Voordat ik begin met het echte verslagje moet ik nog even iets kwijt over
het bovenstaande.
Dit heeft alles te maken met L-B-L. Vandaag heeft een vrouwtje van bijna
veertig jaar en een menneke van 22 jaar een spoor van vertwijfeling en berusting
achter zich gelaten in de Ardennen. Toen de rook was opgetrokken na het slagveld
wat zij hadden aangericht moesten de wegwerkers massaal uitrukken om
vanaf de la Redoute tot aan het centrum van Luik proberen om de wegen weer enigszins
berijdbaar te maken. Ik heb vernomen dat dit zeker nog een volle week in beslag zal
nemen. Vele renners en rensters zullen nu nog steeds met een volle pamper zitten
dankzij Annemieke en Remco. Wat een spektakel was me dat zeg.
En nu over naar het ritje van een stelletje trimmers op een mooie zondagochtend.
En wat voor een trimmers. Gemotiveerd tot op het bot en strakke koppies.
Om half negen vertrokken we voor een rondje Veen. Gelijk de noordoostenwind
op kop, en dat zou tot aan Heusden duren.
Amper de May uit werden wij eerst ingehaald door de tourploeg terwijl wij even later
de tourploeg weer inhaalden door een mankement in hun gelederen.
Even later werden wij weer ingehaald en na voor de tiende keer goedemorgen,
goedemorgen en nog eens goedemorgen gezegd te hebben verdwenen zij uit het zicht.
Met Boukje en Peter Korse hadden wij een paar prima koprijders die zich niet lieten
manen om veel kopwerk te verrichten. Mooie gelegenheid voor mij om met Jan en
opa Marc een bietje bij te praten. Heusden kwam in zicht. Sneller als ik het gedacht
had. Maar wat wil je met de jeugd op kop en wat oudgedienden als Marc en Bert die
zich ook niet onbetuigd lieten. P.K. was deze ochtend niet uit het wiel van Marc te slaan.
Waarom weet ik niet, maar het viel wel op. Ik moest dat wel speciaal vermelden in het
verslag.
Heusden voorbij en toen via Wijk en Aalburg naar Andel. Johan gaat hier aanstaande
week met de caravan op vakantie om lekker aan het water te gaan genieten samen met
zijn vrouwtje. De vooruitzichten zijn goed Johan dus ik zeg; fijne vakantie toegewenst.
Nadat we deze mooie dijk achter ons gelaten hadden ging het naar Almkerk en…..
met de wind in het hol. Doet de mens goed. In Almkerk de polder opgezocht en via een
nieuwe geasfalteerde weg op weg naar Dussen.
Vervolgens naar de Hank om Peter Kuypers naderhand in Geertruidenberg te droppen.
Omdat we nog geen 75 km op de teller hadden staan besloten we nog een stuk over
Drimmelen mee te pakken. Bij de afslag naar Drimmelen ging Bert linksaf om naar de May
terug te rijden. In Drimmelen dachten een paar onverlaten dat rood betekent dat je
gewoon door kon rijden. Nee dus.
Als Jantje Sestig dit had gezien was hij meteen met rode kaarten gaan zwaaien, maar ik
besloot het af te doen met een officiële waarschuwing. De daders beloofden beterschap.
Hierna was het nog een klein stukje naar de May waar ik afscheid nam en weer richting
Oosterhout trok. Daarna genieten van een mooie wielermiddag met een fantastische
overwinning van mijn idool Remco. Hij zal in de toekomst nog menigeen verbazen. Go
Remco!!!!
Met vr gr De Pakhaas. 😀🐰

Na weer een feestje (alles moet worden ingehaald) en laat thuis. Toch maar de wekker gezet om te gaan fietsen, bordje brinta met honing pff
Zal ik toch wel gaan 

Bij aankomst op het raadhuisplein is het niet zo druk, ik denk wellicht weer lekker samen met een grotere groep een mooie ronde rijden. Heje Johanneke gij ga wel met de sport mehj ai…. Tis net als met bier drinken, ben snel over te halen. Dus ik sluit aan bij de sport, ondanks het feit dat ik nog niet zoveel heb gefietst gaat het dit jaar redelijk goed. Maar sluit achteraan in de groep mijn plaatst in het begin, wakker worden en lostrappen van gisteren. (rondje Heusen, wat een wind maar ook mee)

We zijn met zes van de WTC, Kris en Sander (de grote en de kleine) uit Terheijden sluiten ook aan. Die hebben pas de ronde van Vlaanderen gereden en dat doen ze nooit meer . Onze Thijs is helaas afwezig die missen we echt voor de mooie verslagen (en kopwerk) Ik pols bij allemaal tijdens en na de rit om een verslag te maken….. niemand, dan ik maar wat proberen.

We rijden richting Den Hout, geen Hedel? Wat blijkt onze slimme Flip doet dit deze tocht altijd zo i.v.m. de noordoosten wind, rijden we toch nog enigszins beschut. Het is eerlijk fietsen achter de grote, wat een krachtpatser is dat zeg. Martin is vooral vooraan te zien en stuurt onze naar links en naar rechts, een echte kapitein. Wind tegen draaien we lekker aan de kop, de een wat langer als de andere, maar in het laatste wiel is het echt wel kantje rijden. Frans is met goede benen terug gekomen uit Frankrijk en komt goed in vorm. Via Drunen, Den Bosch gaat het gas erop door Peter en de rest volgt, totdat ik achter nun grote zit die steeds kleiner wordt. Onze John zit met zijn knieën tegen het stuur, zadelpen gezakt. Stoppen, hoger zetten en gaan, ik zal niet alle opmerkingen noteren over zijn fiets die is gekocht bij de …..

