Een mooie dag kondigde zich aan. Eindelijk weer eens wat zon na een weekje flinke wisselvalligheid. Wim Rasenberg zou ons vandaag verrassen op een mooi rondje.
Wij waren deze ochtend met 6 kleppers en Anne-Mieke om er op uit te trekken.
Eerst nog een lijntje gesnoven voor het vertrek. Er was weer genoeg aanvoer van het witte spul in de gemeente Drimmelen afgeleverd, dus dat bietje zullen ze vast niet missen.
Toen de May uit richting Drimmelen. Lekker op kop van de groep waarna ook Erno er bij kwam. Met de wind van opzij en schuin achter, wachtte ons eerst de beklimming van de Moerdijkbrug. Hier viel het groepje een bietje uit elkander, maar beneden werd een complete hergroepering een feit. Wim had al die klasbakken goed onder controle.
Op naar de Kiltunnel. Hier was het gewoon freewheelen met de wind in het hol.
Tijd om een beetje bij te praten over de gebeurtenissen van afgelopen week.
In de Kiltunnel werd er stevig doorgetrokken om daarna ook de andere kant van de Kiltunnel te beklimmen. Hier werd weer het kaf van het koren gescheiden.
Een ijzersterke Piet en Ypke wisten zich hier goed te onderscheiden. Knap gereden mannen. Onderaan was het weer hergroeperen. Gruppo Completto zoals ze zeggen in het jargon.
Nu werd het andere koek. De wind pal op de snuit terug naar de Moerdijkbrug. en of er wind stond. Met een aangepast tempo reden Anne-Mieke, Wim, Ypke, Erno en ik af en toe kop over kop, om de wind de baas te worden. En dat koste heel wat energie.
Dus na de afzink tijd voor een banaantje. Door de polder op naar Zevenbergen.
Ook hier moest Wim scherp maar rechtvaardig optreden, want er zijn er bij die niet al te goed op hun kilometertellerke kijken. Hahahahaha.
Dwars door Zevenbergen op weg naar de molen van Etten- Leur. Met regelmatig Anne-Mieke op kop. Zij heeft vandaag veel met haar snuitje in de wind gefietst. Klasse hoor meid.
Via de Zwarte Berg door de polder naar Terheijden. De brug overgestoken om even verder linksaf te gaan naar de Halter.
En toen op weg naar Den Hout. Hier het laatste opstakel genomen van deze dag.
Een klassieker onder de bruggen zal ik maar zeggen. ieder weer in zijn eigen tempo al kreunend en krakend naar boven. En voor sommigen was dat een hele opgaaf na al kilometers gereden te hebben met de snuit in de wind.
Nu kwam snel de May weer in zicht.
Wim, het was een verrassende tocht die jij goed onder controle had.
Ik heb genoten, en als dat voor iedereen geld prima toch?
Bedankt hier voor.

Gr De Paashaas.

Deze ochtend startte met wat motregen, maar het zou snel droog worden. Piet Verkooijen meldde zich aan als vrijwilliger om de meute in bedwang te houden.
Nou ja, meute? Met elf mannen en twee vrouwen vertrokken we.
De dames waren Rachel en Petra. En daar zou het onderweg prima mee gaan. Anne-Mieke had door pech de start gemist. Helaas, volgende keer beter.
Met Jacques en Piet op kop gingen we rap naar de 5 Eikenweg.
Tempo zat er uiteraard weer gelijk lekker in. Iedereen kon goed volgen en de snelheid werd goed door Piet in de gaten gehouden.
Prima leiderschap. Af en toe een spurtje van Kees M. op de diverse Capo’s onderweg maar dat moet kunnen. Erno was er ook weer bij na een lang mountainbikeseizoen. En dat op een nieuwe Apex fiets. Dat geeft de mens moraal Erno. Ook Wim R. beschikte deze ochtend over zeer goede benen en schuwde het kopwerk niet. Klasse Wim.
Ook de beide dames wisten zich goed op de eerste rijen te handhaven. Het parcours over ’t Zand is natuurlijk voor iedereen goed bekend. Onderweg hebben we Caspar ook nog even opgepikt, die kwamen we tegen.
Good old Ypke, 76 lentes jong, liet zich ook van zijn goede kant zien. En zo reden we al fietsend en keuvelend een mooi rondje ’t Zand. Heerlijk gefietst en lekker op tijd thuis. Iedereen weer tevreden, en Piet bedankt voor de goede leiding.
Tot een volgende rit.

