Ondertussen is het wielerwegseizoen al weer over de helft. Tijd om de tussenstand van het opkomstklassement van WielerTrimClub Made op te maken. Peter Verhagen blijkt stevig in de Rode Leiderstrui te zitten.

Al weer 23 ritten zijn verreden dit jaar door de leden van WTC Made. Drie pelotons vertrokken elke zondag in alle windstreken maar met verschillende snelheden zodat er wat te kiezen was. Zin om gewoon aan de basisconditie te werken? Dan sluit je aan bij de Trimgroep. De Tourgroep is er voor iets meer snelheid, maar vooral veel kilometers maken. En de Sportgroep die rijdt zoals de naam al zegt; voor de sportieve prestatie. Het is tot nu toe een jaar met allerlei weersomstandigheden geweest. Er werd een tocht drastisch ingekort omdat het de hele ochtend regende. Maar er werd ook een tocht ingekort omdat het veel te heet was die dag. Het wisselende weer heeft ook gezorgd dat de opkomst meer verdeeld is dan andere jaren. Stonden normaal in de vakantieperiode nog een aantal leden heel dicht bij elkaar; dit jaar staat Peter Verhagen al best een eind voor op de rest. Hij kwam alle keren aan het vertrek en dat zet hem drie ritten en dertig punten los van de nummer twee. Peter is een bekende verschijning in de top van de Opkomst. Zo niet de nummer twee, Colin Marijnissen. Hij is een van de jongere leden, zowel in aantal dienstjaren als in leeftijd. Sinds hij in Made woont, heeft hij weinig verstek laten gaan. Op de derde plek met weer een ritje minder staat voorzitter Ad van Wesel. Hij heeft veel kans om van het podium te duikelen want Frans Marijnissen heeft even veel ritten alleen heeft Ad twee regenpunten meer. Eén vakantiedag van Ad betekent dus dat Frans opschuift naar plek 3. Achter deze kopgroep zit een klein pelotonnetje van mensen met 17 ritten op de teller. Tussen hen zit alleen wat kleine verschillen in regenpunten, maar ze kunnen allen het podium nog halen in deel twee van het seizoen. Erno Haanskorf, Anneke van Wesel, Jacques van Dijk en Wim Rasenberg zijn dus ook nog namen die we in de gaten moeten houden. Afgelopen zondag was het druk aan de start bij het oude gemeentehuis. Dertig WTC-ers plus nog twee gastrijders. Ook de top drie was (natuurlijk) weer aanwezig en kon dus mooi op de foto gezet worden. Eens kijken of dat plaatje in oktober, als het seizoen sluit met de Snerttocht, er nog zo uit ziet.

Vanmorgen op naar de start bij het oude gemeentehuis, en benieuwd hoeveel mensen er zouden opkomen vandaag.

Bij aankomst was er nog niemand maar even later kwam Peter Verhagen waren we dus al met zijn tweeën! Nu moet er nog een derde man komen voor de punten. Na een tijdje kwam Flip aangefietst, dus de punten waren veilig.

Weer wat later stopte er een auto, wij benieuwd wie daar uit zou stappen, het bleek Peter Broeders te zijn! Die was benieuwd naar de opkomst en daar stonden wij met z’n drieën dus!

Nog een tijdje staan kletsen o.a. waar naar toe, intussen was het al iets over half negen.

We zouden net gaan vertrekken toen Thijs kwam aanfietsen! Dus waren er 3 personen van de Sport-groep en een van de Trimgroep.

We vertrokken richting Kiltunnel, met voor mij nog wat ongebruikelijke extra ommetjes waar ik niet zo blij mee was (weer extra km), want het was voor mij met 33 à 34 km per uur fietsen regelmatig aanpoten om bij te houden.

De moerdijkbrug over met al een gemiddelde van ruim over de 30 km/u kwam het eerste ommetje al. Niet over het viaduct zoals gebruikelijk, maar Flip stelde voor om de spoorlijn over te gaan.

Intussen werd het voor mij weer harken om af en toe het ontstane gat weer dichten, maar ik kon nog steeds volgen.

Bij Thijs zat intussen het schuim onder op zijn fietsbroek met een paar grote witte plekken links en rechts naast zijn zadel. De volgende keer de fietsbroek toch maar beter uitspoelen Thijs!

