Wat een zomer, echte zomerse dagen hebben we nog niet gehad. Bij de planning kijken we altijd naar het weerbericht, de voorspelling was NNW wind en mogelijk hier en daar een bui. Met dit in het achterhoofd stond ik vanmorgen op. Rondje Binnenmaas was dus de planning. Ik twijfel of ik armstukken aan doe als ik voor de kledingkast sta. Het is 17 °C, dus boven de 15 °C bij de Jonge Renner geldt dan kort – kort. Dus de mouwen en de broek.
Leo staat al in de starthouding als ik op het Ruiterspoor kom. We rijden via de Hespelaar naar de May, de rotonde bij de Bromtol is nog niet klaar, je moet daar nog gravelen. Op het plein staan al verschillende renners en rensters klaar. Maurice had gisteren na het rondje TMM (Team Munne Maot) nog bij getraind door naar Antwerpen te rijden solo. Tijdens deze tocht kwam hij er achter dat een rondje Binnenmaas wel erg veel zijwind zou geven. En soepel als we zijn, werd terplekke beslist om de Biesbosch te rijden vandaag.
Ik stel voor om via Blauwe Sluis te vertrekken.

Met vertrek rijden we via de Watertoren naar de Helkant, juist daar voorbij hoor ik LEK. Ik zie geen lekke band maar er is een DATA-lek bij Maurice. Zijn Garmin heeft contact met de fiets verloren. Hij zal vandaag als Bauke Mollema met het metertje in de achterzak rijden. Dit brengt mij enigszins van slag zodat we niet via Blauwe Sluis maar langs Hooge Zwaluw rijden.

De wind blaast stevig, Leo en ik proberen het tempo niet te veel te laten zakken maar nemen ons voor geen gekke dingen te doen zodat plots de brandstof op is. Als we rechtsaf draaien richting de Moerdijkbrug komt Wim mee op kop rijden. Het voelt pittig, de wind tegen en de brug op. Toch halen we nog een verdwaalde renner in op de brug. Vervolgens stel ik voor door de polder te rijden en niet over het dijkje richting Kop van Het Land. Onderwijl halen we twee dames in die dankbaar gebruik maken van onze groep en zo dus mee glippen.
Het mindere weer heeft ook zijn voordelen, het is namelijk niet zo druk onderweg, zeker bij de Kop van het land kan het aardig druk zijn.
Bij Sliedrecht stel ik voor aan de andere kant van de A15 te gaan rijden. Op enig moment maak ik de verkeerde keuze waardoor we niet via Schelluinen rijden maar langs Hardinxveld-Giesendam. Ondertussen zijn een drietal renners van het eiland bij Dordrecht aangesloten. En dan plotsklaps Marino; “LEK”. Terwijl hij dit euvel verhelpt, wijst Anneke me op een plank bij de windveren van enkele gebouwen. Ik noem het een nokplank maar dat is vast niet juist. Later als ik thuis ben, appt Anneke mij; het is een Uilenbord.

We rijden weer verder en al rap komt de Merwedebrug bij Gorinchem in beeld. Deze oprijden gaat een fors stukje makkelijker dan de Moerdijkbrug en de Belgische biertjes bij Maurice geven hem vleugels (of was dat een ander drankje?) Voor Werkendam draaien we de polder in waarna het voorstel is om de klinkers te mijden en langs het Jannezand te rijden.

Hank volgt en nu en de brug bij Keizersveer is geen enkel probleem voor de groep die bestaat uit Maurice van der Ven, Leo Stasse, Erno Haanskorf, Marino van den Elshout, Sandra van Eijk, Anneke van Wesel, Rachel Marijnissen, Kees Marijnissen, Wim ten Haaf en ondergetekende. Nadat de brug over het Amerkanaal is genomen, nemen de fietsvrienden uit Dordrecht afscheid. Hen staat nog een lastig stukje te wachten….

Groeten vanaf Ter Aalst.

