Het was rustig vanmorgen om bijna half 9. Dit kwam natuurlijk omdat er al een groepje om acht uur was vertrokken, maar misschien ook omdat de lucht maar donker was. We waren met vieren vandaag, een klein clubje dus. Net als de TT en Tour vertrokken ook wij richting Den Hout. Daar verloren we de anderen uit het oog. Wij gingen richting Oosterhout en daarna dwars door Dorst. Vanaf dat moment gingen we een voor mij nieuwe en hele mooie route rijden. John en Wim hadden die laatst al gereden om te kijken of het iets was om met de groep te doen. Het was opvallend hoeveel molens we hebben gezien. Volgens Johan was het echt een molentocht. Wat mij het meest opviel, was de hoeveelheid viaducten en dus ook hoe vaak we over een snelweg reden. Op een gegeven moment reden we effe door Effen. Grappig. Daar was ik ook nog nooit geweest. Via Liesbos reden we terug naar Zevenbergen en in één streep door naar Made. Fijn dat we de wind nu echt van achteren hadden. Het was een fijne rit waarin we het kopwerk met vieren steeds goed afgewisseld hebben. En nu tijd voor vaderdagactiviteiten.
De ergste warmte is het land uit en op zondagochtend ziet het er niet verkeerd uit. Temperatuur is goed, evengoed nog wel bewolkt. De stoep achter is nat, maar het is droog nu en Weeronline zegt dat het droog blijft. Ik fiets naar de May en als ik naar het zuidwesten kijk, wordt het toch aardig donker. Onderweg haak ik aan bij Edwin die vandaag weer met de Tour/Trim meerijdt. Vandaag mist de Tour/Trim minimaal 4 rijders; Piet zit de lappenmand, Gerard rijdt vandaag ook niet mee en Ruud en Marielle gaan voor de 130 km. lange WestBrabantroute. Aan de andere kant hebben we vandaag wel een gastrenster; Boukje Broeders wil een keer met ons meerijden. Samen met Edwin, Bert, Boukje en ik vertrekken we richting Den Hout. We laten de Tour-ploeg voorgaan. Met Edwin op kop houden we ook een goed tempo aan en pas na het Houtse Meer verdwijnt de Tourploeg echt uit zicht. Na Dorst is het wat onwennig; we rijden hier vaker, maar dan aan de andere kant. Over de A58 gaan we rechtsaf en rijden richting Ulvenhout. Edwin rijdt nog steeds op kop en eigenlijk zou dat de hele rit zo blijven. Over het algemeen met mij aan zijn zijde die hem wat tot iets rustiger rijden maant. Ook Bert en Boukje leveren hun deel; Boukje kan prima mee met de Tour/Trim. We passeren de Galderse Meren en even later Rijsbergen. Hier hebben we sommige delen de wind flink op kop en moet ik zelfs af en toe even roepen naar Edwin of het wat rustiger kan. In onze route zit een kort stukje met een smal fietspad. Een gelukje dat we nu maar met z’n vieren zijn. Het smalle gedeelte is niet het enige obstakel. Er ligt ook redelijk wat zand op het fietspad. Geen punt voor ons, maar het vraagt wat voorzichtigneid in de bochten. Dan opeens rijdt Edwin lek. Een flink stuk glas heeft zijn achterband doorboort. Het geeft ons even rust. We zijn allen aardig bezweet. Tegelijk met het wisselen van de band, pakken we ons “banaantje”. Boukje geeft aan dat het nog steeds prima gaat en dus rijden we na de lekke band in hetzelfde tempo door, maar nu gelukkig voornamelijk met wind mee. Even voor Rucphen begint de Garmin weer te piepen dat we verkeerd rijden. Klopt ook wel want de afslag die we zouden moeten nemen, is er gewoon niet. Gelukkig weet Edwin hier een beetje de weg en rijden we een alternatieve route. Als we even een schatting maken, komen we ook nog aan de beloofde 82 km. Als we uiteindelijk Rucphen uitrijden en Sprundel ook achter ons laten, weet ik ook weer waar we zijn. Dit is bekend terrein en met de wind in de rug kunnen we nu het gemiddels aardig oppiepen.. Eerlijk gezegd is bij mij de koek dan al redelijk ver op, maar gelukkig kan ik nog goed meekomen aan de kop. Na Etten-Leur volgt Prinsenbeek en dan de brug over de Mark bij de Elsakker. Piepend kom ik boven, maar weet nog net Boukje en Bert achter me te houden. Gelukkig staat Wagenberg alweer op de borden en als we de rotonde bij Zevenbergschen-Hoek indraaien hebben we de wind vol in de rug. We hebben een lekker tempo van even boven de 33 km/h. Net voorbij het benzinestation hoor ik Bert roepen “…ACHTER!!”. “Wat nou… achter?!”, denk ik bij mezelf. Opeens dendert de Sport-ploeg voorbij en ik wist al wat er zou gaan gebeuren; Kooijman gaat aanhaken!! Na een paar honderd meter is ie toch bij ons terug; hij wil de rit met ons afmaken; ook wel zo netjes. Bij Wagenberg sla ik af en bedank de groep; het was een zware rit, maar we hebben het gehaald. Volgende week gaat het beter.
