Het was maar een magere opkomst; slechts 7 WTC’ers (Jan in zijn mooie rode trui, Marc, Piet, Wim, Erik, Erno en ondergetekende)  die om half negen op deze 2e Pinksterdag een tochtje wilden rijden. Was het omdat het zaterdag Den Hout-Den Hout was geweest of omdat het weer niet echt uitnodigde?
Maar we waren wel in het gezelschap van 2 Abrahammen, dat maakte veel goed.
Erno Haanskorf was afgelopen vrijdag de jarige job en Erik Stasse vandaag.
“Ach,” verklaarde hij; ” iedereen sliep nog, dus ik dacht, ik ga maar even fietsen”.

Piet (gelukkig zonder fluit vandaag), leidde ons de weg voor een viaductentocht andersom. We vertrokken via Zevenbergschen Hoek naar den Elsakker. De wind zat hier even mee maar daarna dus gewoon niet meer. Via Breda Noord over de slingerende fietsbrug bij Prinsenbeek. Daarna de fietspaadjes op richting het zuiden. Op kop rouleerde het lekker en iedereen deed zijn werk, er werd goed doorgereden.  Wim was onderweg soms de weg kwijt; het is toch anders als je van de andere kant af komt.
Het weer viel mee, 14 graden en onverwacht af en toe een zonnetje,
mijn jas was eigenlijk net te warm.
Zonder gekke avonturen bereikten we weer gewoon Den Hout.
Maar we reden nu rechtdoor over de bromtol, wat nu?
“Koffie met gebak bij The Pub” riepen Erik en Erno.
Nou, dat hoef je maar een keer te zeggen, lekker hoor.
We hebben Steven en Sophie wakker gemaakt zodat we lekker op het zonnige terras konden genieten van een heerlijk appelgebak; voor de Abrahammen met sterretjes!

Happy  Birthday Erik en Erno!

Anneke

De wafels met aardbeien voor de B trokken op deze pinksterzaterdag blijkbaar meer dan de Vennentocht bij de A. Die leek voor de 2^e keer op het programma te staan want die tocht was een tijd terug al gereden. Toen was dat qua weer de beste oplossing.
De 5 A liefhebbers nu keken elkaar dus vragend aan. Wat zouden we gaan doen?
De windvaan op het oude gemeentehuis wees de richting aan; richting West-Noordwest moest het worden. We kozen een rondje Willemstad en dan over Numansdorp en Strijensas terug. Dat is slechts 90 kilometer maar met ons 5-en zouden we toch allemaal wel onze energie kwijt kunnen. Zelfs Flip vond het prima. Ik vond later de reden uit: hij had vrijdag al flink gefietst, toen een feestje tot half drie ’s nachts en vandaag nog een bezoek aan de Top-100 op de planning ’s middags. Dat zijn veel zware etappes na elkaar.

We vertrokken meteen voortvarend. Tegen de wind kwam de teller niet onder de 31, vooral Bart had er zin in. Iedereen pakte zijn beurt. Dat zou Gerard later nog betreuren wat toen werd het toch pittig, vooral de bruggen op en tunnels uit. Hij herinnerde zich vaag de “Zwaartekracht wetten van Newton” die hij in de schoolbanken geleerd had. Iets met gewicht wat dan een rol speelde met de kracht….. en pfff.

Peter Verhagen bleek zijn schoonzoon pas fietsles gegeven te hebben en daar was hij zelf niet slechter van geworden.
Flip herstelde goed van het feestje; hij komt net voor Willemstad nog even langs voor overleg. Zullen we toch maar naar Tholen rijden want die hebben we pas gemist? Of naar Oude-Tonge? Dat klinkt goed  maar ik vroeg hem of die over een paar weken sowieso niet op het rittenschema staat. Dat weten we samen niet (dit jaar niet op de lijst zie ik later thuis). Dus blijven we toch maar bij ons oorspronkelijke rondje Willemstad.
Met onze snelheid en behoorlijk wat wind, moet ik zeggen dat het ook wat aanlokkelijker is om daarbij te blijven, want nog even over de bruggen en dan hebben we het keerpunt met wind (schijn) van achter. Er valt af en toe een motregendruppeltje, maar het mag geen naam hebben en regenpunten zullen we daardoor niet kunnen claimen.
Claimen gaat sowieso niet werken, Anneke heeft me vanochtend al verteld dat Weer-Online geen druppeltje geeft. Dat is voor ons ook terecht want als we tien voor elf de May binnenrijden, zijn we alleen nat van het zweet. Gerard Koops laadt zich mentaal nog een keer op voor de brug naar Geertruidenberg…. F=G *(m1*m2…..$&^%##$& ) het wordt nog zwaar met zijn massa maar hij kan tevreden terug kijken want we hebben een mooi tempo gereden en hersteld steeds beter.
Daar heeft hij 45 uur voor.
Tot maandag.

