Op ons jaarprogramma stond vandaag “Rondje Tholen”met Willem. Om 8 uur stonden er dan ook 13 leden te popellen om door Willem verrast te worden. Enkele weken geleden had ik samen met Wim en nog enkele andere WTC kleppers het rondje al grondig verkend. Zelfs de koffie stop hadden we al besproken!

Maar helaas iedereen stond op scherp bij het raadhuis, maar ginne Wim, pot verdorie “wie wit er nou de weg”. Ach laten we maar de kant van de Moerdijk uitfietsen en dan kijken we wel. Een padje links een padje rechts en verrekt, we fietsten al in Stampersgat. Even later werdt er een korte plaspauze ingelast, stelletje……….. zijn het. Mee veul geluk kwamen we dan toch bij het sluisje over de Steenbergse vliet uit. Daar kregen we een kwartiertje pauze. Konden we eens lekker ouwe hoere, en sterke verhalen vertellen.                            Peter V. wist nu de weg wel, en vertrok vanaf hier als een speer, hij rook de Zeeuwse lucht waarschijnlijk al.  De brug over en jawel in de verte zag je Tholen al liggen.  Ik geloof dat er vandaag 13 mannen mee goeie benen fietsten, iedereen kwam regelmatig op kop. Geen gezeur, weinig woorden, maar daden!

Nogmaals de brug over terug naar Brabant, daar zat er plots de “klad”in, waar waren we nou toch beland. Zelfs de kenners van deze streek hadden nog nooit van dit schitterende durpke gehoord.

Wie zouden we nu weer eens bij de kladde vatte, zei Johnny,  op weg naar Steenbergen.  Hier kregen we nog gezelschap van Juriën Bosters een Belkin renner van DJR, die de beentjes aan het los rijden was voor de koers in Standdaarbuiten. Vorige week kwam Juriën nog als eerste over de meet in de “Omloop van de Braakman” een mooie klassieker in Zeeuws Vlaanderen.  Hij vroeg nog wat voor trimclub wij waren “hoezo”? Zijn jullie kwaad op me kaar, omdat jullie niet gezellig twee aan twee fietsen. “Nee, dit doen we voor de veiligheid in het verkeer”zei ik.

Kruisland, Oud- Gastel en Standdaarbuiten moesten er ook aan geloven, en op de Goudbloemsedijk gingen de beentjes bij sommige en ook de mijne zeer doen! Maar dat is geen schande, worden ze alleen maar sterker van!

Via Langeweg de laaste kilometers naar de May, Wim had dit rondje toch beter uit getekend die kwam op 110 km, maar wij stommelingen fietsen zoveel verkeerd dat er 128 km op de teller stond. Maar de vraag blijft waar was Wim nou toch, laat hij zomaar zijn WTC vrienden in de steek. Tholen hebben we wel gevonden, maar vraag niet hoe! Enne Wim heb ik uit eindelijk ook gevonden, zit gewoon met de familie aan de BBQ in de buurt van Liége.

Volgende week gaan we op zaterdag de West- Brabant tocht fietsen, 125 km met Ad. Zorg dat je erbij bent, met een gezellige koffiestop met puntje in Nispen! Vertrek 8 uur.

Groet Peter.

De tocht stond in het teken van een afscheid. Na vele jaren trouwe dienst, fietsten we vandaag onze laatste kilometers in het “groen-rood”,  de vertrouwde club kleuren van WTC Made.

In dit shirt hebben heel wat Madenaren, hun kilometers gefietst. Van Made naar Edam en terug, van Made naar Kozmin, de Elfstedentocht, Hel van Mergelland overal kwam je ze tegen de mannen en vrouwen van WTC  Made. Na al die jaren trouwe dienst, kwamen er nieuwe sponsors en nieuwe kleuren, dus een totaal andere look!

Om iets over 8 uur vertrokken de groen-rode  WTC kleppers dan ook richting de Emma straat, om Johan v. Helmond op te halen. Johan was vandaag met de verkeerde schoenen uit bed gestapt,  Hij stond met zijn pantoffels nog aan bij het gemeentehuis in plaats van zijn supper snelle race schoentjes. In een rap tempo naar huis, de goeie schoenen aan, en de vennentocht kon beginnen.

