Vandaag alweer de laatste vakantietocht, met alweer een nieuwe leider in ons opkomstklassement! Samen met Peter Bas fietste ik naar de May, het was nog verdacht rustig bij het bankie van het oude gemeentehuis. De slimmerikken, ( twee) hielden zich schuil aan de zijkant, een beetje uit de wind. Konden ze vast wennen hoe dat voelt, om uit de wind te zitten. Al snel druppelde de een na de ander binnen, zo ook onze nieuwe rodetrui drager! Peter had een spiek briefje op zijn stuur geplakt, hij wilde natuurlijk nog een speech houden na de plechtige uitreiking van de zwaar bevochten rooie trui.

Helaas kreeg hij daar de tijd niet voor, we waren zo vertrokken voor een gezamenlijke tocht richting Schijf. Samen met onze Amerikakenner Ad mocht ik de eerste kilometers tot aan Zevenbergsehoek leiden, voorbij d’n Elsakker liet ik me wat afzakken. Wie zag ik allemaal in ons peloton passeren, Jantje,  de Keezen, Tim, Johan, Paul,  Erik, Flip, Ypke, Edwin,  Eric, Caspar, Jan, Erno, Wim, Anton, Edwin, Erik, Niels, Marc,  de Peter’s, Hans, en natuurlijk de dames  Anneke, Sandy en Sharelle. Een bond gezelschap, of beter gezegd een Wilde Bond gezelschap van zeker 12 strava liefhebbers!

Voor onze veiligheid verkozen we verschillende keren de weg, in plaats van het smalle en hobbelige fietspad. Bij de Belgen is het meen ik verplicht als je met een grotere groep fietst. In Holland bestaat deze verkeersregel helaas (nog) niet.  Langs het Liesbos, staken we even verder de A58 over om langs de Pannenhoef  over de Prof. van der Hoevenstraat (onze Prof v.d. Hoeven had vandaag een snipperdag) dat is de weg met de paalpaalpaalpaalpaalpaalpaalpaalpaalpaalpaallelelelelelele naar de Moeren te pedaleren.  Onze Filipo wilde nog een afslag eerder nemen, nu moet ik helaas erkennen, dat dit ook tot de mogelijkheden behoort. Helaas was me deze weg nog onbekend, die houden we dan maar tegoed voor een volgende rit, richting Nipsen. Via Schijf ging het door de Rucphensche Bosschen tot Roosendaal. Intussen had Ad die niet alleen in Amerika de weg kent maar ook dit gedeelte van West-Brabant als zijn broekzak, de leiding overgenomen.  Bij de Zegge weer de A58 over op weg naar de koepel van Oudenbosch. Jammer gene koepel voor ons, de jaarmarkt blokkeerde hier de weg . Adje is niet snel van slag, dan maar een alternatief, nog beter ook, als je het mij vraagt, maar niemand die het mij vraagt. Vanaf het bruggeske van Standdaarbuiten is voor iedereen de weg bekend, in een mooi tempo ging het dan ook naar de fietsbrug van Zevenbergen. Net over het spoor een lekke tube voor Keesje Verkooyen, iedereen (vooral achterin) vol in de remmen, met als gevolg dat Yp een achterwiel raakte, en uit balans was. Een val was niet te vermijden. Gelukkig viel de schade weer mee, maar het is nooit leuk om het wegdek van zo dicht bij te bekijken. Het derde probleem om de zelfde plaats (heet hiet niet voor niets de afgebrande hoef) was een krom wiel van Paul. Kon met geen mogelijkheid verder fietsen, hoe lossen we dit op? Vrouwt gebeld, maar die vindt deze achterlijke straatjes nooit.  De oplossing kwam er net aanrijden, Erik Haanskorf gooide al zijn charmes in de strijd, om deze jonge dame zo ver te krijgen dat ze deze schipbreukeling een stukje mee wilde nemen. Voor Paul en een paar wielen was er nog wel plaats in haar auto, het frame nam Erik een paar kilometer op zijn schouder mee. Bij Andrea zou hij opgehaald worden, en konden wij voor de laatste kilometers naar de May gaan.

