Veel dames vandaag aan het vertrek voor  een mooi ritje richting Wijk en Aalburg.
Maar liefst 5 dames maakten deel uit van onze groep. Gezellig toch.
Anneke, Petra, Helene, Marieke en gastrenster Marian waren op de afspraak.
Met het zonnetje aan de hemel mochten wij niet klagen voor Maart. Goed fietsweer dus. Dus gas erop. Ik hield het voorin de groep in de gaten en André samen met Peter K. achteraan. Samen met Johan Smits lekker keuvelend op kop richting Dussen.
Langs het mooie kasteel en het monument van Marianne Vos via een omleiding naar Babyloniënbroek. Daarna de duik naar de polder. Er stond aardig wat tegenwind.
Lekkere dikke wind. Word je sterk van toch? Petra, Marieke en Anneke deden ook een duit in het zakje wat betreft het op kop rijden.
Op een gegeven moment werden wij voorbij gestoven door een stelletje kleppers waar geen maat op stond. Bleken de Kleppers uit Dongen te zijn. Voordat we konden reageren waren ze al in de verte verdwenen. Zo gaat dat met Kleppers.
Wij waren intussen Wijk en Aalburg gepasseerd. Bovenaan de dijk gingen wij linksaf.
Op naar Andel. We kwamen best veel fietsers tegen onderweg. De meesten van hun nog voorzien van een laagje wintervet.

Het was lekker fietsen op de dijk. Na Andel linksaf richting Almkerk. We reden in een tempo wat voor iedereen goed te volgen was. Ik had er voor gezorgd dat er in Almkerk een mobiel toilet langs de kant van de weg stond. Daar werd dus gretig gebruik van gemaakt. Eerst de mannen, want dat zijn nu eenmaal de grootste zeikerds, daarna de dames. Maar die zeurden dat het papier op was. Zorg je voor een mooi toilet krijg je dat weer.
Gezelligheid kent geen tijd.
Via Dussen naar de Peerenboom en daarna naar de Hank. De overbekende brug overgestoken en daarna terug naar de May. Hier afscheid genomen van iedereen en toen met een goed gevoel naar huis.
Fijn ritje gehad en  ik denk dat iedereen het goed naar zijn zin heeft gehad.
Tot de volgende keer.

Met vriendelijke groet,

De Pakhaas

Nou vandaag dan toch goed weer tijdens de clubrit.
Nog niet echt lente, nog wat koud en noordenwind. Maar daar kan ik me op kleden.
Wel wat stijf in de hamstrings merk ik als ik wat rondloop.
Dat is waarschijnlijk van het tuinieren op zaterdag.
Of is het van het polkadansen bij het Dinner around the world van harmonie St. Caecelia dat ik gisteren geleerd heb: hakke-teen-hakke-teen zij-sluit-zij-sluit ……., etc.
Misschien had Frans Marijnissen, die ook in de zaal was, toch gelijk om daar niet aan mee te doen. In het begin maar eens even goed warmtrappen en dan moet het wel goed komen.

Er staan veel WTC-ers en een gast-renster bij het oude gemeentehuis. Genoeg om in 3 groepen te fietsen. Trim gaat met Gerard op pad, Tour met Kees en wij volgen Frans voor het bekende rondje Hoeven. Hoewel, bekend… vanaf Stampersgat lijkt het helemaal nergens meer op. Frans heeft de route geheel verbouwd. Hoeven 2.0 zegt Twan van Meel dan ook. We rijden langs Oudenbosch, dan naar de snelweg om die we even volgen en dan er onderdoor naar Fijnaart. Dan Oudemolen naar Zwingelspaan, dat lijkt even bekend maar dan gaat Frans weer een voor mij onbekende weg volgen en dan komen we uiteindelijk bij Noordschans en daarna Klundert. Gelukkig, ik weet de weg weer.
Iedereen rijdt lekker mee. Allemaal van hetzelfde niveau vandaag. Gert-Jan zat in het begin nog wat te klagen over slechte benen omdat hij met Joop Zoetemelk mee gefietst heeft op zaterdag. Ik had het kunnen weten, Joop is 72 dus die kan Gert-Jan geen pijn meer doen. Uiteindelijk zat Gert-Jan dus op een heel groot verzet op kop te malen.
Peter Verhagen, die in het begin even kijkt hoe de vlag er bij hangt, is later gewoon goed en Flip natuurlijk ook als vanouds. Ik merk zelf dat het achter de brede rug van Willem Avontuur goed toeven is, want de wind is lastig. Pas als we vanaf de Amerweg naar het zuiden draaien richting de May, voel ik een steuntje in de rug. Toch wel lekker al is het maar voor een paar kilometer. In het dorp waaiert de groep uiteen. Ik zie John Haanskorf nog niet naar huis draaien maar het dorp in. Gaat hij nog een extra lusje doen? Nee hoor, even bij de familie op de koffie zegt hij.
Met 87 kilometer op de teller draai ik onze oprit op. Anneke is er nog niet, ik heb geen sleutel, dus ga ik maar weer aan de slag in de tuin want het voelt als lente en dan heb je naast fietsen daar ook weer zin in.

