Deze ochtend begon met mist, dan bedoel ik waterdamp, niet de mist die ook wel eens optreed na een zware avond uitgaan. John de rittenman had voor de ochtend de perfecte rit ingepland. Via Willemstad naar Dinteloord. Zaterdag had hij de route al op de app gezet, zodat meerdere kleppers ook de weg zouden weten, altijd handig.
Na Klundert, bij de Noordschans de Buitendijk op, gaf de GPS links af aan maar de kopmannen gingen rechtsaf. Dat gaf wat verwarring, maar de mannen hadden een goede reden: namelijk veiligheid.
Idd rechtsaf en iets omrijden is eigenlijk beter.
Nu recht toe recht aan naar Willemstad.
Weinige weten dat Willemstad vernoemd is naar onze WTC trim patron “Don Wim Rasenberg” !😉 ook wel “De Raas”!
Over de trimgroep gesproken, wat daar gebeurt is wel opvallend. Vorige week reden er 15 kleppers mee en deze week ook weer 15 kleppers en dan miste ik er nog een paar van de harde kern. Tel je die er nog bij op dan zou je aan 20 trimmers komen . De trim word steeds populairder , De voorzitter werd ook nieuwgierig en ging vandaag ook mee, hij wil wel is weten wat het geheim vd trim is.
Net voor Dinteloord kwam de voorzitter achter het geheim: achter in de groep werd geroepen “Bananentijd” ! Dat is nu net het populaire kenmerk van de trimgroep. Ik hoorde de voorzitter hardop denken: ” dat gaan we bij alle groepen invoeren”!
Na de banaan gaan we bij Dinteloord linksaf richting Stampergat. Daar kregen we applaus van de vele toeschouwers die ons ook nog wat rommel wilde verkopen. Op de goudsbloemsedijk ligt snel asfalt, wat uitnodigde tot wat harder te gaan fietsen. De helft zette een sprint in tot aan het bruggetje bij ’t Lamgat, vandaar ging de groep met een mooi tempo weer naar Made.
Het was weer een fijne rit met een fijne groep met fijn weer.

Groeten van Beaste von den Boan

Wat een weertje deze ochtend, en dat heel de zomer lang.
Op tijd uit bed natuurlijk om op tijd in de May te zijn voor een lekkere fietsrit.
Daarna lekker bijkletsen over van alles en nog wat bij Shirley.
In Oosterhout is het eerst eten, maar in de May is het eerst fietsen en dan eten.
Peter onze fotograaf was ook weer vroeg aanwezig om deze dag voor het nageslacht vast te leggen. En als iemand dat kan is het Peter wel.
Met een flinke groep vertrokken wij richting de Slingerdreef.
Dat de groep steeds groeit betekent natuurlijk dat het hier hartstikke gezellig is.
Met maar liefst 16 man en naderhand Helene en Petra die een eigen ritje reden was het een mooi en bont gezelschap.
Goed gemutst ging het naar Oosterhout om daarna via het vliegveld richting Slingerdreef te rijden.
Maar daar gingen wij dus niet in. Een paar kilometer verderop gingen we rechtsaf en zagen wij de molen zonder kap al staan. Hier rij ik vaak langs als ik alleen ben.
iets verderop zei Rene dat we rechtsaf moesten de molenweg in.
Dat deden we dus, maar een weg was het niet. Het was gewoon een ordinaire zandpad.
Dus omdraaien. het werd geen dag om te gravelen.
Na 200 meter verder ging het wel rechtsaf om ons een paar kilometers verder op de Slingerdreef te laten uitkomen.
Lekker tempo vandaag zodat iedereen goed kon meekomen.
Op naar Bavel en dan naar Dorst. Hier werden we bijna door een automobilist van onze sokken gereden. Deze idioot dacht dat je een groep fietsers kan inhalen als er uit tegenovergestelde richting ook een auto aankomt. De man moest vol in de ankers om een aanrijding met de tegenligger of met ons te vermijden.Wij zijn gewoon vogelvrij voor dit soort idioten. Naderhand ging hij er weer als een idioot zo hard vandoor.
Van de schrik bekomen reden we lekker terug naar de May. Daar aangekomen op het terras was het lekker genieten van een bakske met een heerlijke appelpunt. Even later kwamen ook de andere groepen binnen en zo werd er nog heerlijk met z’n allen nagekaart.
Om een uurtje of 12 ging ik weer richting Oosterhout. Iedereen bedankt voor de gezelligheid en de mensen van Shirley bedankt voor de leuke bediening op het terras.
Met vr gr De Pakhaas.