Ad

Zo, eindelijk tijd om een stukkie te schrijven over het tochtje gisteren; manlief zit weer in het vliegtuig, dochter is zich aan het uitleven bij het 538 Koningsfeest in Breda en zoonlief zit gezellig achter zijn computer en ik met de laptop en TV538 op de achtergrond met een lekker rustig muziekje van DJ Hardwell.

Volgens de kalender zouden we op zondag 26 april de 2 dijkentocht van 120 km rijden maar gezien de natte weersverwachting en het feit dat het Ronde van Made was en een aantal op tijd thuis wilden zijn, is er geruild met de Hemelvaartstocht van 90 km. Daarom was de start ook om 8.00 uur.

De weersverwachting kwam gelukkig niet uit en de buien bleven weg. Het was bewolkt en er stond wat wind uit het westen. We dachten dus een ritje richting wind tegen te gaan en mee terug zoals meestal gebruikelijk. Maar onze dagleider Piet leidde ons naar het oosten want  er stond toch geen wind. Dat heeft hij die ochtend nog vaak te horen gekregen.

We reden met z’n 11’en via Raamsdonksveer, over de nieuwe dijk naar Sprang. Daar was het uitkijken geblazen; Peter K. en Jack v D. verdwenen glibberend door de vele  modder op de weg in de berm; gelukkig zonder erg.

Volop kletsend (met de wind in de rug) waren we zo een eind weg. Vlakbij het crematorium in Vlijmen blies mijn achterbandje zijn laatste adem uit. Wim, Peter en Jan; bedankt voor het lappen!
Wat een luxe als je met mannen meerijdt.
Op naar Loon op Zand. Gelukkig reden we wat beschut zodat we weinig wind tegen voelde. Het ging steeds zwaarder, ik dacht dat het hard waaide maar het bleek dat mijn achterbandje weer wat lucht kon gebruiken; dus ff bijpompen hielp een stuk. Via de Moer reden we naar het Wilhelminakanaal om zo langs het water naar Oosterhout te rijden.
Dus toch beetje 2 dijkentocht.
En toen was het door Oosterhout naar Den hout; gelukkig hadden we op het viaduct bij Made na 87 km. de wind mee.

P.S.: Ad heeft een nieuwe achterband opgelegd dus ik hoop dat ik voorlopig van mijn lekke banden af ben 😉

Voorjaarstocht? Nou, het was meer een Wintertocht.
De temperatuur op deze zondagmorgen van de 15^e maart was gekelderd naar 5 graden, het was druilerig en er woei een gure oostenwind.
Maar we zijn geen watjes dus Ad en ik reden gewoon naar het oude gemeentehuis om vijf voor negen. Gelukkig stonden daar nog meer bikkels. Wel 20 renners minder dan vorige week maar toen was het weer fantastisch en er was eten, dat scheelt.
Er werd in een groep vertrokken richting Oosterhout voor een rondje Slingerdreef. Ter hoogte van de Hannebroeck net voorbij Oosterhout sloeg de B ploeg met 9 WTC-ers linksaf en de A-ploeg met de overige 6 die daar achter reden, rechtsaf. Toch ieder een tochtje dus. Na de afslag bij de Seterse Hoeve reden we beschut tegen de koude wind, de regen was ook bijna gestopt. Bij de slingerdreef aangekomen, reden we niet rechtsaf maar rechtdoor om daarna de 2^e rechtsaf te gaan omdat de weg van de slingerdreef te slecht geworden is; in plaats daarvan reden om de slingerdreef heen (langs de kranen dus).
De wind woei steeds harder maar gelukkig hadden we goede koptrekkers; Erik vd H. (die had goed getraind in Limburg zo te zien want hij leed niets), Peter V. (die had zaterdag al een jasje uitgedaan met de tocht naar Zaltbommel de dag ervoor vertelde hij en was daarom maar met de B meegegaan om los te trappen), Peter Bas. (vond dat hij nog te weinig kilometers had voor de A maar reed als een speer) en Jan L. (deze kilometervreter had de dag ervoor ook al gefietst maar dat was niet te merken).
En zo konden we om klokslag 11.00 uur bij het Pannekoeckershuis in Den Hout aanschuiven voor het Abrahammengebak, de A- ploeg viel een kwartiertje later binnen. De kersverse Abrahammen werden spontaan toegezongen door het peloton.

