Een weekje later dan gepland, maar gelukkig nu onder zomerse omstandigheden en een flinke opkomst, daar doen we het voor!
Om klokslag 1 minuut over half negen vertrok de sportgroep richting de Keizersveersebrug, 1 minuut later vertrokken de 16 tourrenners in dezelfde richting.
Bij de rotonde Blockmekerstraat sloten nog eens vijf leden van de Wilde Bond bij ons aan.
Of nu de mannen van de sportgroep op versterking van ons zaten te wachten, weet ik niet. Maar ff zag het er naar uit dat wij sneller waren dan die “bikkels”. Na de Keizerveerse brug verdwenen ze langzaam uit ons zicht, ook omdat we na Dussen voor een andere weg hadden gekozen. Met steeds sterke beulen op kop fietsten we door Babyloniënbroek , een opmerkelijke plaatsnaam daar in het Land van Heusden en Altena. De plaats dankt dit waarschijnlijk aan de Babylonische barbaarsheid van de bevolking die de monniken aantroffen die hier in de 8e en 9e eeuw het Christendom en andere beschaving kwamen verspreiden. En dat Christendom is daar nog steeds duidelijk merkbaar!
Wij kwamen uiteindelijk tussen Andel en Veen op de bekende Maasdijk met zijn vele slingers. Hier sloten nog wat fietsers bij ons aan om te genieten van ons lekkere tourtempo. Bijna iedere fietser weet dan de weg verders wel. Gemakkelijk als leider, de brug van Heusden over en op weg naar de racebaan die sinds kort de Zomerdijk wel is. Een prachtig stuk glad asfalt langs de Bergse Maas.
We zaten nogal ruim voor op ons schema, dus tourden we ook nog snel door de Overdiepse polder, een heerlijke auto-vrije weg. Door een smal poortje wringen en dan de dijk opklauteren, voor de eerste was dit geen probleem, maar als je daar als nummer 22 door dat poortje moet, en de ketting op de 13 ligt. Ja Marino, dan sta je mooi geparkeerd. Ach, na wat geschreeuw hielden ze vooraan de benen stil en kon Basso weer aansluiten.
Bij Waspik bedankten de mannen van de Wilde Bond ons nog voor de lift en wij gingen richting ’s Gravenmoer. De vaart zat er toen iets te goed in. Waar we normaal rechts afslaan, gingen we nu rechtdoor over de Vaartweg, naar de Vaart! Nu was het tijd om de vaart er wat uit te halen, en toch echt richting SED te fietsen.

De andere leden zaten intussen al aan de koffie, nu was het onze beurt.
Marion liep zoals gewoonlijk in de bediening en had alles goed onder controle.
De appeltaart met slagroom smaakte prima en na het 2 bakkie en wat huishoudelijke mededelingen mochten we zoals gewoonlijk weer op de groepsfoto!
SED bedankt voor de gastvrije ontvangst!

Wie gaat er met wie de laatste kilometers mee, is altijd de vraag. De ene wil het tussen de sportgroep proberen, de andere doet een stapke terug naar de trimgroep.
Bergse Gerard kreeg in de gaten dat hij in de sportgroep was beland en Houtse Gerard stond in de trimgroep opgesteld. Hij sloot na een achtervolging van een kilometer of 5 hijgend bij de sportgroep aan.
Samen Eten en Drinken en afzien en zeker genieten, dat hadden we vandaag weer gedaan!

Iedereen bedankt voor deze mooie zondag ochtend en William en Marion voor de gastvrijheid!