Gisterenavond alles klaargezet om deze zonnige zondagochtend een heerlijk rondje te gaan fietsen. Dus om 7uur in alle vroegte opgestaan om op mijn gemakske naar de May te rijden. Ik was de eerste. Maar al snel werd het drukker en drukker. Dat zag er allemaal prima uit. Marielle wist nog niet met welke groep ze mee zou fietsen want een dag van te voren had ze met Melody een ritje van ruim 100 km gereden. prima toch van die twee meiden. Na een beetje op haar ingepraat te hebben besloot ze toch met Melody samen toch met mij, Ruud en Rene mee te gaan. Rene had mij deze week al gevraagd om de weg te wijzen voor een rondje Poederoijen. Aangezien ik niet de beroerdste ben nam ik deze taak uiteraard op mij. Marielle vroeg nog of het niet te hard zou gaan, maar daar zouden we uiteraard rekening mee houden. Half negen en weg waren we. Eerst richting Heusden. lekker recht toe recht aan. Net voorbij de Peerenboom werden we ingehaald door de tour groep aangevuld met een paar kleppers van de sportgroep. Even goeiendag gezegd terwijl ze ons voorbij reden. Zij gingen richting Dussen en wij reden verder richting Heusden. Ruud en Rene hielden er een mooi strak tempo op na, en ook Melody liet regelmatig zien dat ze ook wel een stukske op kop kon rijden. De brug van Heusden dook voor ons op maar die lieten wij aan de rechterkant van ons liggen. Wij gingen links onder het viaduct door om richting Ammerzoden aan te houden. Ter hoogte van Wijk en Aalburg wachtte ons nog een flinke klim die Rene met twee vingers in zijn neus voor zijn rekening nam. Wat een benen had Rene vandaag zeg. Wij naderden Bern. Hierna ging het linksaf om het fietspad naar de dijk richting Poederoijen te volgen. Hier nog even een kleine pauze ingelast voor een plas en bananen pauze om daarna met gezwinde spoed de dijk bij Wellseind op te draaien. Het was hier best druk met fietsers, maar het is hier ook prachtig om te fietsen. Absoluut een van mijn favoriete routes die ik heel vaak fiets. Marielle vroeg of we het tempo iets wilden laten zakken, en dat was uiteraard geen probleem. Ook Ruud en Melody en mijn persoontje deden af en toe een duit in het zakje om het tempo te onderhouden. Aalst, Nederweert, en Poederoijen het was een makkie voor ons vandaag. NU weer op weg naar Almkerk om door de polder en Dussen terug te keren richting Made. Iedereen had genoten van de rit, en na afscheid genomen te hebben in de May ging ik met een goed gevoel weer op huis aan. Ik heb begrepen dat ons zondag een ritje van 130 km wacht o.l.v Ruud dus dat word veel trainen deze week. Pffffttttt. Heb er zin in!!!!!!!!!
Op deze zonovergoten zondagochtend stonden er acht renners klaar om met de Trimgroep mee te gaan. Ook deze zondag hadden we weer een nieuwe dame in ons midden, Boukje. Ze was enthousiast gemaakt voor onze club door haar vriendin Rachelle. Ook Rachelle reed daarom met ons mee. Wim en John hadden een mooie route voor ons uitgedacht naar de Biesbosch. Hiervoor waren ze afgelopen dinsdag samen op pad geweest om deze te verkennen. Tot onze verrassing vertrokken we richting de watertoren en gingen we naar de Moerdijkbrug. We reden in een, voor ons, hoog tempo, maar iedereen kon vlot mee. We gingen door de mooie polders richting Dordrecht. En inderdaad ook daar ligt de Biesbosch. We waren nieuwsgierig hoe ver we de Biesbosch in zouden gaan en of we via Raamsdonksveer weer terug naar Made zouden gaan, maar nee hoor. Wim en John hadden een heel ander plan. We hebben een ronde gereden en zijn toen naar de Kiltunnel gegaan. Deze keer er niet doorheen, maar er langs. Pff. Het tempo bleef hoog, Wim vroeg zich af of we allemaal pepers hadden gegeten, maar het ging gewoon lekker vandaag. Bovendien hadden we veel mensen die op kop wilden rijden. Ook Boukje stond haar ‘mannetje’ op kop. Via de Moerdijkbrug zijn we nog naar Moerdijk gegaan. Tenslotte via Langeweg weer naar Made. Met een voldaan gevoel zijn we ieders ons weegs gegaan.
