n mooie waaiervorming- links op de weg te gaan rijden.
Als ’n havik zit onze Frans op z’n fiets en hij draait soepel en razendsnel een klein verzet.
Wat kan die man fietsen en om na alle pech die hij heeft gehad er nog zoveel lol aan te beleven, dan is er toch sprake van niets anders dan ware pedaalliefde.
En dan Erik, onze bloemenman met die prachtige lisianthussen.
Voor beiden geldt: ’n waar genot om naar te kijken. De bloemen zijn in een woord schitterend en Erik zit gewoon mooi op z’n fiets, of het nu op z’n GIANT, op z’n WILLIER, of op zijn meest recente aanwinst de CANYON is.  Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van de WILLIER, niet in de laatste plaats door dat vrolijke geluidje dat de naaf produceert.
Om o zo blij van te worden!
Maar helaas zie ik dit fraaie rijwiel slechts op hoogtijdagen, het is namelijk de zogeheten “mooi weer fiets”.
Onze Marc had er vandaag ook weer zin in om ‘ns flink aan de boom te schudden.
En dan…. wappert er al snel heel wat af!
Maar Marc is een super sociale pedaalridder en als hij merkt dat het peloton zijn enthousiasme toch niet zo weet te waarderen, neemt hij meteen wat gas terug.
Lekker stoempen, richting Moerdijk en Zwingelspaan.
Op enig moment kwamen er enkelen op het idee om kop over kop te gaan rijden.
Stel je voor, het B-peloton, een voortijlende carrousel met gevolg; moet niet gekker worden.
Op de terugweg ging het makkelijker. Met de wind in het hol is linkeballen niet langer nodig.  Pédaler dans le beurre oftewel lekker in de boter trappen, voor eenieder kansen om de neus aan het venster te steken.
Via Standdaardbuiten, Zevenbergen, Zwartenberg/ri. Prinsenbeek kwamen we via den Elsakker weer, lekker uitgewaaid, terug in Made.
Onze Marieke heeft haar vrouwtje goed gestaan en ik heb begrepen dat ze genoten heeft.
En onze bloemenman, zou hij niet de dag van z’n leven gehad hebben?
Thuis gebracht worden door twee missen, da’s toch eg nie mis!
Mij wachtte overigens ook nog een leuke verrassing. Op de Keizersdijk kwam ik oud-clublid André van Kuyk, die was afgekomen op de Fèrse patattenkoers, tegen. Bijzonder plezante babbel gehad.
Dank allen, en met name leider Frans, buitengewoon hartelijk voor dit mooie begin van deze zondag.

Anne-Mieke

Met 15 WTC ‘ers en ene gastrijder, good old Jan de Been, stonden we aan de start voor de 2e editie van “het Groene hart”. Onze Wim Rasenberg was een bietje zenuwachtig, allemaal onnodig bleek later op deze mooie dag. Jacques van Dijk en Peter Kuijpers waren er ook bij, voor hen was het de eerste keer dit jaar dat ze een rit boven de 100 km gingen maken. Dus lekker tussen de wielen kruipen maar dat kan Jacques als geen ander.
Om 8 uur vertrokken we, samen met Antoon voerde ik het clubke aan richting de Hamseweg. Daar stond wel een hek voor wegwerkzaamheden aan de kant van de weg maar voor ons was dat geen probleem, met de fiets kom je overal doorheen (dachten wij). Toch niet, terug draaien en via Hoge en Lage Zwaluwe naar de Moerdijkbrug. Net over de Moerdijkbrug het eerste en enige lekke bandje op naam van Peter Kuijpers. Intussen hadden mijn persoontje en Wim Rasenberg mooi de tijd om een wedstrijdje ver plassen te houden, ik dacht de winnaar te zijn met 2 mm verschil!