We fietsten intussen al weer op de Wieldrechtse Zeedijk waar we bij de spoorlijn even een pauze hadden, er kwamen net 2 treinen langs, wat mij even de gelegenheid gaf om weer op adem te komen. Nadat de bomen weer open waren, fietsten we weer verder en staken we de Rijksstraatweg over om voor het water (de Dordtse Kil) rechtsaf de Wieldrechtse Zeedijk weer te vervolgen.

Bij de Kiltunnel aangekomen, stelde Thijs voor om er over te fietsen (dus niet erdoor) en verder richting Dordrecht te fietsen. Verder op de Wieldrechtse Zeedijk met aan het einde van het water weer rechtsaf gegaan, maar de Sportmannen bleven op de weg fietsen en ik ging op het fietspad zoals het hoort!

Al snel kwam ik er achter dat ik dus niet meer uit de wind kon zitten en ik op zoek was naar een opening tussen de betonnen rand om ook op de weg achter de 3 kleppers weer verder uit de wind te kunnen volgen. Dat duurde wel even voordat er een opening kwam waar ik met wat snelheid minderen tussendoor kon!

Helemaal aan het einde van de Wieldrechtse Zeedijk sloegen we rechtsaf naar het fietspad naast de Mijlweg, waar we enkele stoplichten tegen kwamen maar die stonden blijkbaar allemaal op groen, want de 3 kleppers voor mij reden bij elk stoplicht door en eer-dat ik bij de lichten was kreeg ik steeds groen!

Later stelde Flip voor om over Prinsenbeek te gaan, maar dat werd door mij snel afgeblazen en gingen we gewoon na de rotonde bij de Drie Hoefijzers linksaf richting Made langs het Pompstation Amigo (voorheen Compaan), naar Made te fietsen.

Nu nog 6 km op mijn tanden bijten, maar voordat ik er erg in had was ik al weer thuis.

Mannen, bedankt voor het uit de wind zetten van mij, tot de volgende rit aankomende zondag richting SED. Met de zon erbij kan dat niet meer mis gaan. In elk geval goed dat deze rit naar SED verplaatst was.

Groet,  DigiPiet

De tourploeg ging vandaag eens duidelijk over de grens.
Met 14 leden en gastrenner Wim ging het tegen een stevig windje op kop richting de Vijfeiken weg, naar Gilze op aan. Net voor Chaam fietsen we altijd langs “de kraantjes”, voor vandaag was dit de beste oplossing. Iedereen weet dat op de 2e zondag van augustus de bekende jaarmarkt daar is. Wij waren allemaal goed bevoorraad, daarom ook geen behoefte om daar inkopen te doen!

Over de Meerleseweg ging het nog steeds tegen de wind in naar Meerle, om bij de “succes volle ploegleider” Servais Knaven rechts af te gaan, om zo ook de drukte in Meerle te vermijden. Op weg naar het volgende obstakel in onze route, het altijd drukke Meerseldreef, iedere zondag komen daar vele pelgrims de Mariagrot bezoeken  om een kerske aan te steken.
Vandaar dat we dit centrum ontweken, Jantje wist eg wel een weg achterlangs, altijd makkelijk een goeie gids! Intussen verkeerden wij weer op Hollandse bodem, het viaduct bij Hazeldonk over richting Rijsbergen. Bij de benzinepomp gingen we rechtsaf om nog maar eens de A16 over te steken, stukske verder nog maar eens, het leek wel het viaductenrondje!
Vervolgens fietsten we langs de kerk in Effen, om daarna door de Rith te fietsen. Helaas hadden ze in dit bochtige stuk een bak split gestrooid. Altijd link, dus voorzichtigheid geboden en met 20 km per uur dit traject afgelegd.
Niet goed voor ons gemiddelde, maar we zijn tourrijders en proberen van alles te genieten onderweg! En dat doen we ook, gewoon lekker fietsen, wat buurten en lekker doortrappen.
Via het Liesbos ging het deze keer niet naar Prinsenbeek maar richting Zevenbergen om op de Achterdijk onze Willem toe te zingen. Ge bent maar een keer per jaar jarig tenslotte. Onze koordirigent Gerard zette in met
“Lang zal tie leven
Lang zal tie leven
Lang zal tie leven in de gloria
In de gloria, in de gloria (waar is dat, in de gloria)

Hieperderpiep, hoera
Hieperderpiep, hoera

Intussen fietsten we voor de laatste maal de A16 over, met volle bak wind in de rug naar de May.
Hadden we lekker gefietst? Bij navraag, ja iedereen had het naar zijn of haar zin gehad. Droog weer, geen lekke banden en eindigen met wind in de rug, wat wil een tourfietser nog meer?
Volgende week is de bijpraattocht, dan gaan we op de koffie bij SED in ’s Gravenmoer met wat lekkers erbij, altijd gezellig.
Tot zondag.

groeten,
Pierre Boulanger.