We hadden een mooi ploegeske deze morgen, Peter B ,Anneke v W ,Sandra,Gerard,Hans,Leo en 4 sport kleppers Thijs, Ad v W ,Flip en Twan.We reden vanaf de May naar het Veer naar Ramsdonk en de Hang.Vandaar door de polder langs de peerenboom naar Almkerk en Sleeuwijk, de brug over naar Gorkum met een paar goeie koptrekkers , Hans , Leo , Gerard en Flip met de rest in het wiel richting Schelluinen.Daar aangekomen hadden we mooi een stukje van 50 meter kluinwerk (wegwerkzaamheden).Schelluinen voorbij over de Giessen langs het Pinkenveer richting Ottoland Molennaarsgraaf Bleskensgraaf, dat was het verste punt dus nu weer richting huis.
Met een mooi tempo, de wind komt langs alle kanten, richting Sliedrecht langs de mol daarna de hollandse biesbos inrichting de Moerdijkbrug. Met Thijs op kop rijden wij allemaal op een lint De Moerdijkbrug op, na de brug zijn we ineens 6 man kwijt, die waren afgeslagen richting lage Zwaluwe.Wij rechtdoor over de Dirk de botsdijk bij Thijs in het wiel, volgens mij was ie net pas warmgedraaid.Verder richting gat van de ham schuur van Snoeke.
Op de kruising zanddijk en hellekantsedijk zagen we de andere 6 weer rijden, zo waren we met zun alle tegelijk weer op de May.Iedereen bedankt voor de rit en een prettige zondag
En alweer een prachtige zondagochtend. Dus maar weer eens de fiets van stal gehaald en op naar de May. Alweer gezellig druk bij het gemeentehuis waar de diverse groepen vorm kregen. Onze TT groep zou deze morgen met 2 dames en zes (heren?) op pad gaan. Willemstad zou vandaag het keerpunt worden. Met het zonnetje was het goed fietsen en Rene en Edwin zorgden ervoor dat het tempo er gelijk goed in zat. En dat hielden zij vol tot voorbij de Klundert waarna wij de dijk richting Tonnekreek namen. Goed gedaan mannen. Even later kwam de camping bij Willemstad in zicht en daar verlieten wij linksaf de dijk. Vervolgens dwars door het mooie Willem (Avontuur) stadje. Voor mij en misschien toch ook voor andere fietsers een mooi gevoel deze stad aan een te vroeg en te jong overleden clublid. Daarom is deze stad zo mooi. Langs de haven met al zijn jachten fietsten wij Willems Stad weer uit. Op weg naar Helwijk en Oudemolen. Hier heb ik een tijdje met Edwin het tempo mogen bepalen. Prima baantje hier om het tempo goed te kunnen onderhouden. Nog efkens bij ons Fraans op bezoek geweest in Fijnaart om daarna in gezwinde draf koers te zetten haar het wereldberoemde bruggetje van Bartle….. sorry, Standaardbuiten, maar ook heel mooi. Onze beide dames Annemieke en Marielle staken hun sierlijke neuzen ook regelmatig aan het venster en dat ging ze erg goed af. Met Bert en Ruud en Piet erbij hadden wij deze ochtend een prima ploegske. Vanaf het brugske ging het over het spoor achter Hazeldonk langs naar Zwartenberg. Daar een eindje door het poldergebied geslingerd om uiteindelijk bij den Elsakker uit te komen. Daarna nog een keertje flink doorgetrokken op het viaduct om daarna via Langeweg naar Wagenberg te rijden. Hier namen we afscheid van leider Rene die zijn zaakjes vandaag weer prima voor elkaar had. Terug in de May konden wij allemaal terugkijken op een prima ritje onder een heel lekker zonnetje.