Enkelen onder ons gingen nog voor een kommetje op het viaduct bij Zevenbergsehoek, maar verder dan een 10e plek kwamen ze niet. Ge mot dan ook boven de 50 km rijden wilde hier voor in aanmerking komen. Op de May namen we afscheid, om samen met mijn dorpsgenoten Peter en Anton de laatste kilometers naar Den Hout af te leggen. Ik kwam niet verder dan het viaduct over de Maasroute, waar ook mijne achterband het begaf. Geen zin om hier in de wind mijn bandje te verwisselen, dan maar snel een telefoontje naar mijn vrouw, die er natuurlijk als een speer aankwam. Alles bij elkaar toch een mooie zondagochtend met van alles erop en ar aan!

Volgende week vertrekken de A weer om 8 uur en de B om half negen voor de bijpraattocht. Denk ook aan 6 september, ons uitstapje naar Limburg!

Groet, Peter.

Nadat Marc en Piet mij afgelopen zaterdag alle hoeken en gaten van de Hoeksewaard hebben getoond, wou ik vandaag wat herstellen. Maar wat heet herstellen? Gelijk vanuit het vertrek stond ik al geparkeerd.

Wat was het geval: Jantje S had kramp. En de meute was al vertrokken. Potverdorie. Ik kan Jan toch niet achterlaten? Na een half minuutje wachten was de kramp al ver over. Maar in de verte zag ik alleen nog wat rode stippen. Uiteraard zonder paddestoel. Dat beloofde een flinke achtervolging te worden, want bij die kleppers werd er flink gas gegeven. En dat nog met die zere benen van gisteren. Ik zorgde dat Jantje goed uit de wind kon zitten, en dan maar malen. Hier en daar wat toeschouwers ontwijken, wat rotonde’s links nemen, en slalommen tussen de volgwagens. Zo zijn we op een gegeven moment toch weer kunnen aansluiten. Pfffft!! Ik dacht bij mezelf: Ik blijf de rest van de dag lekker achterin zitten, maar ja, dat is zo moeilijk voor me.

Met Erno ,net terug van vakantie, en Erik de Kriezantenkweker op kop beloofde het toch een pittig ritje te worden. En dat werd het dus ook. Erno probeerde net voor Zevenbergen ons te verleiden om een baan te pakken die uitsluitend voor auto’s bedoeld was. Maar die vlieger ging niet op. Straks krijgt de WTC nog een bedenkele naam ook. Volgende keer toch maar de fietspaden volgen Erno hahaha. Via Zevenbergen ging het langs de mooie Mark naar Standaardbuiten. Altijd een mooi gebied om te fietsen. Daarna ging het rap door naar Dinteloord met Jacques en Erik op kop. En dat kunnen die gasten, flink doortrappen. Af en toe kwam good old Kees V een duit in het zakje doen. Dus het tempo werd goed onderhouden.

Na Dinteloord begon het in mijn benen te kriebelen. Dat betekende dat ik naar voren moest, naar de kop. Zeer toepasselijk op de Galgendijk. Heerlijk zo met de snuit in de wind, een waar genot. En de beentjes waren weer goed. En zo reden wij aan de overkant van de Mark weer terug,Over de Markdijk, naar de Langeweg. Hier in de buurt wist Erik nog wel een mooi stukske om rond te rijden. Eindelijk wat bekend terrein. Terheyden in zicht. We moesten de 85 km rond zien te breien, je weet wel, de kilometers. Op naar het Munnikenhof. Op last van Erno moest er hier weer ouderwets gespurt worden. En zo geschiede. Wie er won weet ik niet. Wat ik wel weet dat we zo weer terug waren in de May. En wat ik ook weet dat de zoon van Jaques ook een verdomd goede fietser is. En ook dat Erik een verdomd mooie route had uitgezet. En allemaal weer bedankt voor deze gezellige fietsochtend. Volgende week ben ik er niet. Ga met het vrouwtje fietsen in de Achterhoek. Maar I’ll be back.

Gr Geraldinho.

De weersvoorspellingen waren nou niet bepaald gunstig voor vandaag, maar “Pietje Paulusma” zit er vaker naast. Gewoon geen druppel nat gehad, gelukkig wel regenpunten, daarom zat Peter Verhagen zo te glunderen op de fiets!