Vandaag gaan Anneke en ik op tijd van huis want we willen nog even een foto maken voor het Carillon. Het is namelijk al een tijdje geleden dat er een bericht van WTC Made in het weekblad gestaan heeft. Een close-up foto van de top 3 in de opkomst moet het worden zodat onze gewaardeerde sponsoren RVSA, VEMA CRANE en P.S. Van Seeters goed in beeld komen. Er is namelijk blijkbaar een nieuw beleid bij ’t Carillon; sponsornamen worden door de redactie uit mijn stukjes weggehaald. Nu maar hopen dat ze de foto ook niet gaan bewerken. Nadat Peter Verhagen (nr. 1), Colin Marijnissen (nr. 2 ) en ondergetekende als nr. 3 door Anneke op de telefoon zijn gezet, kan ik eens even kijken welke Sporters er zijn en of iemand al een rondje in gedachten heeft. Nou… het ziet er druk uit, wel een mannetje of 10 en dan zie ik ook nog gastvrijer Jordy van Loon die normaal gesproken ook met de Sport mee gaat. Niemand blijkt al over een route nagedacht te hebben.
Gezien de wind stel ik voor om een rondje rondom Breda te rijden en via de Rith terug. Dan hebben we vanaf Rijsbergen de wind op het einde mee. Het lijkt erg op het rondje van Peter met de Tour. We willen niet van kopieergedrag beschuldigd worden en bovendien hen niet keihard voorbij rijden, want dat is ook sneu natuurlijk. Peter stuurt zijn groep rechtstreeks naar Den Hout. Ik besluit daarom via het zwembad om naar Den Hout te rijden. Ondanks dat we best lang moeten wachten bij het stoplicht in Oosterhout zie ik de Tourgroep na de Hannebroek in de verte al weer rijden. Als het zo door gaat, komen we net achter hen het fietspad bij de Seterse Hoeve op en moeten daar inhalen. Dan maar rechtdoor en langs het Halve Maantje naar Hulten. Beetje improviseren dus, en dat zal het thema van de dag worden. In Hulten kies ik de verkeerde afslag en kom wel op bekende wegen waar ik al meer gefietst heb, maar niet als leider. Gelukkig rijden we lek en de wissel kost best veel tijd. Tijd om te overleggen met Flip en die weet samen met Martien en Frans wel hoe we het beste toch het originele routeplan kunnen uitvoeren. We gaan via Alphen naar Chaam en naar Rijsbergen rijden. Maar weer missen we een afslag en rijden langs Gilze. Dan maar langs het fietspad richting Slingerdreef naar Chaam en dan rechtsaf naar Rijsbergen. Rechtsaf…! Doen we altijd net voor Chaam maar deze keer kiezen de koptrekkers er voor om door het dorp te rijden. Ik was ook wel een beetje naar achteren gesukkeld moet ik zeggen. In Chaam hebben we geluk; we kunnen de jaarlijkse braderie bezoeken.
We nemen dan ook niet de omleidingsroute maar rijden dwars over de markt. Iedereen lijkt dat wel grappig te vinden. “ Hè, de tour komt voorbij”, “ De Acht van Chaam was 2 weken geleden mannen”. Iedereen in goede stemming. Behalve twee mannen met een officieel uitziend jasje en portofoon. Die moeten zich natuurlijk laten gelden en zeggen dat we onmiddellijk af moeten stappen en lopen…. niet goed voor het gemiddelde zie ik later op Strava. Maar wel goed voor paar foto’s van Thijs.