Nadat ik vorige week een geheel nieuw rondje al vroeg in de ochtend in de Achterhoek had gereden, reed ik deze zondagmorgen weer naar mijn vertrouwde fietsmaat Leo. We reden onder een strak blauwe lucht naar de May, onderweg haalden we Johan Smits in die er ook weer veel zin in had. Op het pleintje bij het oude gemeentehuis stonden al een aantal WTC-er gezellig te kletsen. Peter Bastiaansen kon nog even vertellen over de monsterrit van ruim 260 km naar Zeeland en terug. Vooral de terugweg had de nodige indruk op hem gemaakt. Bij Bergen op Zoom twijfelde hij nog of hij zijn vriendin zou bellen om hem op te halen. Echter het doorzetten heeft hem toch thuis gebracht. Voor vertrek even aan Kevin gevraagd of het een goed idee was om met de club langs Jan Lensvelt te rijden en hem zo een hart onder de riem te steken. Om 8:30 uur waren de meeste aanwezig en vertrokken we met de toergroep richting Willemstad. Ik vertrok vandaag niet te snel en voordat ik dacht dat ieder in het wiel zat had ik Hans van Bragt al naast me rijden. Altijd fijn zo’n sterke betrouwbare ploegmaat naast je te hebben. Via de Watertoren langs het gat van Ham naar de Amerdijk. De wind was vandaag Noordwest en ook nog wel een dikke kracht 2-3. Al snel hadden we de vaste koptrekkers die zich van hun goede kant lieten zien. Peter Bastiaansen zijn trip naar Zeeland had hem duidelijk geïnspireerd want richting het industrieterrein van Moerdijk nam hij ook op kop van de groep plaats. Maurice, Leo en Corné kwamen ook met regelmaat zich in het front van het peloton melden. Voor Moerdijk reed de sportgroep ons voorbij alsof we stil stonden. Later bleek dat die mannen met 35-36 km/h hun rondje hadden gereden. Zelf liet ik me eens naar achter afzakken om te kijken hoe groot het gezelschap was waarmee we op stap waren. Tot groot genoegen zag ik dat we met dertien waren, te weten Anneke, Leo, Corné, Hans, Peter, Marino, Jacques, Erno, Marino, Marc, Kees en Flip die vandaag voor de gezelligheid van de toergroep had gekozen. Daar Marc Schaerlaeckens ooit nog als leerling bij mij in de klas had gezeten, ging ik even naast hem rijden om met hem te kletsen en de groep eens van achter te bekijken. Na het industrieterrein Moerdijk volgde Klundert enNoordschans. Hier volgden we de route door de polder en niet over de dijk tot Tonnekreek. Van daaruit ging het over de dijk naar Willemstad. Eigenlijk lieten we Willemstad rechts liggen. Dan naar Helwijk, wel of geen fietspad nemen????? Vervolgens richting Heiningen. De snelheid werd door de sterke mannen op kop goed hoog gehouden. Al snel kwam Dinteloord in zicht. Hier werd de afslag naar Stampersgat genomen met een fijne fietsweg langs de suikerfabriek. Daarna langs de windmolens naar Standaardbuiten. Omdat we onze Jan willen verblijden met een bezoek kiezen we er voor om via Oudenbosch, Hoeven en Etten-Leur naar Breda te rijden. Dit is niet overal de fijnste route om te rijden met een grote groep maar als we buiten Etten-Leur om rijden en dan het laatste stuk langs de A58 naar Breda, rijden we de stad bij Princenhage binnen. Via de Ettensebaan en over het van Coothplein komen we in de Generaal Maczekstraat hier nog een stukje Poolseweg en dan verschijnt het grote gebouw van het Amphia ziekenhuis aan onze linkerzijde. Tussen het gebouw en de parkeergarage ontdekken we den bakker en een juffrouw met een camera. Heeft bij toeval ontmoet en gevraagd of zij van deze activiteit foto’s wou maken. In de ruil voor wat likes is dit het geval. Ondertussen staan we heftig naar onze Jan te zwaaien. Als den bakker de telefoon erbij pakt horen we goed hoe leuk onze actie wordt gevonden door toch wel een enigszins geëmotioneerde Jan.
Jan, we hopen dat je snel herstelt, want we hebben je weer graag in onze groep! Na dit, ook voor ons, bijzondere moment wordt de rit verder vervolgt via de Heerbaan richting Teteringen waar we via de Waterdonken naar de kerk rijden. Hier vandaan gaan we richting Den Hout, ik draai pas bij de brug af om zeker te zijn dat ik mijn Grand Fondo voor juni heb gereden. Want de meeste van onze groep zullen vandaag de 100 km volgemaakt hebben. Eigenlijk zou iemand anders dit verhaal geschreven hebben die het van uit de groep goed heeft kunnen bekijken echter helaas is niet gebeurd.
