De 2e vakantietocht met alweer een grote opkomst, met 20 leden stonden ze te overleggen welke richting we gingen fietsen. Oost of west Franske ging voor oost, Johan voor west. De B groep vertrok met onze jarige Ypke in hun midden voor een rondje Noordhoek, een paar tellen later vertrok de A voor Kiltunnel – Hoeksewaard – Willemstad. Ik besloot me daar bij aan te sluiten, helaas had ik al snel in de gaten dat dit voor mij niet de juiste keus was.  Net voor de Moerdijkbrug hield ik het dan ook voor gezien, ook een gemakkelijke keus, in de wetenschap dat onze gezellige B groep hier nog moest paseren.

In de verte zag ik ze dan ook aankomen, hun keken weer raar op, met de vraag “waar kom jij vandaan?”. Uit Den Hout, was mijn antwoord. Via de gekende route fietsten we naar Standdaarbuiten, deze keer ging het niet via de Goudbloemsedijk maar via de Molendijk naar Zevenbergen.  Nog een klein stukske over de kasseitjes, om dan via Langeweg naar Terheijden te fietsen. Enkele jongens vonden dat we nu wel erg vroeg thuis zouden zijn, en stelde voor, om er straks nog een luske aan te plakken. Ik ging met dit voorstel naar de kop van de groep, waar me snel duidelijk gemaakt werd dat dit niet de bedoeling was. Gewoon gezamenlijk richting de Made,  door de Teteringsebossen naar de Teraalsterbrug, met steeds de jarige Yp op kop. Over de brug fietst Yp naar de fietsenstalling van het  Pannekoeckershuys. Nu was alles duidelijk, onze 75 jarige Fries ging ons verrassen! Een paar tafeltjes aan een schuiven en de bestelling aan Marieke doorgeven, en wij konden ons feestlied inzetten. Helaas viel ons gezang niet bij iedereen in goede aarde, ik  zag gelijk héél het  Pannekoeckershuys leeglopen. Wij hopen dat Ypke nog vele jaren in goede gezondheid in de WTC gelederen mee mag fietsen.

Yp, Yp, hoera Ypke 75 jaar.

Groet, Peter.

Zondag 20 juli:
Als ik met Anneke naar het oude gemeentehuis rijd, zeggen we nog tegen elkaar: “het zal wel niet zo druk zijn gezien de voorspellingen van Buienradar.” Niks is minder waar.
Het is een drukte van jewelste met onder andere de jarige Yp Huisman; 75 jaar en dan nog zo fietsen. Helmpje af voor Yp en lang zal tie fietsen in de gloria!

De groep splitst zich op in 13 B en 7 A renners. We besluiten naar de Kiltunnel te rijden en dan richting de bruggen bij Willemstad. Frans Wessels is er ook weer na een lange vakantie. Na vakanties zijn renners vaak wat minder. Zo niet Frans; zou hij op vakantie misschien stiekem getraind hebben? Hoe dan ook, nadat Leon en ik de dans geopend hebben, komt Frans op kop en gaat het tempo iets omhoog. Peter Broeders ziet de buien al hangen (hoewel die gelukkig elders hun lading lossen) en meldt aan Leon dat hij dit niet zo ziet zitten. Hij heeft nog last van de valpartij van een week geleden en niet genoeg pijnstillers ingenomen (waar hebben we dat meer gehoord). Hij had zich vast ook bedacht dat Yp wel eens zou kunnen gaan trakteren. Dus Peter besluit om zich bij de B ploeg aan te sluiten, waarvan hij weet dat die van de andere kant de Moerdijkbrug nadert.
Met 6-en gaan we door. Maar niet voor lang. Mijn achterband loopt langzaam leeg en net na de Moerdijkbrug moet ik er een nieuwe binnenband inleggen. Even denk ik nog dat misschien mijn buitenband na anderhalf jaar echt versleten is. Maar nee hoor, er zit een ijzeren splinter in die een nieuwe band ook doorboord zou hebben. Gelukkig; mijn buitenband kan nog wel even mee. Ik heb me laten vertellen dat geheel zwarte banden langer mee gaan en dat lijkt te kloppen (al moet ik als wetenschapper natuurlijk toegeven dat mijn onderzoek een beperkt aantal waarnemingen heeft). Met een volle band die door meesterpomper Leon op 8 bar gezet is, kunnen we verder. De wegen zijn nat dus we spetteren behoorlijk nat en vuil, maar dat is beter dan een stortbui op je nek krijgen. Franske blijft op kop rijden tot de eerste brug bij Willemstad. De brugwachter besluit die net omhoog te gaan halen. De slagbomen op de snelweg zijn al volledig naar beneden.
Op het fietspad belt het ook maar de bomen blijven omhoog. We twijfelen erg. Maar op het laatste moment besluiten we toch in de remmen te knijpen. Frans iets te laat; die belandt tussen de bomen. Dan zien we de brugwachter in zijn toren gebaren dat hij ons er eigenlijk over had willen laten rijden. Maar goed, we staan te wachten en kunnen mooi even uitrusten en een banaantje eten.

