Heerlijk de klok een uurtje vooruit en genieten van de zomertijd. Helaas was er vandaag van de zomer weinig te merken, het weer deed nogal herfstachtig aan. Dat was ook te merken aan de opkomst, toen ik bij het oude-gemeentehuis aankwam, stonden er ook maar drie leden te trappelen om een rondje te fietsen.

Twee van die kleppers, zijn intussen specialisten in de regen. Al enkele dagen komen Piet en Gerard doorweekt bij moeder de vrouw na hun toerke binnen vallen. De ene dag ondersteund door Marc, en vandaag was het de beurt aan Erik die de driemusketiers kompleet maakte  voor een ritje naar Herpt. Een schoon rondje, maar de overige 7 WTC’ers zagen dit toch niet zo zitten. Die zochten hun rondje wat dichter bij huis, gewoon een paar rondjes door de Teteringsebossen, een beetje de luwte van de krachtige wind opzoeken.

Ik weet het, de echte mannen fietsen gewoon het parcours wat hun opgedragen wordt, maar er bestaat ook nog zoiets als “plezier in het fietsen” . Bij regen en storm, krijgen sommigen nu eenmaal wat minder goesting!

We zijn dan ook nog gezamenlijk naar Raamsdonksveer gefietst, om onze clubgenoot Jack op te pikken. Waar ter hoogte van het Dongemond college nog een WTC’er rond fietste die er als een speer tussenuit schoot. Bij de stoplichten bleek het Erik van der Hoeven te zijn, die samen met Geraldino en Piet de Keizersveersebrug beklommen, richting Herpt. Met de overige 7 fietsten wij via Raamsdonk weer terug naar de Made, om via de bromtol over Den Hout naar de bossen te fietsen. Na twee rondjes vonden wij het wel genoeg, toch ff uitgewaaid, en weer enkele kostbare punten verzameld. De leider in ons opkomst klassement ontbrak vandaag, wat betekent dat we a.s. zaterdag een nieuwe leidster in de rode trui kunnen heisen!

Zaterdag vertrekt Ad om 8.00 u. met de A voor een rondje van 95 km, ik mag met de B mee voor een rondje van ongeveer 90 km WE vertrekken om 8.30 u .

Tot zaterdag!

Op de menukaart van WTC stond voor vandaag een rondje Hoeven voor de A mannen. Met de raad van 11 maar zonder prins en voorzitter ging het met de wind in ’t hol richting d’n Elsakker. Bij Etten-Leur wat getik aan de fiets van Peter Verhagen, na een kort oponthoud ging de gang er weer snel in over de hobbelige steentje richting het Strooienhuis. Hoeven was snel bereikt, langs café d’n Bocht fietsten we naar de Goudbloemsedijk, nog steeds met de wind van achter. Nog maar eens een tandje bij zetten, om uiteindelijk 10 man weg te zien rijden. Een paar kilometer verder houden  de 10 fietsers voor mij de benen weer stil, en kan ik zwoegend aansluiten.

Standdaarbuiten kwam in zicht, via Klundert en Moerdijk ging het door de polder naar Lage Zwaluwe, dit allemaal in een redelijk tempo. Nog maar een paar kilometer, en we zijn weer in de May dacht ik nog. In de bocht in de buurt van ” gat van den Ham” gingen de mannen nog wat krachtiger op de pedalen duwen, en mijn kaarsje was uitgebrand. Zwoegend tegen de koude oostenwind ging het de laatste kiometers, was het toch die extra kilometers die ik voor 9 uur al had gemaakt, of ben ik nu rijp voor het B peloton? Volgende week gaan we het nogmaals proberen, mag ik zelfs de route bepalen! Eens kijken waar we dan staan.

Groet, Peter.