Het was vandaag de eer aan Johan van Helmond om eens in het rooie truike rond te fietsen. Ons feestcomité had zich dan ook terdege voorbereid, om dit niet ongemerkt voorbij te laten gaan. Maar om half negen gene Johan te bespeuren, nog drie keer rond het gemeentehuis gefietst, kijken of hij zich toch niet ergens schuil hield. Helaas, dan vertrekken maar zonder Johan in het rood. Volgende week mogen we weer een andere leider huldigen!

Met ons A groepke bestaand uit, Mar10, Flip, Kees Marijnissen, Twan, en twee Peter’s plus onze beer uit den Berg, Gerard, gingen we op zoek naar de grenzen. Via de bossen van Den Hout en Dorst ging het over de hobbelige Steenhovensebaan door het Rijens-Broek.  We staken daar de rijksweg van Tilburg naar Breda over om even later de struisvogels te bekijken. Flip was even het richtings gevoel kwijt, wat mij even later ook zou overkomen. Zal toch niet besmettelijk zijn? Uiteindelijk kwamen we weer op de weg uit tussen Gilze en Alphen, langs ’t Zand af naar de Kwaalburg, vervolgens over het gewone fietspad naar Baarle-Nassau. De andere optie was het Belslijntje, hebben we bewust niet gedaan, op zondag is het daar te druk met “gewone fietsers”, lopers, skeelers enz.. Wij willen hun en ons niet in gevaar brengen, wat zijn we toch sociaal bezig !

Daar in Baarle raakte ik mijne navigatie gevoel ff kwijt, ik zocht de oude route naar Zondereigen, maar door over de parkeerplaats te fietsen, wist ik het niet meer. Linksaf, verrekt, zijn we hier, omdraaien, ik had hem weer te pakken. Stukske van het rondje Den Hout – Den Hout, om net voorbij de camping de Heimolen rechtsaf te slaan. Een prachtige weg naar Ulicoten, net buiten dit dorp kwamen we onze fietsvriend Henk Dekker tegen, ontsnapt uit de “Tourmalet groep”. Nu gingen we dus echt de grenzen opzoeken, soms er net overheen, dan er weer op. Uiteindelijk kwamen we weer gewoon op de bekende weg tussen Meerle en Chaam uit.  Mijn rol was uitgepeeld, vanaf nu wist iedereen de weg over de ons allemaal bekende wegen richting de May.  Het was weer een gezellig ritje, iedereen had zijn bijdrage geleverd. Helaas had Gerard vandaag een wat mindere dag. Ik denk dat hij daar zelf meer last van had dan wij! Af en toe hoorde wij wel een klein kuchje, of was het een grote roggel, maar kwam dit nu van ons matig tempo of van de avond voordien? Volgende week zijn we weer op ons appél, half negen voor de laatste vakantietocht. Enne een nieuwe leider in ons opkomst klassement. Pom, pom, pom!!!

Groet, Peter.

Je hebt goede en slechte dagen. Vandaag was een slechte dag. De fietsers met wie ik mee mocht, daar lag het zeker niet aan. Het bleef droog en af en toe zelfs een prettig zonnetje. Wel een stevig windje. Nee het ligt echt aan mezelf. Laat naar bed en veel gin en jenever, dus niet “ginne jenever”,  dat gaat goed tot een uur, misschien een uur en een kwartier, maar dan zijn de alkoholydraten uit het bloed en dan wordt het taai. Het tempo was wisselend. Gemiddeld wat langzamer dan twee weken geleden, maar toch nog af en toe er stevig tegenaan. Het is lang geleden dat ik echt op het kantje zat. Het laatste stukje, even via Terheijden iemand afzetten. De wind net schuin op kop en dan zo’n bruggetje Omdat ik meestal relatief korte stukjes fiets, naar mijn werk en terug, en ik zelden dus boven de 70 km kom ga ik dat voelen. En ik vind ook dat ik af en toe wat kopwerk moet doen. Na 70 km zat er dat niet meer zo in. Maar ik ben er niet afgereden net als twee weken geleden.
Wel ben ik twee keer, eerst na een stoplicht en daarna nog op dat bruggetje bij Terheijden behoorlijk misselijk geworden. Dat is wel iets wat ik heb bij diepe inspanning, en ik bedank mijn medefietsers dan ook hartelijk voor deze tik op de neus. Volgende week om acht uur naar bed en gewoon een beker warme melk dus. Ook is het weer heerlijk om de trap af te komen met zere benen.

