Alle berichten van Rene van Mook

Bockenreyder 124km

Fietsverslagen,

300km! …300km!! Dat zou de ultieme uitdaging worden in 2022 en ik had al zo’n beetje half toegezegd om de uitdaging aan te gaan. Gekkenwerk natuurlijk. Met een gemiddelde van 30km/h zit je al tien uur op de fiets. Hoe kan ik onder dit waanzinnige idee vandaan kruipen?
Tijdens de najaarsledenvergadering wordt het idee aan de leden gepresenteerd en het idee valt redelijk goed. Het nadeel van die ene rit van 300km is dat mogelijk niet elke WTC’er mee wil/kan. Dan oppert Ad een idee om 3 verschillende routes te maken van 100 – 200 en 300km met een centraal middenpunt: de Bockenreyder. Een ieder kan zijn eigen uitdaging en tempo kiezen en we proberen het zo uit te stippelen dat we rond lunchtijd bij de Bockenreyder zijn. Samen met Peter Broeders maak ik de 300km rit; de 200km rit is een afgekorte versie. De 100km rit maak ik zelf en is iets lastiger omdat de Bockenreyder nu eenmaal al op 50km fietsen ligt en we geen route willen van +150km.
Als B-day dan nadert, hoop je 1 ding; dat het weer een beetje meewerkt. Bij WeerOnline en het KNMI kijk je 14 dagen vooruit en dat ziet er niet verkeerd uit. Sterker; het kon wel eens erg warm worden tot boven de 30ºC. In overleg met de inschrijvers voor de rit, besluiten we de 300km rit te annuleren. Er wordt onderling nog wat geschoven; die wil terug naar 200km of toch maar 100. Uiteindelijk is er een groep van 12 voor de 100km en een groep van 5 voor de 200km.

100km groep Bockenreyder

Om 8:00 uur komen de laatste renners voor ons kluppie aangereden en kunnen we vertrekken. Uit alle gelederen van de WTC hebben we renners in ons midden. We spreken af om het rustig aan te doen, we hebben immers ook tijd genoeg als we pas tegen 11 uur bij de Bockenreyder hoeven te zijn. De wind blaast op de heenweg in ons voordeel en ik merk wel dat het tempo toch iets hoger ligt dan verwacht. Op zich geen probleem, iedereen kan goed mee.
Vlak voor Alphen draaien we linksaf en vanaf hier is het voor mij onbekend terrein. Ik hoor in het peloton dat “…we altijd anders reden”. Er leiden meer wegen naar Rome, denk ik dan maar en zo kom je ook nog eens op andere plekken en fietspaden. Dat die fietspaden niet altijd even goed berijdbaar zijn merken we bij Riel. Peter Broeders had me hier al wel een beetje voor gewaarschuwd, maar ach het is een klein stukkie. In Riel gaan we rechstaf richting Goirle waar we dwars doorheen denderen. Net na Goirle moeten we nog een stukje gravelen als we een kilometerje of wat op een stuk onverhard rijden; nou ja… het is geen asfalt, maar het is goed te doen. In gedachte sla ik dat stukje op zodat ik naderhand de route kan aanpassen.
Vervolgens gaat het naar Biest-Houtakker en bij Haghorst rijden we even verkeerd. Een gedeelte wil terug rijden en de route oppakken, maar de kop is al te ver door. We sluiten weer aan en worden gerustgesteld dat we de route straks echt wel weer ergens oppakken. Ik ben er niet helemaal gerust op todat Hans ons inderdaad weer naar de uitgestippelde route leidt. We passeren Middelbeers (oost en west) en even later herken ik het fietspad waar Elsbeth en ik een aantal weken terug gelopen hebben. Het is smal en we rijden achter elkaar. Gelukkig komen we geen tegenliggers tegen. We rijden langs de vennen Het Goor en De Flaes en passeren de uitkijktoren over deze vennen. Hier hangt de denkbeeldige flamme rouge.
Tegen 11 uur zijn we bij de Bockenreyder, het is hier eigenlijk nog best opvallend rustig. Ik had een voller terras verwacht. Wellicht dat de voorspelde hitte veel mensen thuis hield. In ieder geval hebben we direct een plekkie in de schaduw gevonden. Geen uitsmijters, maar koffie en appelgebak of kersenvlaai. We kijken nog uit naar de 200km-rijders die nu toch echt ook in de buurt moeten zijn. Na 3 kwartiertjes stappen we op de fiets en net als we de Bockenreyder verlaten komen we de 200km-renners tegen.
Voor ons begint de weg terug, nu met de wind op kop. De warmte is nu echt goed merkbaar ondanks dat we veel in de bossen rijden. We rijden door Esbeek en Hilvarenbeek. Voorbij Riel wijken we nogmaals wat van de route af, maar uiteindelijk zie ik weer wat bekendere plaatsen als Hulten – Rijen voorbij komen. Ik zit er inmiddels al aardig doorheen. De warmte, de kilometers, de kersenvlaai …ik weet niet of dat nu allemaal zo’n goede combinatie is, maar we moeten verder. Johan stelt voor om een afzakkertje te pakken bij de Brabander als we terug zijn. dat vooruitzicht houd me overeind en even over half 2 rijden we Made weer binnen. Ook bij de Brabander kunnen we lekker in de shaduw zitten. Een pilsje durf ik nu niet te pakken, maar een colaatje kan altijd wel.