De afgelopen dagen leek het een natte zondagochtend te worden, maar als ik vandaag de Buienradar bestudeer, lijkt het wel mee te vallen. Zorgen dat je zo snel mogelijk naar het westen rijdt dan moet het goed komen.
Ik ben benieuwd wie er aan de start zal staan. Hebben ze watervrees? Of gaan ze voor de 12 regenpunten, want Weer Online geeft 2 druppeltjes. Het is wel wat minder druk dan anders als Anneke en ik ons melden op het Raadhuisplein. De Sport is met 6 man, de Tour telt er maar 4. Het rondje Binnenmaas van Flip en het idee dat je voldoende koptrekkers zult hebben, doet de Tour renners besluiten om met de Sport mee te gaan. Prima, ik vind het wel leuk want dan heb je weer eens wat andere “buurt”, als je al “buurt” hebt bij de Sport, want dat gaat eerlijk gezegd meestal op een lint. Ook Flip is van mening dat we het beste eerst zo snel mogelijk naar het westen moeten zien te komen om de bui die Made zal treffen, te ontwijken. De TT is van plan naar Meer te rijden, volgens ons rij je dan echt de bui in, maar een Meertocht waar je nat wordt klinkt eigenlijk wel zoals het hoort.
Wij rijden dus met 9 man en Anneke richting Zevenbergen en dan over Zevenbergsche Hoek naar de Moerdijkbrug. Vanaf daar naar de Kiltunnel. Het is goed opletten hoe de weg nu loopt want de boel is behoorlijk op de schop genomen en er zijn giga distributiecentra gebouwd. Ook bij de Kiltunnel is er een wegomlegginkje. Flip moet voor de 2^e keer toegeven dat dit bij het verkennen nog niet zo was. Die verkenning was dan ook minstens een jaar terug, want vrijdagavond hebben we pas beslist deze route weer eens te rijden.
Binnenmaas: dat is na ’s Gravendeel richting Maasdam en dan Sint Anthoniepolder aanhouden. Dan rij je evenwijdig aan dat water. De wind zit nu wat meer west dan zuid en is best pittig. Gelukkig is er verder nauwelijks verkeer dus we kunnen goed waaieren met Twan, Peter, Flip, Frans en John. En als het nodig is, zetten we een tweede waaier op. Erno en Anneke maken daar dankbaar gebruik van om zo zuinig mogelijk te rijden. Leo Stasse en Wim ten Haaf pakken ook regelmatig wat wind. Flip loodst ons over rustige wegen uiteindelijk naar Numansdorp om zo bij de Haringvlietbrug te komen. Ik word toch wel even zenuwachtig want ik heb ergens gelezen dat die afgesloten is dit weekend. Benieuwd hoe dat voor de fietsers zijn, hoop dat we niet terug moeten naar Strijen…..
Dat is gelukkig niet het geval, hoewel er echt wel wat aan de hand is. We moeten twee keer over rijplaten en fietsen een stuk over de snelweg. Hier zit de wind pal tegen en brug op is het dan pittig. Dit ervaart ook Wim, hij heeft zijn tank wat te ver leeg gereden tegen de wind en “parkeert “op een gegeven moment compleet. “Het leek wel of hij lek reed”, zei Erno. We wachten even tot hij weer aansluit en dan pakken we het tempo weer op. Langs “De Hel” karren we naar Oude Molen waar we de wind weer schuin van achter krijgen. Er ontstaat weer een waaier en Frans Marijnissen is goed. “Ik voel me net een oude krijger als Robert Geesink” zegt hij. Even opgezocht, Geesink is met zijn 35 jaar toch nog maar half zo oud dan Frans, als die al een “oude” krijger is wat is Frans dan..…
Maar het klopt verder wel want Geesink rijdt ook regelmatig zo hard dat hij zijn ploegmaten er af rijdt.
Als Frans met John er even aan trekken, hoor ik roepen dat we moeten wachten. Wim herstelt niet zo goed, dus we moeten toch maar wat rustiger doen. Ik dacht dat Erno het ook moeilijk had (maar dat was niet zo, hij wachtte op Wim zei hij) en zeg tegen John dat hij zijn familie er af gereden heeft. Hij is niet onder de indruk: “dat is normaal bij de Haanskorfen, als je goed bent dan rij je de familie kapot”.
Bij Klundert rijden we over industrieterrein Moerdijk. Wim ziet er weer wat beter uit en Flip vertelt hem dat we alleen nog wind van achteren gaan krijgen…. Niet zeker of hij dat gelooft, maar we gooien het tempo weer wat omhoog.
Dat lijkt goed te gaan, we zijn snel in Moerdijk en dan volgen we de A16 over de parallelweg die wat bultjes kent.
Ik rij ondertussen zowat achteraan en opeens mis ik Leo. Hij is op zo’n bultje de man met de hamer tegen gekomen. “Opeens pap in de benen op het industrieterrein”, vertelt hij, “rij maar door”. Dat doen we natuurlijk niet; “samen uit, samen thuis”. Hij heeft bovendien nog wat te eten en beter laat dan nooit, schuift hij zijn snickers naar binnen. Daar knapt hij snel van op, het was dus de bekende hongerklop.
Vanaf de  Drie Hoefijzers waaien we naar de May. Oude Krijger Frans met Anneke op kop en we rijden zo weer 38 km/uur. Met 95 kilometer op de teller kom ik thuis aan. Het weer is super geweest. Even een paar druppeltjes gehad maar je droogde harder op dan dat je nat werd. Lekkere temperatuur en veel zuurstof in de lucht.
Zoals zo vaak hadden de thuisblijvers die bang waren voor regen, weer eens ongelijk.

