De afgelopen vakantieperiode is Erik vaak de aanjager in de Sport app. Dat wordt gewaardeerd en wij volgen braaf. Terecht vroeg hij vorige week of ik het verslag weer eens wil schrijven. En woensdag kwam de vraag of ik een rit wilde verzinnen. Goed dat je dit doet Erik, dat houdt ons scherp!
Ik had al een mooi idee en na wat stoeien in Strava om de rit niet te lang te maken, was het klaar om te delen. Binnen een paar minuten kwam JH met de opmerking, fietsbrug bij Dordt is dicht G…..Potverdorie, al mijn snipperdagen opgemaakt aan de voorbereidingen en wat nu?

Erik stuurde mij een alternatief die er prima uitzag. Niet geheel toevallig gemaakt door onze kapitein M10. Wel wat andere wegen, maar Erik zou het net als ik even nakijken. Hij had het minder bekende stuk tot in de puntjes voorbereid (zelfs met een papiertje in de achterzak). Wat een teamwork en prettig om goed begeleid door de stad te gaan.

We gingen van start met een mooie groep weer. Johan sloot ook weer aan en JH ging deze keer helaas niet mee. Chris sloot wel aan, net terug van vakantie en al een rit met oude mannen gereden zagen wij op Strava.
We gingen van start met Thijs, Johan, Erik, Chris, Geert, Twan, Marc en ik. Na even kort wat bijgepraat te hebben, trok onze andere vakantieman Thais dusdanig door dat ik tegen Marc zei, dit is het einde van ons gesprek.

De wind was NO2 en we zouden het eerste deel meer tegen hebben. De groep is groot en sterk genoeg om ervoor te zorgen dat iedereen prettig mee kan rijden. Marc is weer sterk als hij op kop komt en dan loopt de snelheid op. Ik probeer niet mee te gaan in deze verleiding, zodat we allemaal aangehaakt blijven tot het einde.
Door Gorinchem gaan we wat rustiger en is het meer draaien en keren. Ik zag nog een renner aansluiten met een gele tijdrit fiets en dacht nog even. Jammer dat we hier niet harder kunnen doortrekken nu, even kijken of hij net zo goed is als zijn fiets doet lijken.

Langs de Linge liep het heerlijk in de groep en kon je met relatief weinig inspanning goed volgen. Terwijl ik aan het genieten was van de mooie omgeving kwam onze vriend Thais op kop. Zo vlogen we over de dijken en hoorde ik later dat het mooie dorpje Gellicum heette waar we doorheen reden. Echt de moeite waard, maar ik heb mij maar geconcentreerd op het achterwiel van mijn voorganger Twan. Die rijdt weer als vanouds zou ik bijna zeggen en super om hem erbij te hebben.
Na wat tempowisselingen, kwamen we lekker in het ritme en zag ik in de verte al de brug van Zaltbommel liggen. Geert pakt de kop en die rijdt makkelijk mee in de groep.

Of het nu de rit met de oude mannen van de dag ervoor was, of die 10e pivo die hij te veel achterovergeslagen heeft in Kroatië, Chrisovic had het taai. Zeker de bruggen vond hij een minder leuk onderdeel. Hij was eigenlijk gewoon fit zei hij, maar zijn benen wilde niet meer, maar vrolijk ouwehoeren kon hij nog wel. Daar wordt dan wel op ingespeeld door Geert die zegt: fijn als hij weer aansluit zo, dan kunnen we hem weer eraf rijden!

Vanaf Heusden, met wind in de rug rijden we als groep terug, op weg naar de koffie en taart natuurlijk. Hier wordt nog volop gekletst en sluit John aan die helemaal kapot op een stoel neerploft. Johan voelt zich al zo thuis in de groep dat hij aangeeft bij John dat er naast ons nog wel een tafeltje vrij is. Uiteraard wordt die gevat beantwoord door JH.

Als groep rijden we terug en kijken we weer terug op een mooie rit met prachtig fietsweer en een gezellig groep. Wat wil je nog meer als fanatiek fietser.