Groet, Gerard Koops.

Pom, pom, pom, het was vandaag weer een geweldige opkomst bij de WTC familie, maar liefst 18 kleppers stonden op scherp.
Pom, pom, de A was duidelijk in de minderheid, dus besloten we er een gezamenlijke tocht van te maken. Pom, met 16 mannen in het wiel van Kees en Peter fietsten we naar Prinsenbeek, om via het Liesbos naar de Mac drive in Etten-Leur te koersen. P ……  boven op het viaduct een kort oponthoud, iemand zijne bidon naast de houder gestoken. In de tour pleure ze die dingen gewoon voor het wiel van één van de favorieten. Ik weet niet of dit vandaag ook de bedoeling was. Gelukkig bleef ons peloton vandaag overeind.
Door de prachtige dreven richting Zundert kwamen we in Stuivezand terecht. Nog te vroeg om meteen huiswaarts te keren, daar was het te mooi weer voor.
En de meesten waren zo gezellig aan het keuvelen,  ” Gerritje” zat te overpeinzen hoe hij zijn 15 verloren strava kilometers kon terug vinden, hij had zaterdag nog unne flinke tocht van 175 km gemaakt samen met Marc en Piet Verkooyen. De wind was hun gunstig gezind geweest, hij draaide gelijk met hun mee.

Vandaag stond er niet veel wind, zo ging het gezwind via Hazeldonk en Meersel-Dreef (altijd druk) rondom Chaam. Jac van Dijk vertelde waarschijnlijk tegen zijn zoon daar over de 8 van Chaam, dat hij in 1970 als 6e over de meet bolde net achter de Zeeuwse belofte Jantje Raas.   Hij nestelde zich in die omgeving dan ook op kop, dit zijn vertrouwde wegen voor de klepper uit Ulvenhout.  Via de Slingerdreef maakten we nog een extra luske over de Rimpelaar ( op verzoek), gelukkig was mijn assistent Franske zo bereidwillig om ons de goeie straat in te leiden. De laatste kilometers gingen via Dorst, richting Den Hout, nog even een snelle groet aan ons Ere lid Ad van de Made met vrouw Nel, die samen ongetwijfeld een mooi rondje gingen fietsen. In ons opkomstklassement vinden inmiddels ook al wat verschuivingen plaats. Volgende week kunnen we Johan in de rooie trui heisen! Tjonge jonge wat een feest zal dat zijn! Oja, ook bij Wimme is het groot feest, gefeliciteerd !

Tot volgende week, groet Peter.

Het leek vandaag wel een klimkoers. Piet Verkooijen dacht zo bij zichzelf laat ik vandaag maar eens de hoogte ingaan. En dat ging het.

Wij waren als ik goed heb geteld met 13 kleppers. Een zeer goede opkomst zo met de vakantie. En natuurlijk dat heerlijke zomerweer maakte het plaatje kompleet. Vanaf de May zat het tempo er gelijk goed in. Met Piet en Erik vd blommekes ging het naar Zevenbergschen Hoek. Gelijk al flink omhoog onderweg.En dan maar slingeren over die A16. Dan weer links ervan, hup een viaductje verder weer rechts ervan. En dan weer sprinten tegen die viaducten.

Marc, Piet, Erik, Wim en Kees en nog wat andere lieten zich hier goed gelden. Maar meestal was Piet toch de bovenliggende partij. Maar ja dat moet ook wel met die trui met die bollekes erop!!!

Maar de enigste vrouw in ons midden Anne Miek, liet zich hier ook goed gelden. Kwam regelmatig met de eerste 5 a 6 man boven. Grote klasse Miekske. Net voorbij het Liesbos de A58 overgestoken om zo richting Effen te gaan. Eindelijk wat rust, wij gingen eens onder een viaduct door. Een verademing?