Volop koukleumers aan de bak op deze gure ochtend. Allen winters gekleed en met dikke handschoenen aan. Na Paul van Dijk met zijn verjaardag gefeliciteerd te hebben, vertrokken 15  liefhebbers met leider Anton naar ’t Zand. Veel voor onze doen, dus een beetje wennen en opletten. De familie Marijnissen vergezelde ons ook, want  die moest bekomen van een weekendje laminaat leggen. In Den Hout aangekomen lieten we de Houtse Heuvel links liggen vanwege de voorbereiding voor de wielerwedstrijd De Omloop van de Houtse Linies. Erg spectaculair zou de tocht  niet worden, want behalve door onze nieuwe Kevin zouden we bijna met de ogen dicht deze route kunnen fietsen. Voor een veiliger en ordelijker verloop liet ik vóór  de overgang  over de A-58 niet oversteken , maar de  weg tot de T-kruising volgen en daarna linksaf. Achter in het peloton hielden een paar mensen zich daar niet aan. Volgende keer misschien beter.  De voornaamste onderwerpen van gesprek waren de temperatuur, de gevoelstemperatuur en de straffe wind uit het noordoosten. Bij het bos voor ’t Zand mochten we niet rechtsaf van een verkeersregelaar vanwege een groot evenement in de paardensport. Dus naar Alphen, waar Johan Smits precies wist hoe we op de juiste en bekende weg moesten komen. Op kop werd volop gewisseld en daarachter probeerde iedereen zo goed mogelijk uit de wind te blijven. Soms op verzoek “ietsje minder”, velen moesten stevig aanpoten maar zeker achteraf is dat niet erg. Om de tocht niet te lang laten worden,  reden we maar niet langs de Fazanterie. In Dorst  reageerde  een laatste groepje van het peloton heel verstandig: zij stopten tijdig voor het rode licht en de dalende spoorbomen. Even later wisten deze achterblijvers zich na een sprint, aangevoerd door onze sterke good old Yp, weer bij de grote groep te voegen. Peter had nog geen mooie leeftijd met een rond getal bereikt, dus koffie met gebak zat er deze keer niet in. Dus op Den Hout, maar meteen door naar Made. We hebben prima gefietst, maar hopen volgende week toch beter weer te hebben.

Anton Knipscheer

Voorjaarstocht? Nou, het was meer een Wintertocht.
De temperatuur op deze zondagmorgen van de 15^e maart was gekelderd naar 5 graden, het was druilerig en er woei een gure oostenwind.
Maar we zijn geen watjes dus Ad en ik reden gewoon naar het oude gemeentehuis om vijf voor negen. Gelukkig stonden daar nog meer bikkels. Wel 20 renners minder dan vorige week maar toen was het weer fantastisch en er was eten, dat scheelt.
Er werd in een groep vertrokken richting Oosterhout voor een rondje Slingerdreef. Ter hoogte van de Hannebroeck net voorbij Oosterhout sloeg de B ploeg met 9 WTC-ers linksaf en de A-ploeg met de overige 6 die daar achter reden, rechtsaf. Toch ieder een tochtje dus. Na de afslag bij de Seterse Hoeve reden we beschut tegen de koude wind, de regen was ook bijna gestopt. Bij de slingerdreef aangekomen, reden we niet rechtsaf maar rechtdoor om daarna de 2^e rechtsaf te gaan omdat de weg van de slingerdreef te slecht geworden is; in plaats daarvan reden om de slingerdreef heen (langs de kranen dus).
De wind woei steeds harder maar gelukkig hadden we goede koptrekkers; Erik vd H. (die had goed getraind in Limburg zo te zien want hij leed niets), Peter V. (die had zaterdag al een jasje uitgedaan met de tocht naar Zaltbommel de dag ervoor vertelde hij en was daarom maar met de B meegegaan om los te trappen), Peter Bas. (vond dat hij nog te weinig kilometers had voor de A maar reed als een speer) en Jan L. (deze kilometervreter had de dag ervoor ook al gefietst maar dat was niet te merken).
En zo konden we om klokslag 11.00 uur bij het Pannekoeckershuis in Den Hout aanschuiven voor het Abrahammengebak, de A- ploeg viel een kwartiertje later binnen. De kersverse Abrahammen werden spontaan toegezongen door het peloton.

Erik van der Hoeven en Johan Smits, bedankt voor de lekkere traktatie; het was gezellig!

Anneke

In het algemeen kost het mij weinig moeite om verslag te doen van bijvoorbeeld een fietstocht. Nu echter is het een helse strijd. Ik ben werkelijk bekaf, en vecht harder tegen de slaap dan voor het vinden van woorden. Het is een aantal kleppers weer gelukt waar bijna niemand toe in staat is, mij stil te krijgen.