PS: Bakkertje, nog bedankt voor de leuke foto’s!!!!!!!

Je merkt dat de vakanties op z’n eind lopen. Tel daarbij op het mooie fietsweer en voila een hoge opkomst. De hitte is inmiddels het land uit, maar de zon schijnt nog steeds en heel af en toe schuift er eens een wolkje voor. Het stevige briesje uit de noordwesten zorgt er – zeker in de schaduw – voor dat het soms zelfs wat fris aan voelt. Met zo’n 30 renners staat WTC aan de start voor een nieuwe fietszondag. Eigenlijk kunnen er best 3 of 4 groepen gevormd worden. Echter de Sport en Tour zoekt elkaar op en ook de 15 overgebleven WTC’ers vertrekken als 1 groep. Ik vind dat voor deze zondag voorlopig even niet verkeerd. De conditie is nog niet helemaal wat het moet zijn en mijn enkel vertrouw ik ook nog niet helemaal. Vijftien renners is een mooie gelegenheid om je ergens halverwege te verstoppen. De route is gedeeld via de whats-app groep en omdat bijna iedereen tegenwoordig een dikke Garmin of andersoort merk heeft, ga ik ervan uit dat meerdere mensen wel de route hebben.
Om de een of andere reden vertrek ik samen met Bert Timmermans toch op kop en rijden we de May uit. In de aanloop naar de brug van Geertruidenburg merken we voor het eerst echt goed dat het aardig waait. We rijden het overbekende stukje door Geertruidenburg en dan de brug over naar ’t Veer. We steken de Keizersveerbrug over en draaien de Hank in. Genoeg kopwerk voor mij, ik ga eens kijken wie we eigenlijk allemeaal mee hebben. Veel ouwe getrouwe trimmers, maar ook wat Tour-mensen. Gastrenner Paul van Dijk – op z’n spiksplinternieuwe Giant TCR – en Melody nemen de kop over en zetten direct een flink tempo neer. Beschut van de wind door de huizen rijden we gestaag door Hank totdat we even halt moeten houden; de remmen van Peter Kuijpers lopen wat aan. Al snel kunnen we weer op de pedalen en cruisen we door Nieuwendijk. Met weer nieuwe kopmannen gaat het hard, eigenlijk soms een beetje te hard en de eerste kreten “…ZACHTER!!” galmen door het peloton. Voordat we Sleeuwijk aandoen ligt het tempo weer wat op Trimniveau. Er is echter al wel wat schade aangericht en dat wordt duidelijk zichtbaar als we de brug bij Gorinchem over moeten. Iemand wil al terug keren, maar wordt door Wim Rasenberg toch aangenoedigd om even door te zetten. Ik hoor het gegrom aan en besluit vanaf Gorinchem het tempo maar weer te bepalen. Samen met Melody rijden we met 26-27km/h ons rondje boven Gorinchem. Pinkeveer en daarna richting Hoornaar. Met de wind in de rug zijn we weldra weer terug bij de brug en worden we bijna de brug opgeblazen, wat een verschil.
Het tempo komt nu als vanzelf weer wat hoger te liggen en we naderen Werkendam. Vlak voor Werkendam gaan we linksaf de polder in en even later nadert de lange Grotewaardweg. Zal ik de meute loslaten en de snelle jongens laten gaan? Zolang ze daarna op ons wachten bij de dijk langs de Biesbosch vind ik het eigenlijk prima. Het tempo gaat nu naar 33-34km/h en iedereen kan aardig mee. Toch valt het veld wat uit elkaar als het tempo nog hoger wordt. Met enige moeite tik ik net boven de 42km/h en denk aan de renners in de Vuelta die over 190km een gemiddelde rijden wat zelfs hoger is dan mijn 42km/h …hoe dan?!?!
We naderen Hank. Gerard V. zwaait hier af voor een familiebezoek en de rest gaat gezamenlijk weer Keizersveer over. Op de weg naar ’t Veer komt het sport-peloton met veel bombarie voorbij. Een enkeling uit ons peloton haakt aan, Peter Kuijpers zwaait in Geertruidenberg af en zo dunt ons clubje al aardig uit. Na een keurige 75km zijn we terug in Made.
Je merkt dat het in een groep van 15 renners lastig is om het iedereen helemaal 100% naar de zin te maken. Voor de Trim-groep ligt de focus niet op een hoge gemiddelde snelheid. Zeker in zo’n grote groep moeten we rekening met elkaar houden zodat iedereen mee kan en er niemand afgereden wordt. Geen enkel probleem om een keer weg te sprinten of een viaduct op te knallen en de rest helemaal naar de GGD te rijden. Het wordt wat lastiger als er vele kilometers structureel (te) hard gereden wordt en er mensen halverwege de rit al met de tong tussen de spaken raken. Dat kan nooit de bedoeling zijn. Let een beetje op elkaar.
Komende zondag de bijpraattocht; een relatief kort ritje en daarna koffie met wat lekkers! Ik heb er zin in!