Ad

Na regen komt zo…….
…..nog meer regen

 De tweede clubrit staat vandaag, zondag 17 maart op het programma.
Zal die weer hetzelfde verlopen als de eerste, met veel regen, wind en..?

Om 9.00 uur staan er toch 8 man onder de luifel bij de makelaar. Nu nog even schuilen voor de miezerregen en een koud vies windje. Na een kort ‘werkoverleg’ stelt Ad v W. voor om samen te vertrekken. ‘Kunnen we altijd nog opsplitsen’, hoor ik Ad nog zeggen.
Nou, er wordt al snel opgesplitst. Nadat Frans M. bij ’Het Hof’ nog aansluit, valt de groep even buiten de May al uiteen. Het Sportgroepje wordt gevormd door Thijs H. ,Twan v. M. , Frans M., Peter V. en Ad v. W. en dit vijftal zien we aan de horizon verdwijnen.
In ons Tour/Trimgroepje hebben plaatsgenomen; Erno H. , Antoon R., Piet V. en ikzelf,  wij doe het wat rustiger aan.
Het wordt een ’rondje Slingerdreef ’, we nemen de bekende route via Den Hout, waar het wielercircus ’de Houtse Linies’ zich gereed maakt voor de wielerkoers voor deze middag. Door de Teteringse bossen langs Oosterhout. Vervolgens het nieuwe fietspad op richting Dorst en de Vijf Eikenweg naar Rijen. Inmiddels is het toch alweer een tijdje droog en we besluiten onze regenjasjes uit te doen en op te bergen. Moeten toch stoppen voor een rood verkeerslicht. Maar even verder tussen Gilze en Chaam worden we weer flink verwend met een fikse plensbui, bah. Toch maar weer de regenjasjes aan. Weer op de fiets, rijden we door de Slingerdreef, Ulvenhout, Bavel en Dorst. Over het glooiende fietspad richting Oosterhout met nog steeds regen en ruimende wind die meestal niet in ons voordeel is. Er wordt ook lekker gedraaid, zodat iedereen wat kopwerk verricht. Ons kwartetje bereikt over de Heuvel van Den Hout weer de May. En met een tevreden gevoel, een nat pak, 55 km op t tellerke en zonder lekke bandjes komen we ff na 11.00 uur weer thuis.
Tot de volgende gelegenheid mannen !
Wel wat beter weer regelen!!

 Oudoe en bedankt,

 Johan Smits

Nadat ik Anneke’s fiets op de Tacx gezet heb (ze wil even proberen hoe het gaat), zet ik goed aangekleed koers naar het Oude Gemeentehuis.
Maar net als vorige week staan de WTC-ers allen aan de overkant onder de overkapping te schuilen. Ik tel 8 dapperen. Ik zie Trim-Tour en Sport lieden en stel voor in 2 groepen te rijden. Omdat we beiden naar het zuiden willen, vertrekken we samen. Frans Marijnissen die zo lang mogelijk binnen gebleven is, komt nog snel aansluiten.