Erik van der Hoeven en Johan Smits, bedankt voor de lekkere traktatie; het was gezellig!

Anneke

Zondag 21 september; bij weer online stond kans op 1 druppeltje en een temperatuur van 17 graden; nou dat moet kunnen. Dus ik in zomertenue naar het oude gemeentehuis.
Daar aangekomen bleek dat de andere 11  het niet zo positief inzagen en hadden jassen of mouwen aan. Zijn zij nou de watjes of ben ik nou zo een bikkel?

Op het programma stond rondje Noordhoek extra onder de leiding van Kees. Maar helaas, hoe we ook zochten, leider Kees werd niet gevonden. Ook onze andere leiders Gerard en/of Anton waren er deze keer niet. Dan maar zo op weg naar Noordhoek, al fietsende zou wel verzonnen worden hoe die extra in worden gevuld. Vertrokken werd via de bekende polder naar het gat van Ham waar de straffe noordenwind werd gevoeld. Vooral Johan voelde die goed, of was het toch dat afzakkertje bij the Pub de avond ervoor? Jacques en Erik voelde er zo te zien weinig van want ze fietsten lekker op kop door de polder. De weg was best nat en modderachtig; de kleispetters vlogen dan ook gezellig in het rond.
Bij Lage Zwaluwe hoorden we de adem van de Wilde Bond in onze nek maar niet voor lang; wij sloegen rechtsaf en zij gingen door het “centrum” en over de Moerdijkbrug. Wij reden daar rechtdoor naar Moerdijk, Klundert, Noordhoek en Standdaarbuiten. En toen was werd het zoeken naar dat “extra”.  Jacques wist het; we rijden via Oudenbosch. Zo gezegd, zo gedaan. Maar toen hoorde ik iets leeglopen. Piet V. merkte iets later dat het zijn band was. Gelukkig was onze meester bandenluisteraar Erik erbij en die had in no-time die band opgelapt.

Op naar Bosschenhoofd. Daar was het wat zoeken want het stikte van de fietspaden en dan is het toch wel handig dat je de goede hebt. Dat lukte goed, die “Kees” wist overal de weg en dus ging het vervolgens naar Rucphen, Sprundel, Etten-Leur en zo het viaductje in bij het Liesbos. Daar was de weg afgesloten dus moesten we over weer een extra fietspaadje naar en door Prinsenbeek en zo langs de A16. Richting Zevenbergschen Hoek werd het ineens dreigen en vielen er enkele druppels; nou dat was dus die ene druppel; het weerbericht klopte. Op het moment dat we rechtsaf sloegen bij de tankstation de Compaan werd het al snel droog. De wind stond daar lekker schuin tegen dus er moest nog even gestoempt worden alvorens we Made konden binnenrijden. Bij thuiskomst stond er 78 km. op de teller en kon de fiets en ik in de wasserette..

Anneke

Omdat Flip liever in Limburg met de jongelui ging fietsen (en laat Flip maar schuiven, naar het schijnt), geen rondje Ouwe Tonge deze zondag. We waren met vijven: Martien, Frankse, rode trui drager Peter en ikzelf van WTC. En Gerard van den Berg (Koops) die bijna lid is; per 1 oktober is het zo ver. Dit is overigens niet de wereldberoemde zanger die carnavalszaterdag in Made altijd het 55+ publiek helemaal uit zijn dak laat gaan overigens (JIJ past ook in de doelgroep!).
In een optimistische bui besloten we op het voorstel van Frans in te gaan. Een mooie rondje van 120 kilometer door Kil- en Heinenoordtunnel, over wat bruggen waaronder Gorinchemse en dan weer terug. Eenmaal in de polder kwamen er al wat twijfels. Er stond wel heel veel wind en met zo’n klein groepje …. Op de Moerdijkbrug brak de groep al in tweeën en werd de conclusie getrokken dat dit toch wel heel pittig zou worden en dat Frans dan de hele tijd op kop zou moeten rijden, met ons er achteraan om rond de middag weer terug te zijn. Dus besloten we om af te slaan en door de Dortse Biesbosch te rijden en dan over Gorinchem. Een rondje van ongeveer 90 kilometer. Dat was beter. Gelukkig geen regen zoals de afgelopen dagen steeds voorspeld werd. Wel een boel modder op de weg. We zagen er uit als mijnwerkers en Gerard moest zelf stoppen om een klont slik onder zijn voorvork uit te halen. Na een iets korter rondje dan gepland waren we net voor elf uur weer op de May.

Ad

Totaal 3 ronden= 37,5 km.