Frans doet zijn beklag dat er wel heel slecht overgenomen wordt, zeg maar Niet;
de overige renners houden wijselijk hun mond.
Vanaf de bruggen gaat de route over Oude Molen, naar Klundert en Moerdijk.
Erik Stasse die zich tot half vier vannacht in de kroeg had zitten voorbereiden op deze tocht, moet nu toch erkennen dat die voorbereiding nog niet goed genoeg geweest is. Misschien had hij nog wat langer moeten blijven? En 20 cola drinken is natuurlijk ook geen recept om lekker te slapen. Tot overmaat van ramp begint zijn rug te vervelen en zijn achterband verliest spanning (of andersom). In ieder geval toch maar even de band gewisseld want dat leek ons van die 2 dingen het gemakkelijkst op te lossen.
Na de wissel wordt de tocht voortgezet door Moerdijk en dan buitenom langs de Amerweg, en toen ook nog naar Drimmelen en toen ook nog naar de Tuinbouwweg.
Johan wilde blijkbaar de 95 kilometer halen. Nou, dat is niet gelukt.
Met 94,4 km. op de teller stapte ik thuis van mijn fiets. Na nog een half uur fietsen poetsen en zelf de modder van de benen halen, was ik wel toe aan een boterhammetje. Het gebak van Yp hadden we namelijk gemist. Maar Peter heeft de A daar vertegenwoordigd en namens ons Yp toegezongen. Ik heb zijn zingen niet gehoord maar misschien is het dan toch maar beter om bij Franske in zijn wiel te moeten aanklampen……

Groeten,
Ad

 Op weg naar Made bleef een auto naast me rijden, raampje open en daarin Peter B. Ziek? Nee , gisteren ook betrokken bij de valpartij met Kees en Marc. Hopelijk de laatste keer dit jaar, want zo is het wel genoeg. We leren dit toch niet van de Tourrenners?
Achttien liefhebbers voor de vakantietocht, terwijl een aantal toch al op vakantie is of gewoon aan het werk. Voorstel gezamenlijk te fietsen, maar Anneke gaf wel aan onder welke voorwaarde(n). Om de buien te ontwijken, zouden we richting Wijk en Aalburg gaan. Johan v. H. voerde de meute aan en deed dit lange tijd met een voor iedereen een acceptabele snelheid. Ook voor Willem was  dit heerlijk gaf hij aan, windje mee en een beetje buurten. Een echte vakantietocht. In Wijk en Aalburg ging het niet zoals gebruikelijk rechtsaf , maar linksaf de dijk op. Ter hoogte van Giessen stond een flinke wielerploeg uit Zaltbommel stil op dijk. Eén van hun overleed daar vorige week na een noodlottig ongeval. Daar word je wel even stil van.
Daarna maar een tijd achter hun aan gefietst.
Terwijl de luchten steeds dreigend waren, voelden we hier de eerste en gelukkig weinige druppels. Via Woudrichem naar Werkendam en daarna de polder in. Toen Johan van kop ging, werd het tempo opgevoerd dus moest er even geroepen worden. In een waaier door de polder naar Hank. Jack en Peter K. werden bijna naar huis gebracht. Uiteindelijk weer een mooie en gezamenlijke tocht en na  ongeveer 80 km op tijd en droog weer thuis. Peter B. maakte thuis een flinke wandeling  en kon op Strava mooi zien waar wij fietsten.