Peter

En dan bedoel ik niet dat wij onze fietsen niet onder controle hadden, nee dat was wel in  orde, maar Piet verraste ons vandaag op een ritje over smalle baantjes, veel draaien en keren de nodige stoplichten en meer van dat spulleke. Maar Rene en Antoon wisten ons goed door deze rit te leiden.
En natuurlijk Piet ook met zijn aanwijzingen hoe de route liep.
Ook de zoon van Rene was vandaag onder ons. Kijken hoe het is om tussen een stelletje kleppers mee te rijden. Gezellig praatje met Yuri kunnen maken.
Het was hem erg veel meegevallen dus ik denk dat wij hem meer zullen zien bij de WTC.
Maar goed, wij reden langs het kanaal naar Dongen en daarna naar Tilburg.
Toen door richting de Moer waar Piet onderweg Marielle op een kruispunt in haar achterwiel reed. Gelukkig zonder veel erg. Daarna onderweg naar de Kets om via Dongen Vaart naar ’s Gravenmoer te rijden.
Onze groep kwam als eerste aan bij SED. Vijftien minuten naderhand kwamen de andere kleppers aan.
De familie Haanskorf legde ons goed in de watten met een goei bakste koffie of thee en een heerlijk stuk appelgebak. Nou dat gaat er wel in. En dat alles onder mooie zomerse omstandigheden.
Lekker een beetje bijpraten op het terras want daar was deze tocht ook voor bedoeld.
Er werden weer de nodige foto’s gemaakt voor het nageslacht en voor het thuisfront om te kunnen bewijzen waar wij geweest waren.
Na het samenzijn bedankte Ad de mensen van SED voor de goede zorgen en kregen wij te horen dat al dat lekkers geschonken was door hen. Een hele mooie geste en ook ik bedank de mensen Van SED hartelijk voor deze ochtend. Na afloop zijn er een paar groepfoto’s van onze club genomen voor de bedrijfsbus van SED. Ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat die met een omvang van een meter bij een meter boven de open haard komt te hangen. Wat moet een club nog meer wensen?
Terug op onze fiets om via een omweggetje weer naar huis te gaan.
We kunnen weer terugkijken op een gezellige ochtend en op naar de volgende rit.
Met mijn dank aan iedereen die deze ochtend met de trimploeg is mee gereden.

Met vriendelijke groet,
Geraldinho

De tourploeg ging vandaag eens duidelijk over de grens.
Met 14 leden en gastrenner Wim ging het tegen een stevig windje op kop richting de Vijfeiken weg, naar Gilze op aan. Net voor Chaam fietsen we altijd langs “de kraantjes”, voor vandaag was dit de beste oplossing. Iedereen weet dat op de 2e zondag van augustus de bekende jaarmarkt daar is. Wij waren allemaal goed bevoorraad, daarom ook geen behoefte om daar inkopen te doen!

Over de Meerleseweg ging het nog steeds tegen de wind in naar Meerle, om bij de “succes volle ploegleider” Servais Knaven rechts af te gaan, om zo ook de drukte in Meerle te vermijden. Op weg naar het volgende obstakel in onze route, het altijd drukke Meerseldreef, iedere zondag komen daar vele pelgrims de Mariagrot bezoeken  om een kerske aan te steken.
Vandaar dat we dit centrum ontweken, Jantje wist eg wel een weg achterlangs, altijd makkelijk een goeie gids! Intussen verkeerden wij weer op Hollandse bodem, het viaduct bij Hazeldonk over richting Rijsbergen. Bij de benzinepomp gingen we rechtsaf om nog maar eens de A16 over te steken, stukske verder nog maar eens, het leek wel het viaductenrondje!
Vervolgens fietsten we langs de kerk in Effen, om daarna door de Rith te fietsen. Helaas hadden ze in dit bochtige stuk een bak split gestrooid. Altijd link, dus voorzichtigheid geboden en met 20 km per uur dit traject afgelegd.
Niet goed voor ons gemiddelde, maar we zijn tourrijders en proberen van alles te genieten onderweg! En dat doen we ook, gewoon lekker fietsen, wat buurten en lekker doortrappen.
Via het Liesbos ging het deze keer niet naar Prinsenbeek maar richting Zevenbergen om op de Achterdijk onze Willem toe te zingen. Ge bent maar een keer per jaar jarig tenslotte. Onze koordirigent Gerard zette in met
“Lang zal tie leven
Lang zal tie leven
Lang zal tie leven in de gloria
In de gloria, in de gloria (waar is dat, in de gloria)