Gr De Pakhaas.

Net niet mee, niet met de A en niet met de B.
Vanmorgen vroeg opgestaan, ochtendgymnastiek gedaan.
Goed voorbereid op tijd richting made. Een collega WTC er reed voor mij.
Het bleek Annemiek te zijn.
En op het moment dat ik naast haar ging rijden, liep haar achterband leeg.
Als ik bijgelovig zou zijn dan zou ik zweren dat het aan mijn slecht aura ligt.
Snel bleek dat het inderdaad niet mijn aura was, maar een staalsplinter. Het lek was dus snel gevonden. Band wisselen ging redelijk.
Maar nu moest ik voor het eerst zelf mijn CO2 bandenopblaasapparaat gebruiken. Er zat al wel een patroon op,  maar die was dus al half leeg.
Uiteindelijk kostte het tien minuten en hadden we nog vijf minuten om naar het gemeentehuis te fietsen. En dat bleek te weinig.
We zijn op het gemak teruggefietst. Dat we te laat kwamen was jammer, maar Ik heb een dame kunnen helpen en ik heb nu zelf een band opgepompt met CO2.

Groeten,

Gerard Koops

Voorjaarstocht WTC B 10 maart 2016    

Geen koffie met gebak of een heerlijke brunch vandaag en toch een drukte van belang om negen uur bij het oude gemeentehuis. Maar even uit de wind en in de zon gaan staan, want dan was het net niet te koud. Maar liefst 14 liefhebbers stonden te popelen om met de B mee te mogen. De voorjaarstocht werd het “het rondje kranen”, genoemd naar de hijskranen die bij Chaam langs de route staan. Asprirant-lid Rico was het vorige week blijkbaar zo goed bevallen, dat hij vandaag zijn zus ook meebracht om het sfeertje bij WTC B te komen proeven. Wat A-renners waren er bij, ieder met eigen redenen. Zo had Eric (weer?) een feestje gehad en Gerard K. moest van de dokter even rustig aan doen voor zijn longen. Op naar Teteringen, Oosterhout en richting Molenschot. Op het viaduct over de A 58 verdienden we geen schoonheidsprijs. De kranen in Chaam stonden er nog en de boerderij een beetje verderop heeft nog steeds geen opknapbeurt gekregen. Het was knap fris deze morgen, maar gelukkig was er voor ons een zonnetje van het begin tot het einde. Het was een genoegen om bij dit weer er samen op uit te gaan. De fietsen zijn in de winter kennelijk goed nagekeken, want niemand had pech en lek was ook niet aan de orde. De fiets van Peter Bastiaansen was weer op tijd gerepareerd. Aanvankelijk was het tempo voor een ieder goed te doen, wat later werd het wel wat opgevoerd, dus tandje bij. Er waren voldoende mensen die op kop konden en wilden. Ook Wim Rasenberg bleek sterk genoeg voor een flink stuk vooraan. Misschien wordt hij wel de plaatsvervanger van de sterke Jan Lensvelt, die zijn geluk bij de A gaat zoeken. Succes Jan. Jammer dat we Anneke om fysieke redenen moeten missen. Hopelijk ben je spoedig weer present. Misschien geen spectaculaire tocht vandaag, maar toch een mooie opstap in het begin van 2016.

Anton Knipscheer

Vandaag hebben we de op een na laatste  vakantietocht gereden. Sommige leden hebben hun vakantie er al opzitten, weer anderen gaan juist de laatste weken nog ff genieten. En dan hebben we natuurlijk nog de grote groep pensionado’s die het hele jaar door vakantie vieren! Ondanks al die vakantie’s stonden er weer 17 leden bij het oude gemeentehuis.

Zoals iedere week weer, kwam de vraag wie gaan er met de A of B groep fietsen, en wie gaat de rit leiden en waar gaan we naar toe?  Een rondje Boompjesdijk hebben we nog niet gedaan dit jaar. Helaas stond daar de wind niet echt gunstig voor. Ik stelde voor aan Ad, om pal naar het noorden te fietsen, via Gorinchem naar Meerkerk. Iedereen was het daar snel mee eens, en zo niet dan toch maar richting Meerkerk. Wie kozen er voor de A groep ? Zeven apostelen volgden mijn gebeden. Plots kwamen er nog 10 Wilden bij onze groep aanpikken. Een Bond en Wild gezelschap ging mee op weg richting Gurkum.