Hemelvaartsdag 29 mei; een vreemde dag voor mij om te fietsen. Ik fiets bijna nooit op donderdag. Maar vandaag wel.
Op het programma staat een rondje Dubbeldam, geen idee waar het ligt. Gelukkig weet google maps het wel; net onder Dordrecht dus. Jammer genoeg is het oostenwind dus 2x opzij, jammer; altijd wel lekker om met windje mee naar huis te peddelen. Het weer zelf zit ook niet mee. De afgelopen dagen was er al aardig wat neerslag gevallen en nu was het  gewoon fris met 12 graden, dreigend donker weer en de weg nog nat. Dan maar even zoeken  naar de kniestukken en jas, ik dacht dat ik die niet meer nodig had.

Bij het oude gemeentehuis aangekomen, stonden er nog een paar te wachten. Met achten vertrokken we via de Marktstraat dwars door Made; onze leider Kees V. , Anne-mieke, Wim R., Johan S., Piet V., Marc S., Yp H. en ondergetekende volgden Kees braaf.  Langs de stronttoren en de Koekoek op naar Lage Zwaluwe. Ik had spijt dat ik mijn spatbordje niet op mijn fiets gezet had, het werd aardig nat met al dat gespetter.  Gelukkig waren ze nu bij de Moerdijkbrug niet aan het werk  zoals afgelopen zondag, toen was de weg daar echt nat.

Kees leidde ons via door de Dordste Biesbosch en reden over de Wieldrechtse Zeedijk, gemeente Dubbeldam. Voor we het wisten,  waren we al weer bij ‘s-Gravendeel.  Daar weer terug over de Moerdijkbrug, en naast de A16 langs de Gouden Leeuw over de viaducten.  Ik zat ik al te denken aan een warm bakkie koffie thuis en een warme douche maar Kees had nog 2 verrassingen in petto. Nou ja, verrassingen; het voelde meer als een psychologische tegenvaller. Na Zevenbergsche Hoek bij de rotonde ging Kees niet linksaf langs tankstation De Compaan maar rechtdoor naar knooppunt Zonzeel . Daar linksaf de polder in naar Langeweg en weer links  via het fietspad weer naar de Compaan. Dacht ik. Daar kwam de 2^e verrassing; Kees ging niet rechtdoor maar rechtsaf; hij wilde nog even via Terheijden. Yp geloofde het wel; hij koos de weg rechtdoor naar de May; hij rook waarschijnlijk ook koffie. Dus nog even via het drukke Terheijden, langs Munnikenhof, het golfterrein Bergvliet, Teteringse bossen en zo weer links naar het Pannekoeckershuis. Daar versperde de brandweer de gehele weg  in verband met de Jaarmarkt op Den Hout. Dus dan maar links via de Hultenkant . Gelukkig leiden er vele wegen naar de May!
Na wat lostrappen was ik om 11 uur thuis met  toch nog 80 km.

En eindelijk kon ik van mijn bakkie koffie gaan genieten.
What else?

Anneke

Martien leidde ons langs de rivieren naar het mooie Rossum.
Frans Marijnissen werd gemist in het A peloton na zijn val van zaterdag waarbij hij zijn schouder brak (Frans Wessels fietste daarmee vorig jaar na een paar weken al weer,
dus kop op Frans en Beterschap!)

Omdat Peter Broeders verschillende A renners mee lokte naar de wafels met aardbeien, moesten we de tocht met 6 renners volbrengen. Dat ging prima. Iedereen deed zijn kopwerk en het was prettig weer. Niet alleen scheen het zonnetje op onze witte benen (hoewel; Flip had ze Madeira bruin) maar ook de wind werkte mee. We hadden de oostenwind tegen bij het wegrijden, maar toen was het nog maar een briesje. Gedurende de ochtend trok de wind iets aan dus kregen we een duwtje in de rug. Dat ging lekker. We ontwikkelden een mooie snelheid. Alleen van Andel naar Wijk en Aalburg werd het nog pittig met schuin tegen. Vader en zoon Kees en Colin testen elkaar op dat stuk nog even. Het viel op dat Colin op zijn nieuwe fiets strak reed. Moeilijk te zeggen wie op dit moment het sterkst is van die twee. Dat moeten ze de komende weken in de Koos Moerenhout en de Waalse Pijl maar uitmaken. We horen het wel.

Martien maakte er 130 kilometer van in plaats van de geplande 120 kilometer, maar dat vonden we niet erg met dit weer. Net voor twaalf uur reden we Made weer binnen. Lekker een bakje koffie in de tuin want een terrasje pakken was er niet bij deze ochtend. En ook niet om foto’s te maken.

Groeten,
Ad