De eerste Koningsdag in Nederland viel dit jaar op zaterdag dus de rittenmannen dachten, ach laten we daar ook maar een rit inplannen. Helaas waren de meeste WTC’ers elders en niet aan de start….

Bij de B stonden om half negen slechts 5 man en 1 vrouw voor een rondje met Kees.
Kees had echter de avond van tevoren met Anton gebeld dat hij zich niet fit genoeg voelde om te gaan fietsen. Anton had hierna weer ff met voorzitter Ad gebeld omdat hij ook niet ging fietsen; 1x was genoeg.
Dus hadden we zaterdagochtend geen leider. Wim stelde een rondje Willemstad voor;
Yp en Piet wisten de weg wel. Jammer genoeg stond er een straffe wind uit het zuiden,
dus 2x opzij….Maarja, daar wordt je sterk van, roepen ze dan.

Via Lage Zwaluwe, Moerdijk, Klundert ging het naar Willemstad. Omdat we maar met zo’n klein groepje waren, moest iedereen aan de bak. Gelukkig is onze Yp in topvorm, de Elfstedentocht rijdt hij binnenkort met 2 vingers in zijn neus! Jan, ons nieuwe WTC lid liet zich ook niet onbetuigd en trapte lekker mee. Ook Johan was weer even terug van de camping om zich in het zweet te werken. Vanaf Willemstad reden we over winderige dijken met een lekker zonnetje richting Fijnaart. Net voor Zwingelspaan was er een omleiding naar een zeer oranje tent met koffie en oranjegebak. De verleiding konden we weerstaan en togen verder naar Zevenbergen. Op naar Langeweg waar we dwars door een harmonie reden; ja, dat krijg je op een Koningsdag, die lopen dan zomaar in het wild rond. Hierna via het welbekende fietspad de brug op en zo naar de May. Toch nog 76 km op een oranje zaterdagochtend.

Zaterdagavond was ik  eigenlijk van plan om de volgende ochtend met de A mee te rijden want die zouden ivm de Ronde van Made een korter rondje dan gepland rijden.
Ad vond het geen goed idee omdat ze speciale plannen hadden om Franske uit te zwaaien (zie verslag).  Zondagochtend versliep ik me ook nog dus er was geen kiezen meer; gewoon met de B (achteraf gezien ook beter).
Op de grijze frisse zondagochtend was de opkomst niet veel beter; met zijn zevenen waren we maar.
Erik, de geplande leider had zijn 95 km. grensroute overgedragen aan Piet omdat Erik zijn beentjes wilde laten rusten na zijn Luik-Bastenaken-Luik avontuur.
Na mijn verzoek aan de mannen om de rit iets in te korten omdat 2x in een, en druk, weekend toch wel veel was (deden mijn benen nou zo pijn van het fietsen, van Koningsdag of van de zumba?), werd er besloten om iets eerder terug te draaien. Dus vertrokken Peter B., Erno, Yp, Anton, Jan, Piet en ondergetekende richting Oosterhout, via de Vijfeikenweg naar Rijen. Op de Alphensebaan kwam de Wilde Bond ons voorbij; we pikten lekker aan en konden tot het ’t Zand in hun wiel aanpikken. Daar scheidden onze wegen; zij sloegen rechtsaf en wij gingen links richting België. De bekende wegen sloegen we niet in en zo  kwamen we  ineens op een zandpad, gelukkig was het fietspad ernaast verhard.
Na wat zoeken en wat heen en weer gerij over de grens, want die grenspalen zagen we dus wel een paar keer, kwamen we weer op een gewone weg met ongewone mannen. Ze zaten met zijn dertigen keurig naast elkaar op een stoeltje, met een kistje voor hen en een lange stok waarop ze iets afturfde met krijt, doodstil naar de vogeltjes te luisteren.
Rare mensen, die Belgen.
Allez, na nog wat Belgisch landschap reden we Baarle-Nassau in, via de Bredaseweg door Chaam naar Ulvenhout, Dorst en Oosterhout naar Den Hout. Na Anton uitgezwaaid te hebben, nog even lostrappend naar de May. Toch weer 86 km. op de teller; op naar de Ronde van Made, lekker Niki Terpstra kijken!

P.S.:
Vriendelijk verzoek aan onze rittenplanners voor volgend jaar;
Geen 2 ritten plannen in een druk weekend in Made met Koningsdag en Ronde van Made!
Ik was zondagavond total loss!
Gelukkig heb ik nu een week vakantie om uit te rusten…….
En
waar blijft mijn rode opkomsttrui?