“Met de wind op kop, op het grote blad zeventien op een rij iedere zondag komen ze voorbij”zong Gerard van Maasakkers op de cd “Willebrord sessies. Zo ging het vandaag ook, langs mooie riviertjes zoals de Giessen en de Kromme Giessen.  Zo kwamen we via Noordeloos in Meerkerk waar we even gedwongen pauze moesten nemen. Daniel vroeg nog waar we de koffiestop hadden gepland, die had ik bij de brug over het Merwedekanaal bezuiden de Lek gepland.Maar de koffiejuffrouw kwam niet op dagen. Dan maar wachten mannen, nog maar een paar kilometer en we staan weer in de May. Vanaf de brug kregen we de wind in de rug. Onze Werkendamse aansluiter nam  vanaf hier de regie over, om ons via Hoog Blokland en Hoornaar weer terug naar de brug van Gurkum te loodsen. We besloten om door de polder van Werkendam terug naar Hank te fietsen. Vvorige week hadden Peter en Twan hier nog het overtollige water gelost, deze keer hielden ze de plas maar op voor thuis! Rustig aan en gezellig keuvelend  ging het vanaf het Jeppegat naar Hank en de May.  Met  net geen 100 km op onze tellers en een mooi gemiddelde konden we weer terug kijken op een geslaagde tocht. Volgende week onze laatste vakantietocht.

Vergeet je niet aan te melden ons jaarlijkse fietstocht in Zuid-Limburg. (zie mail)

Pierre Boulanger.

Negen B-kleppers vandaag. Met algemene instemming werd ik op voorspraak van Piet gebombardeerd tot leider en Wim kwam die boodschap bij mij brengen. Het zou het rondje ’t Zand worden. Anneke vond het niet zo spectaculair, maar in Heusden waren we vorige weel al geweest en bovendien was de inspraakronde al voorbij. Ze was eigenlijk ook bijna te laat, maar daar kon ze niks aan doen. Dat was deze keer de schuld van Ad. Ik mocht meteen op kop en het was wel leuk om in eigen dorp op kop te rijden. Helaas heeft dat door niemand gezien, vermoed ik. Zo leidde ik de groep door het centrum van dit mooie dorp. Daarna namen Jan en Wim het stokje over. Ze hielden dat best een tijd vol. Wim had extra goeie benen vandaag, misschien omdat hij vandaag 41 jaar getrouwd was met Jeanne. Nog proficiat beiden. Johan had zijn vakantie in la douce France er weer opzitten. Zijn kin was erg borstelig net als bij John Haanskorf vorige week. Nieuwe, moderne  trend binnen WTC? De weg richting  Alphen kunnen we dromen. Om aan voldoende kilometers te komen bedacht Piet ter plekke een rondje rond de kerk van Alphen. We kwamen weer op bekende weg uit en ik mocht het leiderschap weer overnemen. Het was ook iet zo moeilijk. Het waren vooral Piet,Wim, Kees, Jan en Peter Ba. ., die voor een mooi tempo zorgden. In het laatste deel bleek dat menigeen zijn krachten nog niet verspeeld had. Yp kwam als eerste in Dorst aan. Sprintjes werden getrokken bij het viaduct over de A27, bij de brug over het Markkanaal en in het Ruiterspoor in Den Hout. Als ik het goed waren Kees en Piet de sterkste. Al was het rondje misschien niet zo spectaculair, we hebben er toch weer iets moois van gemaakt. Ik heb weer genoten en hopelijk de acht anderen ook.

Anton Knipscheer

Een flinke opkomst, een grote groep fietsers bij het oude gemeentehuis in Made. De A vertrok richting het noorden met gastrenner Kees erbij. Het werd een ouderwets rondje Biesbosch. Ik kan melden dat de laatste keer dat ik dit rondje deed 30 jaar geleden was met wijlen Gerard (Saar) van Boxtel. Een boksmaatje van mijn vader, ook uit Dussen. Een van de grootste karakters in de sport die ik ooit ontmoet heb. Wat een kerel was dat. Maar ik raak nu door emoties even uit de richting. De tocht voerde ook door Dussen, Almkerk en verder naar Woudrichem om via de dijk bij Werkendam de polder der polders te betreden. Hoewel  het er nog steeds schitterend is, is de infrastructuur wel wat veranderd. Niet perse slechter. Ik heb genoten van de tocht. Het weer was schitterend. Nauwelijks wind, heerlijke temperatuur. En dat leidde tot een behoorlijk tempo mag ik wel beweren.