Ad

Het is een echte ouderwetse Hollandse zomer. Volgens het weerbericht is het aftellen naar het mooie weer van komende week; alleen nog even langs deze zondag. Buien, bewolkt, zuidwesten wind, het ziet er allemaal niet best uit. Antoon heeft zich zaterdag al afgemeld en als ik wakker word, is het eerste berichtje op Whatsapp al binnen. 01:47 uur. “Wij gaan niet mee”, Boukje en Sharelle, midden in de nacht gehuld met ieder een rode zonnebril. Ook Gerard meldt zich af en even later ook Piet. Ik twijfel; zou het dan echt zulk slecht weer worden. Zal ik thuis blijven? Maar ja, dat kan niet… die rode trui wil dat ik ga. Dan Melody die ook niet mee gaat. Ik zet de fiets buiten en kijk naar boven. Ik zie zelfs wat blauwe stukken tussen de wolken, ik check buienradar: droog, maar even later miezert het dan toch. Ik pak mijn regenjasje en prop het achterin mijn fietsshirt. Op weg naar het gemeentehuis overdenk ik wat we gaan doen.
Ik verwacht geen hele hoge opkomst; misschien samen met de Trim een rondje rijden?
Ik ben er als eerste en even later komt Leo en dan Bert. Tegen half 9 zijn er toch bijna 20 renners. Peter Bastiaanse rijdt vandaag met ons mee en Anneke vraagt of we nog richting Meer gaan; we zouden de regen tegemoet rijden. We twijfelen even, maar inmiddels is het half 9 en is de sport/tour vertrokken. Ook de Trim twijfelt. We besluiten om samen te rijden en een rondje Biesbosch te doen; dat zou de minste kans op regen geven.
Peter Korse en Ruud vertrekken op kop en houden met de wind in de rug gelijk een flink tempo aan. We rijden langs ’t Gat van den Ham en dan de Moerdijkbrug. Na de Moerdijkbrug volgt de Nieuwe Dordtse Biesbosch richting het pontje bij Kop van ’t Land. Onderweg bemerk je dan toch dat er tussen de pelotons wel verschil zit. Op een gegeven moment zijn er voor ons 2 jonge dames aan het joggen. Ik wil juist “…voor!” roepen, maar opeens hoor ik luid achter me “…afblijven!!” Het maakt niet uit, het resultaat is hetzelfde. Gelukkig kunnen de dames er ook om lachen; voor je het weet heb je een #metoo hashtag aan je Strava-rit hangen.

Aangekomen bij de pont is het wachten want het pontje vertrekt pas om kwart voor 10. Na een tijdje rijden we dan toch de Biesbosch in, maar niet voor lang; John rijdt lek. Peter B., Peter K. en Ruud ontfermen zich over het achterwiel. Wim en John overzien het geheel. Wim pakt zijn banaantje terwijl ik naar de dreigende lucht kijk die steeds grimmiger wordt. Het miezert en in de buurt van Werkendam gaat dat over in echte regen. Shit… we moeten nog terug met de wind op kop. Enkele renners besluiten hun regenjasje aan te trekken, maar eer we weer op weg kunnen, is het alweer droog. Het voelt nu drukkend warm en opeens rijden we ook weer in de zon. Het asfalt droogt bijna zienderogen op. Op de dijk richting Hank echter weer een lekke band; deze keer de voorband van Peter Korse. Na wat geklooi met de CO2-pomp is ook deze band snel gefixt en we gaan weer op pad. Vlak voor Hank krijgt Ruud het nog even op zijn heupen en sprint in zijn eentje naar het bord van de bebouwde kom. We laten hem maar, hij zou anders geen schijn van kans hebben…
Dan volgt Raamsdonksveer en de fijne helling van de brug over het kanaal naar de Amer. Vlak voordat we de May weer binnen rijden, zien we John Haanskorf alweer huiswaarts rijden; we zijn laat.

Rene

Vanmorgen liep om 7 uur het wekkertje weer af. Lekker fietsen op deze zonnige
zondagochtend. Eerst het buikje lekker rond eten en daarna de beentjes in de olie.
Ik ben er klaar voor! Op naar Made. Ik was er al om kwart over acht. Het werd al rap
drukker. Nog een beetje ouwehoeren met jan en Alleman en daarna op naar Roosendaal.
Het tempo zat er gelijk al goed in. We waren maar amper de May uit en mijn Garmin gaf al
30+ aan. Pffft!!. Via de 3 Hoefijzers ging het naar Prinsenbeek om daarna Etten-Leur
achter ons te laten. Het was weer gezellig tussen de wielen.
Met Rene en Edwin op kop kon de rest lekker bijkletsen tussen de wielen over van alles en iedereen.
Het Heike kwam in zicht. Het dorp met misschien wel de mooiste huizen en villa’s van heel Brabant op een klein stukje grond. Wielergeschiedenis werd hier geschreven door Woutje Wagtmans en Wimke van Est. Heel deze omgeving is doordrenkt met hun zweet. Historie te over.
Ik was blij dat ik lekker mee kon tussen de wielen en als het even wat minder ging werd er
netjes gewacht. Het zal de leeftijd zijn toch hahaha. Er fietste ook wat jong grut mee deze
ochtend zoals Melody, Boukje, Sandra en Marielle, als ik de laatste 2 ook tot het wat
jongere grut mag rekenen. Het leek net of ze niet hoefden te ademen. Deze opmerking is
niet van mij hoor. Bosschenhoofd en Langeberg aan de buitenkant van Roosendaal
doemden na goed anderhalf uur fietsen op. Eerst moest er nog een bruggetje genomen
onderweg, maar niet zomaar een bruggetje maar een loopbrug. En dat over de snelweg.
Alles van de fiets af en dan maar klauteren over dit steile rotding en aan de andere kant
hopen dat je niet onderuit gaat. Wie heeft dit toch bedacht? Iedereen kwam veilig aan de
andere kant en vooruit ging het weer. Edwin en Rene namen veel kopwerk op hun
schouders en ook de dames lieten zich niet onbetuigd. Sandra had haar conditie nog wat
aangescherpt in Frankrijk en Melody had met twee vingers in haar neus de Stelvio in Italy
bedwongen en ook het Sella rondje in de Dolomieten erbij gepakt. Dus de vorm was
supergoed. Op naar Stampersgat en Zevenbergen.
De wind zat nu op de terugweg in de rug. Langeweg kwam in zicht en daarna Wagenberg.
Hier afscheid genomen van Rene die deze mooie route had uitgezet.
Vervolgens heb ik het laten lopen voor vandaag om in mij eigen tempo weer op Oosterhout
aan te gaan. Het was een mooie zondagochtend met een gezellig groepje sportvrienden
en vriendinnetjes.