Uitrusten bij Brabander

Heel erg op het gemakkie rijd ik naar huis. Ik stap onder de verkoelende douche. Ik heb jeuk aan mijn beide armen en in mijn knieholte; …processierups?? …hebben we dat ook weer?!

Het neusje van de zalm

Fietsverslagen

Iedereen vroeg zich af van wat is dit? Nou, dat werd later deze ochtend wel duidelijk.Maar het mooiste nieuws deze ochtend was de terugkeer van Jantje Lensvelt. Na een lange revalidatie en na een paar keer gefietst te hebben was het mooi om te zien dat hij deze ochtend weer aan het Oude gemeentehuis stond. Dat deed iedereen veel deugd. Jan zou lekker met de trimmers meerijden en lekker bij mij in het wiel blijven. Gewoon om het goede gevoel terug te krijgen en weer te wennen hoe het fietsen in een groep gaat. Om half negen gingen we los. Richting Dussen. En met een prima weertje. Heerlijk toch. In Dussen de dijk genomen langs de fietsenzaak van Mooie Mario, langs Cafe De Bocht en de Klompenmaker. Het kon niet op. Beetje bijkletsen met John de Wijs en Bertje T en de kilometers vlogen voorbij. Na Dussen rechtsaf de polder in. Richting Wijk en Aalburg. Waar blijft het Neusje van de Zalm nou werd er geroepen. Komt vanzelf mannen als je maar oplet. En opeens was het daar. Een huisje links van ons. Daar stond op de gevel (Het neusje van de Zalm) terwijl het met vis niks te maken heeft. Is dat alles werd er geroepen?Dat is het nu, en ge zal het nooit meer vergeten hahaha. Verder naar Wijk en Aalburg en daar de dijk naar Andel genomen. Met jantje ging het goed. Hij had het weer prima naar zijn zin. Klepper Jac kwam intussen ook het nodige kopwerk verrichten want de wind begon in ons nadeel te blazen. Het ging via Woudrichem naar Sleeuwijk. De ene dijk na de andere. En of het druk was met dit mooie weer. Nederland fietsland en dat werd vandaag nog maar eens extra duidelijk. Vervolgens ging het via Uppel, Almkerk en Dussen naar Hank. Jac moest rond half twaalf thuis zijn want hij moest naar A’dam om zijn kleindochter te zien korfballen. Zij doet dat op topniveau bij Blauw Wit. En dat we op tijd terug waren in de May zodat Jac naar zijn kleindochter kon gaan kijken, sommigen naar de start van de ZLM Tour en anderen deden er nog een paar kilometers bij. En Jantje? Hij vertelde aan mij dat hij het goed naar zijn zin heeft gehad, dat het wel mee was gevallen, en dat hij ook wel een klein beetje moe was. Beste Jan: fijn dat je er weer bij was vandaag en weer lekker mee kon fietsen. Was gezellig met jou erbij.

De Pakhaas.

Numansdorp – Sport

Fietsverslagen

Nadat ik zaterdag net van de fiets was gestapt van het rondje TMM, zag ik de eerste berichten in de sport app al voorbijkomen voor zondag. Aangezien ik nog een behoorlijk feestje voor de boeg heb, waarbij ik zelden met lege handen zal staan, houd ik mij nog even stil in de app #indekken

Zondagochtend bleek ik gewoon fit te zijn. Voldoende hydrateren in de nacht heb ik ooit eens geleerd van een wijs man en het werkt (meestal). Het is heerlijk weer zondagochtend en op weg naar Made.

Altijd gezellig om alle groepen even te zien bij de start. Van de Sport zijn er uiteindelijk de gebroeders Weda, Twan, Peter, Martien en ik. Peter gaf eerst aan met de Tour mee te gaan, maar wil toch mee met de Sport. Geweldig en respect. Ik zie ook Flip graag meegaan, maar hij legt mij uit dat het sowieso niet gaat met zijn rugklachten. Onze voorzitter, zaterdag nog actief in de app, was niet aanwezig. Een feestje de avond ervoor gooide roet in het eten werd mij verteld.

We praten over de 200 of 300 kilometer voor de week erop en het blijkt dat niet iedereen weet van de informatie die al gedeeld is op de website. Martien legt ons nog eens uit wat een vereniging is en tot ieders verrassing geeft Sander aan rustig aan te willen doen vandaag, hij wil met de Tour meegaan. Het zorgt even voor verwarring vlak voor de start en terwijl de Tour al weg is besluiten we toch maar bij hen aan te sluiten.