Via de Zeedijk ging onze rit verder naar de Kop van het Land en Sliedrecht, vervolgens ging het richting Kinderdijk. John kende hier de weg prima, mij kwam dat goed uit. Normaliter overkomt mij dat niet, mijne GPS had kuren, ik zag alleen maar een streep op mijn scherm. Tot aan Kinderdijk was dat geen probleem maar eenmaal over de Lek  kon ik de ondersteuning niet missen. De enige oplossing was om hem helemaal opnieuw op te starten. Op de pont naar Krimpen aan de Lek kwam de rit eindelijk in zicht, een zucht van verlichting. Voor mij kon de rit nu eindelijk beginnen!

Via Ouderkerk aan de IJssel en Moordrecht fietsten wij langs de IJssel af, waar we vele honderden fietsers tegenkwamen die waren vertrokken vanuit IJsselstein voor hun tocht. Vorig jaar hadden we nog moeite om in de buurt van Gouda de Gouderakse Tiendweg te vinden, een beetje raar paadje van een paar kilometer. Deze keer ging het meteen goed, met dank aan mijne GPS!
Een klein stukje door de rand van Gouda, en dan op weg naar Haastrecht. Daar kwamen we terecht in een hardloopwedstrijd die net was gestart. Geduldig stonden we daar te wachten tot de bezemfietsers waren gepasseerd. Wij konden onze rit weer voortzetten.
Om 10 voor half twaalf stonden we op de stoep bij Lekzicht in Schoonhoven. Ik vroeg aan de eigenaar/manager of we uitsmijters konden bestellen. Helaas ging zijn keuken pas om 12 uur open  en om nu 40 minuten te wachten zagen we niet zitten. We wisten nog een leuk tentje aan de overkant van de Lek. Dus met de pont mee en op weg naar Nieuwpoort, waar we hartelijk werden ontvangen en konden genieten van een heerlijke uitsmijter.

Na nog een glaasje fris, gingen we op weg voor de laatste 45 km.
Zoals altijd de laatste loodjes wegen het zwaarst!
Over mooie polderwegen fietsten we door Hoornaar naar Scheluinen en de laatste bruggen kwamen in zicht. Samen met Peter K. begon ik aan de beklimming van de brug van Gorinchem. Toch al knap van Peter dat hij zich zo goed staande wist te houden maar nu begonnen de kilometers te tellen. Toen we langs de A27 richting Hank fietsten, waren er nog een paar bij die nog een overschot aan energie kwijt moesten; Frank, Niels en Marc draaide de gashendel wat verder open en ook onze beide dames Annemieke en Rachel, sloten bij die kleppers aan. De rest ging onder aanvoering van Jantje in gepast tempo verder. Johnny ging op jacht naar de snelle mannen en vrouwen, om een stuk verder weer netjes op ons te wachten. Net voor Hank kreeg Peter Kuijpers problemen met zijn schoenplaatje (los geraakt). “Rij maar door, ik kom wel thuis”, zei Peter. Maar dat doen we niet; samen uit, samen thuis. Na wat hulp van zijn schoonvader konden we beginnen aan de beklimming van de Keizersveersebrug. Jan de Been nam in Hank afscheid van ons en Annemieke in ’t Veer. Peer was weer blij om de kerk van Den Berg te zien.
Nog een paar kilometer en de brug de Amer over. Soms kan dat best ver zijn.
Antoon maakte het een paar weken geleden mee en nu was op de brug de tank van Jacques helemaal leeg. Geen schande na 130 km., dan voel je elk bultje en lijkt de brug we de Mont Ventoux. Even op elkaar wachten, om gezamenlijk rond half 3 de May binnen te fietsen.
We konden terugkijken op een mooie tocht, met een prachtgezelschap.
Johan, John, Marc, Antoon, Jantje, Rachel, Willem, Peter, Jacques, Wim, Niels, Frans, Frank en AnneMieke; Bedankt voor de bijzondere dag!

Groet Pierre Boulanger.