En verder gaan we weer via Hedel wind beetje opzij en mee wat is dat lekker zeg. Bij Well erg veel hardlopers dus ff goed uitkijken, even verderop zit John weer op de buis. Flip zal die pen wel even vastzetten  Maar ook met wind mee gaat de gaskraan helemaal open, praten is er weer even niet bij. Kris en Sander zijn erg tevreden bij de WTC en gaan besluiten om lid te worden. We kiezen niet voor links bij Heusden maar via Drongelen en zo richting Dussen. Maar hier af en toe een wat slechtere weg….. En jawel dieje grote wordt weer kleiner. Rij maar door geeft John aan, dat kan niet ai samen uit samen thuis en wij kunnen weer ff uitrusten. Vanaf Dussen heb ik mij op geofferd om de laatste positie in te nemen, altijd op het kantje en veul wind, de snelheid gaat van 40 naar 45 en tegen de 50 op karakter kan ik net aanklampen. Na de brug links, shit weer over die klote weg bij t Veer  De zadelpen staat nu goed vast en we bollen door naar Made. Martin stelt voor om even een bakkie met wat lekkers te doen i.v.m zijn verjaardag 26 april. Kai kapot besluit ik toch maar mee te gaan, zoals eerder gezegd makkelijk over te halen. We zingen nog even en sluiten af met een heerlijk biertje.  Als je van koffie met appelgebak houdt, volgende week weer….

Het was voor mij de eerste boven de 100 dit jaar, erg fijn gefietst met geweldige mannen.

Vanmiddag feestje bij moeders 90 jaar oud en vanavond muziek maken met OFVG.

Groetjes,

Johan

Toen ik vorig weekeind met Pasen mee reed met de toergroep van de WTC had ik het druk en vroeg Ad of hij een verslag kon schrijven. Ik wist zeker dat hij dat kan en het verslag was echt een heel mooi verhaal daarvoor dank. Nu naar vandaag ik had vannacht weer redelijk gewoon kunnen slapen de rust in huis was weer wedergekeerd. Toen ik vanmorgen de hond uitliet was het nog best fris en erger het waaide weer stevig. Twijfels over de kleding genoeg wordt het lang lang, of kort lang of lang kort? Uiteindelijk kies ik er voor om de korte broek en het shirt met lange mouwen te dragen. Om 8:00 uur vertrek richting Leo, Gerben had via de app gisteravond gemeld dat hij op een 50 – jarige verjaardag zit en er mogelijk niet zou zijn. Dus toen die niet verscheen dacht dat hij misschien wel de beste keuze heeft gemaakt. We rijden via den Bromtol naar de May. Daar staat een niet al te grote groep, maar als ik even sta komen er toch nog wat meer renners. Het valt mij op dat de sportgroep vandaag groter is dan de toer en ook groter dan de trim en de toer-trim. Op de app was gister afgesproken een rondje Veen te doen. De sport ging naar Hedel waar ze dit maal hopelijk wel komen en de trim-toer ging ook naar Veen. We vertrekken als laatste voorbij de Meerpalen halen we de trim-toer in maar juist als we hen ingehaald hebben hoor ik geroep achter me. De ketting van Maurice ligt niet zo als het hoort.

Dus rijdt de trim-toer ons weer voorbij. Als het euvel verholpen is gaan we verder en op de brug over de Amertak rijden we de trim-toer opnieuw voorbij. Via Raamsdonksveer gaan we naar de brug bij Keizersveer. Hierna rijden we niet via de Peereboom naar Dussen maar we kiezen een andere weg. Uiteindelijk komen we gewoon op de dijk richting Almkerk. We rijden verder langs het klompenmuseum van Den Dekker. Als we in Almkerk komen vraag ik aan iemand die naast mij rijdt of Almkerk geannexeerd is bij Friesland.

Niet één maar tientallen Friese vlaggen en vlaggetjes hangen als versiering aan de huizen in Almkerk. Ik heb nog gekeken of er ergens sporen waren van een invasie vanuit Friesland echter ik heb niks kunnen ontdekken op het internet. Bij de watertoren in Uppel gaan we rechtsaf. Na enige tijd blijkt dat we weer op de weg naar Sleeuwijk uitkomen.