Rene

Deze mooie zonovergoten zondag was de trim paraat met 7 kleppers.
Namelijk Jacques de coureur (tevens ook de dag leider van vandaag),
Peter de Brandweer, Marino de sponsor, Bert, de heeft zijn eigen huis getimmerd man, wat mooi,
Erik de kweker, Boukje de zuster of Broeders en de alom bekende pakhaas.
Jacques had het rondje Aalst – Heusden uit zijn rittenboek gehaald, een prachtige rit langs de Waal over de Maasdijk. Wel altijd opletten met de vele blinde bochten. iedereen was goed wakker en er werd goed sein gegeven dus ging alles gesmeerd.
Dat Jacques de meest ervaren coureur onder ons is, wisten wij  al langer maar dat hij de kerktijden van Bommelwaard ook wist dat is niet bekend maar het is wel fijn als je over de Maasdijk fietst als de kerk aan is . Want net voor of net na kerktijd is het op de dijken altijd erg druk met kerkgangers en auto’s en daar fietsten wij nu mooi tussendoor.
Het kopwerk werd mooi verdeeld, iedereen kon lekker zijn energie kwijt.
Vanaf Heusden naar de May hadden we nog even de wind schuin tegen maar voldaan gingen we allemaal weer Huiswaarts.
De Pakhaas, ik noem hem liever de kilometervreter (KMV) maakte de ruime 100 km vol. De rest had zo’n 80 km op de teller met een mooi trim gemiddelde.
Allemaal weer bedankt.

Was getekend,
Beaste Vondeboan
 

Gisteren was het een dag waar de wielerliefhebbers nog lang over zullen napraten.
Annemiek en mijn favoriet Remco hebben de Vogezen en de omgeving van San Sebastian een zware verkoudheid bezorgd. Vandaag zijn er nog vele in het peloton bezig om hun wonden te likken en proberen zich te herpakken voor de volgende koers.
Maar dan vandaag.
John had een route uitgedacht die ons richting Blauwe Sluis zou voeren.
Met 2 gastrijders Paul en Marianne erbij waren we met 9 kleppers.
Op naar Zevenbergen met een flinke wind op kop. Hier de Koekoeksdijk gevolgd door de Dikkendijk gepakt. Straf kopwerk van John en Paul. Daarna naar de Molendijk om richting Moerdijk te rijden.
Antoon en Bert lieten zich ook niet onbetuigd om een gedeelte van het kopwerk te doen.
Blauwe Sluis was de volgende passage op weg naar Lage Zwaluwe.
In Lage Zwaluwe nam Jacques afscheid van ons waar hij een tijdelijke woning heeft.
Dat in afwachting van een nieuw appartement wat in de May gebouwd gaat worden.
Intussen in Drimmelen aangekomen. Naar de haven gereden om daarna achterlangs
en langs het kanaal naar het domein van Kriezantenkweker Erik gereden. Hier afscheid genomen van Erik om vervolgens terug te keren op het punt waar wij vertrokken waren. De May.
Gastrenster Marianne nog naar huis gebracht, om daarna nog een lusje over Dongen te rijden.
Toch nog de 100km aangetikt deze ochtend, om daarna lekker naar het fietsen met onze kanjer Annemiek te gaan kijken.
John, nog bedankt voor het leuke ritje en de aanduidingen onderweg en tot binnnenkort.