Eerst even op de foto zondagochtend met de Rabobank clubkas cheque tbv onze vereniging en dan op pad.
Met een flink peloton gingen we op weg. Waar het in het verleden flink druk was bij de A groep is dat nu zeker het geval bij de B groep. Van de ene kant natuurlijk wel goed ivm de opkomst, maar het komt naar mijn idee de veiligheid niet ten goede. Soms kan het niet anders dat is nu eenmaal zo.
Vol goede moed op pad naar Noordhoek. Ik moest maar leider zijn. Zo gezegd zo gedaan.
Vandaag met goede koptrekkers zoals Johan, Maurice op zijn mooie nieuwe Look, Willem en niet te vergeten Annemieke die sommigen onder ons toch af en toe flink pijn deed.
Wat rijdt zij toch sterk. Dat komt door het vruchtensap dat ze drinkt uit de Betuwe.
Probeer het maar eens als je in het centrum van Geldermalsen komt. Leg aan bij de Betuwe Fruitshop op het Marktplein 4, drink dat fruitsap en je zult zien je gaat ervan vliegen.
Ook natuurlijk met Niels op kop ging het via Den Zwaluuw naar Moerdijk langs het industrieterrein af om op te stomen naar Noorbeek. Daarna met gezwinde spoed naar Standdaardbuiten over het bekende bruggetje om weer koers te zetten naar
Zevenbergschenhoek. Hier nam Peter Bastiaansen het commando over omdat hij de omgeving hier beter kent als ik.
We moesten er na Noordhoek nog een flinke lus aanplakken om een beetje in de buurt van de 90 km. te komen.
Dus op pad naar Etten-Leur, langs de haven en dwars door het centrum. Daarna over het fietspad waar lek gereden werd. Met een paar man en vrouw was het wachten tot het euvel verholpen was. Beetje keuvelen, er kwamen wat fietsers voorbij, mensen lieten hun marmotten (hond ) uit en toen kwam er een hardloper aan. Niels zei tegen hem: Hedde gij oewe fiets vergeten?
Niet al te slim gezegd natuurlijk. Wat deed die Larse Viren? Hij pakte gewoon de Look van Niels en reed er gewoon mee weg, een compleet verbouwereerde Niels achterlatend…… Intussen was de lekke band gerepareerd en stonden wij nog te wachten.
Konden we nog niet vertrekken. Niels geen fiets. Konden hem misschien een buskaart geven natuurlijk maar met zo’n strak pakje aan en een helm op val je toch wel een beetje uit de toon in de bus.
Maar het geluk lachte ons toe. Onze sympathieke hardloper, nu eventjes fietser geworden, kwam de fiets van Niels terugbrengen, het was niet zijn maat. Niels dolgelukkig en wou die man nog een beloning geven maar dat hoefde niet.
Wij weer op pad. Met Peter en Annemieke bleef het tempo lekker strak. Misschien wel af en toe te maar ja zo gaat het nu eenmaal.
Op naar Langeweg. Hier verlieten Anneke en Ypke ons groepje. Ze zagen in de verte natuurlijk de glanzende kasseien liggen. Was een ideetje om hier eens lekker over heen te raggen. Heerlijk. De grote versnelling op en jezelf eens lekker laten gaan.
Zeker een strook van een kilometertje of drie denk ik. Niet iedereen vond het zo geweldig natuurlijk maar je kan niet de gehele dag over een mooi tapijt fietsen.
Onderweg viel onze groep nog even uit elkaar omdat wij bij een plaatselijk volksfeest uitkwamen. De meesten reden er door en sommigen er om heen. Naderhand was het weer verzamelen om zo richting Blauwe Sluis te rijden en van daaruit terug door de polder naar de May.
Peter bedankt voor het 2e gedeelte van onze rit. Was tof klepper.

Met vr gr De Pakhaas.