Hierna volgt Sleeuwijk waarna we de dijk op draaien richting Woudrichem.Het doet me goed te zien dat onze oud voorzitter Ad van Wesel ook weer flinke kopbeurten voor zijn rekening neemt want de Noord-Oosten wind is vandaag toch minimaal kracht 3-4. Niet veel later meldt ook Anneke zich op kop van de groep. Als ik naast haar rijdt hoor ik van haar een oplossing van mijn keuze stress eerder deze dag. Zij heeft kniestukken aan die juist de knieën goed warm houden. Ik moet echter bekennen dat alleen maar beenstukken heb. Mooi iets om met vaderdag te vragen. Iets verder hoor ik weer een roep uit de achtergrond, het blijkt dat Marino niet zo’n beste dag heeft we moeten het iets rustiger aan doen. We vervolgen de rit richting Andel en vandaaruit naar Veen. Er komen steeds meer mensen zich melden aan de kop van de groep. Het was vandaag echt niet dat Maurice, Leo en ik alleen de kop moesten doen. Nee op enig moment leek het er op dat er gevochten werd om op kop te mogen rijden. Corné die een blessure heeft gehad ging ook al flink los zo erg dat Anneke hem ging vragen wat hij gegeten had. Het antwoord was niets bijzonders maar ik heb mijn twijfels bij die paaseieren van vorige week. Pasen is sowieso het belangrijkste feest in de katholieke kerk werd mij door de pastoor zaterdagavond verteld. Er gebeurde daar indertijd meer bijzondere dingen. In het stukje van Veen naar Wijk en Aalburg komen we de trim-toer tegen ze hebben zichtbaar plezier als ons vandaag voor de vierde keer passeren. Niet lang hierna zien we de brug van Heusden liggen. Als we Doeveren gepasseerd zijn krijgen we enkele mooie bochten bij de sluis van Gansoyen het is niet druk en we kunnen er dus lekker doorheen slingeren. Het stukje Overdiepse polder rijdt heerlijk met de wind in de rug, maar terug van de haven van Hermenzijl moest er toch nog drie kilometer tegen de wind in gereden worden. In rap tempo volgen nu Raamsdonk en Raamsdonksveer. Even heb ik het taai op de brug over de Amertak. Iets verder komt Maurice naast me rijden hij vraagt of hij een stukje mee richting Den Hout mag rijden. Dit om te controleren of Leo en ik echt wel naar Den Hout gaan. Nou geen enkel probleem wij spelen altijd open kaart. En al heel snel zijn we in Den Hout. Nog even langs Leo en dan volgt de Ter Aalsterbrug. Als ik thuis kom zie ik een van de kleinkinderen lekker genieten in de schommel en even later geniet ik na de douche ook maar dan van Annemiek van Vleuten. Die rijdt op magistrale wijze naar de overwinning in de klassieker voor dames Luik-Bastenaken-Luik. Nu ik dit schrijf heeft ook de favoriet van de andere Gerard gewonnen. Hij laat dit dan ook duidelijk merken in de WTC-app. Aldus de Gerard die geen fan is van Evenepoel.
Groeten Gerard van Ter Aalst.

Met acht man vertrekken we vanaf het Raadhuisplein, voor een ritje “Slingerdreef”.
De andere zes  gaan richting …..”Binnenmaas”.  
Het is een frisse ochtend met een zonnetje dat zich later nog meer van zich doet gelden. 
Via Den Hout , waar de Heuvel nog helemaal ingenomen is door het PAASPOP Festival, komen we door de bossen richting Oosterhout, waar we ingehaald worden door “de Wilde Bond”. Een grote groep tegenwoordig.
Wie zitten er in ons groepje deze ochtend? Ik zie Maurice, terug van het rijden van “LIMBURG MOOISTE”, doet het vandaag rustig aan, alhoewel hij een aardig tempo aanhoudt op kop, samen met Marino. Marino, altijd goed voor de vocale invulling onderweg. Verder rijden mee Peter Korse,
Peter Kuipers, Bert,  Marc, Antoon en ondergetekende. Antoon was ook weer eens van de partij, nadat hij eindelijk  ontdooid was van de koude winterse rit van 20 maart .  De kop wordt goed door iedereen op tijd overgenomen, en zo vliegen wij alweer over de geheel nieuw geasfalteerde Fransebaan bij Alphen. 
Al snel daarna volgt de Slingerdreef waar ons banaantje verslonden wordt. Maar dan missen we er twee!! Marc en Peter Kuipers , die volgens een mederenner een plaspauze inlasten.  Weldra waren ze weer bij ons aangesloten. Maar wat ons opviel, Marc reed nu zonder zijn beenstukken?
Na de dreef, verder richting Bavel met wat kluunpartijen door het losse zand en opgebroken straatwerk bereiken we Dorst.  Hier weer het betonnen fietspad op door de bossen met plots een bekende tegenligger. Erno, die onderweg was voor een soloritje. Even een groet en door richting de May.
De Teteringse bossen weer door, toch nog ff een sprintje naar de Teraalsterbrug om daarna weer via Den Hout centrum richting huis te gaan.

En terwijl het andere WTC-groepje zich te goed doet aan de koffie met punt bij “den Elsakker”, nemen we nog even deel aan een fotosessie met Peter Broeders. Hij was met zijn KODAK onderweg en ziet zijn medeclubgenoten de laatste meters volbrengen van de tweede paasdagtocht. 
En duidelijk is dat vandaag  Marc S.  het wiel van Peter Kuipers op zocht!! 
Ik werd verzocht deze mededeling nog even te doen. 
Jullie allemaal bedankt!

gr. Johan Smits.

Eindelijk een vrij weekend. En weer eens lekker op pad. Op Paaszaterdag. Het ontbreekt volledig aan kennis op het gebied van het opdelen van de groepen, maar het werd mij duidelijk dat de Trimgroep werd aangevuld met anderen. Of andersom. Maar dat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat er een fijn zonnetje was, maar de oostenwind het toch behoorlijk koud maakte. Desalnietemin waren er twee fietsers die in korte broek waren. Terecht, deze “assets” mogen getoond worden.

Ik heb ook geen idee met hoevelen wij waren. Maar een speciale vermelding van Annemieke, altijd een plezier om mee te fietsen. 

Het probleem echter met soort verslagen is dat het in mijn geval vanuit mijn beleving wordt geschreven. En ik had het erg zwaar mag ik wel zeggen. En ik mag eenieder in de groep bedanken voor de zorgzaamheid. En Thijs, die mild was wat betreft de snelheid. 

Het was overigens een prachtige rit in het zonnetje met opkomende herik op de dijken, luikende bloesems. Nog twee weken en dan staat alles in bloei. Sowieso vind ik deze rit boeiend omdat het een tocht is die langs de geschiedenis van een deel van mijn voorouders voert en mijn gedachten ook die kant op gingen. Een riskante zaak bleek, ik had beter op het wiel van Johan moeten letten. Het was, denk ik, mijn eerste stuurfout sinds ik lid ben van de fietsclub. Gelukkig bleeft het bij een balanceeract waar zelfs de clown Popov een puntje aan kon zuigen. Het enige wat beschadigd is was mijn ego. En die liep toch al wel wat deuken op. Zo goed als ongetraind, het viel erg tegen. Trainingsarbeid, dat was het vandaag. En meer is nodig. Het was bovenal erg leuk, een prachtige tocht. Nog even het verzoek van Peter K. te vermelden dat Mark S. zijn wiel opzocht. Bij dezen. 