Nee hoor, want wat je naar beneden rijd moet je ook weer omhoog. En ja hoor, de rust was van korte duur. Je hebt er altijd weer een stelletje van die gasten bij die alles uit elkaar trekken. Mannen, waar is dat nou goed voor hahaha.

Alweer die A16 over. Zelfs Hazeldonk even geschampt. Toen naar de Galderse meren. Ter hoogte van Ulvenhout weer over de A58. Piet liet ons vandaag flink zweten. Dat vond Peterke Kuypers ook. Op naar het St Annabos. Je raad het al: weer over de A58. En elke keer ontploft het bergop. En ik zit daar met mijn slechte benen. Kan nergens op reageren. Mag blij zijn dat ik kon volgen. Ga de volgende keer weer lekker met het vrouwke in Fryslan fietsen. Gaat het een stuk rustiger. De leeftijd gaat mij parten spelen denk ik. Ik stop ermee om de rest te beschrijven wat zich onderweg allemaal heeft afgespeeld. Maar dat Piet 19 viaducten heeft aangedaan is een feit!!!

En dat wij vele malen de A58 en de A16 overgestoken zijn is ook een feit. En dat ik 4000 hoogtemeters op mijn teller had staan heb ik gedroomd. Maar dat het een mooie en gezellige zondagmorgen was, dat is pas een feit!!!!

Piet bedankt voor het geslinger deze ochtend. Het was een schoon tochie, en dat is ook een feit!!!!!

Gr De Pakhaas.

Pom, pom, pom,  munne wekker rinkelt weer om 7 uur.  Pom, pom, pom, boterhammeke eten en een bezoekje aan de WC niet vergeten. Pom, pom, pom, kwart voor 8 een sms’je  naar de buurman, dat ik al vertrek. Pom, pom, pom, een klein tourke warm draaien. Pom, pom, pom, wie zouden er vandaag weer allemaal zijn? Pom, pom, pom, Piet Verkooyen is ook al aan het warm draaien. Pom, pom, pom, bij het gemeentehuis, zit Wim Rasenberg samen met Annemiek. Pom, pom, pom, Annemiekske keek een beetje bedrukt. Pom, pom, pom, geen wonder, ze had hoge nood, de oplossing was het Trefpunt. Pom, pom, pom, maar ze mocht niet binnen. Pom, pom, pom, nog maar eens vragen, naar enig aandringen van beide kanten mocht ze er toch gebruik van maken. Pom, pom, pom, eerste probleem opgelost!

Pom, pom, pom,  toch weer een drukte van belang, ondanks onze vakantiegangers. Pom, pom, pom, in de verslagen mogen de namen van de vakantiegangers niet gebruikt worden. Pom, pom, pom, die volgen we dan wel via facebook, dan weten we percies waar Klaas en Truus uithangen! Pom, pom, pom, de B koos vandaag met een flinke groep voor een toerke over de viaducten. Pom, pom, pom, de  A voor Dinteloord. Pom, pom, pom, met 8 WTC ‘ers en twee Gerard’s als gastrenners gingen we van start.

Pom, pom, pom, via de Zwaluw en Moerdijk ging het, pom, pom, pom, naar Willemstad. Pom, pom, pom, dat kleine ventje had vandaag weer goeie benen. Pom, pom, pom, de vraag is, wanneer niet? Pom, pom, pom, toch miste hij de afslag Dinteloord. Pom, pom, pom,  geen Dinteloord gezien. Pom, pom, pom, de gang zat er goed in. Pom, pom, pom, ook de Gerard’s deden hun best (en genoten) van ons vriendelijk tempo.

Pom, pom, pom, een afloperke van Gerard van Team Munne Moat, net voor Standdaarbuiten. Pom, pom, pom, over de Goudbloemsedijk naar de fietsbrug van Zevenbergen met Johanneke en Peter Verhagen die het tempo er goed in hielden. Pom, pom, pom, nog een luske via d’n Elsakker. Pom, pom, pom, door Traaie. Pom, pom, pom, weer een afslag gemist. Pom, pom, pom, wat gaan we doen, een terrasje op de Bredase Havermarkt ? Pom, pom, pom, helaas via de Meerberg en Teraalst kwam er een einde aan een mooi pom, pom, pom rondje. Pom, pom, pom, in de Tour noemen ze dit een wandel etappe, bij ons was er maar eentje die wandelde!