Thijs heeft er goed de gang in. Daardoor is de groep na Den Hout al in Sport en Tour+Trim gesplitst.
In Oosterhout is het droog. Bij het stoplicht doet Twan van Meel zijn regenjasje uit. Dat is wel zo lekker fietsen. Peter Verhagen zou heel onderweg zijn jasje niet uit doen, maar blaast zich niet op zoals dan vaak gebeurd, hij gaat goed.
We vervolgen richting ’t Zand. Ik heb al redelijk getraind in verband met Alpe Huzes maar Thijs blijkbaar nog meer. Of is trompet spelen tijden carnaval zo goed voor je longen?
Hij rijdt zo’n 2 km/uur harder dan de andere vijf coureurs. Maar dat is niet erg want het is goed toeven achter zo’n grote vent bij deze wind.
De buien vallen mee.
Bij ’t Zand is een paardenconcours aan de gang. Dat heb ik meer gezien, met grote stofwolken. Vandaag niet; het water spat op onder de hoeven in plaats van ’t Stuivezand. We rijden ondertussen zowaar in een zonnetje. Lekker is dat zeg.
In de verte, zo boven Oosterhout, zie ik een regenboog. Daar regent het dus weer.
We hebben geluk.
Helaas is dat niet van lange duur, als we de weg van Alphen naar Chaam opdraaien hebben we de  wind pal op kop en vallen er dikke druppels. Nu zakt de snelheid toch echt naar 27 km/uur. Thijs of geen Thijs. We rijden allemaal een keer kop over kop en dat helpt. En dat we rechtsaf kunnen en dus de wind opzij komt. Vanaf nu gaat het wat gemakkelijker qua wind. Via de Slingerdreef rijden we de bekende route om Bavel naar Dorst en dan terug.
Na Teteringen besluit ik om Twan naar huis te brengen. Hij is tenslotte al vroeg in de regen van huis gegaan dus heeft het verdiend. Met vieren rijden we het laatste stuk.
Frans Marijnissen en ik concluderen dat het pittig zal zijn die middag bij de Houtse Linies. Maar wij komen weer redelijk opgedroogd thuis, 70 kilometer op de teller.
Blij dat ik besloten heb mee te gaan (en op tijd John en Johan).
Al 28 punten na 2 ritten!  Dat komt niet vaak voor.
Dat haal je met drie goed-weer ritten nog niet in, beste thuisblijvers.

Ad van Wesel

Het wegseizoen van WTC Made startte een week later dan normaal door de late carnaval. Meer kans op goed weer, zou je zeggen. Maar niets was minder waar; het regende. Maar toch waren er 18 dappere mannen en vrouwen aan de start. Die reden een rondje van 43 kilometer en trokken daarna eerst droge kleren aan voor de traditionele brunch. Meteen dus een kopgroep voor het opkomstklassement en die haalden ook nog eens het maximum aantal regenpunten.

Na het weer in februari hadden de WT’ers weer zin om met de racefiets op pad te gaan. Er werden al heel wat kilometers gemaakt bij lekker weer. Maar de realiteit is natuurlijk dat in maart het weer nog onzeker is. Dat bleek vorig jaar toen bij de seizoenstart door gladheid helemaal niet gefietst werd. En ook dit jaar leek het er op dat er alleen gebruncht zou worden. Maar toen zondagochtend de Buienradar een optimistisch beeld liet zien, werd besloten om toch een ritje te rijden. 18 WTC’ers verschenen goed ingepakt bij het oude gemeentehuis in Made en zetten koers naar het zuiden waar het volgens Buienradar minder zou regenen. Inderdaad werd het ten zuiden van Oosterhout redelijk droog en was het goed te doen. De wind was nog niet al te sterk. Om het lot niet al te veel te tarten stuurde de leiders even voorbij Molenschot terug richting huis. Langzamerhand kwam er steeds meer regen en vanaf Oosterhout werd je echt nat. Maar dat is goed voor de regenpunten. Daarvoor werd maximaal gescoord. Zo is er meteen na de eerste rit een kopgroep van 18 en ook meteen een nieuwe leider. Winnares Anneke van Wesel van vorig jaar, en dus automatische in de leiderstrui aan het begin van het seizoen, moest wegens ziekte verstek laten gaan en is het shirt dus meteen kwijt. Ze mag het nog wel uitwassen want het gaat nu om de schouders van echtgenoot Ad die de carnaval beter overleefd had. Zoals te doen gebruikelijk, werd na de tocht gezamenlijk gebruncht. In de Korenbeurs waren beduidend meer WTC’ers aanwezig dan op de fiets en er stond een lekkere brunch klaar. Er werd genoten van het eten en ondertussen gezellig verteld hoe de overwintering verlopen is. Iedereen heeft er zin in en we rekenen op nog heel veel mooie ritten bij mooi weer voor de drie WTC-groepen “Trim”, “Tour” en “Sport”. Voor ieder wat wils dus bij deze wielertrimclub. Nieuwe leden zijn nog welkom.