Bedankt voor de fietsles!

Met vriendelijke groeten,

Gerard “abuelo gordo” Koops

Voor het eerst in twee jaar mogen we weer een clubkampioenschap organiseren. Traditiegetrouw doen we dit op het wielerbaantje De Mol in Dordrecht.

De opkomst was, ondanks het koude weer, goed te noemen. Flip had bij De Mol alvast koffie en gebak gereserveerd. Hij had hierbij op 25 leden gerekend. Dit bleek een goede inschatting te zijn, want we waren precies met 25 kleppers.

Met deze grote groep vertrokken we dan ook richting Dordrecht. Johan van Helmond was zichtbaar aan het genieten; “Dat vind ik mooi, om met de hele club in een groep te fietsen,” was zijn commentaar achteraf. Zelf moet ik zeggen dat ik er ook wel van gecharmeerd was, echter het is wel wat nerveus rijden in zo’n grote groep. Met name tijdens het remmen. Een kleine remactie vooraan zorgt vaak voor een hachelijk remmoment achteraan in het peloton. Maar goed, alles ging prima, mede doordat het tempo goed aangepast was aan ieders capaciteiten.

Het was ook een prima tempo om even bij te kletsen met Johan en Melody. 

Johan liet mij vrijwel direct weten niet mee te doen aan de wedstrijd. Vage rugklachten en onvoldoende training waren hier de oorzaak van. Het “indekken” was begonnen. Ook ikzelf heb mij hier schuldig aan gemaakt, door richting Johan te ventileren dat ik vannacht vanaf 03.00 uur heb gewerkt in verband met een melding van het werk. “Dit zal ongetwijfeld een negatief effect hebben op mijn prestaties” was de achterliggende boodschap.

Uit navraag bij Melody bleek dat ook zij al mensen zichzelf had horen indekken. Met name haar vriendje was hier ook erg goed in, aldus Melody.

Ook vooraan in het peloton zagen Melody en ik een aantal mensen zich indekken. Kevin en Martien namen maar al te graag de kop van het peloton op zich… hoewel dit er natuurlijk allemaal erg nobel uitziet, moeten we dit toch ook echt tot de categorie “indekken” rekenen. 

Mocht iemand nog inspiratie willen op doen voor de volgende keer, kijk dan eens op www.indekken.nl. De meest gebruikte indek-smoes is overigens “m’n hartslag is te hoog”. Wie de schoen past, trekke hem aan….

Na ongeveer 36km kwamen we aan bij De Mol. Na eventjes een verkenningsrondje te hebben gereden, kon de koers beginnen. De snelsten stonden op de voorste rij. Zo ook Johan, die ondanks zijn rugblessure kennelijk toch mee wilde doen. De mensen die wat minder het wedstrijdelement nastreefden, stonden daarachter. De windjackjes werden uitgedaan en Maurice telde af: 3, 2, …… hohoho!! Waar is Melody?
En Gerben en de rest? Tja, dat was onbekend. Na een telefoontje met Melody bleek dat ze bij de kantine waren opgesteld. Nadat ook zij waren aangesloten. kon er worden gestart. Nog voordat Maurice kon gaan aftellen, waren we al vertrokken. 

Hoewel ik telkens deed voorkomen dat de uitslag mij niet zoveel interesseert, ben ik toch wel wat gespannen. De eerste ronde pak ik de kop, om zo na de wedstrijd het pattex-verwijt te kunnen pareren. Na deze eerste ronde gaan vervolgens de remmen los. Johan zet sneaky aan de linkerkant aan en ik zie me genoodzaakt om dit gat direct dicht te rijden. Ik en de rest van het peloton weten dat Johan levensgevaarlijk is en dit gevaar dient direct in de kiem gesmoord te worden. Dit lukt. De inleidende beschietingen zijn geweest en het peloton komt weer tot rust. Melody ziet nu kans om te anticiperen en schiet op de venijnige heuvel op kop. Aan het einde van de tweede ronde schiet echter Kevin zijn Golden Bullit af. Hij rijdt mij en Johan in de laatste bocht links voorbij. In een reflex wil ik er achter aan, maar, bedenk ik me, dat zou de tweede keer zijn dat ik het gat moet dicht rijden! Dat is niet slim Thijs. Johan riep gelukkig bevestigd: “laat maar rijden…”
Op de heuvel viel Martien echter stil en met de laatste bocht als scherprechter in mijn gedachte, nam ik opnieuw de kop. Nadat ik de perfecte lijn kon rijden in de laatste bocht (die er m.i. altijd maar vettig bij ligt) had ik een gat geslagen op nummer 2, Gerben. Nadat ook nog bleek dat Martien zich had laten insluiten door Gerben, had ik vrij baan om vol door te springen richting finish.

Na de wedstrijd werd onder het genot van koffie met appeltaart op anderhalve meter nagepraat over de wedstrijd. Mooi is om te horen hoe ieder zijn eigen verhaal en beleving heeft in zo’n koersje. 

In de kantine van De Mol werd ook erelid Ad van Wesel nog even in het zonnetje gezet met een trofee die niet onderdoet voor de trofee van de Ronde van Vlaanderen.
Na de podiumceremonie werd onze zondagse rit voortgezet. De Trim reed in vrijwel de kortste route naar huis en de sport- en tourgroep reden gezamenlijk via Giessenburg naar de May, waar we na 96km aankwamen.