Het was vanmorgen nat en koud met een straffe noordoosten wind. Om 9:00 uur vertrokken met als einddoel het pannenkoekenhuis bij Den Hout op met koffie de 50e verjaardag van Erik te vieren. Bij Dorst werd de groep opgedeeld en verkoos ik om met het deel mee te gaan dat een “iets hoger tempo” wilde gaan fietsen. En dat heb ik geweten. Natuurlijk had ik gisteren al flink gefietst, een 25 jarige bruiloft gevierd, weinig geslapen en bovenal bier in plaats van oude jenever gedronken. En nog steeds heb ik last van mijn knie. Natuurlijk, maar deze zaken als excuus aanvoeren doet afbreuk aan de geweldige inspanningen die de rest van de groep maakte om er met deze wind eens een martelend tempo op te leggen. Verder dan twee keer kort overnemen zat er niet in. Met name Flip en Twan geselden de pedalen en beschadigden mijn ego. Had ik mijn verstand gebruikt was ik met de andere groep meegereden, maar ik volg liever mijn gevoel, en dat heeft me in elk geval een fikse dosis afzien opgeleverd waar ik van elke meter heb genoten.

Ik heb wel mijn verstand gebruikt en ben niet mee gaan koffiedrinken. Als ik dat wel gedaan had dan had ik naar huis moeten bellen om te vragen of iemand mij had willen ophalen. Vanaf Den Hout naar Geertruidenberg had ik ook de straffe wind nog tegen en het leek wel of de brug over het kanaal zich had omgetoverd tot de muur van Huy.

Gelukkig heb ik nu vakantie. Jammer dat ik er volgende week niet bij kan zijn, maar ik kan de rust ook wel even gebruiken. Bedankt weer voor de fietsles!!!

Groet,  Gerard uit Den Berg.

De eerste tocht van ons WTC fietsjaar ligt weer achter ons. Wat een hoop schoon volk zat er op de vélo. Iets na 9 uur vertrokken we met Ad en gastrijder Joop op kop van een lang gerekt lint richting Drimmelen.  Was het nu door het mooie weer, of was het louter toeval , dat alle tegenliggers of overstekend verkeer ons vriendelijk voorrang verleende!

We fietsten via de Zwaluwe en Moerdijk, waar de eerste lekke band van het seizoen op naam kwam van Anneke. Als je toch lekt rijdt dan maar met veel mannen erbij die goed een bandje kan verwisselen. Er werd gezellig gekeuveld over de plannen van het komende seizoen. Wie gaat er dit jaar voor de fel begeerde rode trui? In oktober zullen we daar allemaal een antwoord op hebben. Via Zevenbergen ging het in rechte lijn naar de May, waar we nog een klein ommetje maakten. Om kwart voor 11 uur parkeerden we ons bolide’s voor de “Korenbeurs”. Een heerlijk ontbijt stond ons  te wachten, de gebakken eitjes met spek en worst gingen er goed in. De eerste clubkilometers hadden we er weer op zitten. Op naar het echte werk,  a.s. zondag de voorjaarstocht voor de A en de B beiden vertrekken om 9 uur.

Tot zondag de 15e!!

Wat een geweldige opkomst, voor de laatste tocht van het seizoen. Dat kan natuurlijk niet anders, prachtig weer en er stond een lekker kommeke  snert op ons te wachten. Want als er wat te eten en te drinken is, daar komen ze hun bed wel voor uit! Een klein rondje voor vandaag van ongeveer 55 km, een makkie voor iedereen. Dat moet met zo’n grote groep wel een rondje zijn met niet al te veel fratsen. Dat valt in Nederland niet mee, overal staan paaltjes, liggen drempels of versmallingen. Dan hebben we het nog niet over de vettige klei gehad waar de polders op dit moment mee besmet zijn. Een rondje Cola leek mij vandaar het meest geschikt, voor de meesten ook bekend terrein. Samen met Ad leidden we de groep dan ook via Den Hout, door de bossen langs Oosterheide. Bij de Seterse Hoeve staken we de Vijfeikenweg over, om te genieten van de klinkers van de Steenhovensebaan en de Vierbundersweg. Intussen kwam Peter in zijn rode leiderstrui mij vergezellen op kop van ons WTC peloton.  De Cola fabriek kwam in zicht, daar draaiden we de Moersedreef op, als maar de weg blijven volgen tot aan Sprang-Capelle. We hadden er nog een klein luske aan vast willen plakken, maar om met zo’n groep allerlei kronkels uit te halen, leek ons niet verstandig. Dan maar iets eerder bij onze sponsor op de stoep. Om iets voor half 11 arriveerden we dan ook bij RVSA.