Op Oudejaarsdag organiseerde WTC Made haar laatste rit van het jaar. Vanuit de kantine van VEMA Crane vertrokken 25 fietsers in verschillende richtingen voor de traditionele Oliebollentocht. Een mooie manier om 2018 af te sluiten.

Na het officiële wegseizoen, dat half oktober afgesloten werd, heeft WTC geen vast programma meer. Ieder vult de winter naar eigen goeddunken in. Er is maar één datum die de WTC leden nog genoteerd hebben staan: Oliebollentocht op 31 december. Omdat iedereen anders overwintert, is het bij deze tocht ook zo dat er verschillende groepen op pad gaan. Nadat bij VEMA Crane een bakje koffie genuttigd was, gingen de renners op pad met de racefiets op de weg, of met mountainbike op dijken en andere verharde paden, en 2 ATB groepen met verschillende snelheden in het bos. Allen met dezelfde bestemming: de oliebollenbakcentrale van Scouting Made. Het fijne daar is dat we in een van de speelruimtes gewoon mogen zitten met onze modderkleren en kunnen genieten van oliebollen zo vers uit het vet en lekkere chocomel geserveerd door onze eigen Opkomstkampioen Anneke. Na deze stop reden de fietsers nog een klein lusje om weer terug bij VEMA Crane te komen. Daar werd het jaar gezellig afgesloten en keken de WTC leden nog eens terug op hun fietsprestaties. Vele sportieve en gezellige kilometers werden weggetrapt. De nieuwe kleding van Vema Crane, RVSA en PS van Seeters is goed bevallen. En het rijden in 3 groepen met verschillende snelheid is ook prima gegaan. In 2018 kwamen een aantal nieuwe leden bij en voor 2019 werden alvast enkele aspirant leden genoteerd. 2018 is afgesloten maar de blik staat al weer op fietsseizoen 2019!

Het jaar 2018 gaat de boeken in als warm en droog. Prima fietsweer dus voor de leden van WTC Made, er werden weinig regenpunten genoteerd. Toch leidde dit niet tot een hele andere top in het opkomstklassement. In de kantine van sponsor RVSA kon Anneke van Wesel gehuldigd worden als Opkomstkampioen 2018.

Het wegseizoen begon met een valse start. Op 4 maart hadden we wel Brunch maar geen Tocht omdat het weer te slecht was. Iets wat we bijna zouden vergeten na een tropische zomer, in het voorjaar was het gewoon koud. Gladheid door sneeuw zorgde dat de openingsrit niet door ging.
Twee weken later noteerden we zelfs -3 °C, toen nog wel 11 dappere, dik ingepakte WTC’ers aan de start. Pas de vierde rit  op 25 maart hadden we genoeg WTC’ers om een historisch feit te noteren. WTC vertrok vanaf de tijdelijke startplaat de Amerhal met 3 groepen;
Trim-, Tour- en Sportgroep met respectievelijk 8, 15 en 8 coureurs.
Maar het was nog niet van harte lente: de week er op was het weer en de opkomst zo slecht dat er weer samengevoegd werd. Zelfs tot maar 1 groep. Samenvoegen kwam 7 keer voor omdat één van de groepen anders te klein zou zijn geweest. Meestal werd het dan een grotere Tourgroep. Het hele jaar zou de Tourgroep het grootst blijven want Sporters en Trimmers bleken op een slechte of goede dag te switchen naar de Tourgroep.
Vanaf 6 mei begon het goede weer echt. Maar liefst 17 ritten op rij was er geen enkel regenpunt te verdienen. Gemiddeld was de regenpuntenscore dit jaar 8,6. Die score was  vorig jaar met 8,7 al de laagste ooit en dat is dus weer gesneuveld.
Als dat geen bewijs is van opwarming van de aarde…..
Dertien mensen haalden over al hun gereden ritten 8 regenpunten; ook nooit vertoont. Thijs Hillen was de “slecht-weer-rijder van het jaar”, maar met slechts 9,1 punt per rit heeft die nog steeds weinig druppels gehad. Dat lag andere jaren wel rond de 10-11 voor de slecht-weer-rijder.
Ondanks het goede weer wisten we maar net de 50% gemiddelde opkomst te breken.
We kwamen op 51%.
Door explosieve ledengroei waren de shirts van VEMA Crane, RVSA en PS van Seeters wel veel te bewonderen in Made en wijde omstreken. Opvallend is ook dat WTC tegenwoordig maar liefst 9 dames in de gelederen heeft. De prestaties van de Nederlandse profrensters stimuleert vrouwen om op de racefiets te stappen. En als dan ook nog eens een vrouw de Leidersprijs pakt bij WTC Made, dan is de trend  duidelijk.