Foto: Hillen Fotografie, de snelste fotograaf van de May (ik hoop dat hij de mensen op de markt om toestemming gevraagd geeft i.v.m. Privacywet)

Gelukkig zien we 25 meter verder een zijweggetje en zitten we toch zo weer op de fiets.
We rijden richting Ulicoten en dan weten Flip en Martien dat we rechtsaf moeten. Ik zie ze wel 3 keer overleggen “ is het hier? Nee dus.” Maar dan hebben we de goede weg gevonden en koersen we richting Hazeldonk. De wind staat pittig en verschillende mensen willen zich graag verstoppen… op plekken waar ik wel wil zitten. Gelukkig krijg ik even een duwtje van Paul Sedee, dat helpt. Maar het is pittig tot Rijsbergen. Daar wilde ik richting de Rith maar zit dus achteraan te rijden en moet het overlaten aan Flip die blijkbaar steeds beter op gang komt. Hij stuurt niet over de Rith maar eigenlijk de kortste weg naar huis. Ik vind het niet zo erg. Deze week zat getraind, maar denk wel dat we dan niet aan de 90 km. gaan komen. Van Anneke hoor ik later dat dit een goede keuze geweest is want op de route via de Rith was gul met steenslag gestrooid. Minder erg dan punaises, maar de Tourgroep moest daar heel voorzichtig met een gangetje van 20 kilometer per uur overheen.

Dat zou wel zonde van ons gemiddelde geweest zijn en altijd een risico op een schuiver.
Na het tunneltje bij het Liesbos rij ik een beetje naar voren. Ik wil toch eigenlijk wel aan de beloofde 90 kilometer houden en denk er aan om op het einde links te gaan en dan rechts over het spoor (als ik het me goed herinner) en dan door steken naar Zwartenberg. Maar ik ben niet op tijd voorin om daar langs te sturen…. of wil ik onbewust eigenlijk liever gewoon de kortste weg? We gaan dus gewoon via dun Elsakker (geen koffie deze week) en vanaf daar de gebruikelijke en kortste route naar de May. Ik moet even lossen maar ze wachten op me. Met maar net tachtig kilometer op de teller sta ik weer thuis.
Op Strava zie ik dat ik 35 PR’s gereden heb maar het ging niet gemakkelijk. Ik denk toch dat ik het advies van de meer ervaren rijder Peter Verhagen eens op moet volgen en niet in de week zo in het rood moet rijden maar de benen wat moet laten rusten. Dat komt goed uit, want volgende week ga ik een weekje op vakantie en de fiets gaat deze keer niet mee.
Dus jullie zijn alvast gewaarschuwd voor uitgeruste benen!
Veel plezier en lekkere stop volgende week bij SED met de bijpraattochten!
En denk al vast na over wie het verslag dan gaat schrijven, als ik er niet bij.
Want ik wil zondagavond natuurlijk wel lezen wat jullie beleefd hebben.

Ad van Wesel

Inderdaad was het vanmorgen lekker druk aan het gemeentehuis. En dat met de vakanties.
Onze trimgroep onder leiding van Piet koos voor een rondje Coca.
Met Rene en Antoon hadden wij gelijk een paar goede koptrekkers.
Piet bekeek dit tafereel vanaf de 2e rij en zag dat het goed was.
Ook het weer was prima, lekker Hollands zomer’s, dus de stemming was opperbest.
Ook wij hadden een gezellige gastrenner in onze gelederen nl. Peter vd Ven, de pa van Marieke. Ook zo’n klasbak net als Marieke. Zo vader zo dochter.
We reden door de bossen naar Oosterhout. daar het viaduct over de A 27 overgestoken om daarna het nieuwe fietspad naar Dorst te pakken. Halverwege afgeslagen om naar de Seterse Hoeve te rijden. Daar gingen wij rechtsaf om de Vijf Eikenweg te volgen maar bij natelling kwam ik toch uit op ruim 783 bomen ipv 5.
Dan voel je jezelf toch wel een beetje in het ootje genomen toch.
Nu ging het net voor het spoor linksaf naar de Rijen. Door de woonwijk naar de Rijensestraatweg. Halverwege Dongen rechtsaf de Rijense Broek in gereden om daarna af te slaan richting Wilhelminakanaal. Na een minuutje of tien reden wij richting de Moer. Uiteraard zelf af en toe ook wat kopwerk gedaan. Voor de rest er een bietje de kantjes afrijden en met Jan en Alleman een praatje maken. Het sociale moet ook kunnen tussendoor. Erg belangrijk toch. Piet had de zaak goed onder controle.
En anders was er altijd nog de scherpe blik van Wim die de boel prima in de gaten hield.
En zoals gebruikelijk verzorgde Andre de achterhoede. Sharelle en Marieke zaten lekker op
hun gemak tussen de wielen. Al pratend over dingen waar vrouwen meestal over praten.
Wat dat is? Gewoon vrouwendingen denk ik. Heb ik geen verstand van terwijl ik toch de
bijlage lees in de Telegraaf van Vrouw.
Nog een tijdje met Peter van der Ven zitten praten, is prima gezelschap om gezellig te babbelen.
Intussen de Coca fabriek gepasseerd en Sprang Capelle. Daarna door de polder terug richting Keizersveer om daarna via den Berg terug te rijden naar Made.
Wederom lekker gereden met schoon volk in de gelederen.
Iedereen bedankt weer en tot een volgende keer!