Maar liefst 8 renners stonden klaar om met de trim te gaan rijden. We hadden vandaag een gast, Melody genaamd. Om half 9 vertrokken we voor de rit die John weer voor ons had uitgestippeld. We gingen via de watertoren het dorp uit. We hadden een klein beetje wind en de zon scheen heerlijk, of te wel, weer prima fietsweer. Wim en Johan waren ook weer van de partij, dus dat was gezellig bijkletsen. Voor we het wisten zaten we al in het industriegebied van Moerdijk. Vervolgens gingen we richting Noordhoek. Daar werden we ineens ingehaald door een groepje renners met wel heel bekende kleding. Het bleek één van onze groepen te zijn. Het ging zo snel dat ik niet kon zien of het de sport of de tour was. Ondertussen ontdekte Peter dat hij met Melody wel af en toe een sprintje kon trekken en het liefst een viaductje op. Daar werd Anneke niet zo blij van dus moest er bovenaan even ingehouden worden. Helene was jarig geweest en stelde voor om op koffie met een appelpunt te trakteren. Daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen. In Prinsenbeek zijn we dus afgestapt om het terras op te gaan. Daar was een man van zijn fiets gereden door andere fietsers. Helene kon dus eerst aan de bak. Na een algehele controle, een paar pleisters en het advies om niet meer te fietsen kon Helene trakteren. Na de koffie met die lekkere punt gingen we in een lekker vaartje weer terug naar Made. Het was een gezellige en fijne rit.
Voor de 2e rit stonden 6 renners klaar in de trimgroep. Net toen we wilden wegrijden was Helene kwijt. Die bleek thuis snel nog even haar bandje op te pompen. Even later gingen we op pad. Bij de Amertakbrug passeerden we de tourgroep die met een lekke band stonden. John had een mooie route uitgezet richting Uppel. In een rustig tempo konden we genieten van het mooie weer en prachtige omgeving. Ook hadden we tijd genoeg om bij te kletsen. Via Werkendam gingen we weer richting huis. In de buurt van Hank besloten Helene en Anneke dat het mooi was geweest. Zij gingen met tweetjes hun eigen weg richting Made. John, Peter, Gerard en ik gaven wat gas en gingen nog richting Raamsdonksveer. Daar wist Peter weggetjes die John nog nooit had gereden en dat terwijl het zo dicht in de buurt van Made is. In Made hebben we de rit afgesloten met een lekkere kop koffie bij John.
Het zou een prachtige zondagochtend worden. De winter was geen winter en de lente had ons ook flink voor de gek gehouden. Dus weer voor de korte mouwtjes en broeken. Rene zou ons deze ochtend naar Woudrichem voeren. Met Ruud J, Bert T, Antoon R, Piet V en mijn persoontje ging het in een voor mij wat te snelle gestrekte draf de May uit. Nadat de Tourgroep ons voorbij was gevlogen en twee tellen later stilstond met een of ander ongemak kwam ik stilaan in mijn ritme. Rene hield het spulleke goed onder controle. Door de Hank en daarna linksaf kwamen wij bij het monument van de Britse vliegers. Daar gingen wij rechtsaf om even later de dijk naar Werkendam te pakken. Ruud en ik pakten deze dijk voor onze rekening. Wij moesten ons wel een weg banen, want het groen stond hier niet twee maar zeker vijf kontjes hoog. Maar wat was het hier weer mooi. Bij de Waterman in Werkendam aangekomen ging het rechtsaf richting Gorinchem. Onderweg leek het wel of heel Nederland er op de fiets op uitgetrokken was. Onderaan de Gorinchemse brug de dijk op waar we Woudrichem al in de verte zagen liggen. Met Antoon, Rene en Ruud hadden wij sterke mannen op de kop. In Woudrichem aangekomen maakten wij een historisch ommetje door het oude stadje. Dokter Tinus was nergens te bekennen, maar Ruud legde ons groepje met zijn prenten trekker mooi vast voor het nageslacht.
Hierna ging het in gestrekte draf richting Andel en daarna door naar Dussen. Met Bert en Antoon op kop bleef het tempo er goed in zitten. Na Dussen door de Peerenboom en een stukje Hank via de Keizersveersebrug terug richting Geertruidenberg. Hier hebben wij afscheid genomen van Bert om vervolgens terug te rijden naar de May. Rene had een mooie route uitgezet waar ik vol van genoten heb. Na iedereen bedankt te hebben en afscheid te nemen ging ik in een wat lager tempo op huis aan. Moe en bezweet, maar met een goed gevoel was ik mooi voor het middaguur thuis!!!!!
WTC Made op facebook 
WTC Made op Strava