Totaal reden de WTC’ers dit jaar 36 tochten. De Sportgroep 3304 km, de Tour 3186 km en Trimgroep 2322 km. Dan moest je wel altijd aanwezig zijn natuurlijk.
Winnares Anneke van Wesel reed 33 van de 36 ritten, dus haalde 92% opkomst en scoorde 285 punten.
De tweede prijs valt op hetzelfde huisadres; Ad van Wesel behaalde één rit minder en 276 punten. Op 3 ook een vaste top 3 klant; Peter Verhagen met ook 32 ritten en 274 punten. Vierde plaats is voor Flip Segeren, de vijfde plek voor Piet Verkooijen die helaas door ziekte de laatste rit moest missen. Op plek zes staat Johan Smits.
Peter Broeders tuimelde de laatste weken letterlijk en figuurlijk in het klassement naar een gezamenlijke plek 7 met Jacques van Dijk en Bert Timmermans.
Peter en Piet zijn overigens met stip de mensen die de meeste ritten geleid hebben; waarvoor dank.

Zo sluit WTC-Made het wegseizoen af. Tijd voor mountainbikes, spinningfietsen, Zwift en andere fitnessactiviteiten ter overwintering om volgend jaar weer goed aan de start te kunnen staan.

…of hoe ongeval-detectie zorgt voor een bijna-ongeval, we niet sneller mogen dan
30 km/h en Piet tot 4 keer toe uit zijn SPD’s klikt. Dat allemaal in een rondje ’t Zand.

Om 9:00 uur staan er aardig wat renners aan de start; ik heb ze niet geteld, maar het zijn er meer dan de 21 van vorige week. Misschien ook niet zo gek; het is een van de laatste keren dit seizoen en ook nog eens heerlijk fietsweer. Vorige week was het koud, nu is het bijna 17ºC en een zonnetje. Ik zie dan ook bijna geen been- of armstukken.

Van de grote groep renners blijven er echter maar 6 over voor de trimploeg.
Onder leiding van Piet gaan we een rondje ’t Zand fietsen. We starten iets later dan de tour-ploeg. Beide ploegen rijden over het viaduct de May uit richting Den Hout. We hebben nog altijd zicht op de tourploeg; sterker, vlak voor Den Hout halen we enkele sportrenners in.
Er heeft iemand een lekke band, kan alleen niet zo snel zien wie het slachtoffer is.