Thuis vertelde ik vol trots aan mijn kinderen, Tim en Thomas, dat ik eerste was geworden. Natuurlijk kreeg ik direct de vraag waarom ik geen medaille of beker had gekregen. Die had ik niet en dus werd mijn overwinning door de kinderen direct in de juiste context geplaatst; Leuk dat je eerste bent geworden, maar het zegt niets… Een juiste inschatting voor een club waar individuele prestaties ondergeschikt zijn aan de prestaties en plezier van de groep.

Tot volgende week.

Thijs

Wind ZW2

Temperatuur 3-8

Afstand 96km

Route Noord

Hè wat is dat ik wordt vanochtend wakker en het is nog redelijk duister buiten. Ja ik weet de klok is weer verzet van Winter- naar Zomertijd. Veel mensen vinden het maar niets dat die klok elk half jaar verzet wordt. Ik ben daar echter een groot voorstander van en wel om twee redenen. Ten eerste vindt ik het fijn en energie technisch gezien veel beter dat we op deze manier minder energie verbruiken. En ten tweede ik verjaar op 27 oktober en regelmatig heb ik op die dag een uurtje extra als de klok dan de andere kant uit wordt verplaatst. Dat dus over zomer- en wintertijd. Het is vanochtend erg fris en de wind is ook al duidelijk aanwezig als ik mijn eerste rondje met de hond maak. De keuze voor de fietskleding is snel gemaakt, lange broek en shirt met lange mouwen. Immers pas boven de 15 graden Celsius kan er kort, kort gereden worden. Ik App Gerben dat ik om 8:45 uur bij Irene ’58 op hem wacht. Leo is gister naar Frankrijk vertrokken om met zijn snelle motor op het circuit te gaan rijden. Dit doet hij een paar keer per jaar om die vaardigheden te onderhouden. Ik ben toch wat vroeger vertrokken dan gepland en rijd dus een klein extra lusje door de Herstraat en de Hoge Akker. Als ik juist bij Irene ’58 op de parkeerplaats sta komt Gerben aangereden met veel familie in huis heeft hij er voor gekozen om toch lekker met de WTC te gaan fietsen. Als we Made binnenrijden nemen we bij de Godfried Schalken de ronde voor driekwart, zodat we nog een lusje via de AH van Twan kunnen maken. Die zal er vandaag niet bij zijn want hij is met enkele collega AH-franchisers naar Spanje om te zien of hij de goede spullen voor zijn winkel krijgt. Bij het gemeente huis aan gekomen zie ik al een grote groep renners en rensters staan klaar voor vertrek.

Ook Peter den bakker staat er foto’s te maken van deze grote opkomst. Maurice heeft de rit vooraf aan mij doen toekomen. Het belooft een mooie rit te worden in noord oostelijke richting. Het is een mooie rit daar over dadelijk meer. Iets na 9:00 uur vertrekken we in de richting van de Meerpalen waar we op zaterdag vertrekken met het rondje TMM. En als ik het over we heb, dan zijn het de volgende renners: Anneke van Wesel, Johan van Helmond, Kees Marijnissen, Erik Stasse, Peter Bastiaansen, Kevin Damen, Corné Schoenmakers, Marino van den Elshout, Maurice van der Ven en ik (Gerard van Ter Aalst). Richting Den Berg is het nog erg fris en de wind blaast een stevig partijtje. We gaan van Den Berg richting Raamsdonk en op die manier ontwijken we verschillende verkeerslichten. Verschillende mensen nemen de koppositie voor hun rekening en ik zie dat de voorzitter ook op de fiets zijn verantwoordelijkheid neemt en draagt. Het zelfde geldt ook voor Maurice hij heeft zijn best gedaan om een mooie route te maken en zet ons ook lekker uit de wind.