Een grote groep trekt de polder in op weg naar Lage Zwaluwe, waarbij ik zie dat Ad in ieder geval de boel aantrekt. Achterin praat ik bij met Chris en met een mooie snelheid genieten we van het uitzicht. Totdat iemand aan mijn shirtje trekt. Het is Mar10. Geen familie van S10 zover ik weet, maar hij wil ons wel de Diepte insturen geeft hij aan. De twijfel is er nog even als ik overleg met Chris, maar we gaan ervoor.

In een paar minuten veranderde de rit op alle vlakken en de knop moest om in het hoofd. Martien neemt heel de rit veel kopwerk voor zijn rekening. Onze “Akela” heeft ons verleid om toch een rondje Sport te doen en neemt zijn verantwoordelijkheid. Sowieso verbaas ik mij ieder keer hoe goed hij overal de weg weet, dat is erg fijn fietsen.

Sander vliegt door de Kiltunnel en trekt de groep op een lint. Bovenaan geeft hij aan al meer zin te hebben om lekker door te rijden, dat belooft veel goeds.
Hoewel we goed doorrijden, geniet ik van het fietsen en de omgeving, qua omstandigheden een ideale dag met een fijne groep.
In Strijensas (ik heb het achteraf even op moeten zoeken) roept Peter dat het zo’n mooi bruggetje is waar we overheen rijden, ik knik instemmend.

Richting Numansdorp gaat Martien op kop en houdt het tempo strak. Sander neemt het over en het scheelt misschien maar 2 km, maar die versnelling laat het kraken in de groep. Als hij zich af laat zakken fietst hij naast mij met een grote grimas: “Ja Gerben, even tanden op elkaar hè!” Geen probleem en wel lekker eigenlijk, het vervelende is alleen dat er nog geen bordjes Den Hout te bekennen zijn en we dus nog even door moeten.

In Numansdorp neem ik de kop over van Twan en sla linksaf richting de brug. Sander komt voorbij en dat wordt gasgeven. Na het eerste stuk omhoog, viel er een gaatje dat ik dicht kon rijden. Wat ik mij niet kon herinneren, maar wat wel zo bleek te zijn, is dat het daarna nog een keer omhoog gaat. Gelukkig zagen Twan en ik dat de slagbomen dicht zouden gaan en bespaarden wij wat energie in het laatste stuk omhoog… Voor de slagbomen kan iedereen weer wat eten, drinken en op adem komen. Peter heeft nog energie over en praat met een andere renner die staat te wachten.

We trekken door over heerlijke wegen en dijken richting Fijnaart naar Zevenbergen. Het idee om nog koffie met gebak te nemen samen bij d’n Elsakker spreekt mij erg aan. Iedereen gaat mee, Sander kan helaas toch niet en die rijdt door naar huis. Het is heerlijk in de zon op het terras en we praten lekker bij.

Nadat we soepeltjes op de fiets stappen geeft Martien al snel aan dat we wel een beetje door moeten fietsen. Het tempo gaat weer omhoog en we rijden richting Terheijden. Hier worden we even tegengehouden, omdat we over het parkoers van de triatlon willen rijden. Dat mag, als we maar afstand van de deelnemers houden en met de richting meerijden. In Terheijden zwaaien we Twan en Chris uit en in Made zeg ik Peter en Martien gedag. Dinsdag trainen vraagt Martien nog? Is goed geef ik aan. Ik fiets door voor het laatste stuk richting Den Hout en kijk terug op een heerlijke rit met de Sport.

Groeten uit Den Hout,
Gerben

Trimrondje van Wim

Fietsverslagen

Op een winderige 2e pinksterdag waren voor de trim ploeg weer 4 atleten aanwezig en conform de wet op de privacy volgens een van deze vier mag je niet de volledige namen in dit verslag zetten.
De vier trimmers waren: J.S., J.v.D, W.R., en J.d W. Bekende afkortingen voor iedereen bij de Wtc.
Na enige discussie werd toch besloten om Wims rondje te gaan fietsen.
Via Zwaluwe naar Moerdijk, dan naar Noordhoek en Standaardbuiten en via Zwartenberg weer richting Made.
Door de bossen was volgens G.v.O nog te nat en was er teveel risico op lekke banden.
Jacques van Dijk en Wim Rasenberg namen resoluut de kop en tegen de sterke wind in gingen we richting Moerdijk. Op industrie Moerdijk aangekomen was er een wegomleiding want met een flink aantal personen en machines was men met de weg en fietspad bezig.
We probeerden er toch langs te komen echter we werden resoluut terug gestuurd door een aantal
werknemers. Linksaf en de borden van de omleiding volgen.
Het begin ging goed totdat Johan Smits zei hier moeten we rechtsaf. Dat was jammer want een kilometer verder liep de weg dood. Omgedraaid en toch weer de borden gevolgd kwamen we weer op de goede weg.
Noordhoek en Standaardbuiten ging allemaal vlotjes en eindelijk kregen we wind in de rug richting Zevenbergen. Na enig overleg niet via Etten Leur terug maar via Zwartenberg.
Moe maar voldaan kwamen we weer in Made aan en na twee racers prettige vakantie te hebben gewenst hoop ik wel volgende weken weer iets meer trimmers te zien op zondag morgen.