Door Den Hout langs het Pannenkoekhuis, Koeckers ofzo heet dat en daarna Het Houtse Meer. Vlak voor Teteringen de Vraggelse Baan op en via de Burg. Materlaan richting Dorst. Inmiddels zijn we al aardig wat fietsers (race en MTB-ers) tegen gekomen. Blijkbaar willen meer mensen genieten van een van de laatste zomerse dagen van het jaar.
Vlak voor Dorst worden we weer ingehaald door de sportrenners. Wij gaan rechts, zij links. Wij rijden dwars door Dorst en steken door richting Bavel. We rijden om Bavel heen.
Piet en ik rijden vooraan, Piet links, ik rechts. Ik hoor Piet een beetje foeteren. Iedere keer als ie hard remt, schiet z’n Garmin in de stress; het apparaat denkt dan dat Piet is gevallen. Het is al vaker gebeurd en hij heeft dan een 1 minuut om de doormelding te annuleren. Maar goed, op een gegeven moment heeft ie nog maar 1 seconde om dat te doen. Toeval wil, dat we op dat moment eigenlijk rechtsaf hadden gemoeten. Ik ben echter in de veronderstelling dat we rechtdoor gaan. Piet stuurt naar rechts, ik wil rechtdoor.
Even leunen we tegen elkaar, maar het gaat allemaal net goed. “Nou straks niet in je stukkie schrijven dat ik te moe was hè?!”. “Nee, Piet, natuurlijk niet”.
We steken de A58 over en rijden langs Ulvenhout verder naar het zuiden.
Hoewel we nog steeds wat wind tegen hebben, gaat het toch rond de 30 km/h.
Dat we door de bossen rijden, scheelt allicht, maar van achter roept Wim dat we niet sneller mogen; “we zijn een trim-ploeg he!” en om zijn uitspraak kracht bij te zetten komt ie even vooraan rijden om het tempo te bepalen.
Vlak voor Chaam gaan we linksaf. “Da’s het nadeel van een rondje linksom rijden”, zegt Piet, “je moet zo vaak oversteken”. We rijden langs wijngaard Dassemus en slaan af naar ’ t Zand. Zo’n beetje vanaf daar gaat het wind mee. Na 42 kilometer is het tijd voor een banaantje en daarna vol door.
Als we de oude weg tussen Breda en Tilburg oversteken, schiet Piet voor de vierde maal uit z’n SPD’s. De plaatjes blijken helemaal versleten. Bij de Seeterse hoeve rijden we weer richting Oosterhout, Den Hout en dan weer Made.

Uit en thuis voor mij zo’n 74 km. op een mooie nazomerdag.

Rene van Mook

Vandaag kan ik dit stukje beginnen met de zin waarmee het hele seizoen de stukjes beginnen: “Het is vandaag fantastisch fietsweer!”

Als eerste wil ik sponsor Erik bedanken voor zijn vooruitziende blik om vandaag niet aan de Erwtensoep te gaan  (hij wist dat het mooi weer zou zijn).  Zodoende konden we vandaag een lange rit maken en lekker buiten genieten. We hopen maar dat het volgende week wel slecht weer wordt zodat de hete soep ons goed zal smaken.
Broer Leo had duidelijk te zien  wel trek in erwtensoep en was daar dan ook op gekleed!

En dan nu de rit. De grote tourgroep leider Peter Broeders  was er niet…jammer .
Daarmee missen we de man die meestal de groep begeleidt, de weg weet , de kleppers telt en het stukje schrijft.
Dus wat nu..?
Het werk maar verdelen was de beste optie.
Johan van Helmond wist een rit en werd leider en besteedde het stukje schrijven uit aan Thijs Zonneveld. En Erno zorgde voor de tellingen. Een klepper of 17 a 16 met of zonder gastrijder Bryan Rutten. Bryan had al een paar keer met de sportgroep meegefietst dus geen onbekende.
Nu is het wel zo dat Peter Broeders achter de schermen hard aan het werk is voor de tourgroep, want per 1 oktober worden de nieuwe contracten getekend en Peter heeft een slag geslagen en de concurrentie afgetroefd door Twan van Meel en Bryan Rutten voor de rest van het seizoen naar de Tourgroep te halen.
En dat gaf direct al resultaat. Binnen 10 minuten reden wij de sportgroep al voorbij om ze daarna nooit meer te zien deze ochtend.

We gingen dus naar Baarle, altijd een mooi rondje, we hadden heen door de bossen de wind van opzij en tegen. En terug lekker mee.
Dwars door het centrum is altijd gezellig maar wel druk , de streekbus wilde enkele van ons nog een lift aanbieden maar werd vriendelijk bedankt!
De terugweg wilde Johan net even wat anders fietsen. Over de nieuwe rotonde bij Chaam bij de nieuwe rondweg. De groep vond dat na stemming prima en zo zagen we weer nieuwe wegen.
Verder rolde we voorspoedig en gestaag weer naar Made om om daar 11.45 uur weer thuis te zijn.