Hieperderpiep, hoera
Hieperderpiep, hoera

Intussen fietsten we voor de laatste maal de A16 over, met volle bak wind in de rug naar de May.
Hadden we lekker gefietst? Bij navraag, ja iedereen had het naar zijn of haar zin gehad. Droog weer, geen lekke banden en eindigen met wind in de rug, wat wil een tourfietser nog meer?
Volgende week is de bijpraattocht, dan gaan we op de koffie bij SED in ’s Gravenmoer met wat lekkers erbij, altijd gezellig.
Tot zondag.

groeten,
Pierre Boulanger.

Inderdaad was het vanmorgen lekker druk aan het gemeentehuis. En dat met de vakanties.
Onze trimgroep onder leiding van Piet koos voor een rondje Coca.
Met Rene en Antoon hadden wij gelijk een paar goede koptrekkers.
Piet bekeek dit tafereel vanaf de 2e rij en zag dat het goed was.
Ook het weer was prima, lekker Hollands zomer’s, dus de stemming was opperbest.
Ook wij hadden een gezellige gastrenner in onze gelederen nl. Peter vd Ven, de pa van Marieke. Ook zo’n klasbak net als Marieke. Zo vader zo dochter.
We reden door de bossen naar Oosterhout. daar het viaduct over de A 27 overgestoken om daarna het nieuwe fietspad naar Dorst te pakken. Halverwege afgeslagen om naar de Seterse Hoeve te rijden. Daar gingen wij rechtsaf om de Vijf Eikenweg te volgen maar bij natelling kwam ik toch uit op ruim 783 bomen ipv 5.
Dan voel je jezelf toch wel een beetje in het ootje genomen toch.
Nu ging het net voor het spoor linksaf naar de Rijen. Door de woonwijk naar de Rijensestraatweg. Halverwege Dongen rechtsaf de Rijense Broek in gereden om daarna af te slaan richting Wilhelminakanaal. Na een minuutje of tien reden wij richting de Moer. Uiteraard zelf af en toe ook wat kopwerk gedaan. Voor de rest er een bietje de kantjes afrijden en met Jan en Alleman een praatje maken. Het sociale moet ook kunnen tussendoor. Erg belangrijk toch. Piet had de zaak goed onder controle.
En anders was er altijd nog de scherpe blik van Wim die de boel prima in de gaten hield.
En zoals gebruikelijk verzorgde Andre de achterhoede. Sharelle en Marieke zaten lekker op
hun gemak tussen de wielen. Al pratend over dingen waar vrouwen meestal over praten.
Wat dat is? Gewoon vrouwendingen denk ik. Heb ik geen verstand van terwijl ik toch de
bijlage lees in de Telegraaf van Vrouw.
Nog een tijdje met Peter van der Ven zitten praten, is prima gezelschap om gezellig te babbelen.
Intussen de Coca fabriek gepasseerd en Sprang Capelle. Daarna door de polder terug richting Keizersveer om daarna via den Berg terug te rijden naar Made.
Wederom lekker gereden met schoon volk in de gelederen.
Iedereen bedankt weer en tot een volgende keer!

