Alle berichten van Rene van Mook

Laatste WTC rondje met Piet

Fietsverslagen

Piet fietste vandaag het laatste rondje met de WTC Made mee. Ik kan niet anders zeggen dat dit een spijtig moment is. Het is Piet zijn eigen keus, en dat wordt uiteraard gerespecteerd. Het is in elk geval niet zo dat hij niet actief meer is. Ik zie hem, zonder overdrijven, dagelijks op Strava zijn kilometers maken. En dat, een feitelijke constatering, terwijl Piet is niet de jongste meer. Als is dat natuurlijk nauwelijks aan hem af te lezen.

In de voorbesprekingen in de Trim-groep chatbox was het duidelijk dat we er een gezamenlijke tocht van zouden maken, met als kers op de taart, koffie met gebak.

Afgesproken werd dat Piet de snelheid zou bepalen. Natuurlijk had niet iedereen de berichten goed gelezen en omdat Piet nog niet op kwam dagen dacht ik zelf eigenlijk dat hij vanwege het weer besloten had niet mee te gaan. Het zou legendarisch zijn geweest, maar het was niet zo. Er was besloten hem thuis op te halen. En zo geschiede.

Piet stond dus al te wachten en vroeg zich misschien af of wij het niet vergeten waren.

Er was in elk geval genoeg animo. Als ik het wel heb geteld waren we met 13 kleppers. Waarbij Thijs van de sport en Leo van de Tour aansloten zijn meegeteld.

We gingen een rondje Noorhoek rijden. Deze tocht staat tussen de klassiekers Rondje Heusden, Slingerdreef, en Noordwaard.

Als snel werd de eerste korte stop gemaakt. Een gaatje in de band van Jacques. Waar ik dacht dat er een bandenwissel zou gaan plaats vinden was een flesje latex voorlopig voldoende. Ik ken wel OKO van vroeger, maar dit spul en binnenbandloze banden is iets nieuws voor mij. Maar het werkt lang erg goed. Het nadeel is wel dat er wat van het spul naar buiten komt. Voordeel is dat de achterkant van de fiets van Jacques een fantastisch “spacey” look kreeg.

En ik weet niet wat er in Piet loskwam, maar er waren momenten dat hij op kop reed en het tempo flink opjoeg. En na gedane arbeid met een ferm handgebaar de volgende naar de kop dirigeerde. Waar direct gevolg aan werd gegeven. En gelukkig klonk ook nog een paar maal het bekende fluitje. Al weet ik niet of ditmaal Piet het was. Het riep in elk geval wat herinneringen op.

Onderweg nog wel een keer een probleempje met Piet zijn fiets. Maar dat bleek snel verholpen. Waarna ik in een gesprek nog vroeg naar de bijnaam “DigiPiet”. En mij werd uitgelegd dat Piet een “early adapter” is van de huidige digitale wereld. Garmins, telefoons en wat al niet meer, werden door Piet op handige wijzen ingesteld, gereset, of er werd verteld wat de volgende stappen waren om de zaak weer aan de gang te krijgen.

Al pratend en fietsend kwamen we op het Overveld op de Brielsedreef terecht waar Thijs, aan Peter en mij, nog even liet zien wat hard fietsen was. Dat blijft een mini-feestje voor ondergetekende.

En dan ben je dus bijna aangekomen bij Den Elsakker. Een toevluchtsoord voor koffie en gebak. Het is een instituut, eigenlijk net als Piet. De traktatie was van de club.

Het was een aangenaam samenzijn, met natuurlijk Piet in de hoofdrol. Gerard Veekens wist mooie woorden te vinden voor Piet, een echte fietsmakker waar hij vele vele vele kilometers mee heeft gereden.

We zijn weer op weg naar Made gegaan. En na nog een korte latex stop hebben we afscheid genomen.

En is het hoofdstuk WTC Made gesloten, Piet stopt niet met fietsen. Hij gaat gewoon door. En ik zal met veel plezier elke dag op Strava kijken of hij zijn rondje gemaakt heeft.

Met vriendelijke groeten,

Gerard

Meerkerk – Sport

Fietsverslagen

Deze zondag stond de bijpraattocht op het programma. Dit betekent dat de rit bedoeld is om bij te praten tijdens de rit of na de rit met koffie en gebak. Zoals bekend wordt er tijdens de sport-rit niet al te veel gesproken, dus elke vorm van nutteloze sociale vragen of vragen die niet direct van toegevoegd waarde waren voor de rit werden opgespaard tot na het fietsen.

Hoewel tegenwoordig bij de sport er praktisch iedere rit sprake is van bijpraten met koffie en gebak is het ook wel leuk om de rest van de club wat langer te zien dan 2 minuten bij de start van elke rit.