Met vriendelijke  groet,
De Pakhaas

Lekker druk aan het oude gemeentehuis, voor elke groep was er voldoende belangstelling. Mooi dat ieder naar zijn of haar vermogen zijn partijtje weg kan trappen in de desbetreffende groep.
Bij onze tourgroep is er steeds voldoende belangstelling, onze groep trapt best aardig door, maar er is ook onderweg nog tijd voor een babbeltje.
Nu is dat voor mij persoonlijk weer wat minder, van al dat gebabbel versta ik nog niet de helft. Volgens Anneke ben ik zo doof als…., helaas zegt mijn Anneke thuis dat ook al.
Kan ook zijn dat ik niet wil luisteren, zal binnenkort eens bij een deskundige te rade gaan, om te luisteren wat die ervan zegt (als ik die maar hoor)!
Met 12 fietsers vertrokken we richting Den Hout, Maurice net terug van zijn Oostenrijkse vakantieadres, pakte meteen de koppositie. Duurde nog wat kilometers voordat hij die afstond. Bij Molenschot kwam er verversing aan de kop. Onze gastrenner Tinus probeerde het vandaag eens bij de tourgroep, enkele weken geleden was hij op aanraden van Twan met de sportgroep mee geweest. Die onderneming was hem zeer zwaar bevallen. De beste Tinus had twee weken nodig gehad om te bekomen, vertelde hij vandaag!
Intussen fietsten we via Gilze naar Alphen-Oosterwijk over klinkers richting Terover en Klein Bedaf. Plots ging er bij Rachel iets mis, ze hapte zwaar naar adem. Even een paar teugjes aan het “Froome pijpje” en we konden weer op gang gaan trekken, richting Baal!
Via Schaluinen lieten we Baarle-Nassau mooi rechts liggen en kwamen zo op de Hoogstratensebaan uit, de wind stond vanaf nu meestal gunstig.
Voordeel als ge niet zo hard fietst, staat er ook niet zoveel wind!
Met een kort slingertje van rechts naar links passeerden we “de Kluis”, het koffie adres tijdens de tourtocht Den Hout-Den Hout. Mooie gelegenheid om een stukske van het Houtse parcours te verkennen.
Tussen de camping van de Ponderosa door ging het nu richting Chaam, van de drukte tijdens de 8 was niets meer te merken. Ik dacht in de verte nog een glimp van tourwinnaar Bernal te zien, dat krijg je als er door heen zit, van die waanbeelden!
Over het fietspad naar Geersbroek, heerlijke klinkers liggen daar toch, een beetje vals plat, wat wil een fietser nog meer. Samen met Kees ging ik wat vooruit fietsen om te waarschuwen dat er split gestrooid was aan het einde van de Geersbroekweg.
Terwijl ik waarschuwend riep “pas op” keek onze Kees eens om, en zag niemand meer komen! Waar was iedereen toch gebleven?
Dan maar terug fietsen de klinkers op, daar stonden ze dan halverwege.
Met 4 lekke banden tegelijk, hoe was dat in godsnaam toch mogelijk?
Waarschijnlijk had een mevrouw een doosje punaises verloren uit haar boodschappenmandje. Ze was vast van plan geweest enkele mooie vakantiefoto’s op haar prikbord op te hangen!

Jammer mevrouw, nu zijn ze in het bezit van de WTC familie.
Ook de Veerse ploeg van Jan Weterings hadden het genoegen om er enkele op te mogen rapen.
Na enig oponthoud ging er de gang weer in, het slotakkoord via Bavel, Dorst en Oosterheide verliep soepel. Hoewel het goed te merken was dat het lekker weer was.
Al die bejaarden trekken er dan op uit en maken gebruik van “onze” fietspaden.
Nog een paar kilometer fietsen en een verfrissende douche, dan meld ik me samen met mun chouke ook aan bij deze “bejaarden groep” voor nog wat extra fietsplezier!
Samen met Marino, Rachel, Anneke, Paul, Jacques, Erno, Maurice, Kees, Peter Bas, Colin en onze gastrenner Tinus hadden we ondanks de punaise weer een heerlijke zondagochtend van gemaakt!