Met vriendelijke  groet,
De Pakhaas

Lekker druk aan het oude gemeentehuis, voor elke groep was er voldoende belangstelling. Mooi dat ieder naar zijn of haar vermogen zijn partijtje weg kan trappen in de desbetreffende groep.
Bij onze tourgroep is er steeds voldoende belangstelling, onze groep trapt best aardig door, maar er is ook onderweg nog tijd voor een babbeltje.
Nu is dat voor mij persoonlijk weer wat minder, van al dat gebabbel versta ik nog niet de helft. Volgens Anneke ben ik zo doof als…., helaas zegt mijn Anneke thuis dat ook al.
Kan ook zijn dat ik niet wil luisteren, zal binnenkort eens bij een deskundige te rade gaan, om te luisteren wat die ervan zegt (als ik die maar hoor)!
Met 12 fietsers vertrokken we richting Den Hout, Maurice net terug van zijn Oostenrijkse vakantieadres, pakte meteen de koppositie. Duurde nog wat kilometers voordat hij die afstond. Bij Molenschot kwam er verversing aan de kop. Onze gastrenner Tinus probeerde het vandaag eens bij de tourgroep, enkele weken geleden was hij op aanraden van Twan met de sportgroep mee geweest. Die onderneming was hem zeer zwaar bevallen. De beste Tinus had twee weken nodig gehad om te bekomen, vertelde hij vandaag!
Intussen fietsten we via Gilze naar Alphen-Oosterwijk over klinkers richting Terover en Klein Bedaf. Plots ging er bij Rachel iets mis, ze hapte zwaar naar adem. Even een paar teugjes aan het “Froome pijpje” en we konden weer op gang gaan trekken, richting Baal!
Via Schaluinen lieten we Baarle-Nassau mooi rechts liggen en kwamen zo op de Hoogstratensebaan uit, de wind stond vanaf nu meestal gunstig.
Voordeel als ge niet zo hard fietst, staat er ook niet zoveel wind!
Met een kort slingertje van rechts naar links passeerden we “de Kluis”, het koffie adres tijdens de tourtocht Den Hout-Den Hout. Mooie gelegenheid om een stukske van het Houtse parcours te verkennen.
Tussen de camping van de Ponderosa door ging het nu richting Chaam, van de drukte tijdens de 8 was niets meer te merken. Ik dacht in de verte nog een glimp van tourwinnaar Bernal te zien, dat krijg je als er door heen zit, van die waanbeelden!
Over het fietspad naar Geersbroek, heerlijke klinkers liggen daar toch, een beetje vals plat, wat wil een fietser nog meer. Samen met Kees ging ik wat vooruit fietsen om te waarschuwen dat er split gestrooid was aan het einde van de Geersbroekweg.
Terwijl ik waarschuwend riep “pas op” keek onze Kees eens om, en zag niemand meer komen! Waar was iedereen toch gebleven?
Dan maar terug fietsen de klinkers op, daar stonden ze dan halverwege.
Met 4 lekke banden tegelijk, hoe was dat in godsnaam toch mogelijk?
Waarschijnlijk had een mevrouw een doosje punaises verloren uit haar boodschappenmandje. Ze was vast van plan geweest enkele mooie vakantiefoto’s op haar prikbord op te hangen!

Jammer mevrouw, nu zijn ze in het bezit van de WTC familie.
Ook de Veerse ploeg van Jan Weterings hadden het genoegen om er enkele op te mogen rapen.
Na enig oponthoud ging er de gang weer in, het slotakkoord via Bavel, Dorst en Oosterheide verliep soepel. Hoewel het goed te merken was dat het lekker weer was.
Al die bejaarden trekken er dan op uit en maken gebruik van “onze” fietspaden.
Nog een paar kilometer fietsen en een verfrissende douche, dan meld ik me samen met mun chouke ook aan bij deze “bejaarden groep” voor nog wat extra fietsplezier!
Samen met Marino, Rachel, Anneke, Paul, Jacques, Erno, Maurice, Kees, Peter Bas, Colin en onze gastrenner Tinus hadden we ondanks de punaise weer een heerlijke zondagochtend van gemaakt!

Tot de volgende vakantie rit,
groet Pierre Boulanger!