Via Raamsdonksveer en de Oosterhoutse Willemspolder ging het richting “SED”. Met de wind soms mee, dan weer tegen ging het in een mooi tempo naar Loon op Zand. Langs de rand van de Drunense duinen, waar het zonnetje ons zo af en toe vergezelde kwam Oisterwijk al in zicht. Ad was  de leider van de dag, om uit gebreid toelichting te geven over de prachtige vennen. Iedereen luisterde dan ook aandachtig, om dit allemaal aan het thuisfront te kunnen vertellen!

Bij het oversteken van de A58, hadden ze nog wat hindernissen voor ons geplaatst. Maar alsof er niets aan de hand was, kriskrasten we daar als echte dressuurpaarden doorheen.  Via het Vrijthof in Hilvarenbeek fietsten we door het bos gebied van “Gorp de Leij” naar den Bels. Dwars door Poppel, waar we de eerste voorzichtige druppels voelde.

De wegen rond Alphen zijn voor ons bekend terrein, en vanaf daar stond de wind in de rug. Maar ook de druppels kwamen iets bedichter uit de lucht vallen.  Maar bijna niemand die daar erg in had, dit hoort immers bij de koers. Tenslotte kan ons wielershirt straks in de zak van Max, vanaf woensdag is WTC Made in een nieuwe outfit te bewonderen!

Rond de klok van half twaalf kwamen we dan ook bij moeders op de koffie, iedereen had weer heerlijk gefietst, met 110 km op de teller en een mooi gemiddelde. Onze wielerkleding kon zo in de zak, en scheelde weer een was. Volgende week fietsen we naar Dordrecht in een geheel nieuwe outfit.

De A en B groep vertrekken a.s. zondag om 8 uur, om gezamenlijk naar “De Mol”te fietsten, een paar rondjes op de wielerbaan, onze krachten meten. Daarna gezellig aan de koffie. Tot zondag!!!

Groet Peter.

Vandaag was het een vroegertje, de klok één uur terug en de vertrektijd een uurtje eerder. Hoe konden ze het verzinnen, ze zullen het jaarprogramma wel hebben samen gesteld onder het genot van een stevig glas trappist. Maar ondanks alles, kwamen midden in de nacht, toch maar ff 14 WTC’ers naar het oude-gemeentenhuis.

Ik mocht het zeggen, waar wij vandaag naar toe zouden fietsen. Mooi weer en weinig wind, prima om een rondje door de “biblebelt” te toeren. Gemakkelijk om te leiden, want iedereen is hier  wel bekend.

We fietsten via Dussen, Uppel, Sleeuwijk waar we even oponthoud hadden. Willem fietste zo makkelijk dat hij niet eens in de gaten had dat hij lek reed. In no time had onze banden specialist Leon er een ander bandje in. Gas erop en richting Woudrichem, even later  fietsten we  de provincie Gelderland binnen. Daar doorkruisten we Poederoijen, Aalst en Nederhemert met in ons wiel de Waalwijkse klepper Martijn de Rooij.  Die was in de buurt van Woudrichem in onze TGV gestapt. Ja, ja onze sneltrein denderde over de dijken, maar als je lekker 1ste klas zit, is het alleen maar mee hobbelen.

De Heusdense brug kwam weer in zicht, om kort daarna even te onspannen. Tijd voor een banaantje en sommige begonnen zelfs te praten. Hoe is het toch mogelijk, ik dacht dat ze allemaal een bietje sjagrijnig waren. Héél de rit nog geen vriendelijk woord gehoord. Maar na Heusden werdt het toch nog gezellie.

Ze roken natuurlijk de koffie al, hoewel onze ega’s ons nog niet zo vroeg thuis verwachtten, voor sommige een meevalller, voor andere een tegenvaller. De eerste die uit de TGV stapten waren de “Faante” Jack en John. Daarna mochten onze Oosterhoutse kleppers Kees, Collin en Franske, de trein verlaten. Helaas was Franske net te laat bij de uitgang.  Kon hij blijven zitten tot aan de May. Met meer dan 90 km op de teller en een mooi gemiddelde van iets meer dan 30 km konden we tevreden gaan genieten van Gent – Wevelgem.

Volgende week zelfde tijd (8 uur) gaan we met Ad op zoek naar de vennen van Oisterwijk, een prachtige tocht. Zorg dat je erbij bent, neem op tijd plaats in onze trein!

Groet, Peter.