Met vr gr De Pakhaas. 🐰😀

Schrok ik even wakker deze morgen, Leo zou toch 3 weken niet meegaan.? Toen ik echter deze morgen door het Ruiterspoor richting Den Hout centrum reed, zag ik zijn wagen en caravan thuis staan. Is hij waarschijnlijk vannacht naar huis gekomen. Toch maar door gereden naar Made. Even bij den Bromtol kijken hoever het is met de tunnel. Helaas nog veel gravellen om er door te komen. Nog even een kort slingertje door Made. Ik kom Edwin tegen die onderweg is naar het plein bij het Trefpunt. Als ik daar aankom is er al een flinke groep aanwezig ondanks dat de sport deze morgen al om acht uur vertrokken was voor een rondje over de verschillende dammen zoals de Oesterdam. Mar10 had het rondje bedacht en zal ook wel veel kopwerk verrichten.
Wij rijden vandaag op voorspraak van Maurice een rondje Nieuwmoer. Ongeveer 100 km wat op dit moment van het jaar voor ieder te doen moet zijn. Net na half negen vertrekken we: Maurice van der Ven, Kevin Damen, Erno Haanskorf, Anneke van Wesel, Rachel Marijnissen, Kees Marijnissen, Marino van den Elshout, aspirant lid Wim ten Haaf en onder getekende. Maurice en Kevin starten met een flinke kopbeurt en al rap staan we bij de Drie Hoefijzers waar een verkeersregelaar ons naar de andere kant wil hebben. Echter we gingen toch al richting de Markbruggen. Via de Elsakker gaat het verder naar Prinsenbeek. Daarna volgt het Liesbosch waar we bij Coreman recht door schieten naar de Klappenberg. Als ik iets verder naast Wim rij, vraag ik of hij weet waar we nu zijn. Hij antwoordt dat hij juist een bord Rucphen heeft gespot. Door het buitengebied van Zundert gaat het richting Schijf, met nog immer een flinke tegenwind. Verschillende renners nemen de kopbeurten zodat we met een lekker tempo blijven rijden.
Als de telefoonpalen met elektriciteitsdraden in beeld komen, weten we dat we de grens gepasseerd zijn en op grondgebied van Nieuwmoer zijn. Nu draait de wind meer naar onze achterzijde. Dit is meteen merkbaar, ook de dames, de meskes, gaan een kopbeurt aan als het richting Achtmaal gaat over fijn asfalt. Van Achtmaal gaat het richting Wernhout. Als we hier binnendoor rijden richting Meirseweg krijg ik de vraag of Sauna Diana nog bestaat?
Ja, familie Simons is nog immer in business. Wat verder op rijden we langs het trainingsveld van NAC.

Even verderop gaan we verkeerd, geen probleem, dan hebben we dit stukje Zundert ook weer eens gezien.
Even later passeren we het bedrijf van Frans Marijnissen, de aardbeienkweker die met zijn zoon de aangespannen paardensport beoefend. In het landschap overheersen de boomkwekerijen. Op het viaduct over de HSL en de A16 worden weer wat hoogtemeters bijgeschreven. Het gaat nu richting Galderse meren waar verkeersregelaars de mensen begeleiden naar hun parkeerplaats. En het is er al redelijk druk terwijl ik vind dat het nog niet echt heel zonnig is.
We vervolgen de rit via Ulvenhout naar Bavel waarbij Kevin opmerkt dat klimmen hem minder afgaat dan afdalen als we weer een viaduct passeren. Van Bavel gaat het richting Dorst, Kees Marijnissen zegt dat we niet in Dorst komen als de Akkerstraat inrijden. Hier moet hij even later toch op terugkomen als vlak voor de Tilburgseweg het bord Dorst op doemt aan de rechterzijde van de weg. We gaan nu richting Breda om vervolgens via Teteringen verder te gaan.
Vlak voor Ter Aalst neem ik afscheid van de groep, wens ieder nog een fijne dag en als ik thuis de Garmin afdruk, noteert die mooi een 100 + km. tocht.

Groeten vanaf Ter Aalst,

Gerard.