Bergse Gerard heeft het bijzonder naar zijn zin gehad. Pom, pom, pom, toch maar een fleske open trekken. Pom, pom, pom, proost allemaal en tot een volgende keer mannen! Pom, pom, pom, wie gaat er dat rooie truike overnemen van Anneke? Pom, pom, pom, spannende weken!!

Groet, Peter.

Pom, pom, pom,  wie herkent deze lege fles?

Het was al weer even geleden. Een tochtje met de WTC Made. Mijn doel is dit jaar zo veel mogelijk naar mijn werk te fietsen, maar elke dag op en neer naar Den Bosch is wat eentonig.
Omdat dat een redelijke afstand is valt zondag als fietsdag soms af. Daarnaast spelen en speelden er nog zaken waardoor mijn eerste tochtje langer dan 35 km en dan ook nog in groepsverband tot juli op zich heeft laten wachten.
En wat voor tochtje. Ik heb vandaag weer eens ouderwets fietsles gehad. Mijn opmerking dat fietsen het enige is dat ik eigenlijk goed kan slik ik bij deze weer in. Ik kan nauwelijks meer van de bank af, mijn vrouw heeft me de trap op, en vooral af moeten helpen. Tenslotte moet er ook gedouched worden.
34.17 km/h staat er op mijn fietsmetertje….. En ik was al blij toen ik vorige week iets boven de 33 met wind mee thuis kwam. Nog erger is dat mijn ego helemaal aan gort is. Ik ben er afgereden! Arrogant op mijn mobieltje kijken of alle mails goed waren doorgekomen. Ach dacht ik:”Ik rijd dat gaatje wel weer dicht”! Dus niet. Een extra gaatje en het was gebeurd. 2 maal 35 km per dag alleen is toch anders als 1 maal 105 met gasten die gas kunnen geven. Ik dacht dat de T in WTC voor toeren stond….. Maar ik zie ook op mijn metertje dat er behoorlijk boven de 40 km/h is gefietst…. dat is niet echt toeren.
Ik wil jullie weer van harte bedanken voor de les. Ik denk dat ik vandaag een fantastische training heb gehad. In elk geval was het een groot plezier met jullie te mogen meerijden. Zeer netjes in het verkeer bovendien. En het meest blij was ik met de uitnodiging om volgende week weer aan te sluiten. Ik ga er alles aan doen om de benen voor zondag weer in orde te krijgen.

Groet, Gerard Koops.

Vandaag een verslag over een man die ik ongeveer een jaartje of 30 geleden heb mogen ontmoeten.

De naam is Yp. Yp Huisman, verre achterneef van de wereldberoemde schilder Jopie Huisman. Kom je in Workum in Friesland, loop eens in het museum binnen. Alles over het leven van Jopie Huisman. Maar dit even terzijde.

Heb Yp voor het eerst ontmoet bij Tobo Made. Ik werkte in het magazijn, Yp was chauffeur op de vrachtwagen bij Tobo.

Allebei hielden wij van fietsen. Ik fietste al, en Yp hield het nog steeds bij zijn duiven. Dat was zijn grootste hobby toendertijd.

Maar op een gegeven moment ook een fietsje aangeschaft. Ik geloof een Gazelle. Zo kwam van het een, het ander. Ik reed al flinke tochten overal in Nederland, en Yp fietste nog wat in de omgeving. Lieverlee ging hij ook wat verder van huis rijden, tenminste als de duivensport het toestond. Zo hebben wij samen de Elfstedentocht, de Elfmerentocht, Vaele Ouwe, en meer van dat soort tochten gefietst. Ook de Hel van Wageningen met maar liefst 200km in Ouwe Wijven weer!!

Maar niets deerde ons. Ik denk dat wij een beetje de voorlopers waren van de hedendaagse kleppers.

Ook reden wij geregeld naar Grave mijn geboorteplaats, om daar bij een oom van mij een omeletje te eten. Daarna weer terug naar huis. En meerdere keren 9rondje Culemborg, waar vrienden van mij woonden. Efkens op een bakske, en dan weer terug naar moeder de vrouw. En dat fietsen doet Yp nog steeds.