Anton Knipscheer

Rondje Lexmond stond er op ons programma, toevallig was ik nog deze week samen met Willem daar in de buurt geweest. Hele stukken van de Lekdijk lagen opgebroken. Dat zou het niet worden, en Frans onze leider zit voorlopig ook nog niet tussen onze wielen.

Louis had ons gisterenavond lang met samen geknepen billen voor de tv laten zitten, maar Krul redde voor Nederland de eer!
Met een paar uur slaap, zoals de meeste fietste ik vol goede moed met een klein ommetje naar de May. Overpeinzend wie er vandaag allemaal konden zijn, in ieder geval gêne Twan die ging bruisend door de May. Ook gêne Franske die bruist nog steeds door Frankrijk, gêne Kees en Colin die bruisten gisteren nog op de Drie cols, d’Allos, des Champs, en de Cayolle. Johnny bruiste de vrijdag nog op de Férse wielerkwis maar nog niet op de fiets. Onze Mar10 en Leon bruisten dit weekend op hun werk. En waar was Johan, de man die bruiste op dat rooie truike. Zomaar wat punten laten schieten, we zijn benieuwd hoe het klassement er na de vakantie periode uit ziet. Ook gêne Flip en Jack, die hadden een bruisend verjaardagsfeest te vieren.

Om 8 uur bij het gemeentehuis aangekomen zag ik alleen maar Peter V. en Ad, de rest bruisten dus nog gewoon in bed! Wat doen we? Zullen we maar een klein rondje fietsen en dan gezellig bij de B aansluiten. Zo gezegd zo gedaan. Om half 9 was er gelukkig meer belangstelling voor een rondje Baarle -Nassau. Met de wind op kop ging het dan richting de grensplaats. In de buurt van Surea was Ypke zijn taske verloren, terwijl hij dit weer op zijn plaats had zitten, passeerden ons de wilde bond. Wij trokken ons even later weer op gang. Richting Gilze-Alphen, en over Klein en Groot Bedaf naar Baarl. We misten vandaag ook onze klepper Gerard, die had zaterdag nog samen met Marc en Piet een regen en een winderige tocht vanuit Brakel gefietst. Maar net voor Baarle – Nassau sloot toch nog een echte klepper bij ons aan, om juist te zijn een “Dongense klepper”. De beste man had zich verslapen, zijn maats waren al vertrokken. Hij pikte bij ons aan, om tot aan Molenschot ons te vergezellen.  Om aan de 90 km te komen, maakte Ad nog een mooie kronkel door de Slingerdreef.  De laatste kilometers ging het met de wind in de rug, het was vechten om op kop te mogen fietsen. Gek, het eerste gedeelte mocht je nog zolang op kop fietsen als je maar wilde.

Tegen half twaalf kwamen we weer Den Hout binnen sprinten, wat ik persoonlijk niet zo slim vind. Al een paar keer gezien, dan kunnen er gevaarlijke situaties ontstaan. Op zondag ochtend kan het er druk zijn op het Ruiterspoor, komen er auto’s uit Den Hout.  Er gebeuren al zoveel ongelukken met toerfietsers, probeer dit te voorkomen!

Vanaf volgende week beginnen we aan de reeks vakantietochten dan vertrekken de A en B groep om half 9.

Groet Peter.

Totaal 3 ronden= 37,5 km.

De weergoden voorspelden al enkele dagen regen, regen en nog eens regen.  En wat hebben we gehad, een paar verdwaalde druppels of inderdaad de sproeier van een boer uit de May!  ’s Morgens om 8 uur stonden dan ook 17 WTC’ers in topvorm met goeie benen aan de start aan de Witteweg.