De route van de Sportgroep was afgelopen dinsdag al bekend. Martien wil wel eens wat verder en stelt voor om “over de Oesterdam” te rijden, 150 kilometer heeft hij uitgemeten. Snel hebben we een pelotonnetje dat groot genoeg is om dit idee op vrijdag te lanceren voor de liefhebbers. Ik kijk er naar uit want als je over de Oesterdam gaat met Martien, dan ga je ook over de Philipsdam. Nou was ik vroeger kampioen dammen van Nispen, dus dat moet goed komen. Omdat we toch weer rond de middag terug willen zijn, is het voorstel om al om 8:00 uur te vertrekken. Als ik bij het Oude Gemeentehuis kom, zie ik al een behoorlijk groepje staan. Ik tel acht renners. 7 in WTC outfit en eentje in een ander pakje, blijkt buurman Michel de Rooij van Peter Verhagen te zijn die toevallig net tegelijk op de fiets stapte met Peter. Hij vraagt of hij een stuk mee mag fietsen met ons. Zijn shirt is ook rood dus vooruit… het mag. Nooit gek een extra koptrekker tegen de wind, maar dat is Michel niet van plan. Daar heeft hij wat te weinig voor gereden de laatste tijd. Ik moet zeggen dat wij ook meteen goed de gang er in hebben.
Ik vraag aan Martien of we met de klok of tegen de klok gaan rijden. Met zuidwesten wind is het klassiek dat je met de klok gaat omdat je dan op de dammen de wind mee hebt. Martien merkt niks van de wind dus hij rijdt gewoon de ongunstige richting. Slecht voor het gemiddelde. En dan hebben we bij de rotonde van de Drie Hoefijzers ook nog wat oponthoud. Een aardige verkeersregelaar stuurt ons naar de overkant van de weg. Blijkt dat er op het viaduct op ons fietspad twee politiebussen staan waar een stuk of 6 agenten bezig zijn met een soort camera op een hengel.
Wij rijden dus aan de verkeerde kant op het fietspad en een tegenligger (eigenlijk zijn wij dat) werpt mij dan ook een geërgerde blik toe als hij uiterst rechts moet houden. Als we net goed en wel weer aan de juiste kant rijden na Zevenbergen, moeten we weer naar de overkant. Het fietspad vanaf de A17 naar Klundert wordt opgeknapt. Was ook wel nodig trouwens. En de andere kant waar we nu moeten rijden, pakken ze hopelijk ook mee want die is zo mogelijk nog hobbeliger. Van Klundert rijden we via Zwingelspaan naar Oude Molen en zo via Helwijk komen we op het eerste deel van de Haringvlietbrug. Goed dat we deze week dit rondje rijden, want volgende week is het daar zo te zien afgesloten als de werkzaamheden op de brug beginnen.  
We draaien nu pal tegen de wind want we moeten naar Oude Tonge. Ik mis Michel, die blijkt al een andere route genomen te hebben zoals hij aangekondigd had. Met ons zevenen rijden we nu kop over kop en zo houden we het tempo, ondanks de wind, er goed in. Bij het opdraaien van de eerste dam zie ik dat het gemiddelde op 32,8 staat, nu krijgen we vooral wind opzij. Het is druk op de Philipsdam. Veel groepen wielrenners (de meesten rijden inderdaad andersom) maar ook een stukje met veel dagjesmensen die een plekje aan het water zoeken. Wij houden Sint Flip’s land aan en daarna stuurt Martien ons naar Tholen. Daar kunnen we de Oesterdam opdraaien. Eerste stuk wind opzij. We maken een waaier en flink vaart. De ene na de andere wielrenner(ster) rapen we op en een grote groep kijkt verbaasd als wij voorbij komen. Maar als we er net voorbij zijn, blijkt John toch een probleem te hebben. Eerst meent hij nog dat zijn benen langer geworden zijn, maar 100 meter verder is zijn conclusie dat zijn zadel aan het zakken is.
Bij mountainbikes is een seat dropper post een nuttig ding, maar op de racefiets kom je er niet ver mee. Bovendien is het ook niet meer zo lekker achter John schuilen als hij zo laag zit, dus we luisteren naar zijn gegil en stoppen. Hij heeft een sleutel nodig. Ha, eindelijk kan ik de multitool, die ik altijd mee zeul, nuttig inzetten. Blijkt dat John zo’n rare fiets heeft dat de bout van zijn zadelpen niet bij mijn multitool past. Flip pakt zijn portemonnee en daar heeft hij 1 inbussleuteltje in zitten…. En die past wel. Alle fietsers die wij voorbij gestoven zijn, rijden ons nu weer voorbij.
Maar het is een mooi plekje om te staan.
Peter Verhagen maakt wat toeristische kiekjes en de rest heeft de meest nuttige adviezen voor John.