Een dubbel fietsprogramma dit weekend dus flink wat kilometers in de beentjes.
Allemaal goed als training voor “het groene hart” een tocht van 140 km op ons programma over 14 dagen!
Met 12 mannen stonden we te wachten op “ons Anneke” die net na achten aan kwam vliegen, ze moest nog snel een klusje klaren thuis. Die moeders hebben het altijd maar druk! Intussen had onze Willem, heel zijn routeschema naar mij doorgespeeld. We konden nu koers gaan maken richting de Randoet en het Munnikenhof. Keffer kwam in bekend gebied! Door zijn eigen Traaie wilde hij wel op kop van ons peloton. Jan van Teteringen en zijn vrouw gingen ook weer van huis om te fietsen en te wandelen.
Kevin en Anton bleven aan kop tot dat Wimke in een gat fietste, gevolg een lekke voorband. Gelukkig was dat super snel verholpen, binnen het half uur zaten wij weer op het smalle zadel en pop op de pedalen richting de Leur. Daar snel deelgenomen aan “de 10 van de Leur”. Jantje noteerde daar eg wel de snelste tijd om een stukje verder voor ons de stoplichten te regelen. Aardige vent die Jan!
Via de Klappenberg fietsten we over prachtige wegen richting Rijsbergen naar de straat vernoemd naar de broer van Erik, jammer dat ze daar zoveel paaltjes in de aanbieding hadden. Wat is nu de beste keus, op het fietspad of zoals het niet hoort over de weg op de prof v.d Hoevenstraat? Nog een paar kilometer tegen de wind in tot aan “t Pannenhuske” bij Achtmaal, vanaf daar kregen wij de wind in de rug naar Wernhout. Mooi op tijd om in te schrijven voor het DK Wielrennen en het parcours te verkennen. Helaas vielen wij vandaag allemaal buiten de prijzen, dan maar snel richting de Sauna. Ons Diana had de koffie nog niet klaar staan, wij verkozen dan maar om dat uit te stellen tot onze thuiskomst.
Via Oekel ging het naar Hazeldonk en de Galderse meren, Marc voelde zijn bandje wat aanslaan, toch maar snel een ander binnenbandje erin.

De laatste kilometers fietsten wij via Ulvenhout en Bavel naar Dorst.
Bij Anneke begon haar rug weer wat op te spelen na een weekend met twee fietsdagen.
Erg vervelend, hopen dat ze volgende week weer fris en fruitig van start kan gaan voor een ritje van 90 km voor een vrijwilliger.
Wie is hier de vrijwilliger?
Bedankt Willem voor het mooie toerke over de west-Brabantse wegen!

Pierre Boulanger

Op deze mooie zaterdagmorgen, rond de klok van 8.30 uur, hadden zich niet minder dan 17 renfietsen verzameld bij het oude gemeentehuis van Made;
PRORACE, MERIDA, GIANT, KOGA, SOMEC, SCOTT, LOOK, LOOK en nog ’n LOOK, JAN JANSSEN, PINARELLO DOGMA, TREK, CIPOLLINI, BATTAGLIN, APEX, WILLIER en nog ’n KOGA. Prachtexemplaren die allen stonden te popelen om uit gelaten te worden door hun baasjes. Kijk nou toch die LOOK van Niels, waarbij de remblokjes zijn “weggewerkt” onder de voorvork en bij de trapas. Maar ook de LOOKS van Anneke en Maurice genieten veel bekijks. En wat te zeggen van de CIPOLLINI van onze Geraldinjo, alias de Pakhaas;
met carbon zadel en bidons die middels een magneet aan het frame klikken.
Geraldinjo is een ras fietsliefhebber; naast de mooie CIPOLLINI is hij de trotse eigenaar van een CANNONDALE, een CASATI en last but not least de TOMMASINI.
Speciaal voor hem vervaardigd uit roestvast staal met voorvork van carbon. En de kers op de taart bij dit juweeltje is dat de kleuren van de Italiaanse vlag zichtbaar zijn bij de cassette body. Hoe leuk kun je het bedenken!
Het voert te ver om alle racekarretjes de revue te laten passeren, maar nog een fiets wil ik hier niet onvermeld laten, en dat is de TREK van Peter V.
Is het jullie ook opgevallen dat het frame van kleur verandert, afhankelijk van de lichtinval:
van zwart naar donker wijnrood. Echt schitterend ………. !
En dan nu op pad.
Ik had het genoegen om geruime tijd naast onze zeer gewaardeerde voorzitter te mogen rijden. Gezellig gebabbeld over allerlei ditjes en datjes.
Al even onderweg begon ik me af te vragen hoe het rondje Meerkerk er uit zou gaan zien.
Zouden er meer Meerkerken zijn???
Wellicht, maar nu was er iets anders aan de orde;  in verband met de te verwachte buien zo her en der, had de leiding de route aangepast.
Wat zijn de meesten van ons toch bofkonten hé: hoeven alleen maar aan te schuiven en de weinige leiders die er zijn, regelen het iedere keer maar weer tot in de puntjes.
We reden niet richting noorden naar het Meerkerk dat ik bij aanvang voor ogen had, maar richting onze zuiderburen. Toen we Baarle-Nassau gepasseerd waren, ging Geraldinjo ‘ns navraag doen of er liefhebbers voor ’n bakske waren. Dat bleek het geval.
Ik meende opgevangen te hebben dat er bij de paters, De Zevenster in Dreef, een koffie-stop zou zijn.
Dat klonk als muziek in de oren. Heb goede herinneringen aan dit adres, o.m. van het fantastische uitstapje naar Antwerpen, vorig jaar, bij gelegenheid van het 40-jarig jubileum van onze club.
Als er koffie en/of stal geroken wordt, lijkt het (of is het zo?) dat de meesten graag een tandje bijzetten. Uiteindelijk kwamen we niet uit bij de paters, maar bij Pannenkoekenhuis “De Steengroeve” aan de rand van het Chaamse bos. Ook hier was het goed toeven, lekker buiten op het terras. Hilariteit alom, toen met het afrekenen een van ons (3x raden wie) luid en duidelijk aan het personeel vroeg: “Hedde gullie terug van 500?”.