Na loting werden de koppeltjes gevormd, en afspraken gemaakt voor de te volgen tactiek. Flip had speciaal zijn aerodynamisch pak aan getrokken, hij voelde zich dan ook gelijk 35 jaar jonger. Had ie ook op zijn tijdritmonster laten schilderen, mot nie veul gekker worden!  Zijn maat Peter had van zijn aerodynamisch houding weinig voordeel, hij zat steeds in de vuile wind heb ik begrepen. Of was het nou dat hij er eentje liet vliegen!

Jack van Dijk had al meer dan een week last gehad van die vuile wind, gelukkig voor Peter Bas, was dat nu niet meer het geval. Zo kon onze oud-coureur mooi als gangmaker dienen voor een derde beste tijd, nog altijd een verschil van ruim 3 min. met de tijd die was opgegeven. Maar wel goed voor een derde plek.  Ons Anneke mocht uit de wind, en dat kan ze als geen ander, bij Mar10 fietsen. Ze gingen voor een tijd van 1.05.45. Met een gemiddelde van bijna 36 km raasden die twee door de polder, dus ook weer meer dan 3 minuten te snel. De tweede plaats was hun lot. Onderweg had ik het al een aan zien komen, waar we de winnaars van vandaag moesten zoeken. Samen met Jack van Dongen passeerde ik Willem en Peter Verhagen, Willem wilde bij ons nog even aanpikken, maar werdt terug gefloten door zijn makker. Rustig aan maar, Peter wist precies hoe het moest en dan kom je inderdaad héél kort bij de opgegeven tijd uit, 37 sec was het verschil. De trofee mag dan om de week bij Willem of bij Peter in hun prijzenkast staan, de eerste week is al voor Wim!

Na afloop allemaal snel naar huis, want we hadden nog een drukke dag voor de boeg. De echte WTC kleppers stonden met de fiets klaar voor de bonus punten. Helaas waren dit er maar drie, dacht dat we lid waren van een fietsclub! Zo fietsten Annemiek samen met Johan en ondergetekende richting de Leemput vergezeld van een heerlijk zonnetje. Dat midgetgolf weer anders is dan fietsen kwamen we al snel achter, de balletjes vlogen links en rechts om je oren, en soms ook nog weleens (toevallig) in het gaatje, wat ze daarvoor gemaakt hebben. Ook daar was er uiteindelijk eentje de kampioen, Johan van Helmond gaat dit jaar voor alle prijzen. Deze kon hij alweer bij schrijven aan zijn erelijst!

Terug naar Den Hout, naar de fam. Knipscheer, waar Anton samen met de feestcommisie de schuur gezellig had ingericht. Onder het genot van één of twee of wie weet wel drie biertjes stonden we lekker te keuvelen en sterke verhalen te vertellen. Ook dit jaar was de BBQ weer prima verzorgt door SED, en onze koks Peter Kuijpers en Caspar zorgden dat wij niks te kort kwamen. Shapoo mannen voor jullie kook en bak kunsten! Ondertussen waren ze in Brazilië ook hun kookkunsten aan het vertonen. Onze mannen bakte er de eerste 50 minuten nog niet echt veel van. Maar na een telefoontje van onze koks met ome Louis, steeg ook hun kookkunst, het maakte onze familiedag kompleet, die schitterende 2-1 overwinning op Mexico! Nu konden eindelijk onze prijzen uitgereikt worden, om daarna nog een afzakkertje te nemen. We konden weer terug kijken op een geslaagde familiedag. Anton en Marion nogmaals bedankt voor jullie gastvrijheid!

De ideeën voor volgend jaar heb ik al gehoord in de wandelgangen, die WTC ‘er zit al zovast in de feestcommissie!

Groet Peter.

Helaas vandaag geen inspiratie, om er iets leuks van te maken. Gelukkig lezen we via de WTC app, dat het met de ongelukkig gevallen John wel beter gaat, hij is weer thuis!  Laten we hopen dat de patex dit keer zijn arm snel aan elkaar lijmt. Dan zien we hem weer “Snel”terug in ons WTC peloton! John beterschap!!