Al die jaren vroeger ben ik dus verkeerd gereden. Altijd ging ik terug via Werkendam en dan direct de Grote Waardweg op. Een van de gemeenste wegen die ik ken. Als we vroeger hard getraind hadden en dan die weg opreden dan leek daar geen eind aan te komen. Terwijl het in werkelijkheid maar 7 kilometer tot de eerste bocht is. Maar het lijkt  eindeloos. Zeker na een harde training en dan de wind op kop. Maar niet deze keer. Ik was verbaasd dat we het industrieterrein opreden. En als slingerend op een gegeven moment met wat draai- en keerwerk op een parallelweg van de Grote Waardweg opreden. Maar niet voordat er even een plaspauze was. Op zich niets bijzonders, de gemiddelde leeftijd is relatief hoog, en oudere heren moeten vaker een plasje. Maar een mevrouw meende daar toch op hoge toon iets over te moeten zeggen. “Die gore urinelucht!!!”. Ze vond het verschrikkelijk dat ze daar nu elke dag elke dag haar hond moest uitlaten. Er werd natuurlijk wel om gelachen, maar zoals ik al meldde, we zijn heren en hebben haar verder niets proberen uit te leggen. Uiteindelijk kwamen we dus toch weer op de Grote Waardweg uit waar er, naar mijn mening, behoorlijk hard gefietst werd. Indrukwekkend vond ik het. Daar pikte nog een oud-renner bij ons aan, ook al afkomstig uit Den Berg! Even verder waren Martien en Johan uit onze groep ontsnapt, Wout dacht er zomaar naar toe te knallen, maar moest er tot zijn spijt achter komen dat die twee een aardig stukje kunnen fietsen. Over de brug van Keizersveer, wilde die zelfde Wout zich al aanmelden als nieuw lid. Ik zou zeggen kom eerst maar eens een paar ritten proefrijden. Rond 11 uur fietsten we de Made binnen, mooi optijd om te genieten van een heerlijk koud pilske!    En een waardig besluit van een prachtige fietstocht.

Groet, Gerard.

Acht B-kleppers waren er om samen een vakantietocht te maken. Jan weer speciaal terug uit Zeeland om de rooie trui niet te verliezen, Piet die trots is op zijn tweede plek, Anneke weer terug van een superreis,Peter B. (niet de bakker), Willem, Yp, Anton en Gerard die deze tocht wel wilde leiden. Allen brachten een goed humeur en een partij goed weer mee. De witte rook van de Amercentrale ging recht omhoog, wat wil je nog meer. In ut Veer ging bijna iemand door het rood stoplicht, maar leider Gerard liet meteen zijn gezag gelden. Maar goed ook, want je weet maar nooit wat de gevolgen hadden kunnen zijn. Via Keizersveer en de Perenboom naar Dussen. Langs het kasteel naar Eethen en daar linksaf. Wat een feestje om met dit weer en deze temperatuur met gezellige mensen  in de polder te mogen fietsen. Onderweg gingen ook mensen ter kerke. Ieder maakt zijn eigen keuze , zei Yp, die steeds achteraan reed omdat zijn gezichtsvermogen wat minder is. Even later reden we al op de dijk bij Wijk en Aalburg. Mooi tempo en gelegenheid voor een praatje. Gerard had nog krachten over, ondanks de vele kilometers van afgelopen week. Naar de Heusdense brug en richting huiswaarts, maar niet via de kortste weg. “Vroeger” ,tien jaar geleden,  waren de vakantietochten maar 70 km. Via Sprang-Capelle  naar de Colafabriek. Ondertussen was Jan op kop gekomen en hij schroefde het tempo wat op. Echter de benen van Anneke waren hier niet zo blij mee. Erg richtingvast is Jan niet, dus regelmatig de vraag: welke kaant?  Anneke vroeg Jan het niet te gek te maken en Jan zei dat hij blij was dat Anneke er weer bij was. “Echt wel”. Handige Willem hoefde zijn diensten niet aan te bieden, want gelukkig reed niemand lek.Via de gebruikelijke weg naar Oosterhout  en Anton werd weer naar huis gebracht. Weergoden en Gerard bedankt, het was een mooie tocht.

Anton Knipscheer