Even later rijd ik naast Johan van Helmond die vanwege zijn late nachtrust er voor gekozen heeft om vandaag met de tour i.p.v. de sport mee te gaan. Hij lag pas om 3:00 uur in zijn mandje maar dat weerhoudt hem er niet van om ook op gezette tijden de kop over te nemen. We rijden over de brug bij Keizersveer en Kevin geeft aan dat we de zaak niet kapot moeten rijden want we hebben enkele renners die nog best moeite hebben met de wind en de kou. Via Peereboom rijden naar Dussen en vandaaruit naar Almkerk. Op het weggetje langs de golfbaan merken we dat die dure auto’s van de golfers daar niet allemaal standaard met richting aanwijzers zijn uit gevoerd. Die zijn optioneel denk ik. We vervolgen richting Waardhuizen en gaan dan richting Uitwijk. We passeren hier een plek waar een motorrijder wel erg vreemd op de weg ligt. Zijn motor zelf ligt naast de weg in de sloot. Zo te zien heeft hij een flinke schuiver gemaakt. We vragen of we hulp kunnen bieden maar de vier andere motorrijders die er bij zijn geven aan dat ze alles onder controle hebben. Via Rijswijk gaat de rit verder in de richting van Woudrichem van waar we over de dijk naar Sleeuwijk rijden om vervolgens de brug over de Merwede te nemen. Onder aan de brug is er even een onduidelijk moment de lijntjes op mijn Garmin gaan zowel naar links als naar rechts. Het wordt naar links richting Schelluinen van waaruit we naar Hoornaar rijden door een typisch Hollands polderlandschap. Van daaruit is het niet ver om via Hoogblokland naar Arkel te rijden. Oei wat was dat daar op de weg GLAS. Ik ga met mijn hand schoen over de band om eventuele splinters te verwijderen. Kevin vraagt mij om het bij hem ook te doen hij heeft n.l. geen handschoenen aan.
Even tijd voor een banaantje. Steeds is er van Kevin en Maurice de zorg of iedereen kan volgen. En hoewel een enkeling het taai heeft kan ieder het wiel houden. Vanaf Arkel zijn we weer snel in Gorinchem, niet veel later staan we weer onderaan de Merwede-brug. Nu aan de andere zijde. Voor een enkele renner gaan de beentjes nu extra zeer doen maar dat is niet vreemd. Ik nu even naast Erik Stasse, hij heeft lef getoond om met minder dan 100 km in de benen met ons mee te gaan. En al hoe wel het pijn begint te doen zit hij nog steeds tussen de wielen. Nou petje af Erik mijn tellertje voor
dit jaar staat al op 2500 km en ook bij mij doen de beetjes af en toe wat pijn. We draaien voor Werkendam linksaf de polder in. Ik rijd even naast de voorzitter en we constateren dat de wind niet echt in het holleke staat maar dat we hem een beetje in de zij hebben. Na een paar kilometer zakken we weer even af. Even het moment dat er een paar een flinke snok aan willen geven. Marino zegt laat ze maar rijden ze vallen van zelf stil iets wat een eindje verderop ook gebeurt. In de verte zien we de Centrale en we draaien nu richting Hank. Ik rijd nu naast Corné en zeg nog één groot obstakel. Waarop Corné zegt nee twee ook de brug over de Amertak kan nog zwaar wegen. Vlak bij het Dongemond College in Raamsdonksveer is er opnieuw even paniek. Ook hier hebben vandalen weer het nodige glaswerk op de fietspad gegooid. We zijn weer bijna op de May. Ik geef aan dat ik via de May rijd als Peter Bastiaansen via den Bromtol richting Den Hout rijdt. Mijn keuze is omdat ik zeker 100 km op de klok wil hebben bij thuis komst. Als ik niet veel later thuis op Ter Aalst de Garmin stop geeft hij 102 km weer. Mensen bedankt voor de rit ik ban er de komende twee weken niet. Ik ga speakeren bij de Eventing in Etten-Leur dus tussen mijn eerste liefde de paarden. Het betekent ook dat de komende weken andere fantasten een verslag mogen maken ik wil iedereen de kans geven.

Groeten, Gerard van Ter Aalst.

Zaterdagavond nog alle klokken een uur vooruit gezet zodat ik in ieder geval zondagmorgen op tijd zou zijn bij de wtc rit.
Iets voor negenen kwam ik aan op het raadhuisplein en al een flink aantal renners was al aanwezig.
Na vertrek van alle teams bleven er nog vijf over om met de trimmers te gaan fietsen, en dit waren niet de minsten.
Wim Rasenberg, Peter Kuipers, Peter Korse, Jacques van Dijk en John de Wijs waren de dappere vijf.
De wegkapitein had aan mij gevraagd voor een route en ik had er een gevonden met een naam die mij wel aanspreekt: namelijk van cafe hof van holland tot cafe hof van holland. of te wel richting eiland van dordrecht.
Echter al voor de moerdijkbrug wist de fietscomputer het al niet meer. hij gaf de route niet meer aan.
Echter dankzij de ervaren mannen peter en peter, en wim en jaques ging het toch de goede richting op en fietsten we in een prachtige omgeving naar de kop van het land.
Er werd vrolijk wat gebabbeld en ik ving zelfs een praatje op over dikke en dunne lucht. weer wat geleerd echter ik had er toch wel een bepaald beeld bij.
Via de zeedijk weer richting moerdijkbrug en na enig overleg terug via wegen met zo min mogelijk tegenwind.
Dat viel richting helkant toch flink tegen en iedereen moest er nog flink aan trekken.
Al b ij al toch een mooie rit en volgende week zondag weer met iets meer trimmers.

met vriendelijk groet,
John de Wijs.