Samen met Leo toog ik deze ochtend richting de May. Gerard had andere afspraken deze zondag, dus had zich afgemeld. Er was deze zondagmorgen weer volop belangstelling om een rondje te fietsen. Tussen al dat volk zag ik toch plots die man van ’t Teraalst staan. Plannen waren thuis wat aangepast, dan kon Gerard zijn energie toch nog ff kwijt!

Mijn plan was vandaag om richting het westen van Brabant te fietsen. In één rechte lijn naar Zevenbergen, over het kleine bruggetje richting de afgebrande Hoef.
Ons 10 koppige peloton bestond vandaag uit drie sterke dames, die regelmatig aan kop van ons groepke sleurden. De vrouwen drukken steeds meer hun stempel binnen de WTC, de geslaagde familiedag was ook al zo’n geweldig idee van een clubke dames!

Gerard fietste samen met Renée op kop over de Goudbloemsedijk richting Standdaarbuiten, intussen kon de rest wat keuvelen over een spannende Tour de France, hoe liggen de kansen voor onze Nederlandse favoriet?

Na Standdaarbuiten doen we Stampersgat aan, nog een paar dijkjes en we zijn op ons keerpunt de Bloemendijk, een buitenwijk van Dinteloord.
Vanaf nu de wind in ’t hol, lekker naar huis bollen. In een prima tempo ging het via de Klundert, Moerdijk naar Blauwe Sluis. We hebben geen enkele col beklommen, geen enkele premiesprint bedwongen, dus geen bollentrui en geen groene trui. Iedereen had lekker gefietst en genoten van een mooi rondje, we kijken weer uit naar de volgende vakantierit!

Groet, Pierre Boulanger!

Hij stond al te pronken deze ochtend om 7 uur. Een dag van tevoren nog mooi gepoetst.
Mijn pareltje, mijn Tommasini. Hij zou mij deze zondagochtend meenemen voor een ritje over Oudenbosch.
Maar wat hij niet wist was dat hij deze ochtend een flinke regenbui te verduren kreeg
over zijn ranke rvs buizen. En dat is iets waar hij helemaal niet van houd, net zo min als zijn berijder. Maar dat was voor later.

Het was weer gezellig druk bij het gemeentehuis. Wim zou deze ochtend de tocht samen met André leiden. Klokslag om half negen vertrokken wij richting Wagenberg, waar een donkere lucht niet veel goeds voorspelde.
Het viaduct over de A16 over wat ons naar Zevenbergen bracht.
André op kop malend met machtige armslagen en de rest in het wiel. Een heel goed tempo onderhoudend.
Via Noordhoek en Standdaarbuiten kwamen wij aan in Oudenbosch. Links van ons lieten wij de St. Pieter voor wat hij was.
Gewoon, te groot voor zo’n kleine gemeente. Maar toch ook bijzonder.

Net voor Oudenbosch had Peter K. ook nog een keertje lek gereden. Dat is hem dit jaar al eerder overkomen. Is gewoon pech hebben Peer. Maar een nieuw binnenbandje was zo gestoken dus wij waren zo weer op pad.
Tussen Oudenbosch en Hoeven braken de hemelsluizen open. Hoera, regenpunten voor de trimploeg. Het dreigde al de gehele tijd, dus moest het er een keer van komen. We waren in korte tijd verzopen. Tijd voor Antoon en Peter om een jasje aan te trekken. De rest had er niet op gerekend, en mijn pareltje van RVS ook niet. Dus dat zou weer poetsen worden vanmiddag.
Na een minuutje of 20 ter hoogte van Etten-Leur werd het weer droger.
Gelukkig maar, want het werd best flink fris zo in die regen. Bijna heel Etten-Leur doorkruist met een ijzersterke Antoon en Bert mee op kop.
Af en toe kwam er een waterig zonnetje tussen de wolken door priemen. Lekker om een beetje op te drogen.