Vroeger zei hij wel eens tegen mij: Gerard kerel, ik geloof nooit dat ik na mijn zestigste nog op een racefiets zit. Maar intussen toch maar mooi voor de 31^e keer de Elfstedentocht uitgereden. En nog steeds met de WTC en met DIDO op kop rijden. Beuken en stampen, het kan niet op. Roemruchte Friezen zijn hem voorgegaan zoals Jeen van den Berg, Dolle Dries van Wyhe, Grote Pier etc.

Maar in dit rijtje fenomenen past hij ook prima. Vooral als het waait in de polders, dan is er geen houden meer aan.

Gisteren na ons ochtendritje  nog even lekker aangelegd bij het Pannenkoekenhuis op den Hout, waar wij met een flinke afvaardiging van de WTC door Yp werden getrakteerd op een bakske met iets erbij.

Ik ben blij dat ik zoveel met deze klepper heb (en nog steeds) mag fietsen,

en hoop dat het in lengte van dagen zal mogen voortduren!!!!!!!!

Op naar de 80 Yp.

Met vr gr Geraldinho.

De 2e vakantietocht met alweer een grote opkomst, met 20 leden stonden ze te overleggen welke richting we gingen fietsen. Oost of west Franske ging voor oost, Johan voor west. De B groep vertrok met onze jarige Ypke in hun midden voor een rondje Noordhoek, een paar tellen later vertrok de A voor Kiltunnel – Hoeksewaard – Willemstad. Ik besloot me daar bij aan te sluiten, helaas had ik al snel in de gaten dat dit voor mij niet de juiste keus was.  Net voor de Moerdijkbrug hield ik het dan ook voor gezien, ook een gemakkelijke keus, in de wetenschap dat onze gezellige B groep hier nog moest paseren.

In de verte zag ik ze dan ook aankomen, hun keken weer raar op, met de vraag “waar kom jij vandaan?”. Uit Den Hout, was mijn antwoord. Via de gekende route fietsten we naar Standdaarbuiten, deze keer ging het niet via de Goudbloemsedijk maar via de Molendijk naar Zevenbergen.  Nog een klein stukske over de kasseitjes, om dan via Langeweg naar Terheijden te fietsen. Enkele jongens vonden dat we nu wel erg vroeg thuis zouden zijn, en stelde voor, om er straks nog een luske aan te plakken. Ik ging met dit voorstel naar de kop van de groep, waar me snel duidelijk gemaakt werd dat dit niet de bedoeling was. Gewoon gezamenlijk richting de Made,  door de Teteringsebossen naar de Teraalsterbrug, met steeds de jarige Yp op kop. Over de brug fietst Yp naar de fietsenstalling van het  Pannekoeckershuys. Nu was alles duidelijk, onze 75 jarige Fries ging ons verrassen! Een paar tafeltjes aan een schuiven en de bestelling aan Marieke doorgeven, en wij konden ons feestlied inzetten. Helaas viel ons gezang niet bij iedereen in goede aarde, ik  zag gelijk héél het  Pannekoeckershuys leeglopen. Wij hopen dat Ypke nog vele jaren in goede gezondheid in de WTC gelederen mee mag fietsen.

Yp, Yp, hoera Ypke 75 jaar.

Groet, Peter.