Het is de hele week al volop lente, maar toch weet ik vanochtend niet goed wat ik aan zal trekken. Vreemd eigenlijk; ik dacht dat alleen vrouwen dat probleem kenden. Feit is, is dat het deze ochtend flink bewolkt is en op WeerOnline zie ik dat de wind iets feller uit het noord-oosten waait dan beloofd. Betekent dat wintertenue of is dat dan weer te warm als straks de zon doorbreekt? Problemen, …problemen. Ik sluit een compromis. Beenwarmers en zomershirt, maar wel een wollen ondershirt met lange mouwen.
Het is nog vrij rustig bij het oude gemeentehuis en ik ben de enige in een zomershirt; de rest is nog in volle winteruitrusting. Ik zie winterhandschoenen tot overschoenen voorbij komen. Voor de TT zijn Melody, Sandra en Tim op komen dagen. Ad voegt zich ook bij de TT, hij zal bij het pontje aan “Kop van ’t land” omdraaien en zo zijn fietsritme verder opbouwen. Op de fietskalender staat een ritje van 75km. Ik heb echter een ritje van 85km in gedachte; het zou mooi weer worden met een noord-oostenwind kracht 2. Dat moet allemaal goed te doen zijn in vergelijking met de wind, regen en natte sneeuw van vorige week. Dat het nu bewolkt is en de wind er een stapje bij heeft gedaan moeten we maar voor lief nemen.
Met z’n vijven gaan we dus op pad en Melody en ik gaan voor richting de watertoren. Het tempo ligt al gelijk redelijk hoog; dit stukje is dan ook wind mee. Vanaf de watertoren de polder blijft het tempo aan de hoge kant en ook in de polder naar het “Gat van den Ham” wordt dat niet minder. Ik spiek soms wat achterom en zie dat de boel bij elkaar blijft; OK, dan gaan we door. Van Lage Zwaluwe langs de dijk naar de Moerdijkbrug. Ook hier wind mee met een lekker tempo. En dan mijn favoriete brug; de Moerdijkbrug. Dat ding blijft maar stijgen, er komt geen eind aan todat je bij het provinciebord Zuid Holland bent en ik eindelijk weer wat op adem kom. We steken de spoorlijn over en duiken de polder bij Dordrecht in. Ik laat me wat zakken om het moreel achteraan te checken. Vooraan gaan Melody en Tim gewoon door. Dit stuk is echt wind tegen en even later los ik Melody af. Tim doet het ook niet echt rustig aan en ik zie mijn hartslag al weer oplopen naar het rode gebied. De benen voelen zwaar. Iets verderop rijden we door de bossen en merk ik dat Tim ook blij is dat de wind hier een stuk minder is. We komen even op adem, maar dan volgt het stuk door de polder naar “kop van ’t land”. We rijden hier wat beschut langs de dijk en de benen komen weer wat terug. Relatief gemakkelijk bereiken we het pontje waar Ad terug draait naar de May.
Na de blauwe brug over het Wantij en de golfbaan wijs ik Melody waar we over 2 weken heen gaan; het fietsbaantje van de Mol. Na een korte uitleg over wat we daar dan precies gaan doen is ze ietwat verbolgen: “Waarom is er geen prijs voor de beste vrouwelijke fietster? Nu kunnen we de prijs net zo goed gelijk aan Thijs of John of iemand anders uit de Sportploeg geven!”. Ik probeer nog even het argument dat we dan ook wel een prijs kunnen uitgeven aan de beste non-binaire fietsmens, maar dat vindt niet echt gehoor. Ik beloof het in het bestuur aan te kaarten. 🙄
Inmiddels rijden we langs de geluidswal parallel aan de A15. Het houdt ons ook mooi uit de wind als we opeens wat vreemde stemmen horen. Twee wielrenners vragen de weg naar Gorinchem. Ze zijn vanaf Roosendaal onderweg en wilden het pontje bij Kop van ’t Land pakken. Blijkbaar vaart dat ding pas vanaf 11 uur en dus zochten ze een alternatief. Ze beseffen dat ze redelijk uit de buurt zijn, maar vrolijken wel wat op als we melden dat de brug van Gorinchem gewoon allemaal rechtdoor is. Even blijven ze bij ons in de buurt, maar blijkbaar gaan we te langzaam voor ze. Wat verderop nemen ze een verkeerde afslag. Wij rijden wel goed en passeren Hardinxveld en Boven-Hardinxveld met hun verschillende “shipyards”. Nog een paar kilometer en dan de brug van Gorinchem en de wind mee terug naar huis die dat met zich mee brengt. Maar het piept en kraakt in ons kleine pelotonnetje. Ik snak naar wind mee, evenals Tim die het nu ook wel gehad heeft. Sandra zit er ook aardig doorheen en dat laat ze blijken ook. Dan de brug bij Gorinchem. De druk is van de benen en ook onze twee Roosendaalse vrienden zijn terug.
Met de wind in de rug passeren we Werkendam. Op de Grotewaardweg nemen Melody en een van onze gastrijders de kop. Het tempo gaat flink omhoog tot aan de 37km/h; tot zover dus rustig aan terug rijden met wind in de rug! Als het asfalt overgaat in klinkers en het fietsen wat moeizamer gaat, vind ik het welletjes; “…kan het wat rustiger?”. De twee Roosendalers rijden door en met z’n vieren rijden wij Hank binnen.
Even later volgt Raamsdonksveer en Melody neemt hier afscheid. Met z’n 3-en tuffen we terug naar de May. Het was geen gemakkelijk rondje, maar wel een mooie route. Sandra draait weg en even later ook Tim. Voorbij de watertoren naar Wagenberg probeer ik nog even of ik wat snelheid kan maken; mwah…35km/h! Ik wil het nog wel eens zien wie er straks wint op het baantje van De Mol! Oh nee… wacht… ik ben er dan niet bij!

Rene

Oef, nadat ik vanochtend uit het raam keek, besloot ik toch maar te opteren voor wat warmere kleding inclusief windstopper. Maar het bewolkte en toch wat koude weer mocht de pret niet bederven, ik was namelijk (na vorige week) uit op revanche en mijn benen voelde vanochtend goed. Kortom, ik had er zin in!

Bij het gemeentehuis aangekomen was er weer een goede opkomst, ook voor de sportploeg. We reden weg met het ongekende aantal van 11 sporters te weten. Flip, Thijs, Gerben, Twan, Peter, Frans, Johan, John, Kevin en twee kleppers uit Terheijden; de gebroeders Weda. Christian en Sander om precies te zijn. Zo dan weten We Da ook weer. (Van Meel et al, 2022)

Vol van energie vertrokken we om 09.00 uur bij het gemeentehuis voor een rondje Den Bosch. De eerste paar kilometer reed ik op kop en bij de brug over de Amertak haalden we de druk keuvelende tourgroep direct bij. In de staart van de groep werd ik verwelkomd met een lekker roggel van iemand op de laatste rij. Nou, dan maar direct er snel voorbij. Aan de voorkant van het peloton zie ik nog Maurice fietsen, die als vanouds het tempo dicteert.

Ik ben benieuwd hoe zij hun rit vandaag ervaren hebben. Gelukkig zag ik dat er deze week weer een verslag van de tour is.