Via het Liesbosch zetten we koers naar Prinsenbeek. Ook Tim en Sharelle deden een flinke duit in het zakje. Na Prinsenbeek ging het weer richting Terheijden en via diverse omweggetjes van André terug naar de May.
’s Middags mijn trouwe tweewieler lekker verwend met allerlei soorten spray waar hij weer lekker van opknapte. Daarna naar Verstappen en de Tour de France zitten kijken.
Nu, terwijl ik dit schrijf, en Wout heeft gewonnen, kunnen ze wat mij betreft de Tour de France rustig omdopen in de Tour der Lage Landen. En daar is niets teveel mee gezegd.
PS Anneke: denk aan de regenpunten hahahaha.
(@Gerard van Anneke; helaas Gerard, de regenpunten hangen af van weeronline voor vertrek en niet van de hoeveelheid die je onderweg krijgt; zie opkomstklassement )

Met vriendelijke  groet,
de Pakhaas

De braderie werd al opgebouwd deze zondagochtend toen ik bij het oude gemeentehuis arriveerde.  Het was weer lekker druk met mannen en vrouwen die lekker wilden gaan fietsen. Wij als trimgroep hadden besloten om de rupsen en meer van dat ongedierte deze ochtend links te laten liggen. Dus richting polders.
Ja, dan is een rondje via Willemstad natuurlijk wel een uitkomst.
Een prettige verrassing deze ochtend was dat ons oud-lid Jan Sestig ook mee reed.
En hij had natuurlijk zijn rode en gele kaarten ook bij, maar dat was deze ochtend niet nodig.
En ook Marielle was er als gastrenster bij, erg gezellig.
Met Antoon en Leo op kop, reden wij tussen de kramen van de braderie de May uit.
Via de Hellekantsedijk en de Zwaluw met de wind op kop ging het naar Moerdijk.
Daarna door naar het industrieterrein om vervolgens de Klundert te passeren.
De dijk op naar Tonnekreek waar Rene en ik de koprijders aflosten om door te rijden
naar Willemstad.
Jan had het prima naar zijn zin en ouwehoerde honderd uit. Oude tijden herleven!!!!

Intussen Willemstad aan de zijkant gepasseerd om door te gaan naar Oudemolen.
Daarna koffie gedronken bij Franske in Fijnaart om even later Standaardbuiten aan te doen. Het bruggetje over waarna Erno en Bert er even een flinke snok op gaven.
Ik liet mij lekker naar achteren zakken om de wereld eens van de andere kant te bekijken.
En wat ik zag, was dat het goed was. Een schoon rijtje WTC’ers in slagorde.
Onderweg nog een paar weggetjes aangedaan door Erno waar ik het bestaan niet van wist. Maar altijd weer verrassend op een tochtje. Mag van mij veel meer gebeuren.
Weet je mooie tochten voor de trimgroep laat het weten. Verras ons.

Via Zevenbergen en Wagenberg, waar we afscheid namen van Rene voor een paar weken
wegens een mooie vakantie, zagen we de watertoren weer wat betekende dat deze tocht
er ook weer op zat. Zoals altijd weer een gezellig ritje bij goed weer.
Tot volgende keer.

Met vriendelijke groet,
De Pakhaas.

Je staat ’s morgens op en denkt, ik voel me lekker, uitgerust, kan de hele wereld aan.
Pak de vélo uit de schuur of uit de slaapkamer naast je bed! Zeg je vrouw goeiendag die je vanuit de schuur uitzwaait.
Je fietst naar je maten toe en je voelt het al, je streelt de pedalen, wind die voel je niet.
Dat zijn zeldzame dagen die iedereen weleens meemaakt.
De meeste keren sta je op, kijkt eens naar buiten en dan denk je “weer veul wind, brr, dat wordt weer een pittig tochtje, bietje uit de wind rijden en hopen dat je maatjes het vuile werk opknappen”. Gelukkig zijn er altijd mannen of vrouwen die altijd tegen de wind in kunnen stoempen, nooit moe worden en nooit zeuren.
Dat is dan ook het mooie van een fietsclub, is de een wat minder, dan is er vast iemand anders die het werk opknapt, de volgende keer kan het zomaar andersom zijn.