Als het zadel weer goed staat, vervolgen we onze tocht.
Wind nog opzij, maar ik weet dat er nog een stuk naar het westen komt, dat is nog pittig.
Bij de Kreekraksluizen draaien we eindelijk na twee en half uur wind, naar het oosten. Wind in de rug en het tempo gaat omhoog. Ik rij op een fietspad waar ik als jong manneke heb leren wielrennen. Bekend terrein dus.
Na de spoorbrug kun je rechts naar Woensdrecht en rechtdoor naar Bergen. Ik hoor niks achter me dus ga rechtdoor. John had toch graag over de Rijzende weg gegaan. Een heuvel… dan heb je wat aan zo’n seat dropper, want ja hoor, zijn zadel is weer aan het zakken. We stoppen maar weer en sleutelen weer even.
John weet prima hoe het moet: “Er moet carbonpasta aan en dan is het opgelost”… ja, daar hebben we nu wat aan. John draait nog net iets harder met de sleutel. “Een slag voor het breken, stoppen” zei mijn handige vader altijd, en dat doet John gelukkig want anders had hij toch iemand moeten bellen die hem 65 km. van huis op zou moeten halen.
Flip vraagt of we nog een bakje koffie gaan doen. Martien heeft niks gepland maar ik geef Flip gelijk want ook ik moet water bij tanken. Omdat ik de weg weet, mag ik vanaf nu de route bepalen met koffiestop. Ik vind café “Trapke op” wel leuk. Dus dat is aanvankelijk het plan. Maar als ik zie hoeveel elektrische 25 km. fietsers er ondertussen op de weg zitten, bedenk ik me. Want vanaf Heimolen naar Trapke op en dan weer door naar Wouw, heb je allemaal fietspaden. Dat lijkt me vandaag niet zo’n goed idee. Dus we rijden direct door over brede wegen naar Wouw. Vanaf daar wil ik naar Kruisland om eens bij Gastel Sfeer aan te leggen. Een groot terras en een behoorlijke speeltuin. Leuk voor een kinderfeestje: Dat vindt Twan ook, hij viert vandaag zijn verjaardag en trakteert op koffie met appeltaart.
Niemand maakt gebruik van de speeltuin.
Met gevulde bidons stappen we weer op. Van een half uur stil zitten, wordt je niet altijd beter. Behalve als je Martien heet. Hij gaat op kop en iedereen vindt dit prima tot aan de fietsbrug van Zevenbergen. Ook Frans heeft de stop goed doorstaan trouwens want die zit op de tweede plek. Na de fietsbrug nog even via Langeweg om te kijken of de politie al beet heeft met hun hengel. Ik zie niemand meer, maar het kan ook zijn omdat ze mij daar net op kop hebben weten te krijgen, en het is toch een stijl klimmetje als je tegen de veertig rijdt. Net boven komt iedereen natuurlijk voorbij, dus moet ik wel even op mijn tanden bijten. Zo kan ik natuurlijk wel even testen of de tand die er net weer instaat beter gemonteerd is dan het zadel van John. Het gaat goed, gelukkig geen carbonpasta nodig.
Martien is zeer tevreden over zijn leiderschap, want met precies 150 kilometer op de teller rijden we de May op.
Wij zijn ook goed te spreken, mooie tocht gehad en lekker gefietst.
Martien dank voor de route!
Twan nogmaals gefeliciteerd en dank voor de traktatie; daardoor hebben we allemaal de May weer gehaald
(en jij hopelijk Terheijden)….

Ad

Zondagmorgen 15 augustus stonden we met 5 man (gem. leeftijd 63,2 jaar) klaar voor de verrassingsrit die Wim en André na veel overleg in elkaar hadden geknutseld.
André vertelde dat ze een gedeelte van het Bels lijntje gingen fietsen.
Via Dorst naar Tilburg en via Bels Lijntje naar Alphen.
Bels Lijntje was een spoorlijn tussen Tilburg en Turnhout. Sinds 1990 is het een fietspad. Het is wel goed opletten want er zijn veel onoverzichtelijke kruisingen.
Na goed kopwerk van Andre is het bananentijd in Alphen en kwam de vraag; gaan we via Baarle Nassau of via ’t Zand? Na rijp beraad gingen we via ’t Zand.
Op een gegeven moment daagde André de groep uit wie het eerste bovenop het viaduct zou zijn. Er werd direct gedemareerd door Peter, Gerard, John en Wim. Na een felle spurt was Gerard de winnaar en hij verdiende volgens John de Bergtrui. Er kwam wel direct commentaar dat Gerard zich de hele rit had lopen sparen voor deze spurt.
Na diverse paadjes en bochten kwamen we weer in Dorst en als een speer fietsten we naar Made.

André en Wim bedankt voor de mooie rit
namens Peter, Gerard en John.