Met vriendelijke groet,
John

Met de tourgroep naar Schijf

Fietsverslagen

Het is vandaag tweede pinksterdag, zaterdag hadden vele van ons al gereden. Leo en ik niet, wij hadden andere dingen te doen. Voor vertrek deze morgen had ik bij het uitlaten van de hond al de keuze gemaakt voor de korte broek met een shirt met lange mouwen. Toen ik mijn maat ophaalde zag ik dat hij dezelfde keuze had gemaakt. Dit bevestigde mijn gedachte dat het best fris kon zijn. Langs de Bromtol door het tunneltje reden we naar de May. Daar aangekomen is het nog erg rustig alleen; Wim Rasenberg van de trimgroep is er al voor ons. Hij beklaagt zich dat er bij hun te hard wordt gereden, misschien zijn dat wel de nieuwe koptrekkers die we bij de tourgroep kunnen gebruiken. Niet veel later komen er toch nog een aantal aanzetten waarbij mij opvalt dat er maar enkele met korte mouwen zijn. Als Marino verschijnt wordt er door meerdere renners goed naar de achterband van zijn fiets gekeken. Hij is niet nieuw maar de nieuwe is besteld en deze ziet er al weer veel beter uit dan de canvas versie van vorige week.
Er wordt door Flip voorgesteld richting Baarle Nassau te gaan, Ad heeft een rondje Schijf in gedachte. Het is ruim half negen geweest als de groep zich in beweging zet; ik ben al bijna bij Rullens als ik geroep hoor. Er blijkt bij Ad een spaak gebroken te zijn in het achterwiel. Thijs heeft een reserve wiel gereed staan. Wij wachten bij café ’t Hoekske tegen de muur in het zonneke en uit de wind. En tien minuten later zijn we dan echt vertrokken. Met we bedoel ik de volgende namen Ad en Anneke van Wesel, Peter Verhagen, Thijs Hillen, Adrie Veregghen, Flip Segeren, Wim ten Haaf, Marino van den Elshout, Erno Haanskorf, Leo Stasse en ik zelf.

Op de Brandestraat rijd ik samen met Thijs op kop, de wind blaast stevig in onze snuit. Thijs die veel sterker is dan ik vraagt hoe hard hij mag rijden. Ik zeg hem dat dit voor mij het juiste tempo is om het nog een eindje vol te houden. Maar ruim voor de molens bij de Tol heeft Leo mij al afgelost. Als we dit zo de hele rit doen kunnen we toch nog een mooie snelheid aanhouden. Via den Elsakker gaan we richting de Beek en vandaar naar het Liesbosch. Ook Flip en Peter  nemen kopbeurten voor hun rekening even als Ad, Wim en Adrie. Als ik me eens naar achter laat afzakken om te zien hoe het in de profit-zone gaat is het daar opmerkelijk stil, gelijktijdig kan ik even schouwen wie we allemaal in onze groep hebben want ik weet dat Anneke me dadelijk vraagt of ik het verslag maak. Langs de Vloeiweide gaat de rit naar de Rijsbergseweg waar we voor mij een variant rijden om op de Tiggeltschebergstraat te komen. Even richting Klein Zundert en daarna richting Sprundel van waaruit we naar Schijf koers zetten. Wisselend zit ik naast de verschillende renners. Zo rijd ik ook naast Adrie Veregghen hij blijkt een neef te zijn van Johan Veregghen die weer een zoon heeft die bij de Jonge Renner heeft gefietst. Adrie werkt als uitvoerder bij Oome Schapers en dan met name veel voor de NS en Dela. Hij rijdt makkelijk mee en neemt ook de kop wat mij wel aanstaat. Even later rijdt Anneke naast me en ze vraagt is het jou op gevallen? Ik vraag wat? Nou dat we geen verkeerslichten zijn tegen gekomen. Ik zeg ja dat klopt en is ook wel fijn met zo’n groep maar dat je soms er niet aan ontkomt om ze tegen te komen. Ik merk ook op dat het fietspad waar we op dit moment over rijden niet zo handig is met die tegenliggers dus elk voordeel heeft zo ook zijn nadeel of was dit juist andersom? Nadat we om Schijf heen gereden zijn gaan we langs Roosendaal af en steken we de A58 over om door de Zeg (Zegge) naar Oudenbosch te gaan. Vroeger op school zaten er bij mij ook uit de Zeg en Schijf leerlingen in de klas en dan hadden we het altijd over Zegge en Sch(r)ijven. Vanaf nu gaat het tempo omhoog en wordt er van achteruit regelmatig geroepen dat het rustiger moet. Dit is iets wat in de koers ook vaak gebeurd; nl windaf worden de meeste mensen uit het wiel gereden. Op de Goudbloemsedijk rijd ik naast de oud-voorzitter die steeds makkelijk rijdt. Mijn Garmin geeft snelheden van rond de veertig in het uur weer. Al snel komt de brug bij ’t Lamgat in zicht en Anneke geeft nog even wat extra gas, Leo volgt heel makkelijk. Bij Zevenbergen draaien we richting Zwartenberg om van daaruit naar Langeweg te draaien. In mijn achteruitkijkspiegel zie ik dat het achter helemaal stil is gevallen. Nog even de brug over de HSL en A16 en dan rollen we via de Compaan de May weer binnen.
Het laatste stukje naar huis wordt nog even pittig de wind blaast weer vrolijk in mijn snoet. Op het Ruiterspoor neem ik afscheid van Leo en als thuis de schuur binnen stap merk ik dat we goed getimed hebben ik hoor n.l. de regen op het stalen dak kletteren.