En wat mij verder opviel vandaag;
het enkelbandje, een soort horloge van digi-Piet, onze man van de gadgets.
Heb begrepen dat dit een stappentellertje, c.q. wielomwentelingentellertje is.
Vrouwlief kan zo ook controleren of Piet zich wel netjes heeft gedragen en niet al te ver van huis is gegaan. Vandaag zal de vrouw tevreden zijn, want na de koffie-stop ging het met Marc en Niels Racen op kop in rap tempo, linea recta, terug naar huis.
Bakker Peter, je hebt ons weer laten genieten van een mooie tocht.
Grote klasse, het gemak waarmee jij een grote groep weet te loodsen, ook wanneer er op het laatste moment geïmproviseerd moet worden.
Dank eenieder voor de gezelligheid en voor de A’s, geniet van de mooie West-Brabant tocht a.s. maandag met Ad (ook zo’n geboren leider).
De B’s mogen zich verheugen op Willem’s rondje.

Fijne Pinksterdagen!

Anne-Mieke

Na een mooi fietsrondje met wat wielervrienden op zaterdag naar het vestigingsstadje Megen, voelden mijn beentjes niet meer zo super aan. Waarschijnlijk was ik daarin niet de enige. Meerdere kleppers ontbraken op deze mooie zondagochtend. Oorzaak?
Onze nieuwkomer Marco, en Jantje, eg wel, waren wel van de partij. Evenals onze sponsor Erik,  Anneke, Wim, Maurice en natuurlijk de rode trui van Johan.
Ook wij verkozen richting Dinteloord te fietsen evenals de A mannen maar dan in omgekeerde richting.
Johan is dit jaar goed bezig, regelmatig op kop van ons groepke.
Dat deden we allemaal, in een lekker tempootje ging het via Standdaarbuiten naar Stampersgat en ook voor ons was het schrikken van het bordje “Nieuw Prinsenland”.
Nooit van gehoord!
Onze A mannen bezochten “Boompjesdijk”, wij gingen voor de mooie “Bloemendijk” allemaal te bezichtigen in de buurt van Dinteloord.
Langs de Steenbergse vliet fietsten we naar het Gastelsveer, een mooie horeca locatie waar het al aardig druk was. We waren er al een stukje voorbij toen ik wat geluiden opving “koffie”. Dan maar terugdraaien, en inderdaad, was het daar een drukte van belang. De Hoevense fietsvierdaagse had er een stempelpost en natuurlijk was het prachtig weer. Een idee om hier eens met onze kleinkinderen heen te gaan!
Op het terras ging het natuurlijk over “onze Tom”; zou die het halen of was het van net niet. Wat ging Max doen? Hoe zou het met NEC – NAC aflopen? Wie ging de ronde van ’t Ginneken winnen? Het zou een héél spannende sportmiddag worden!
Via Oud-Gastel en Oudenbosch fietsten we voor de tweede keer naar Standdaarbuiten, maar nu aan de andere kant van de Mark. Net voor het binnenrijden van Zevenbergen, volgde nog een paar kasseien om vervolgens in een rechte lijn naar de May te fietsen.
Met 83 km op de meeste tellers, konden we gaan genieten van een bijzondere sportmiddag!