Tot de volgende vakantie rit,
groet Pierre Boulanger!

Na wat snikhete dagen waardoor het amper bekwaam was om te fietsen overdag,
was het deze morgen met 19 ^OC lekker qua temperatuur. Maar helaas ging dit wel gepaard met nattigheid. Het regende niet alleen (wat) water maar ook afmeldingen. De ene smoes nog origineler dan de andere, alleen de foto van Jacques was behoorlijk overtuigend vond ik. De regen is wel goed voor de regenpunten, maar niet goed voor de opkomst, er staan maar 12 WTC-ers bij het oude gemeentehuis. De groep splitst op in een Trim-Tour groep van 6 en een Sportgroep van 6.
Op buienradar hebben Flip en ik gezien dat het weliswaar noord-westen wind is, maar dat we toch beter naar het oosten kunnen rijden want dan zou het droog worden na een klein kwartiertje. We besluiten daarom tot een “Rondje Hedel” ook wel bekend als “Rondom de afgedamde Maas”. Met een lekker gangetje gaan we op weg. Maar bij de beklimming van de brug over de Amertak, zien we knipperlichten aanspringen. Laatste keer dat dat gebeurde zag de brugwachter ons en wachtte even, maar deze keer niet. We staan stil en dat zou niet voor het laatst zijn vandaag. Omdat het een tankschip is, wordt Martien verdacht van ons te dwarsbomen omdat hij zelf niet mee kon deze morgen.
Peter Verhagen maakt wat foto’s als bewijsmateriaal.
Het duurt zo’n 5 minuten maar dat is niet erg want nu kunnen we eens wat bijpraten.
En een klacht indienen dat Leffe Blond 0.0 steeds uitverkocht is bij een zekere supermarkt. Het wordt genoteerd door Twan.

Als we weer op gang zijn, rijden we om Geertruidenberg en Raamsdonksveer heen naar de Keizersveersebrug en de Peereboom. Daar klinkt voor de eerste keer “LEK!”.
We zouden er totaal vier krijgen.
Één voor Flip en drie voor ons nieuwe lid Hans van Bragt. Leuke binnenkomer Hans.
Toch opvallend, vier keer, maar blijkbaar is het lekke-banden-weer want ook bij andere groepen is het raak kunnen we later op de dag lezen.
Na de vierde lekke band komt er wat twijfel. “Moeten we wel helemaal naar Hedel?”
We zijn dan al bijna door de reservebanden heen. Flip komt ook met het idee om niet over Hedel te rijden maar langs de Afgedamde Maas via Poederoijen. Dit omdat we dan qua wind gunstiger uitkomen; vanaf Werkendam hebben we dan wind in de rug.
Het gaat lekker, we nemen allemaal de kopbeurten.
Het lijkt verdorie wel of Thijs nog steeds beter wordt, hij kan extra lange kopbeurten pakken. Zo schiet het lekker op.
We rapen nog een paar pelotonnetjes op: “Erop en erover”.
Inderdaad hebben we vanaf Werkendam de wind wat gunstiger en ik zie het gemiddelde langzaam oplopen. Ondanks de lekke banden zullen we toch wel op tijd thuis zijn, hopelijk voor de regen want boven de Amercentrale zie ik grijzen wolken. Dat lukt, want pas vlak voor Made vallen er weer wat druppeltjes. Ik zie dat de weg behoorlijk nat is hier.
Ik denk dat onze keuze om naar het oosten te rijden de juiste geweest is en dat de Trim-Tour wel eens nat geworden kan zijn. Als ik de oprit opdraai, zie ik de tuinslang al uitgerold liggen; Anneke heeft haar fiets afgespoten omdat zij inderdaad veel meer nattigheid gehad hebben en ze hadden zelfs nog een lekke band meer dan wij. Helaas ook twee voor haar. Dus ik kan nog even banden plakken voordat ik om boodschappen ga. Twan heeft waarschijnlijk al gebeld naar de winkel want er staat een sixpack Leffe Blond 0.0 .
Maar wel weer de laatste Twan! Het is maar dat je het weet.