Tanja en Erik verzorgden voor ons de koffie en een lekker koud biertje, de snert kwam van SED, waar opa Leo met zijn kleindochters ons mee verwendden! Het hoogtepunt van de ochtend was de prijsuitreiking van het opkomstklassement, Ad begon met nummer 21 , een beetje raar getal. Maar ja, daar stond Franske Wessels die zijn laatste tocht met onze club had gefietst. Na 16 jaar WTC gaat hij zijn kilometers fietsen in het shirt van Vélo Amice. Vervolgens kwam de rest aan de beurt, het podium bestond zoals gewoonlijk uit de familie van Wesel. Op het laagste treetje stond Ad, een treetje hoger stond Anneke, maar de rode trui hing na 2 x de 2de plaats om de schouders van een trotse Peter Verhagen.

Nog even gezellig  ouwehoeren in de kantine van RVSA  voordat we de laatste kilometers naar huis gingen maken. Mij viel de eer om de echte laatste kilometers met Franske af te leggen. Ik kan je vertellen, dat viel niet mee! De emotie’s liepen hoog op. Probeerde hem nog wat te troosten met de wijze woorden van “zo erg ist allemaal niet” . Ad had hem al beloofd dat hij altijd terug mag komen. Dus Frans; als ze daar te hard fietsen, wij zijn niet de beroerste, bij ons mag je altijd op kop fietsen.

Wij gaan de wintermaanden in, lekker uitrusten, of wat rond toeren op de MTB, of als het weer het toe laat toch nog wat op de racefiets overwinteren. Maart 2015 starten we weer met de ontbijttocht, om tussendoor rond de jaarwisseling een rondje door de bossen te fietsen en te genieten van een oliebol!

Groet Peter.

Een dure naam voor een gewoon rondje Willemstad, maar ja je wil als club ook eens ergens aan mee doen. Zodoende hadden we 9 man bij elkaar gekregen via de WTC groeps app  om aan de Classico deel te nemen. In een week van hoelaat en welke afstand appen kwamen we er toch aan uit, om 8 uur vertrekken vanuit de May en schrijven in voor de 100 km versie. We spraken ook nog af om er een gezellige fietsdag van te maken, een mooi tempo van rond de 30 km en een bakske onderweg. De weersvoorspellingen waren ons ook nog eens gunstig gezind.

Wie gingen er mee naar de wielerbaan aan de Terheijdenseweg,  Piet Verkooyen, Willem Adamse,  Johan van Helmond, Erik Stasse, Erik van der Hoeven, Peter Verhagen, Peter Broeders en Kees en Collin Marijnissen. Iets voor half negen arriveerden we bij het clubhuis van W,V. Breda Knooppunt. Kees en Collin kwamen net voor ons het terrein op fietsen, even inschrijven en klaar voor de start. Wacht ff daar staat de bekende wielerfotograaf Henk Theuns, hé Henk maak eens een mooi plaatje van ons? Ga daar maar onder die NFTU boog staan, dan komt tie wel goed. Bedankt Henk, mail hem maar door!

De tocht kon dan eindelijk beginnen, via de Moerlakenbrug fietsten we langs de Haagse Beemden en de Texas Bar (nog te vroeg om aan te leggen) de A16 over, over de bekende wegen richting Prinsenbeek en de Verlorenhoek gingen we naar Etten-Leur. Daar pakten we het “Rondje Hoeven”van onze Frans op. Die heerlijke klinkers naar het Strooienhuis, Kees zijne blaas begon er van te werken, dus moest hij snel een pi(t)sstop maken. Vervolgens kwamen we op het fietspad tussen Etten en Hoeven uit, gelukkig van die rottige steentjes af! Maar niks daarvan Johan van der Velde wist er nog wat meer te liggen, deze keer niet langs café Den Bocht maar een straatje daarvoor rechtsaf, boing boing ging het maar, die Gavia is natuurlijk niet zomaar overwonnen. Een beetje verder weer bekend terrein voor ons, de Goudbloemsedijk naar Standdaarbuiten, we gingen niet over maar onder de A 17 door naar de Fendert. Intussen hadden zich wat wielertoeristen achter ons groepke genesteld, lekker in de zucht van WTC Made mee fietsen, wat is er nog mooier.

Vervolgens kwam Willemstad in zicht, ons plan was om daar bij ’t haventje lekker in het zonnetje te genieten van een bakkie en een puntje met! Dat was een tegenvaller voor onze volgers, die ons dan ook luidkeels waarschuwden dat we verkeerd fietste. Wij wisten prima onze bestemming te vinden en genoten met volle teugen bij het Wapen van Willemstad.