Omdat we zo rond 11.15 uur bij ’t Trefpunt aan de koffie konden, werd de rit hierop aanpast. Martien had een rondje Meerkerk per GPX rondgestuurd en iedereen ging akkoord om deze rit ook te rijden. Altijd fijn als er mensen proactief bezig zijn met het plannen van ritten.

Om 08.30 uur stond er een flinke sportgroep te wachten. Grote afwezige was Twan. Hij voelde zich niet helemaal lekker dus sloeg hij over. Ook Chris sloeg de sport even over, de dag ervoor had hij te veel gezopen, dus was meerijden met de Tour het alternatief.

Met een groepje van 8 man (waar onder verloren zoon Jan-Willem) vertrokken we richting Meerkerk. De sfeer was gespannen, want de afgelopen sport-rit en ook de afgelopen diav-training was onstuimig verlopen, door gejakker en gejaag van degene die goede benen hadden en een totaal gebrek aan wilskracht bij mensen die het niet bij konden houden. John was hier tot twee keer toe het slachtoffer van geworden en dat moest nu kosten wat het kost voorkomen worden. Niemand zit te wachten op een boze John, al moet ik zeggen dat een boze John vaak de mooiste John is. 
Met een erg rustige draf werd de rit aangevangen, het leek of iedereen op eieren reed, niemand wilde John tegen de haren instrijken. Ik dwong mezelf dan ook om achterin te gaan rijden en ik zag daar dat Gerben op hetzelfde idee was gekomen. Ook hij wilde even de kat uit de boom kijken en vooral niet degene zijn die John boos zou maken.

Bij Raamsdonksveer liet Martien zich van kop af naar beneden zakken en riep dat het nu maar eens klaar moest zijn met dat tour-tempo. Het tempo werd dus opgevoerd. Hier en daar piepte en kraakte het wat en er moest even gezocht worden naar het juiste tempo, maar uiteindelijk was er ter hoogte van Sleeuwijk consensus over het tempo. Overeen was gekomen dat 37 km/h een acceptabele kruissnelheid was.

Via Gorinchem werd langs het Merwedekanaal naar Meerkerk gereden. Het was een mooie route over smalle dijkjes en door kleine dorpjes. In Hoornaar was het feestweek, de straten waren daar mooi versierd en dit gaf een mooi straatbeeld. Zeker onze WTC-trein rijdend onder een dikke bos slingers in de hoofdstraat van Hoornaar was een mooi tafereel om te zien.

Via de Voordijk, waar het bankje van Erik hem nog pijnlijk herinnerde aan een helse rit tijdens het drieluik 2024, werd Gorinchem weer ingefietst en bevond ik me weer op bekend terrein.

Via Werkendam werd over de Grote Waardweg (GWW) weer richting Made gefietst.

Door het beheerste tempo waarin tot dan toe gereden werd, hadden een aantal renners nog behoorlijk wat energie over. De energie moest er natuurlijk uit en Sander begon dan ook op de GWW met de inleidende beschietingen. Binnen enkele seconden werd de 50km/h aangetikt en werd er weer ingehouden, dit gevolgd door andere renners die weg probeerde te demarreren. Waar het precies brak weer ik niet, maar zo ter hoogte van het Jeppegat zag ik alleen nog maar Sander, Martien en Gerben. Met een hoog tempo werd naar de Visserhang gereden, waar Sander en ik volledig uitgewrongen als eerste aankwamen. Uiteraard werd er gewacht op de rest en de weg kon weer vervolgd worden.

In Made kwamen we eigenlijk gelijk met de tour en trim aan. In onze ooghoeken zagen we echter dat John het Trefpunt voorbijreed zonder iets te zeggen. “Zou hij nou weer boos zijn?”

Gelukkig was het dit keer niet zo, het bleek namelijk  dat hij de 100km nog even vol wilde maken. Een geintje waar we in Vaals ook al een keertje massaal in zijn getrapt toen hij zonder blikken of blozen doorreed om de 200km vol te maken.

Terugkijkend hebben we weer een prima ritje gehad; mooi weer, een mooie route, een lekker bakske koffie en een lach op het gezicht van John. Wat wil je nog meer?

Thais

Bijpraten met de WTC-tourgroep

Fietsverslagen

Een aantal ritten met de WTC Made zijn netjes vooraf geprogrammeerd, zoals de Brunchrit en de Snertrit. Na de vakantieritten is ook de bijpraat rit een vaste waarde op de kalender.
’s Morgens als ik wakker wordt is te merken dat de hitte golf van de laatste weken echt verdwenen is. Met het uitlaten van de hond merk ik dat het flink afgekoeld is. De wind was afgelopen nacht stevig vandaar dat we gisteravond ook nog flink konden meegenieten van het feest van Sensation Waailand.
Ik twijfel dus met de kleding maar besluit gewoon met korte mouwen te rijden terwijl Marianne haar mouwstukken uit de kast heeft gehaald. De laagstaande zon geeft een fraai beeld door de bomen als we Ter Aalst afrijden.