Met vr gr De Pakhaas.

Opnieuw schitterend weer, maar toch met beduidend meer wind dan vorige week. De wind kwam meestens uit het zuiden, en daar had John al op ingespeeld door een toch zuidwaarts te plannen. En opnieuw was het een verrassend rondje met een forse groep. Met wisselende mensen op kop, maar met één vaste kracht, Kevin. Indrukwekkend. Het tempo vasthoudend en dan zonder problemen nog de gesprekken achter hem volgend. 

Opnieuw zijn we op plaatsen geweest die ik niet kende of me niet kon herinneren, maar aan de hand van kerktorens en andere oriëntatiepunten was het voor mij steeds wel duidelijk waar we ons bevonden.

En een aangename verrassing toen we net voor de brug voor Zwartenberg richting Zevenbergen de andere groep tegenkwamen. We zijn een tijdje samen opgetrokken richting de Elsakker waar het weer splitste. Hoewel de samenstelling weer wat anders werd in beide groepen. 

Het was ook leuk dat een vraag die een paar weken eerder gesteld werd, beantwoord werd. We reden toen over de Goudbloemseweg vanaf Oudenbosch en gingen over de houten brug over de Mark. De vraag was toen waar je uitkwam als je rechtdoor ging. Het antwoord werd toen gegeven, maar er werd in deze tocht ook bewezen dat dit klopte: Hoeven. Wat ik zelf wel grappig vind is dat we daar vlak langs de Geerstraat en Goorstraat reden. Maar dat moet je dan net maar weten. Het heeft verder ook geen enkele toegevoegde waarde.

Het was weer een schitterende rit met leuke mensen. Elke zondag weer plezier. Het spijt me dat ik volgend weekend weer moet werken. Aan de andere kant, het brood waait ook niet op de plank. 

Met vriendelijke groeten,

Gerard

Het klinkt als een plaats uit een heldenepos. En er zijn vast ook gemaakt over de rietsnijders in de Biesbosch. Alleen weet ik niet of de Noord-Waard er in voorkomt. Maar het had zomaar gekund.

Het was in elk geval prachtig weer met weinig wind die zelfs bij richting Made enigszins aantrok in ons voordeel. Voor aanvang van de tocht werd er nog wat geschoven, wie bij wie zou aansluiten. En zo gingen we met de Trim met een redelijk aantal heren en één dame op weg naar het noorden. Bij Hank al de polder in. Het aangename was dat er er andere rijders bij waren die ik al geruime tijd niet meer gesproken had. En als ik genoeg lucht heb dan ben ik in voor een gesprek.

De tocht zelf was schitterend. Waar de omgeving in koudere maanden wat vijandig aandoet voor degenen die daar wat gevoelig voor zijn, in de zomer is het er uitnodigend. Vooral de oostwaartse route terug naar Werkendam was prachtig. Over slootjes via bruggen waarbij we voor mij gevoel, door het ontbreken van relingen, over het water scheerden. Scheerden ja, want het tempo was behoorlijk. Maar, en ik spreek uiteraard voor mezelf, het was prima te volgen.