Groeten van Ter Aalst.

Blauwe Meer

Fietsverslagen

Deze ochtend was de animo bij de trimmers niet erg groot. Natuurlijk kwam dat ook door het pinksterweekend. Maar dat mocht de pret zeker niet drukken. Met Johan Smits, John de Wijs en mijn persoontje stond er toch een sterke selectie aan het vertrek. We zouden naar het blauwe meer rijden. Eerst wind tegen, en daarna op de terugweg wind in het hol.
Ik heb er deze keer een iets ander rondje van gemaakt. Om iedere keer dezelfde wegen te pakken word na verloop van tijd toch wel een beetje saai.

Het ging via Geertruidenberg naar Raamsdonksveer. Bij de Triangel de weg overgestoken om verderop boven aan het viaduct linksaf te slaan langs het oude kerkje de polder in. Al slingerend rechtsaf om weer een viaduct aan te doen die ons naar Waspik voerde. Aangekomen op de rotonde aldaar ging het linksaf richting Sprang. En verder ging het. Sprang door en daarna het halvezolenpad overgestoken om richting de Kets te rijden.
Uiteindelijk kwamen wij uit op het snelfietspad van Walluk naar Tilburg. Dit een eindje gevolgd om daarna rechtsaf te slaan naar het blauwe meer. Rond gereden om op de weg van Loon op Zand naar Dongen-Vaart uit te komen. Tussendoor natuurlijk gezellig keuvelen met Johan en John over vakanties en meer over dat soort alledaagse dingen. Nadat we de vaart voorbij waren ging het gas erop. Wij hadden een afspraak om 11uur bij het Trefpunt met Petra en Helene. Dus werd er een tandje bij gestoken.
Door ’s-Gravenmoer ging het naar Oosteind. Daar de polder door gestoken om op de Oude Veerseweg uit te komen. Daarna via Geertruidenberg terug naar Made.

Hier zaten Helene en Petra al vol ongeduld op ons te wachten. Wij waren uitgenodigd om een bakske te komen doen met wat lekkers erbij. Nou, dat moet je tegen ons niet zeggen natuurlijk.
Petra intussen voorzien van een nieuwe heup en Helene ook aan de betere hand na wat fysieke ongemakken. Ook Andre was er. Ook nog steeds veel last van zijn pols. Ook voor hem hoop ik dat het e.e.a. zich naar de goede kant gaat bewegen.
Onder het genot van een goei bakske werd er gezellig gepraat over van alles en nog wat.
Na een uurtje en twee bakskes wijzer werd het tijd om weer eens naar Oosterhout op aan te gaan.
Gezellig gefietst deze ochtend met Johan enJohn en leuk nagepraat met Petra en Helene en Andre.

Bedankt allemaal en tot een volgende keer.