Groet, Pierre Boulanger.

Johan Smits stond deze ochtend al vroeg te glunderen aan het gemeentehuis;
de leiderstrui zou zijn deel worden.
Peter Verhagen heeft een paar dagen vakantie genoten met zijn Mieke in het land van de hunebedden en kon zodoende zijn leiderstrui niet verdedigen. Maar Johan moest nog even wachten op Bakker Peter.
Eerst even dauwtrappen zeggen ze op den Hout. Maar Peter was toch nog ruim op tijd om Johan het kleinood te overhandigen. Een glunderende Johan liet zich door de verzamelde pers zich op het bordes van het gemeentehuis vereeuwigen.
Naderhand nog een paar mooie foto’s op het benkske voor het gemeentehuis met een paar Japanse fans die speciaal uit het land van de rijzende zon waren afgereisd om dit historische feit te mogen aanschouwen!!!
Oh ja, fietsen moest ook nog gebeuren. En dit alles onder de bezielende leider Peter V.
Kind aan huis in de wonderschone Biesbosch zou Peter er voor ons een hele mooie tocht van maken.
Dit alles in prachtige weersomstandigheden. Johan als leider natuurlijk omgeven met een stelletje knechten om hem goed uit de wind te houden. Sterke Maurice en Peter op kop om het tempo goed te onderhouden.
Via Dussen Almkerk en Uppel ging het richting Biesbosch. Iedereen kon het toch redelijke strakke tempo goed volgen. Na Werkendam doken we de mooie Biesbosch in. Hier namen Jesper en mijn persoontje het commando over.
Wat hebben ze hier toch mooi werk geleverd om dit gebied zo toegankelijk te maken voor ons fietsers.
Prachtige asfaltwegen en mooie waterpartijen. Het vernieuwde Biesbosch museum etc.
Lekker rechttoe rechtaan fietsen tot we op een gegeven moment vol in de remmen moesten.
Er zat een flinke partij wild op de weg in de vorm van bruine ganzen met hun wollige kroost die ons het fietsen beletten. Zo brutaal, en dat midden op de weg. Misschien wel een stuk of dertig van die kleppers. Maar uiteindelijk kozen zij toch eieren voor hun geld en kozen ze het ganzenpad.
Johan vertoefde intussen nog steeds op een rode wolk.
Na het passeren van dit mooie natuurgebied reden wij via Werkendam en het fietspad langs de Kil terug.  Hier was het goed oppassen ivm de vele tegenliggers die hetzelfde idee hadden opgepakt als wij, fietsen!!!
Dus hier was het best flink gas terug. Naderhand nog een bijna aanrijding op de Veerse brug waar een stelletje idioten in tegenovergestelde richting ons naderden terwijl wij een paar fietsers passeerden.Bij ons moesten ze voluit in de ankers om een aanrijding te voorkomen. Dat liep op het nippertje goed af, maar we kregen nog een grote mond toe ook.
Toen nog een klein probleempje met de richting R’veer. Peter gaf aan dat we naar rechts zouden gaan over het industrieterrein, maar bijna iedereen ging rechtdoor.
De bedoeling is dat de leider de route bepaald en de rest gewoon volgt.
Anders komen daar problemen van en onderlinge meningsverschillen en dat is het niet waard. Dus follow the LEADER.
En nu naar de May. wat zou het toch een mooie dag worden.
Johan in het rood, sterke Tom in het roze, een mooie rit door de Biesbosch en gezellige mensen. Binnenkort dit mooie rondje nog eens rijden Peter.
Ik heb genoten en velen met mij.