Enfin, toen ik aan het einde van de Kanaalweg van kop ging, zakte het tempo in. Met een drafje van 30km/h reden we verder. Hoewel ik me door dit tempo even in de tourgroep waande, besefte ik ook dat er een behoorlijk wind stond en dus was dit op zich zo slecht nog niet. Toen we vervolgens bij Raamsdonksveer parallel aan de A27 reden, reden we nog steeds op ditzelfde tempo. Hoewel ik het nog geprobeerd heb om mijn energie te sparen, moest ik constateren dat me dit na een aantal kilometer niet meer lukte. Ik moest m’n energie kwijt en demarreerde uit het peloton. Toen ik na een minuut of 2 vaart minderde en achterom keek zag ik niemand meer. De groep was kennelijk linksaf geslagen waar ik rechtdoor was gegaan. Vervolgens diende de vraag zich direct bij me aan of dat ik ze moest laten rijden of dat ik ze via een andere weg bij moest halen. Even dacht ik aan het eerste, maar dat zou toch te makkelijk zijn. Ik koos natuurlijk voor een achtervolging. Pas na ’s Gravenmoer kon ik achter in de groep aansluiten. Nou, dit avontuur had ik me toch anders voorgesteld, maar 1 ding had ik wel bereikt. In de eerste 15 kilometer was m’ n energie-overschot weg. Een energie-overschot wat ik nog goed had kunnen gebruiken tegen het einde van de rit, zoals later bleek.

Maar genoeg over mezelf, als schrijver van het verslag ben ik altijd geneigd om niet alleen vanuit mezelf te schrijven (wat logisch is), maar ook over mezelf te schrijven. Nu besef ik me goed dat in elke rit, en zeker in de rit van vandaag, ieder zijn eigen verhaal heeft. Want in de paar jaar dat ik nu de WTC rij, is dit toch wel een van de meest chaotische ritjes geweest in de sportgroep, maar daar later meer over.

Omdat ik natuurlijk niet altijd zicht heb op de belevenissen van anderen, kan ik hier toch wel proberen het ea over te vertellen. Om er geheel willekeurig een persoon uit te pikken kan ik het verhaal van John vertellen, dit is vrij kort en kan samengevat worden als, ik citeer: “gvd slechte benen.” Ter illustratie hiervan het volgende verhaal:  

Zo rond Loon op Zand reden we allen achter elkaar tegen de wind in. Toen de donkere wolken zich daar samenpakten begon het te miezeren, wat vervolgens overging in natte sneeuw. In een snelle blik naar links zag John behoorlijk afzien. Met een druppel aan z’n neus die 3 maal groter leek dan normaal, probeerde John zo goed mogelijk uit de wind te blijven. Tot ongeveer 60 kilometer was John ook niet van voren te vinden. Toen hij toch even op kop kwam, was dit van korte duur. Het zat hem ook niet mee hoor, klaagde hij onderweg tegen mij. Slecht benen en ook nog eens een nieuwe voorband die hij maar niet goed gemonteerd kreeg.      

Later tegen het einde van de rit sprak ik John weer rond Waalwijk. Hij zat er nog bij, maar het was niet meer van harte.

Ook het verhaal van Frans is vernoemingswaardig. Onze 70+ rots in de branding had het vandaag moeilijk. Zeker bij de explosiviteit na een bocht. Door het moordende tempo van de sterkere renners was er daarnaast ook niemand echt in staat om de gaten die na een bocht vielen dicht te rijden. Dit resulteerde voor een aantal in een te grote inspanning met als grootste verliezer de kleine motoriek, waardoor gevaarlijke situaties ontstonden. Als een goed voorzitter betaamd reed Kevin dan ook naar voren om te zeggen dat het minder snel moest. Rond dit punt zat het zwaarste er overigens op en mochten we met de wind in de rug richting Made gaan rijden.

Hoewel de wind in de rug over het algemeen minder vermoeiend is, bleek dit vandaag maar ten delen te kloppen. Want ook wind mee, zat het tempo er goed in. Toen we in Heusden bij een wegomlegging kwamen waren Peter en Flip zelfs niet bij machte om tijdig de route aan te geven. Iedereen was moe en het was niet voor niets dat we er 5 minuten over deden om te bepalen in welke richting we zouden vervolgen.

Na een paar kilometer wat rustiger te hebben gefietst, werd na Doeveren het tempo weer aangetrokken, we haalden een club van Velo Amice in en met wat kop-over-kop werk door de snellere renners kwam de tour-groep op de dijk langs het Oude Maasje in zicht.  Van verre zag ik al dat dit de tourgroep was door het gestalte van Maurice, welke het tempo nog steeds strak op 32km/h dicteerde en Melody welke een oranje shirt aan had, welke fel afstak tegen de rood/zwart/witte WTC kleding.

Tegelijkertijd sloten er ook twee renners bij ons aan die vanuit westelijke richting kwamen gereden en toen ging het fout.  Op zich prima dat anderen aansluit, maar dit waren wel twee sterke kleppers. Omdat er een aantal (waaronder ik) niet voor hun onder wilde doen, ging de snelheid al direct de hoogte in. Dit zorgde ervoor dat de gehele sport-groep kraakte en versplinterde. Pas bij Raamsdonksveer werd het duidelijk wat de omvang van de ravage was De sportgroep bleek versplinterd te zijn over een traject van 2 kilometer. Zoals het hoort is er vervolgens gewacht en na een aantal minuten verscheen de tour-ploeg aan de horizon welke de sport-renners in hun groep hadden opgenomen.

En die twee sterke kleppers? Die waren bij Raamsdonksveer afgehaakt, misschien waren die ook wel opgelucht dat ze van ons af waren….

Vanaf Raamsdonksveer werd er deels met de tour samen naar Made gereden. Ondanks de soms chaotische rit hebben we toch lekker gereden. De volgende keer letten we weer wat beter op elkaar, want met 11 sporters fietsen, dat was echt heerlijk en dat willen we houden. Ook met de gebroeders Weda was het lekker rijden. Bedankt en tot de volgende keer.

Thijs

Wind: ZO 18km/h
Neerslag: natte sneeuw
Route: Den Bosch/Hedel
Afstand 96km/h