Met vr gr De Pakhaas 😁🐰

Sport & Tour rondje Heusden en Altena

Fietsverslagen

Zondag 29 mei 2022 hadden zich aardig wat WTC-ers verzameld op het Raadhuisplein. De sport en tour gaan gezamenlijk op pad. Een mooi peloton. Niet zoals aangegeven richting Numansdorp maar naar Heusden en Altena. De weerman of vrouw van dienst had de buienradar geraadpleegd. Met een temperatuur van net boven de 10 graden was de kledingkeuze divers. Van winterpakken, lange broeken been-, mouw- en kniestukken, jack en bodywarmers. Dus het gehele kledingpakket is aangesproken. Onze tourgids Gerard loodste de groep richting het oosten, naar Heusden. Via Geertruidenberg, Raamsdonksveer, Raamsdonk, Waspik de polder in richting Heesbeen. De sterke mannen uit Terheijden waren duidelijk warmer dan de rest uit Made. Langs de Maas moesten Chris en Twan geremd worden want zij rammelde het hele peloton uit elkaar. Op weg naar premies? Met de wind in de rug richting het oosten. Over de brug bij Heusden rechtsaf richting Wijk en Aalburg en Veen. Linksom richting het noorden en westen. Onze klassementsleider Peter werd steeds kleiner van het wegkruipen. Daar sloeg het noodlot toe voor Marino. Lekke achterband. Gelijk werd opgemerkt dat Marino de verkeerde bandenkeuze had gemaakt. Aan de buitenzijde was het canvas zichtbaar! Voortaan regenbanden? Na hulp van Wim, Leo en Gerard en ontelbare CO² patronen was de lekke band gemaakt. Waarna nog een wijze les van Gerard volgde. Voortaan controleren of het rubber in de houder zit!!!!! Hahahahahaha. Hier hadden een paar bakken koffie en een puntje niet misstaan. Tijd zat voor gehad. Verder naar de brug van Gorinchem. Deze rechts laten liggen en linksaf bij Werkendam de polder richting Hank. Wind in de rug en dat was te merken, ruim 40 / uur naar Made. John trok nog eens lekker door wat een druppel vormde aan zijn neus. Juist een echte Haanskorf. Over de Keizersveersebrug over het industrieterrein om de stoplichten te vermijden. Daar trokken Twan en Ad nog de laatste kilometers op kop richting Made. 80 km gereden in een heerlijk tempo. De mannen uit Terheijden en John hebben de 100 KM nog volgemaakt. John ging voor een bakkie bij zijn ouders met daarbij nog een nat pak cadeau. En Marino……. Tip; nieuwe binnen- en buitenbanden, tig CO² patronen en een hoesje voor zijn koude handjes.

Wim

Trimploeg naar Uppel

Fietsverslagen

Toen ik in alle vroegte op de weerapp keek zag ik dat ik gezien de temperatuur van 8 a 10 graden toch weer de iets dikkere kleding voor de dag moest halen. Aangekomen op het Raadhuisplein zag ik toh wel een aantal bikkels staan in korte mouw en korte broek.
Enige discussie was er welke route we gingen rijden ivm de wind. Na enig overleg werd toch besloten om een Uppeltje te doen, sommige moesten op tijd weer in Made zijn en dus een iets kortere rit als normaal.
Met vijven vertrokken we: Wim, Jacques, Johan, Peter en John.
Echter in de Blockmekesstraat sloten Marc Schaerlaeckens en gastrijder Frans marijnissen bij ons aan.
Jacques ging op kop omdat hij de route heel goed kende en luid en duidelijk gaf hij de instructies aan het zevental.
Op een gegeven moment werd het tempo flink opgevoerd naar 32/33 km en de wegkapitein gaf duidelijk aan dat dit niet het tempo is voor de trimploeg maar de bedoeling is 27/28km.
Tempo werd gelukkig aangepast en door een aantal mooie dorpjes ging onze rit in de regen verder richting Werkendam.
Over de dijk langs het water gingen we richting Hank en af en toe ging het tempo toch weer omhoog.
Blijft moeilijk om het juiste tempo te fietsen als er verschil zit in de snelheid van de deelnemers.
De brug over bij keizersveer en richting Made. Iets eerder thuis als normaal i.v.m. de iets kortere rit.
Fiets weer poetsen zodat hij a.s. zaterdag er weer picobello uitziet.

John de Wijs

Trimrondje Rijsbergen

Fietsverslagen

Er liggen vanochtend 2 setjes klaar; een setje lange mouwen en een setje korte mouwen. Gisteren vond ik het namelijk nogal koud en voor deze Hemelvaartsdag zou er ook nog eens een forse westenwind waaien; dus ook de windstopper lag al klaar. De beenwarmers aan en een korte fietsbroek. Daarboven een ondershirt met lange mouwen. Als ik even later de achterdeur open maak en mijn fiets uit de schuur haal, is het helemaal niet koud. Ik check de app van WeerOnline voor de opkomstpunten; 14ºC en geen regen. Veertien graden… beenwarmers weer uit en ook de lange mouwen gaan uit. In m’n zomerpakkie, zonder windstopper, zit ik even later met de wind vol in de rug op de fiets naar de May. Benieuwd of de opkomst voor de TT groot genoeg zal zijn voor een ritje naar Willemstad, overdenk ik de alternatieven; de Trim wil naar Blauwe Meer; da’s niet echt gunstig wind-technisch gezien dan. De Tour gaat richtings Numansdorp 85km; …hmm kan ook.