Na de nodige kilometers afgelopen weken op de gewone fiets kan er dit weekeind weer met de racefiets gereden worden. Zaterdag met fietsvrienden het rondje TMM (Team MunneMaot) gereden als opwarmertje. Zondagmorgen als ik uit bed stap kijk ik eerst wat het weer doet, de voorspelling was niet geweldig. Maar het is droog en het waait flink. Na een paar boterhammen is het bijna tijd om te vertrekken echter ik rijd nu iets later weg omdat Houtse Leo op vakantie is met zijn Carolien. Over de brug wordt duidelijk dat het echt hard waait, ik tik met gemak de veertig aan. Als ik bij het kruisbeeld richting Den Brink draai zie wat verderop een renner in een WTC-tenue. Ik geef nog wat gas bij en kom zo rap bij Peter Bastiaansen een andere Houtenaar die ook bij de WTC rijdt. Omdat we nog tijd genoeg hebben rijden we richting Stelleven en merken dat de rijbanen voor de auto’s op de turborotonde al ver klaar zijn. Als we op het plein voor het Trefpunt aankomen zien we alleen René van Mook daar al staan in zijn mooie rode leiderstrui. Vervolgens komen er meerdere renners en rensters aangereden. Er wordt nog wat na gesproken over de olympische wielerwedstrijden en als het half negen is zien we dat we met vijf tour-renners kunnen vertrekken. Den Bakker heeft me gisteren een route om Baarle Nassau gestuurd, dus het wordt een ritje van den Bakker. De wind staat Zuid-West en dan geeft het ritje wel wat beschutting tegen de wind. Peter Bastiaansen rijdt in de start met mij op kop maar laat al rap Johan van Helmond inschuiven. Als we bij de kruising Oosterhoutseweg-Burgemeester Materlaan door het rode licht rijden (er is géén verkeer aanwezig spreken Johan en ik af dat we kop over kop ons werk gaan doen. Rap volgt Molenschot – Gilze. Hier zien we twee renners rijden waar we in het wiel willen gaan zitten maar we worden terug geroepen door de rijders achter ons. Jammer nu moeten we zelf door de vuile wind ploegen. Iets verderop de Boerenbaan blaast de wind heerlijk van achteren. We rijden achter Alphen door langs het Pestkerkhof.

Tussen Alphen en Baarle Nassau rijden we enkele oldtimer trekkers voorbij. En iets verderop een paar aanspanningen met de karren volgeladen. Als we Baarle naderen bij Toontje Hendriks gaan we niet rechtsaf maar juist links. We rijden een stukje richting Groot Bedaf, om verder op toch rechts te gaan. Hier halen we een groep in die jammer genoeg te langzaam rijden naar onze zin, dus er toch maar voorbij. We gaan in Baarle bij de benzinepomp linksaf en hoor nog iets achter me over de benzineprijzen. Vervolgens passeren we camping de Heimolen en gaan dan in de richting van Ulicoten. Hier kijk ik niet goed op mijn Garmin waardoor we 20 meter verkeerd rijden. Helaas is de Kluis gesloten dus géén koffie vandaag. Johan houdt het tempo goed gaande en niet veel later rijden we in over de Meerleseweg richting Chaam. Via de Broek gaat de rit verder richting Ulvenhout van daaruit over de Woestenbergseweg naar Bavel. Dan komen we weer op bekender terrein via Dorst en de Vraggelsebaan rijden we richting Den Hout. Op het mooie Ter Aalst haak ik af en wens ieder nog een fijne zondag middag. Johan bedankt dat ik zo af en toe achter jou uit de wind kon zitten, super gereden. Buiten de wind was het ook best fietsweer.

Groeten van Ter Aalst zonder verdere uitspraken over mijn vriend de WIND.

Sportief naar zuid west

Op deze zondag (8-8) is het op zich prima fiets weer. Niet moeilijk doen met benen insmeren tegen regen en ook niet tegen zonnebrand. Kettingen had ik van de week al gesmeerd, dus tijd over deze ochtend. Dan kunnen Anneke en ik alvast even voor de TV om te kijken naar wat er vannacht in Tokio gebeurd is. Nog niet alles gezien als we moeten vertrekken, wel al gezien dat het de moeite waard zal worden om later verder te kijken. Ik heb de laatste dagen flink mee geleefd, met name van de baanwielrenners. Zodanig zelfs dat ik op de fiets merk dat ik zelf zware benen heb. Dat wordt wat tegen de pittige wind die er vandaag staat! Zeker als ik bij het verzamelen op het Raadhuisplein zie dat we deze week maar met 5 mannen van de Sport zijn. Gelukkig is Thijs er, waar we altijd goed achter kunnen schuilen.
Dat is ook wel nodig want als we de bebouwde kom verlaten richting het westen, waait het nog harder dan ik al verwachtte. Met Frans Marijnissen rijd ik op kop. Dan heb ik zelf de snelheid in het begin nog wat in de hand. Ik stel Frans door om door Wagenberg te rijden zodat we nog wat luwte hebben. Frans vindt het nadeel van door een dorp groter dan het voordeel, dus doen we het niet. Past ook wel bij mijn route. Want in principe probeer ik om alle dorpen heen te rijden. Dus tot  den Elsakker zal het wind vangen blijven pas daarna wat meer luwte. Thijs ziet dat het tijd is om ons af te lossen op kop. Meer dan dat, hij verhoogt meteen ook de snelheid, “het is tenslotte de sportgroep”.
Als ik naast Flip naar achteren schuif, merk ik dat hij ook flink naar het baanwielrennen gekeken heeft, hij heeft ook niet zulke goede benen tegen de wind. We rijden langs den Elsakker en dan is het inderdaad wat meer beschut zodat we allemaal lekker onze kopbeurten kunnen doen op een mooie snelheid. Dat is het mooie van het rondje van vanochtend, veel bossen en huizen als de wind tegen staat en later met wind mee wat meer open veld. Maar voor die wind mee komt moet de teller wel al op ongeveer 50 km staan. Langs Rijsbergen, langs Sprundel, langs Schijf gaan we richting mijn geboortegrond. Hier en daar hebben we wat oponthoud waar Thijs over moppert. Dan zakt het gemiddelde! Zo staat er een groep Belgische Hells Angels op  een toch al smalle weg. Oude Harley Davidsons maar de bestuurders zijn nog antieker. “De bejaarden zijn op pad” zegt Thijs, ik hoop dat ze dit stukje niet lezen Thijs!
In Nispen zelf rijden we over de rondweg, oftewel de Lind. Ik ga op kop om de weg goed te wijzen en kom op de Lind in een situatie die ik goed ken van de keren dat ik de “ronde van Nispen” meer gedaan heb. Daar altijd wind tegen, slechte klinkerweg en een beetje oplopend. Ben ik er toch weer ingetrapt net als destijds om hier op kop te zitten. Het is de enige keer heel de rit dat de snelheid onder de 30 keldert. Gelukkig mogen we rechtsaf, de Bergsebaan op.
Zo, de ergste tegenwind is voorbij, nu richting Wouw. De snelheid gaat omhoog maar het gaat gemakkelijker.
Om Kruisland heen, langs Gastels Sfeer naar Stampergat en dan Oudenbosch.
Peter Verhagen is volgens mij voor de eerste keer dit jaar met de Sport mee en dat gaat hem goed af. Met Frans en Flip, drie vijfenzestigplussers die zo goed rijden, mooi is dat.
Via de bekende route vanaf de fietsbrug van Zevenbergen waaien we naar de May. De laatste kilometers echt op topsnelheid. Peter Verhagen met zijn junioren verzetje ( 14 als kleinste) gaat dat even te hard. Voor mij ook, ik rij ook op dat verzetje, heb wel kleiner, maar mijn benen willen daar niet meer aan. Net voor Made komen we weer samen. Heel lekker gereden, hoewel iets minder wind wel mag volgende week ook al omdat Thijs verteld dat hij er 3 weken niet zal zijn. Waarschijnlijk duikt hij toch maar onder na zijn opmerkingen over het Hells Angels.