Deze ochtend een grote opkomst om naar de boorden van de Lek te rijden. Ook een prettig weerzien met oud (75 lentes jong) lid Stan. En nog steeds in goeden doen. Zo kwamen wij op 14 kleppers die deze tocht gingen rijden.

Iedereen weet intussen de weg naar Gorinchem, dus dar begint het ritverslag. Na het station in Gorinchem gepasseerd te zijn, ging het rechtsaf de brug over, om even later het kanaal richting Arkel te volgen. Vanaf hier de dijk op om slingerend met Willem en Marc op kop naar Leerdam te rijden. Het tempo zat er vanouds goed in. In Leerdam gingen wij linksaf om op Schoonrewoerd aan te stevenen. In het begin van deze plaats ging het linksaf om even later de Diefdijk naar Culemborg te volgen. Pal voor Culemborg met de Lekbrug op de achtergrond vond ik het wel leuk om een fotoke te maken van ons gezelschap.

Stan wierp zich gelijk op als fotograaf, om het tafereeltje vast te leggen voor het nageslacht. Vervolgens klommen wij weer in het zadel om door de buitenkant van Culemborg via het station, op Tricht af te gaan. Hier vroeg ik aan Anneke hoe het ging? Niet goed, zei ze. Hoofdpijn en nekklachten. En als het niet beter word laat ik mij in Zaltbommel ophalen. Aldus Anneke. Wij hoopten dat het beter zou gaan, maar waarschijnlijk tegen beter weten in. Ypke en Stan zaten lekker met elkaar te keuvelen achter in de groep. Daar zat maar liefst bijna 150 jaar ervaring. Niet zozeer op de fiets, maar wel van het ouwehoeren hahaha. Met Peter en Jack ging het via Geldermalsen naar de koffiepauze in Zaltbommel. Maar eerst werd de brug richting Zaltbommel flink getest door klimgeit Piet, die probeerde de punten te pakken voor de bolletjestrui. Maar hij werd knap gecounterd door Johan V.H. en door Marc, die nog 2^e werd, en Johan als eerste over de top scheerde. Klasse mannen. Nog een krant onder hun shirt gedaan, en toen met volle vaart de afdaling in, om even later Bij het pannenkoekenhuis op het terras neer te ploffen. Ook de rest had deze gevaarlijke afdaling zonder kleerscheuren overleefd. Koffie, chocoladebollen en appelpunten stonden op het menu. Anthony had het allemaal, en wij lieten het ons goed smaken.

Anneke had intussen naar het thuisfront gebeld om haar op te komen halen, want het ging echt niet met haar. Jammer Anneke. Anton verraste ons met een extra bakske koffie. Johan vroeg nog waarom er bij de B’s een 2^e bakske koffie gedronken werd, en bij de A maar 1? Heel simpel Johan, dat komt omdat ze bij de A’s altijd vol, vol, vol, vol rijden!!     En wij maken er een relaxed tochtje van hahaha. En onze Anton heeft door zijn sympathieke uitstraling natuurlijk een streepje voor bij Anthony, want het 2^e bakske kregen we voor half geld. Goed gedaan Anton. Na de koffiestop lieten wij Anneke achter bij restaurant Tivoli. Daar zou ze opgehaald worden. Met Johan en Ypke namen 2 kleppers al het werk voor hun rekening naar Brakel. Met de wind in ons voordeel waaiden wij gewoon terug naar de May. Het tempo bleef voor iedereen goed te volgen. Met zo’n 120km op de teller kwamen wij weer aan bij ons vertrekpunt. Mag ik iedereen bedanken voor de gezellige tocht en tot binnenkort.

Ik hoop op 1 van onze vakantietochten nog eens deze kant op te rijden. Wie er zin in heeft, laat het even weten, gaan we een datum prikken.

Groet, de Pakhaas.

Na een mooie Hellevoetsluistocht, vroegen mijn beentjes vandaag om een beetje rust.  Sommige leden draaiden deze formule net anders om, dus gisteren rust en vandaag volle bak, met de kleppers van de A!