Ad

Nog een achteropgekomen bericht: Twan heeft de voorraad Leffe Blond gelijk aangevuld!

Na een snikhete week met maar liefst een nieuw warmterecord van 40 graden, was de temperatuursdaling en regen op zaterdag zeer welkom. De voorspelling voor zondagochtend  28 juli was helaas niet geheel droog.
Zoals gewoonlijk keek ik ’s ochtends op weeronline om de regenpunten te noteren; volle mep deze ochtend, maar liefst drie druppels en dus 14 opkomstpunten voor degenen die gaan fietsen. Zo te zien zat Made net op de rand van een zuidelijk regengebiedje, dus oostelijk en noordelijk zou het droog moeten zijn….

Toen Ad en ik bij het oude raadhuis net voor half negen aankwamen, stonden er toch een aantal gegadigden te wachten in de miezerregen om te gaan fietsen.
Colin kwam net op tijd hijgend aan, hij had thuis eerst zijn kapotte wiel moeten vervangen.
Na inventarisatie was de splitsing snel gemaakt, de 6 regenjasjes vertrokken voor een korte tour/trim combi en de sportploeg vertrok gewoon zonder, stelletje bikkels.

Met Leo en Antoon op kop vertrokken we richting den Hellekant en daarna naar Hooge Zwaluwe. Met nog maar 14 km. op de teller klonk er “LEK!”.
Gelukkig was Peter Bastiaansen erbij en die begon zeer enthousiast de lekke band van Colin te plakken.  Peter mocht het zelfs 2x doen want hij deed eerst het lekke bandje er weer terug in….
Tijdens de herstelwerkzaamheden hoorde ik een raar geluid, waar het precies vandaan kwam, kon ik niet gelijk thuis brengen. Was het de teller of horloge van Antoon?
Ineens zag ik dat zijn voorwiel in een plasje water stond en de luchtbellen kwamen omhoog. Dat was LEK nr. 2.
Ach, Peter had zijn handen toch nog niet schoongemaakt dus hij ging vrolijk verder.
Ondertussen was het redelijk droog geworden dus we konden nu mooi de regenjasjes op het gemak uitdoen en opbergen. Ook Piet kon ondertussen zijn vakantie avonturen toelichten die helaas niet was gelopen zoals gepland was en iets vroeger thuis was gekomen dan de bedoeling was.
Na het bandje wisselen, konden we verder, richting Moerdijkbrug.
Die haalde we net niet, bij Binnen-Moerdijk voelde ik mijn fiets wat zwabberen; LEK nr. 3 . Peter wist nu hoe het moest, dus hij gelijk maar weer aan wisselen.
Oefening baart kunst, vrij snel konden we weer verder.
De Moerdijkbrug over ennnnn….pssst. LEK nr. 4, weer bij mij.
Maar ik had maar 1 binnenbandje bij me, gelukkig kreeg ik er een van Leo.
Zo ging de voorraad wel heel snel op met die binnenbandjes. We durfden niet meer verder van huis te gaan dus besloten gewoon de Kiltunnel heen en weer te doen en via de Dordtse Kil gelijk terug. Zo gezegd, zo gedaan.
Het werd hierna eigenlijk gewoon lekker weer, iedereen fietste mooi om beurten op kop in deze zuurstofrijke omgeving. Bij Zevenbergschen Hoek werden de beentjes extra aan het werk gezet over de 2 bultjes en via de Derde Weg heerlijk naar huis peddelen.
We waren bijna bij de Wagenbergse straat toen nr. 5 zich aandiende; Antoon meldde zich met zijn 2^e lek,  gelukkig had Leo nog een bandje, hij hoopte nu wel dat hij nog lekvrij thuis zou komen……
Peter weer vrolijk aan het werk; hij opperde  al nieuwe carrièremogelijkheden in de fietswereld.  Nadat we weer op de fiets zaten en Made in zicht kwam, moest ik ineens aan dat liedje denken; Ja, dat is Peter…..Nou, hij heeft het geweten vandaag.

We reden Made binnen met zeer vieze, zanderige fietsen, met net 50 km. op de teller, een rijtijd van 2,5 uur en 5 lekke binnenbandjes in onze achterzak.

Peter, bedankt voor al het geweldige plakwerk vanochtend; Toppie hoor!

Anneke