Bedankt Klepper voor de mooie rit en iedereen die meegereden heeft.

Met vr. gr. De Pakhaas.

PS: Tommeke Tommeke, wa doede gij nou?
PS: Zaterdag Megen voor de liefhebbers. Zal tof worden!!!!!

Met maar liefst 17 klasbakken aan het vertrek voor een rondje Ulicoten.
Hierbij ook een paar A renners die hadden gehoord dat het toch wel erg gezellig rijden is binnen de gelederen van het B peloton en zo is het toch.
Bakker Peter zou ons deze ochtend het gebied rond Ulicoten laten zien. Mijn persoontje kent hier heg nog steg. Ik ben meer van de rivieren zal ik maar zeggen. Maar het geslinger door de bossen heeft ook wel wat.
Ook deze ochtend zaten er weer sterke mannen op kop zoals Maurice, Paul, Antoon en de Bakker zelf natuurlijk.
Waar we allemaal langs gereden zijn, ik zou het bij God niet meer weten. Ben gewoon duizelig geworden van al dat draaien en keren.
Heb wel veel mooie villa’s gezien richting Belgiek. En wat frietkotten natuurlijk. Ook het gehobbel over de betonplaten. Het heeft allemaal zijn charme toch?
Beetje achterin de groep gehangen. Hier en daar een praatje maken. Zonnetje op de bol, wat moet een mens nog meer?
Na wat geslinger in Belgie kwamen we weer op Nederlandse bodem. Ulicoten heb ik in het voorbijgaan ook ergens zien liggen maar vraag me niet waar. Knap van Peter dat hij hier zo de weg weet. Maar op een gegeven moment gebeurde het. Lek, lek ,lek.
Wie lek? Niemand wist het. Alleen de warme bakker. Hij wou met z’n prententrekker een fotoke maken van het zooitje ongeregeld.
En zo geschiede. Speciaal voor het nageslacht zeker?
Terug op de fiets. Maar nu waren we een manneke kwijt.

Ypke was in de hectiek achter opgeraakt. Erno en ik lieten ons terugzakken om onze Friese vriend weer terug te brengen. Daarna ging het in een vlot tempo richting huiswaarts.
Ook onze gastrijder Marco heeft zich goed kunnen standhouden binnen ons cluppie. Misschien een aanwinst. Laten we het hopen.
Tussen Chaam en Gilze kwamen we onze oud-penningmeester nog tegen;  Anton op kop sleurend met een jonge vent in zijn wiel!
Even later bij Bavel kwam Anton in de verte weer aan vliegen. Zijn maatje had hij achter gelaten, nu sloot hij gezellig aan in zijn vertrouwde WTC peloton!
Net voordat we Oosterhout binnen fietste, toch noch een lekke band. Deze kwam op naam van Ypke, hij wilde niet dat heel de groep op hem wachten. Erno en onze nieuwe leider van het opkomst klassement Johan Smits, vergezelde Yp de laatste kilometers naar huis. Johan had nog wel erg veel moraal, hij plakte nog eens 30 km extra aan de rit met bestemming ’t Zand! Dat verdient donderdag een mooi truike!

Zaterdag a’s fiets ik naar Megen; een ritje van ongeveer 140 a 150 km. Met uiteraard een koffiestop en overheerlijk appelgebak.
Dat alles in een fantastisch decor. We gaan zelfs nog varen.
Vertrek 8 uur aan het gemeentehuis, we gaan fietsen in B tempo zodat iedereen goed mee kan. Dus iedereen zijn snelheid aanpassen graag.

Beste Peter; bedankt voor de mooie tocht en het goede leiden ervan.  Het was weer top.

Met vr gr De Pakhaas.