 Op weg naar Made bleef een auto naast me rijden, raampje open en daarin Peter B. Ziek? Nee , gisteren ook betrokken bij de valpartij met Kees en Marc. Hopelijk de laatste keer dit jaar, want zo is het wel genoeg. We leren dit toch niet van de Tourrenners?
Achttien liefhebbers voor de vakantietocht, terwijl een aantal toch al op vakantie is of gewoon aan het werk. Voorstel gezamenlijk te fietsen, maar Anneke gaf wel aan onder welke voorwaarde(n). Om de buien te ontwijken, zouden we richting Wijk en Aalburg gaan. Johan v. H. voerde de meute aan en deed dit lange tijd met een voor iedereen een acceptabele snelheid. Ook voor Willem was  dit heerlijk gaf hij aan, windje mee en een beetje buurten. Een echte vakantietocht. In Wijk en Aalburg ging het niet zoals gebruikelijk rechtsaf , maar linksaf de dijk op. Ter hoogte van Giessen stond een flinke wielerploeg uit Zaltbommel stil op dijk. Eén van hun overleed daar vorige week na een noodlottig ongeval. Daar word je wel even stil van.
Daarna maar een tijd achter hun aan gefietst.
Terwijl de luchten steeds dreigend waren, voelden we hier de eerste en gelukkig weinige druppels. Via Woudrichem naar Werkendam en daarna de polder in. Toen Johan van kop ging, werd het tempo opgevoerd dus moest er even geroepen worden. In een waaier door de polder naar Hank. Jack en Peter K. werden bijna naar huis gebracht. Uiteindelijk weer een mooie en gezamenlijke tocht en na  ongeveer 80 km op tijd en droog weer thuis. Peter B. maakte thuis een flinke wandeling  en kon op Strava mooi zien waar wij fietsten.

Anton Knipscheer

Rondje Lexmond stond er op ons programma, toevallig was ik nog deze week samen met Willem daar in de buurt geweest. Hele stukken van de Lekdijk lagen opgebroken. Dat zou het niet worden, en Frans onze leider zit voorlopig ook nog niet tussen onze wielen.

Louis had ons gisterenavond lang met samen geknepen billen voor de tv laten zitten, maar Krul redde voor Nederland de eer!
Met een paar uur slaap, zoals de meeste fietste ik vol goede moed met een klein ommetje naar de May. Overpeinzend wie er vandaag allemaal konden zijn, in ieder geval gêne Twan die ging bruisend door de May. Ook gêne Franske die bruist nog steeds door Frankrijk, gêne Kees en Colin die bruisten gisteren nog op de Drie cols, d’Allos, des Champs, en de Cayolle. Johnny bruiste de vrijdag nog op de Férse wielerkwis maar nog niet op de fiets. Onze Mar10 en Leon bruisten dit weekend op hun werk. En waar was Johan, de man die bruiste op dat rooie truike. Zomaar wat punten laten schieten, we zijn benieuwd hoe het klassement er na de vakantie periode uit ziet. Ook gêne Flip en Jack, die hadden een bruisend verjaardagsfeest te vieren.

Om 8 uur bij het gemeentehuis aangekomen zag ik alleen maar Peter V. en Ad, de rest bruisten dus nog gewoon in bed! Wat doen we? Zullen we maar een klein rondje fietsen en dan gezellig bij de B aansluiten. Zo gezegd zo gedaan. Om half 9 was er gelukkig meer belangstelling voor een rondje Baarle -Nassau. Met de wind op kop ging het dan richting de grensplaats. In de buurt van Surea was Ypke zijn taske verloren, terwijl hij dit weer op zijn plaats had zitten, passeerden ons de wilde bond. Wij trokken ons even later weer op gang. Richting Gilze-Alphen, en over Klein en Groot Bedaf naar Baarl. We misten vandaag ook onze klepper Gerard, die had zaterdag nog samen met Marc en Piet een regen en een winderige tocht vanuit Brakel gefietst. Maar net voor Baarle – Nassau sloot toch nog een echte klepper bij ons aan, om juist te zijn een “Dongense klepper”. De beste man had zich verslapen, zijn maats waren al vertrokken. Hij pikte bij ons aan, om tot aan Molenschot ons te vergezellen.  Om aan de 90 km te komen, maakte Ad nog een mooie kronkel door de Slingerdreef.  De laatste kilometers ging het met de wind in de rug, het was vechten om op kop te mogen fietsen. Gek, het eerste gedeelte mocht je nog zolang op kop fietsen als je maar wilde.

Tegen half twaalf kwamen we weer Den Hout binnen sprinten, wat ik persoonlijk niet zo slim vind. Al een paar keer gezien, dan kunnen er gevaarlijke situaties ontstaan. Op zondag ochtend kan het er druk zijn op het Ruiterspoor, komen er auto’s uit Den Hout.  Er gebeuren al zoveel ongelukken met toerfietsers, probeer dit te voorkomen!

Vanaf volgende week beginnen we aan de reeks vakantietochten dan vertrekken de A en B groep om half 9.

Groet Peter.