Maar aan alles komt een end, dat werd weer terug fietsen naar de route om geen kilometer te missen. Op weg naar de stempelpost of zoiets, die was opgesteld bij “Fort Bovensluis” wij hadden hier niks te zoeken. Snel rechtsomkeer, en via Zwingelspaan naar de Klundert.  Zevenbergen kwam in zicht, maar ook hier had Johan van der Velde nog wat wegen gevonden die wij bijna nooit doorkruisen. Of die nu zo ideaal waren vragen we ons wel af, om drie keer de  provincialeweg over te steken, stoplicht hier stoplicht daar, werd je niet vrolijk van. Wij wilden gewoon fietsen, gelukkig ging er op de Achterdijk en de Lapdijk weer de beuk erin. Intussen had zich ook een oud-renner uit ’t heike bij ons aangesloten. Mijn vraag was natuurlijk “hoe hitte gij” Hij “Peter Broerse” ik zei dat is ook toevallig, ik heet Peter Broeders. “Nee” zei hij, “Peter Broerse” ja dat zal wel maar ik heet Peter Broeders. Dat schoot niet op “zullen we maar verder fietsen”hoe da ge ook mag heten.  De May kwam al in zicht, waar de twee Erikken en Peter het voor gezien hielden, Kees, Collin, Piet, Willem en de intussen 2 Peter’s B gingen door tot aan het gaatje. Op de Hultenkant ging er nog even goed de beuk erin, kwam dit door de laatste kilometers of door die groepjes die in zicht kwamen en opgeslokt moesten worden? Iets over één kwamen we op het wielerbaantje aan, daar moest ook nog een rondje over het parcour afgelegd worden. Piet fietste nadat hij alle prijzen in ontvangst had genomen nog snel even zijn Grand Fondo bij elkaar. Wij gingen nog onze dorst lessen in de kantine, een trappist en een biertje of colaatje het ging er goed in. Kom Willem, wij gaan ook nog voor onze Grand Fondo, een rondje door de Teteringse bossen en hij is binnen voor de 130km van de maand oktober.

Alles bij elkaar hadden we een mooie en geslaagde WTC dag beleefd, voor herhaling vatbaar!

5-10-20124 .

Voor onze voorlaatste clubtocht kwamen twaalf mannen en een vrouw opdagen. Een vrijwillige leider was er deze keer snel en de richting ook. “Willemstad”, riep Jan Lensvelt en dat werd het. Jan en  Johan v.H. op kop en dat zou lang zo blijven. Eerst richting Wagenberg, na enkele stukken met vochtige grond maar de polder in. Ook daar was het te merken dat het afgelopen nacht een tijd geregend had. Goed dat Gerard er niet bij was met zijn Cipollini, want dat zou toch zonde zijn. Zo richting “Kanters” en toen bleek dat het Willemstad werd maar in tegengestelde richting van wat meestal gereden wordt. De klinkerweg naast de snelweg  was wat minder aantrekkelijk, maar voor Wim geen probleem. Bikkel Wim reed zelfs als enige in korte mouwkes.   Er werd keurig strak gereden door het leidende koppel. Pas na 30 km gaf Jan het stokje over  aan een  ander. Johan behield zijn positie nog 20 km, ook al had hij gisteren met Willem en Piet  en nog zes andere WTC-ers de Johan van der Velde  Classic gereden. Wat een klepper, die Johan. Marc nam een flink stuk voor zijn rekening, ook Yp,Willem, Kees  en Peter K. boden zich aan. Een enkele keer moest “tandje minder” geroepen , maar toen Johan zich weer aanbood, was daar geen sprake meer van. In Klundert haalde n we een WTC-er in. Wie zou dat toch zijn? Het bleek Yp te zijn, die eerder dan wij de dijk was afgegaan en zo een stukje afgesneden had, die goochemerd. Goed dat Jan Sestig  er niet bij was, anders had hij in Drimmelen nog 13 rode kaarten moeten uitdelen. Met voldoende kilometers ( 74 ) voor een afbouwtocht op de teller, weer mooi op tijd terug. Een beetje frisser dan we de laatste tijd gewend waren, maar gelukkig droog gebleven en zonder één lek  kwamen we weer op de May. Allen  bedankt , het was weer mooi tochtje.

Anton K.