Het was een mooie ochtend en nu naar het strand; het is tenslotte “Midsummer”

Groetjes van Thijs  Erik Zonneveld

Als ik vanochtend op de thermometer kijk, is het al 16,5 °C. En een voorspelling van 24 °C later op de dag. Een toegift op een toch al prachtige zomer van moeder natuur.
Volgens mijn regels kan ik boven de 15 °C  met korte broek en korte mouwen op pad.
Het moet niet gekker worden op half oktober.
Bij het Oude Gemeentehuis staat een grote groep WTC’ers aan het vertrek. Ze laten dit buitenkansje om in de zon te fietsen niet voorbij gaan. Er zijn er ook een paar bij die speciaal diensten verzet hadden omdat dit oorspronkelijk de datum van de Snerttocht zou zijn. Sorry, maar in ieder geval mooi weer getroffen. De Snert is uitgesteld naar volgende week omdat onze gastgevers Erik en Tanja van RVSA  deze week niet konden en het afsluiten van het seizoen in hun kantine is zo langzamerhand een mooie traditie aan het worden.

Ik tel even snel de sportieve koppen. Zeker genoeg WTC’ers voor een Sportgroep. Bovendien zie ik Bryan Rutten als gastrijder, die rijdt ook graag pittig. Martien stelt voor om via Stad Parijs en Alphen te rijden. Tegen de 80 kilometer. Dat klinkt goed.
Johan van Helmond neemt de Tourgroep onder zijn hoede en Piet Verkooijen de Trimgroep. Fijn dat we goede leiders hebben.
Wij vertrekken als eerste. Ik zie toch wat minder renners dan verwacht. Blijkt dat Twan van Meel niet mee durfde vanwege te weinig training de laatste tijd. En Bryan is er ook niet bij, ook bang? Ik kan het me niet voorstellen. Hoewel, we gaan direct pittig van start, we zien de Pedaalrijders voor ons en nog voor den Hout gaan we er op en er over. Helaas weet Peter Verhagen een gat in de weg niet te omzeilen en hij rijdt lek.
Even bandje wisselen. Pedaalridders komen weer voorbij, dan de Tourgroep en dan de Trimgroep. Zo liggen we weer achteraan. Er stopt een renner uit Oosterhout die net te laat aan de start was en zijn maten waren weg. Of hij met ons mee kan. Hij rijdt blijkbaar niet graag alleen. Wij vinden het goed, een extra koptrekker is nooit weg.
Het steken van een nieuwe band gaat vlotjes en we rijden weer snel. De Trimgroep halen we bij de Hannebroek weer in. Die gaan rechtsaf richting Dorst en wij links naar Seterse Hoeve en dan Halve Maantje (of hoe het tentje tegenwoordig mag heten).
We rijden bijna tot Riel en dan weer richting Alphen. De Oosterhouter concludeert dat wij best wel pittig rijden, hij moet zuinig aan doen. Hij zit vaak in het tweede wiel en neemt dan niet over. Dus verstoort ons ritme. Ik zie hoe Flip hem toch een paar keer op kop weet te dwingen.
Martien is in zeer goede doen vandaan. Tegen de wind in maakt hij lange beurten.
Er komt geleidelijk steeds meer wind maar uit zuid dus vanaf iets over de helft in Alphen is dat wel prettig. De zon staat laag, dat is een beetje met de ogen knijpen als hij tegen is, maar geeft mooie grote schaduwen van opzij. Ik kan mooi zien hoe ik op de fiets zit. Het ziet er beter uit dan het voelt! Ik kan zo ook zien of ze achter mij ook goed in het wiel zitten. Handig.
We rijden een stukje Slingerdreef en dan weer naar Bavel en Dorst.
Op het nieuwe fietspad rijden een paar mountainbikers die blijkbaar niet rekenen op onze snelheid. Dat gaat maar net goed. Het is niet altijd veiliger dat fietspad als je het mij vraagt. In Oosterhout slaat onze gastrenner af, hij is er toch goed aan blijven hangen moet ik zeggen. Wij rijden naar Den Hout waar Martien op de brug ons allemaal uit het wiel rijdt. Maar met de May in het zicht en wind van achter durft iedereen een trap extra te doen en komen we weer bij hem. Nog even uitfietsen het laatste stukje.
Lekker gereden en hopelijk volgende week weer zulk soort weer.

Thuis eerst even een kaart schrijven voor Jan Sestig, want ik hoorde onderweg dat zijn vrouw Jopie is overleden. Jan was voor mij altijd een bijzondere WTC’er die gestopt is omdat hij Jopie niet zo lang alleen kon laten. Ik wil hem sterkte wensen met zijn verlies.

Ad van Wesel