Vandaag fietsten we met de tourploeg een mooi ritje door de Biesbosch. Gelukkig waren er verschillende meej een paar goeie benen die de pedalen streelden en degene met slechte benen zaten in het wiel. Afzien om in het wiel te blijven, op het kantje op de dijken langs het water. De Biesbosch kan mooi zijn, daar kun je van genieten, het kan ook een gruwel zijn met de vuile wind, ben je weer blij als je de brug bij Werkendam over gaat en denkt vanaf nu de wind in de rug.
Helaas gaat dan in de polder naar Hank ook de snelheid flink omhoog en moet je oppassen dat je na een bocht gelijk kan aanklampen, voordat je het weet, zit je op een paar meter. Zie je ze voor je neus wegrijden, hopen dat er iemand omkijkt en dat ze wachten zodat je weer kan aansluiten.
Als je de pedalen niet voelt, dan maakt een paar kilometer extra niks uit, als je op je tandvlees zit, is elke meter meer te veul.
Eenmaal de meet in zicht is alle ellende snel vergeten en kijk je weer uit naar het volgende tourke met jouw maatjes. Wie weet, ben jij het dan die de pedalen mag strelen en kan genieten van al het moois onderweg!

Pierre Boulanger.

Het zou deze zaterdag 29 juni te warm worden voor een tocht van 140 km, daarom hadden we besloten om het Groene Hart te schrappen. Vandaag wat minder kilometers, niet 2x met de pont mee en geen lunchstop, dus véél vroeger thuis voor de warmte!
Bij het gemeentehuis was het redelijk druk, wat “vreemd” volk erbij, maar wie ging er nu met wie mee?  De sport gingen voor hun eigen rondje.
De tourgroep voor een rondje richting Gurkum. Net buiten Made liet ik me afzakken, om eens te kijken wie er bij ons waren aangesloten. Dat bleek deze keer tegen te vallen, de familie Marijnissen en Niels en friends hadden vanochtend voor de sport gekozen.
Uiteindelijk waren we nog met z’n achten inclusief gastrenster Mariëlle, die volgens Flip gemakkelijk met ons mee kon.
Over de vertrouwde wegen fietsten we via de Peerenboom naar Dussen. Jantje, Peter en Maurice namen veel kopwerk voor hun rekening, zo af en toe mocht ik ze ondersteunen. Vader en zoon van Dijk, net terug van vakantie, bleven onze dames Mariëlle en Anneke in of uit de wind zetten.
De Merwedebrug over, de gele pijlen volgen naar Schelluinen, om dan langs de vliet naar Muisbroek over een idealistisch bruggetje te fietsen. Mariëlle vertelde dat dit gebied voor haar bekend terrein is, gelukkig voor ons, dan kunnen we zeker niet verdwalen.
Via Goudriaan en Brandwijk klauterden we nog over een paar verrekte steile bruggetjes.
Of het nu aan die bruggetjes, afstand of wind lag dat weet ik niet maar in de Hollandse Biesbosch begon de vermoeidheid zich af te tekenen. Ik probeerde Mariëlle nog wat moed in te praten “we zijn zo bij de Moerdijkbrug en dan bende bijna thuis”. Ik geloof niet dat ze er vleugels van kreeg, het tempo wat laten zakken is dan de enige oplossing.
Ten slotte is ons motto “samen uit, samen thuis”.  Via de kortste weg van de Moerdijkbrug naar Blauwe Sluis en de Zwaluw, dan is de May alweer in zicht.
Volgende keer weer gewoon op de fiets, ieder begin is moeilijk, ook wij hebben dat allemaal mee gemaakt!

Groeten van
de gepensioneerde Boulanger