Samen met Erno, Willem, Marc, Anneke, Erik S en kilometervreter Peter K (helaas niet op de fiets) kozen we voor een rondje over ’t Zand. Een rondje dat iedereen wel kent, wat valt hier dan nog over vertellen. Dat we door de bossen fietsen en mooie bomen gezien hebben,  of dat in de buurt van Surae de Flora en fauna als de waterlobelia, de klokjesgentiaan, de zonnedauw, de heikikker en de vinpootsalamander te vinden zijn. Ook grazen er Schotse Hooglanders, om te zorgen voor een grotere variatie aan begroeiing. Maar of jullie daar nou in geïntresseerd zijn geloof ik niet echt, ik hoor nooit in ons peloton roepen van “kijk nou eens, zag jij die vinpootsalamander “, ik hoor wel eens wat roepen, maar dat is niet bestemt om hier te schrijven.

Veel meer kan ik niet vertellen over deze vaderdagtocht, of het moet zijn dat ene mevrouw Sonora Smart Dodd, Vaderdag in 1909 geïntroduceerd heeft. Goei mees, dat ook eens aan de mannen dacht.  Verder kwamen deze vaders na dat ze vader Petrus naar Den Berg hadden gebracht tegen de klok van half twaalf thuis. Ook moeder Anneke kon toen aan de koffie die vader Ad voor haar had klaar staan.

Zondag gaan we de Bockenreyderstocht fietsen, samen met jullie vertrek ik dan richting Hilvarenbeek, en proberen we daar samen met de andere WTC kleppers een Brabants bakske koffie te drinken! Wij vertrekken om 08.30 !

Groet Peter.

Er wordt wat afgefietst deze tijden! Gisteren de langste WTC-tocht van 160 km naar Hellevoetsluis. En dan vandaag gewoon weer even 70 km op Vaderdag.

Johan van H, Ad v W, Peter V, Leon T, Piet V, Mar10 van K en Erik vd H hadden al vroeg ontbijt op bed gehad en stonden om 8 uur klaar voor het vertrek van een “korte “ rit naar Woudrichem.

Ja inderdaad 70 km is een korte rit. Niet eens de helft van de rit naar Hellevoetsluis! Bij Geertruidenberg sloot John H zich nog bij ons aan. Het ontbijt op bed was bij hem wat uitgelopen of het feestje van de avond daarvoor of van de avond daarvoor ……want vrijdagavond had heel Nederland feest na de mooie zege van Oranje op de huidige wereldkampioen 5PA1N.

Over het vele fietsen gesproken: op strava houden 13 clubleden hun ritten bij. Deze 13 leden hebben afgelopen week bij elkaar zomaar 4333 km weggetrapt! Dat is bv van Made naar Santiago de Compostella ( 5PA1N ) heen- en weer. Dan is dit alleen nog maar van  13 leden. Met een lekker tempo over de Perenboom naar Dussen. Via Uitwijk naar Rijswijk ( veel wijken hier ), dan over de Maasdijk naar Woudrichem. Sinds de rivierentocht weet ik dat bijna alle dijken langs de Maas Maasdijk heten. Het gekke is dat het dorp Maasdijk langs de nieuwe waterweg ligt. Wie dit dorp eens wil bezoeken kan met mij op 28 juni mee want ik ga een tochtje organiseren naar Maasdijk.

Ondertussen gaat het tempo gestaag omhoog, iedereen trapt lekker mee. Langs de Kozakkenboys in Werkendam gooien Johan en John de gaskraan open. Richting Hank met windje mee wordt er echt gekoerst.

Martin sprint rap weg…..alle zeilen bij denk ik dan. Bij Hank  hoor ik het gepruttel van een 49 cc motortje. Het is een mooie Kreidler uit de jaren 70 en Kreidlers vind ik wel gaaf. Vroeger nog een paar jaar mee rondgereden, wielrenners hield ik altijd uit de wind.

Ik dacht dit is mijn kans; – en mijn oude liefde de Kreidler bekijken,- en op kop van de groep fietsen. Hier wilde deze brommer(t) niet aan mee werken. Dan maar weer achter aansluiten.

Het was een lekker (uittrap) rondje. Goed begin van vaderdag….

Ik ga nu op visite in Maasdijk J

Groeten Erik