Anneke

Vanmorgen was het toch zo ver; Frans Marijnissen kon het WTC peloton het rondje Hoeven gaan voorfietsen wat hij een maand geleden al grondig voorbereid had. Toen ging het niet door omdat Buienradar voorspelde dat het in Hoeven zou gaan regenen. Toen reden we naar het zuiden en daar bleef het inderdaad droog. Deze keer hingen er geen donkere wolken boven de Hoeven-tocht en Frans had er duidelijk zin in. Hij was zelfs al voor acht uur bij het raadhuis en schoot na het vertreksein flink uit de startblokken. Ik stond even niet op te letten en nog met wat mensen te kletsen en toen ik opkeek was Frans al bij den Deel. De achtervolging werd ingezet en met mijn kleine verzetje om warm te rijden moest ik zo’n 40 kilometer per uur ontwikkelen om ruim voorbij de watertoren de aansluiting met de kopgroep weer te vinden. Ik ben nog nooit zo snel warm geweest. Mijn hartslag zat denk ik meteen al op 150. Frans had zijn huiswerk goed gedaan. Feilloos ging het via den Elsakker, langs Zwartenberg naar Etten –Leur. Vandaar zaten we in no time in Hoeven. Er stond niet veel wind maar die leek wel van alle kanten te komen. We vervolgden onze weg door de Hoevens Beemden naar de fietsbrug van Zevenbergen waarna via Standaardbuiten en Klundert de terugweg ingezet werd. Geen lekke banden of verloren tellertjes op deze zondag dus het ging vlot. We hadden als gastrenner Bastiaan van Dongen in ons midden. Ons ex-lid dat nu in Amsterdam studeert. Bakkertje bleek goed getraind te zijn; hij reed lekker mee.

We waren als club vandaag op een missie: Het was de laatste kans om Frans Wessels nog wat verder klaar te stomen voor de Cylco’s die hij de komende weken namens WTC Made moet gaan verrijden in het buitenland. We waren er nog niet gerust op, want hij had best wat meer trainingskilometer kunnen maken, daar was idereen het over eens. Daarom werd hij regelmatig op kop gedwongen en met wat aansporingen van de overige clubleden ontwikkelde hij toch wel een redelijk tempootje. Expres kwamen anderen weinig  op kop en we hadden afgesproken niet te hard over te nemen bij Franske, om zo zijn zelfvertrouwen niet te knakken. Hopelijk heeft dit hem de juiste moraal gegeven want in Frankrijk zal hij het toch echt alleen moeten doen, dan zijn wij er niet bij om hem te helpen.
We zijn benieuwd of als hij over een aantal weken terug komt nog wat beter in vorm zal zijn zodat wij ons dan niet in hoeven te houden.

 Groeten,

Ad van Wesel

Nog even buienradar checken voordat ik de fiets op spring….
Yep, de buien komen uit het westen dus daar moeten we niet naartoe!

Aangekomen bij het oude gemeentehuis om 8.30 uur was het echter al beslist;
rondje Standdaarbuiten.
Er was deze ochtend geen leider maar een vrijwilliger die de B toch zou leiden. Dit werkt dus toch verwarrend; een aantal krasse knarren roept rondje  Standdaarbuiten want het is westenwind. Volgens buienradar was het zuidwest en de regen ook, roep ik nog, maarja wie ben ik?

Dus togen we, 10 man, 2 vrouw en 1 gastrenner richting het westen. Bij de rotonde gingen we linksaf naar Zonzeel en zo via de Markweg naar Langeweg. Een rondje andersom rijden is wel eens goed; je ziet ineens andere dingen. Er werd op kop goed afgewisseld, het was af en toe gewoon dringen. Een aantal “A” mannen die ziek, zwak of misselijk of weinig gefietst hadden, probeerden op kop hun conditie weer wat op te vijzelen. Na de fietsbrug rechtsaf de Goudbloemsedijk op en meteen linksaf de Wolverschans op omdat rechtdoor de weg te slecht is. En daar gebeurde het!

De eerste druppels vielen. Het was gelukkig niet veel maar de lucht in de verte beloofde niet veel soeps. We reden bij de Oudlandsedijk rechtsaf langs de Dintel de Standdaarbuitensedijk op. Mooie weg, maar het regende nog steeds, dat was minder.

Net voor Stampergsat reden we rechtsaf over de Dintel en hierna weer rechtsaf de Oude Appelaarsedijk op. Toch handig; zo’n Friese Tom-Tom die overal de weg weet.
En zo kwamen we weer op bekend terrein; Noordhoek, Klundert en via industrieterrein naar Moerdijk. Daar stopte het met zachtjes regenen, het werd nu serieus. Onder de A17 door en via de Gouden Leeuw nog een paar bultjes meepakken. Daarna lekker over het fietspad, windje en regen schuin achter, naar Wagenberg en de May. In totaal toch nog 70 km. gefietst, maarja, nat hè.
Na een welverdiende zeer warme douche om weer een beetje op temperatuur te komen, kwam Ad ook thuis; hij had bijna geen regen gehad alleen maar een paar druppeltjes……..

Een verzoek dus voor volgende keer; willen jullie voortaan niet meer zo eigenwijs zijn!

Anneke