Uiteindelijk zijn we met te weinig voor de TT. Ik hoor Jacques van Dijk druk in overleg met Gerard en Wim over de route van de Trim. Dan wordt het half 9 en tijd om te beslissen. De Trim gaat naar de Galderse Meren en samen met Boukje en Bert sluit ik aan. Galderse Meren is misschien ook niet echt ideaal met deze wind, maar ik zie wel hoe het gaat.
We vertrekken en rijden langs het zwembad Made uit richting Den Hout. Van alle bedrijvigheid daar zien we niet veel omdat we via de polder bij het pannenkoekenhuis uitkomen. Bij de T-splitsing uit het bos is het even oppassen. Een auto en fietsers van beide kanten zorgen voor verwarring. De auto stopt en we kunnen oversteken. Via de Vraggelse Baan rijden we even later op het fietspad langs de Burg. Materlaan. Ik probeer me een route voor te stellen die ons nu naar de Galderse Meren brengt. Ik bungel ergens achteraan het pelotonnetje van 10 renners en hoor Jacques af en toe de afslagen afroepen. Hij zal de route voor vandaag dus wel in z’n hoofd hebben. Bij Dorst steken we de weg over richting Bavel. Van hieruit zouden we nu de wind moeten gaan voelen, maar omdat we beschut in de bossen rond Ulvenhout rijden valt het alles mee. Na Ulvenhout draaien we de Galderseweg op en niet veel later …inderdaad de Galderse Meren. Ik kijk op mijn Garmin en we zijn een krappe 30km aan het rijden. Dat wordt een kort ritje denk ik bij mezelf. Tot aan hier was het allemaal bekend terrein, maar dan opeens komen we op plekken waar ik nog niet veel gereden heb. Ik weet dat we ergens in de buurt van Rijsbergen zijn, maar precies kan het niet zeggen. Opeens draaien we een bruggetje af en staan de aan de bebouwde kom van Rijsbergen. Tja… verrek dit is weer bekend. “Nu richting Etten-Leur”, hoor ik Jacques roepen. Ik weet hier de weg weer en rijd samen met Boukje aan kop. We komen aan op een rotonde en geheel tegen mijn gewoonte in blijf ik op de weg rijden terwijl er een (slecht) fietspad naast ligt. Ik verwacht een vermaning, maar die blijft uit (dus alsnog hier… sorry, dat was niet goed). Ik wil goed aanzetten want vanaf Rijsbergen naar Etten-Leur hebben we de wind in de rug. Maar net als we Rijsbergen weer uitrijden, gaan we linksaf. Uhm… ok… hier ken ik het helemaal niet en Etten-Leur lijkt nu even ver weg. Op een gegeven moment slaan we weer rechtsaf en hier komt het weer vaag bekend voor. Hee… de weg van Rijsbergen naar Etten-Leur. We steken de weg over. Dit stukkie weg is deel van mijn winterrondje, maar dan slaat Jacques weer een weggetje in waar ik dan nog nooit gereden heb. Zo vaak ik hier de afgelopen winter heb gereden en het nauwelijks herkennen, maar opeens staan we op Trivium. De geur van de McDonalds komt ons tegemoet en bijna als vanzelf wil de fiets de parkeerplaats op rijden. Het peloton rijdt verder en ik sluit maar weer aan. We rijden dwars door Etten-Leur en razen over het fietspad naar de Cppense Molen. Het is druk op het fietspad en bijna liggen Bert en ik in de kant als Bert een aangelijnde hond wil ontwijken en ik liever niet door een berg paardestront rijd. Het loopt goed af.
Na de molen rijden we over Zwartenberg en dan direct rechstaf richting Langeweg. Vanaf nu hebben we de wind echt vol in de rug. Met een lekker vaartje denderen we over het viaduct van de A16 en dan ben ik alweer bijna thuis. Bij Wagenberg neem ik afscheid van de club. Iets minder kilometers dan ik vanochtend voor ogen had en na een eerste aarzeling omdat ik graag met wind tegen start is het deze rit erg goed bevallen. Een paar nieuwe weggetjes ontdekt, of misschien wel herontdekt.

Tja… hoe moet het nu verder met de TT? Gewoon maar van zondag tot zondag bekijken, denk ik. Is de opkomst groot genoeg dan rijdt de TT. Zo niet dan aansluiten bij een groep al naargelang hoe sterk ik me voel.

Rene

Rondje Amerongen 2022

Fietsverslagen

Een aantal jaar geleden had Martien het idee opgevat om een ronde te fietsen via fietscafe de Proloog Bij de Amerongese berg, mede om dat ik graag n keer 200 km wilde fietsen. Om 06.00 toen vertrokken ivm de hitte en net na de middag thuis.

Voor het corona tijdperk hebben we het rondje met n aantal WTC ers waaronder Jantje Lensveld en “Bakker” Broeders, daar de wind voor n rondje Zeeland niet echt gunstig stond gereden op zaterdag dat was iedereen toen goed bevallen (behalve de stortbui tussen Rhenen en Amerongen en een hagelbui).