Ad

Veel wind vandaag, maar het is in ieder geval droog en als ik zo naar boven kijk, staat er teveel wind voor de wolken om zich te verzamelen. Ik heb een route gemaakt naar Roosendaal over bijna 80 km. Dat is het plan voor vandaag. Voor de Tour/Trim zijn er vandaag 5 renners komen uitdagen. Bert, Antoon, Ruud en ik en dan is Piet er ook weer bij, maar die moet achteraan blijven rijden. Allemaal geen punt; vooral lekker fietsen is het devies.

Bert geeft aan dat hij om half 12 terug wil zijn en eigenlijk toch onderhand ook wel zin heeft in een bakkie koffie. Mja… wie niet en al snel worden er meer handen opgestoken. OK, dan korten we de route in en doen we een bakkie. Willemstad dan? OK, Willemstad wordt het. Ook de Trim-ploeg heeft hetzelfde plan.

We vertrekken richting het westen en bij de watertoren draaien we de polder in naar ’t Gat van den Ham. Daar gaan we links af naar Zwaloe en merken we voor het eerst de tegenwind. het tempo zakt en de hartslag stijgt. Ieder verricht zijn kopwerk en al snel laten we Zwaloe achter ons en naderen Moerdijk. Hier even een rustmomentje voordat we over het industrieterrein knallen. In een klein waaiertje met Antoon op kop gaat het voortvarend richting Klundert. Onder beschutting van de huizen kunnen we hier nog even op adem komen voordat we de dijk naar Willemstad op gaan. Ook hier maken we een waaiertje en is het Piet die af en toe van achteren “auto achter!!” roept. We hebben de wind niet helemaal op kop en het tempo ligt hoog. In de juiste cadans en niet al te hoge hartslag is het lekker doorbeuken op de dijk. “Mag het iets rustiger?”, klinkt het echter even later. Ik laat het tempo wat zakken naar 34 28km/h en we vervolgen onze weg naar Willemstad.

Aangekomen bij het Wapen blijkt de boel daar nog op slot. We moeten 8 minuten wachten alvorens we aan de koffie kunnen. We bestellen koffie met appelgebak en even later komt ook de Trim-ploeg aangereden. het is daar goed toeven met de zon in je smoeltje, maar Bert wil om half 12 terug zijn, dus moeten we zo ook weer gaan rijden. Dan valt het kleine stukje tegenwind nog best tegen; ik heb het gewoon koud. Maar al snel draaien we voor de wind en gaat het resoluut via Helwijk naar Oudemolen. Hierna hebben we de wind vol in de rug en gaat het tempo naar boven de 35km/h. Piet moet afhaken, want zijn DI-2 wil niet meewerken en zit vast in een versnelling. Vanaf Klundert (wat een k**-fietspad is dat zeg) rijden we richting Zevenbergen en Langeweg. Heerlijk de wind in de rug; da’s toch nog net iets lekkerder dan op de dijk naar Willemstad. Maar ik herinner me dan ineens een wijze uitspraak van een wijsgeer uit het verre Ter Aalst: “de wind is je vriend; hij maakt je sterker én hij brengt je naar huis.“

Bij Wagenberg sla ik rechtsaf en zwaai de overige renners na.

Rene