Gerben

Begin van de week begint het al te borrelen in onze groepsapp, wederom neemt Erik het initiatief om een vakantierit aan te kondigen.
Deze keer gaan we richting Zundert en het hoofddoel is de bezichtiging van Sauna Diana, tot in detail weet Erik te vertellen wat een rondleiding kost en dat je een badjas met bordeel- slippers op maat krijgt bij de ingang.
Ondanks de vakanties van veel sporters, was er toch een aardige opkomst.
1 Minuut voor vertrek besluiten Wim en Johan om ook aan te sluiten. Ik weet niet exact de reden, of ze hadden goede benen of ze hadden zin in de Sauna?
Na de tocht werd de echte reden duidelijk.

Met 7 gingen we op pad, Sjon, G., Kapitein, Bloemenman, Johan, Wim, en ondergetekende.
Richting Wagenberg reed Mark Slob nog een stuk met ons mee, ik nodigde hem uit om met ons mee te rijden maar deze afstand vond hij te ver en draaide bij Prinsenbeek af.
Erik had als echte leider de tocht al vooraf rondgestuurd, zodat iedereen dit in zijn Garmin kan zetten. Trouwens toch knap om dan nog 2 keer verkeerd te rijden. Ik weet niet exact of dit nou met de snelheid had te maken, of dat we allemaal al met de gedachte in Sauna Diana rondliepen.
Na de tocht werd de echte reden duidelijk.

Het tempo lag hoog, iedereen nam zijn kopbeurten. Natuurlijk nemen de sterke kleppers de langere stukken voor hun rekening, maar iedereen kon goed mee.
Een enkele keer kwam Sjon naar voren, hij moppert dan wat over het tempo. Met het gevolg dat hij daarna (met een big grijns op zijn gezicht begint te snukken), zodat het tempo toch weer snel weer omhoog gaat.
Zundert en Achtmaal werden snel bereikt en voordat we er erg in hadden werd de Sauna voorbij gereden, voor vele een teleurstelling. Erik wilde graag een groepsfoto samen met enkele dames van de Sauna en ik had nog een tas met boodschappen bij me waar ik vanaf moest.

Maar goed, we hielden het tempo vast en de 100 km naderde z’n einde. Er werd wat onduidelijk gecommuniceerd over de plek waar we koffie en gebak naar binnen zouden proppen.
M10 vertelde dat we naar het Klosterke gingen en Erik mompelde dat we misschien eerder wel ergens iets zouden drinken? Bij de pannekoecker hield iedereen de benen stil met het idee om daar koffie te drinken, niks was minder waar. Met full speed sprintte de kapitein met Wim naar het bord Den Hout, om vervolgens naar onze Ploegleiders Peter en Annie te sturen. Een verrassing voor de hele groep, echt supertof.

We werden zeer gastvrij ontvangen, met taart, koffie, koude dranken, bitterballen en nootjes.
Al snel werd hier weer de nodige onzin uitgekraamd, zoals we van de sport groep gewend zijn. Heerlijk!!
Nogmaals Erik, dank voor de organisatie en Peter en Annie super bedankt voor het “ warme” ontvangst.

Twan

De vakantieperiode is nu in volle gang. De een vertrekt en de ander komt weer terug. 

Ik zag van een sportcollega een bericht voorbijkomen dat hij een liggende heks ging beklimmen… Daar kan je dan toch van alles bij bedenken. Ik geef hem maar het voordeel van de twijfel en ga ervan uit dat hij het oprijden van een berg met de fiets bedoelt.

Desalniettemin staat er toch elke week weer een leuk sportgroepje aan de start. Deze keer zijn het Daan, Geert en Twan (de zogenaamde Svt’ers), Gerben, Marc en ik.

 Ik vond dat wij deze rit maar eens naar België op vakantie moesten gaan. En zo werd Baarle-Nassau de ‘rit to go’.

 Even dacht ik dat Thijs er toch ook bij was, want wie trok er direct zo hard door? Op de Godfried S.laan reden we al op een lint. Daan en ik moesten nog even flink aanzetten om bij de rest aan te sluiten. Even later zei G. tegen mij dat 35 hard zat is; maar of dat dan de maximale snelheid was of dat dat het gemiddelde moest worden, zei hij er niet bij. Ik antwoordde maar: “Ok”.