En normaal haak ik in Geertruidenberg af wanneer we vanaf die kant komen, maar op uitnodiging ben ik mee naar Made gegaan om op koffie en gebak getrakteerd te worden door Jacques ter gelegenheid van zijn verjaardag. Nogmaals gefeliciteerd, en dankjewel. Het was nog niet per se eenvoudig een uitspanning te vinden om deze traktatie te verkrijgen. De eerste zaak waar we wilden aanleggen(ik noem verder geen namen) was nog niet open, en de eigenaar (meen ik) had ook niet per se zin in onze klandizie. Gelukkig was er wel een zaak die ons meer dan welkom heette: Shirley’s Eethuys, die ik vanwege de gastvrijheid dan wel weer bij naam noem. Het was een prettig einde van weer een prettige tocht. Er was ook steun van Gerard die Gerard vergezelde op het stukje naar huis terug. Daarbij reden we over een assepad dat vanwege de werkzaamheden aan de Drimmelseweg de omleidingsroute was. Een stukje Made dat ik niet kende, maar wat ik zelf schitterend vind. Nu dit verslagje onder de parasol, met een virgin cuba libre (cola-rum zonder rum) en op de achtergrond zeer zachtjes de klanken van Luiz Bonfa. Dit zou wel eens een perfecte zondag kunnen worden. Met dank aan jullie.

Ik hoop weer tot volgende week.

Met vriendelijke groeten,

Gerard Koops

Voor het vertrek werd er stevig overlegd over de route. De richting was wel duidelijk met een stevige zuidwesten wind. Maar het ging vooral om de terugweg waarbij “Den Elsakker” het onderwerp was in verband met nieuw grit op het asfalt daar in de buurt.

We gingen op weg, met Peter, Johan, Jacques, Wim, Anton, Bert, ikzelf. En met Jan, een heuglijk feit!

Wat betreft de temperatuur was het fijn. De wind behoorlijk stevig. En omdat ik al een aantal weekend was opgesloten in mijn werkhok viel me de algemene progressie op.

Het kan natuurlijk ook zijn dat het mijn eigen regressie is die mij opvalt. De rest van de groep is in elk geval beleefd en coulant genoeg om mij het niet aan te wrijven.

We gingen in elk geval via Noordhoek kwamen weer in de buurt van de Zevenbergen waar we over de houten brug het water over gingen. Vooral het stukje aanrijden richting die brug trof mij. Het is een prachtig stukje Nederland. En dat gold eigenlijk wel voor de hele route. In de zomer is het een prachtig rondje. Een schril contrast met de winter. Het is er dan onbeschut, naargeestig en het komt hard over. Ik diep nu uit mijn herinneringen. Trainingen in februari die kant op waren bruut en zonder souplesse. Waarschijnlijk was het minder erg dan in mijn herinneringen. Maar de heroïek moet ergens vandaag komen. Nu was het in elk geval een genot om rond te fietsen, ondanks dat we niet helemaal de vooraf bedachte route reden. Het gezelschap had een flinke hand in de goede stemming. Zelfs een ongeplande bandenwissel had daar geen invloed op. Ik kijk weer uit naar de volgende rit.

Met vriendelijke groeten,

Gerard

Na de hitte van vorige week zaterdag en voor mij de langste rit sinds ik op een wielrennersfiets zit vandaag schitterend fietsweer en weer lekker met de trimmers mee.
Vorig jaar naar de Rith gefietst en dit leek me vandaag weer een mooie rit ook i.v.m de wind die uit zuid westelijke richting kwam.
Bij aankomst op het Raadhuisplein telde ik toch al gauw 7 trimmers en dit waren:
Peter Kuypers, Peter Bastiaansen, Peter Korse, Jan Lensvelt, Wim Rasenberg, Jacques van Dijk en John de Wijs.
Vol goede moed vertrokken we richting den Hout en via Dorst naar richting Bavel.
Echter boven op het viaduct bij Made plotseling geroep dat we moesten stoppen.
Wat was er gebeurd, Jan was vergeten zijn bril op zijn neus te zetten. De bril stond boven op zijn helm en daar wordt zijn zicht er niet beter op.
Het was weer goed opletten vandaag want we werden bijna van de fiets gereden door een dame die niet goed oplette achter het stuur..
Kopwerk werd keurig gedeeld en in een mooi tempo ging het richting Ulvenhout en via allerlei slingerwegen richting Effen. Wat al wel opviel was de vele renners die we tegen kwamen en Jacques merkte al op dat er zeker een tour aan de gang was.
Door Effen en dan naar de Achterste Rith. Een paar mooie klimmetjes in een mooi omgeving.
Plotseling was de weg afgezet en konden we wel of niet verder. Volgens de vrijwilligers was het n iet de bedoeling om hier langs te gaan want over 5 minuten begon er een wielerkoers.
Na wat protesten draaien we toch om en de vrijwilliger vertelde nog wel dat we nog in konden schrijven voor de 55plus koers. En volgens hem kon iedereen van de trim meedoen gezien de koppen die hij zag. Nee,Nee hoorde ik, dat was niet de bedoeling.
Omdat mijn fietscomputer de weg nu kwijt was nam Jacques resoluut de leiding en dit ging zeer goed. Hij weet overal goed de weg. Iemand riep plotseling gaan we nog langs de Elsakker want als we dat doen trakteer ik.