Dit jaar had Martien de klassieker in wording op de officiele rittenlijst weten te krijgen (voor de klassement puntenjagers) van de WTC.met de enige voorwaarde dat degene die meeging zo’n 30 km/u gemiddeld kon rijden, meldden zich een aantal leden zich aan (en helaas ook af) om mee te gaan. Deze zondag was t zover, ikhad onze wegkapitein gevraagd om weer op tijd te vertrekken daar ik ivm visite weer op tijd thuis wilde zijn, werd dat 07.00. Om 6.00 (pfff) de wekker gezet en na Erno en Johanneke van H. te hebben gefeliciteerd via de Social app, op de rode Stuka naar de May, waar de Zomercarnaval was losgebarsten (was gezellig had ik van mn zoon begrepen; die was zo aardig om voor mij de honeurs waar te nemen op vrijdag; je kon gewoon met open mond op t raadhuisplein gaan staan en t bier viel er zo in) n 8 tal klaar stond reeds voor vertrek. Kevin die van te voren al wat had geinformeerd mbt mee te nemen reepjes en gelletjes, Captain Iglo van Kaam, Peter V., Frans “Le Patron” M., Melody met haar vriend Dennis als gast, Hans, en nieuw lid Sander met het mooiste shirt van ons allemaal, bespraken allemaal het 300 km rondje van onze Thijs H. van zaterdag (baas boven baas).
Daarna vertrokken maar we waren na 10 km het Fer nog niet uit of onze Frans begon te bellen; lekke band?; nee hoor accu of batterijtje van zn electronisch schakelsysteem was leeg en zn verzet was op standje Mont Ventoux geschoten en dus besloot Le Patron terug te keren naar de May (waar hij alsnog met de Tourploeg n rondje reed zag ik later). Daarna weer verder gefietst echter bij Doeveren reed Hans lek. Vervolgens weer vertrokken via Hedel, Rossum, Beneden Leeuwen en Ijzendoorn waar we door een paar agressieve “locals” in een auto die niet naar de kerk hoefden bijna n paar van onze coureurs kwijt waren, maar liep gelukkig beter af dan vorige week in Bavel.. Daarna via Kesteren de brug over naar Rhenen (blijft elke keer mooi als je daar komt aanrijden; aan de overkant de Grebbeberg en de Amerongse berg.) Dit was de derde keer dat ik dit rondje reed en elke keer was ie anders, moet eerlijk zeggen dat ie steeds mooier wordt met de aanpassingen die Martien had gemaakt; dit jaar reden we niet rechtstreeks van Rhenen naar Amerongen over het fietspad maar reden we in Rhenen het klimmetje van Paardenveld op tot verrassing van de meeste onder ons (ik wist toen we afsloegen al hoe laat t was ☺) Daarna kwam naar mijn mening t mooiste stuk door de stadsbossen van Rhenen en Landgoed Dikkenberg (Peter V. vond t zo mooi dat ie besloot daar dan maar lek te rijden) naar de Amerongse Berg die we vanaf de kant van Veenendaal (veel mooier klimmetje dan vanaf Amerongen maar dat is mijn mening) beklommen en na de afdaling onze stop bereikten; De Proloog het wielercafe waar we onder het genot van koffie met appeltaart even konden rusten in t zonnetje.
Blijft een aanrader de Proloog; toplocatie in een mooie fietsomgeving. De helft zat er op en vanaf toen was het de dijken volgen naar de brug bij Vianen. De wind stond op dat stuk redelijk voordelig en we konden mooi het WTC treintje aanhaken bij n paar rappe mannen die ons inhaalden. Met n gangetje 42 / 43 km p/h zorgden deze heren dat ik mooi op tijd thuis zou zijn en iedereen van ons clubje kon mee tot er n klimmetje de dijk op kwam en toen ik omkeek zag ik dat onze TGV een paar wagonnetjes was verloren. Martien en Dennis waren nog wel mee maar die hielden toen ook in en daarna gingen we via de brug van Vianen richting over de dijk naar Ameide waar we de vorige editie van deze rit een flinke hagelbui over ons heen kregen; maar nu was het weer dik in orde. Via de slingerweggetjes van oa Noordeloos terug richting Gorinchem waar we nog op een paar stukken vervelende tegenwind hadden, maar omdat iedereen zijn deel kopwerk over heel de rit voor z’n rekening nam reden we voordat ik het wist weer via Nieuwendijk richting de brug van Keizersveer. De een was wat frisser dan de ander maar geloof dat iedereen heeft genoten van dit mooie rondje. Nadat ik bij de rotonde Siemerink me ervan had verzekerd dat de rest veilig de brug op ging over het kanaal naar de May, keerde ik huiswaarts waar ik te horen kreeg “wat ben jij vroeg terug?” S’middags de raad van Sander maar opgevolgd en me maar eens bezig gehouden met wat DGA. (Drank Gerelateerde Activiteiten) Die gaan me doorgaans wat makkelijker af dan fietsen of schrijven van dit soort verslagen.

John (Van de Sportploeg)

De Proloog