 Iedereen had er zin in.

De eerste stop was bij de stoplichten bij de oversteek van de rijksweg. Daar waar Peter Gillis ooit zijn (inmiddels afbrokkelende) imperium is begonnen. Geert wilde even stoppen, ik weet niet waarom precies. Wellicht een ‘hatseflats’ aan zijn pedaal of zo.

 Even later weer een “ho!”, dit keer was het Twan. Zijn toupetje onder zijn helm zat niet goed, dan maar blootshoofds verder.

Bij vakantiepark Wondermolen passeerde het WTC-Sportcircus onze collega’s van “Sandor Donnert’s Magical World of Circus”

. Natuurlijk hebben we even gezwaaid. Enkele Bokito’s zaten rustig en relaxed in hun kooi.

Het volgende doel was een grote groep van wel 30 wielrenners. Natuurlijk vliegen wij hen voorbij en laten we ze gedemoraliseerd achter. Het gebeurt eigenlijk nooit dat wij ingehaald worden, dus dat gevoel kennen wij niet.

 Wel veel andere gevoelens in ons groepje. Hoe is het gevoel om een groot deel van de rit met een bobbel te fietsen bijvoorbeeld? Daan weet dat… Zijn fietsen leed er niet onder, dat werd duidelijk op de Chaamseweg.

Nog even schrikken van… jawel, een ambulance die achteruit een uitrit uitkomt. Je zal door een ambulance in een ambulance terechtkomen!

Eigenlijk is dwars door Baarle-Nassau fietsen niet echt fijn. Het is er altijd druk met vakantiegangers. Maar voor een vakantierit maken wij een uitzondering. Met gepaste snelheid passeren we het centrum en, altijd grappig, de grens in het midden van de straat.

Opvallend is dat Twan bij de viaducten best wel vaak op kop zit. Met het naderen van het drieluik zijn wat hoogtemeters welkom voor iedereen.

Toch spannend, zo’n fietsweekend. 

Iedereen wil er klaar voor zijn, dus dat betekent trainen, trainen.

 Ook de jongste aanwinst Marc traint de b….n uit zijn broek.

De rit verloopt zoals altijd als een speer; ongemerkt ligt het tempo hoog. Hoe hoog precies weet ik niet, maar als we om 11:15 uur de Elsakker zien, dan weet ik genoeg. 

Marc gooit er nog even een sprint uit.

 De rest volgt dit keer niet. Op het terras gaan de mondjes nu weer open om te praten en even niet voor de bidons en gelletjes. Maar zeker ook voor koffie, cola… en appelgebak. Twan, nogmaals bedankt voor de traktatie!

We brengen nog even de TSV-groep naar huis. (Nagezonden bericht: de bobbel van Daan heeft het bij hem thuis begeven). Knap opgehouden, Daan!

Het laatste stuk fiets ik samen met een beresterke Berm naar huis. Wederom een mooie rit met een mooie groep.

Let op: aanstaande zondag rijden we de klassieker van weleer in een nieuw (bad)jasje gestoken, nl: “SaunaDiana/Bredanello”.

Grt van Erik.

Bij dezen presenteren wij het officiële verslag van het feit dat er absoluut geen verslag is geschreven over de wielrenrit van Thijs, Martien, John, Geert en Daan. Waar geen prestatie is geleverd, hoeft immers ook geen inkt aan vuil te worden gemaakt.
Waarom dit verslag er niet is Geen Content: Het passeren van een fietsbrug-obstakel bleek achteraf de enige hartslagverhogende gebeurtenis van de hele ochtend.
Collectief Veto: De renners hebben unaniem besloten dat deze rit de geschiedenisboeken niet mag halen.Chronisch Saai: Zelfs de letters op het toetsenbord weigerden mee te werken aan het beschrijven van zoveel eentonigheid.
De Gevolgen van de Radiostilten de Doofpot: De rit van Made naar Roosendaal bestaat vanaf nu officieel niet meer.
De Schade: De statistieken zijn gewist, de Strava-bestanden zijn preventief verwijderd.De Toekomst: Pas bij een écht spektakel openen we de notitieblokken weer.

Beaste