Jacques paste gelijk de weg aan zodat we even later bij de Elsakker aan kwamen.
Koffie met Vlaai werd getrakteerd door Peter K en dat smaakte goed. En na nog een bakste stapten we weer op de fiets en reden richting Made.
Een fijne rit met mooie wielertoeristen, voor herhaling vatbaar.
Tot volgende week.
John

Iedereen vroeg zich af van wat is dit? Nou, dat werd later deze ochtend wel duidelijk.Maar het mooiste nieuws deze ochtend was de terugkeer van Jantje Lensvelt. Na een lange revalidatie en na een paar keer gefietst te hebben was het mooi om te zien dat hij deze ochtend weer aan het Oude gemeentehuis stond. Dat deed iedereen veel deugd. Jan zou lekker met de trimmers meerijden en lekker bij mij in het wiel blijven. Gewoon om het goede gevoel terug te krijgen en weer te wennen hoe het fietsen in een groep gaat. Om half negen gingen we los. Richting Dussen. En met een prima weertje. Heerlijk toch. In Dussen de dijk genomen langs de fietsenzaak van Mooie Mario, langs Cafe De Bocht en de Klompenmaker. Het kon niet op. Beetje bijkletsen met John de Wijs en Bertje T en de kilometers vlogen voorbij. Na Dussen rechtsaf de polder in. Richting Wijk en Aalburg. Waar blijft het Neusje van de Zalm nou werd er geroepen. Komt vanzelf mannen als je maar oplet. En opeens was het daar. Een huisje links van ons. Daar stond op de gevel (Het neusje van de Zalm) terwijl het met vis niks te maken heeft. Is dat alles werd er geroepen?Dat is het nu, en ge zal het nooit meer vergeten hahaha. Verder naar Wijk en Aalburg en daar de dijk naar Andel genomen. Met jantje ging het goed. Hij had het weer prima naar zijn zin. Klepper Jac kwam intussen ook het nodige kopwerk verrichten want de wind begon in ons nadeel te blazen. Het ging via Woudrichem naar Sleeuwijk. De ene dijk na de andere. En of het druk was met dit mooie weer. Nederland fietsland en dat werd vandaag nog maar eens extra duidelijk. Vervolgens ging het via Uppel, Almkerk en Dussen naar Hank. Jac moest rond half twaalf thuis zijn want hij moest naar A’dam om zijn kleindochter te zien korfballen. Zij doet dat op topniveau bij Blauw Wit. En dat we op tijd terug waren in de May zodat Jac naar zijn kleindochter kon gaan kijken, sommigen naar de start van de ZLM Tour en anderen deden er nog een paar kilometers bij. En Jantje? Hij vertelde aan mij dat hij het goed naar zijn zin heeft gehad, dat het wel mee was gevallen, en dat hij ook wel een klein beetje moe was. Beste Jan: fijn dat je er weer bij was vandaag en weer lekker mee kon fietsen. Was gezellig met jou erbij.

De Pakhaas.