Onderweg staat Leo al te wachten, hij heeft om diverse redenen de laatste weken verstek moeten laten gaan. Terwijl richting de May fietsen geeft aan dat hij vandaag met de Trimgroep mee rijdt om weer voorzichtig op te bouwen. Bij aankomst in de May is Gerard Veekens uiteraard al aanwezig. In korte tijd is er flinke drukte blijkbaar heeft deze Bijpraatrit een sterke aantrekkingskracht op de leden van de WTC. Na de fotoshoot van den bakker vertrekken we voor een rit om Breda tegen de zon in. Rijdende weg probeer ik te tellen met hoeveel we zijn, ik heb er een paar keer voor nodig maar kom uit op een vijftiental te weten: Ad en Anneke, Peter B., Peter V., Johan van H., Eric S., Adrie, Ad van D., Arion, Frans M., Chris, Marianne, Jan, Maurice en de schrijver van dit verhaal. Frans en Ad nemen de start voor hun rekening en zorgen er voor dat we al snel Wagenberg gepasseerd zijn. En dat terwijl de fietspaden en de Eerste Weg in steeds slechtere staat verkeren. Via de Breedeweg rijden we naar de brug over de Mark en Jan Vermeulen heeft blijkbaar tijdens de vakantie veel energie op gedaan en neemt een stevige kopbeurt voor zijn rekening. In een mooi tempo rijden we door de Beek naar het Liesbosch. Terwijl zo rijden merk ik een duidelijk verschil in temperatuur wanneer in de zon of onder de bomen rijd. Mijn voorkeur heeft het zonnetje. Als we langs camping Liesbosch rijden hoor ik Chris vragen welke camping het is. Blijkbaar rijden ze bij de sport altijd zo hard dat ze geen tijd hebben om de omgeving waar ze doorrijden op te nemen. Iets wat hij ook bevestigd. Bij het buurtschap Vuchtschoot gaat het bijna mis, enkele willen hier een gravelpad in, dit zullen we van de winter dan maar doen. Als we de Turfvaart overgestoken zijn richting de Mastdreef klinkt er geroep vanuit achter de groep. Plaspauze, mooi een moment om een foto te maken van de omgeving, althans ik zie Anneke ook een foto trekken.

Na dit kleine oponthoud gaat de rit verder door Effen naar Overa waarbij we zowel de Aa of Weerijs als de HSL en de A16 oversteken. Langs de Galderse Meren gaat het richting Meersel-Dreef. Ad van Dongen zegt als we daar maar niet door hoeven want het is weekmarkt in de Dreef. Maar we rijden via de Markweg naar de Strijbeekseweg om daarna naar de Smokkelaar rijden. Vervolgens rijden we binnendoor via de Kleistraat en de Legstraat om dan de Baarleseweg over te steken naar de Kluis en de Meisberg. Hierbij rijden we als het ware om Chaam heen en komen we op de Gilzeweg. En op het moment dat de Gilzeweg Chaamseweg wordt nemen we de voor velen bekende Slingerdreef. Altijd druk zo ook deze zondagmorgen, niet alleen racefietsers maar ok de senioren op de E-bikes komen deze tijd al op de weg. Na het afsprinten van de Slingerdreef is er weer behoefte voor een enkeling aan een plaspauze. Vervolgens rijden we door Bavel zodat we de vervelende klinkers bij de Bolberg niet hoeven te trotseren. In Dorst is het evenement Dorst op Stelten, waardoor we een stukje Siteseaing Dorst krijgen. Ook nu hoor ik weer mensen zeggen hier ben ik nog nooit geweest. Naar mate de rit vordert komen we op voor de meeste bekende wegen. Aan het eind van de Vraggelsebaan komt er groep inzicht, wat de trimgroep blijkt te zijn. Hier zie ik dat John de Wijs vanochtend vanwege de koude al zijn beenstukken heeft aangedaan. Uiteindelijk wordt de trimgroep gepasseerd en enkele van hun rijders sluiten bij de Tourgroep aan. Ik hoor van Leo dat het bij hem goed draait en het dus veel is meegevallen. We parkeren de fietsen mooi achter het Trefpunt waar de koffie al geurt als we ons op het terras plaatsen. Er is keuze uit drie soorten gebak wat bij een enkeling tot keuze stress leidt. Terwijl ieder zich te goed doet aan de koffie en gebak is het ook goed te zien dat Marc van Meir weer in ons midden is en weer langzaam aan zijn herstel kan werken. Later zie ik op Strava dat hij te voet naar huis gegaan is. Er zijn er meerdere die ondanks dat ze niet mee konden rijden toch aanwezig zijn om de koffie mee te drinken. Dit tekent de goede sfeer in de vereniging iets waar zeker het bestuur trots op mag zijn. Ik hoop dat ieder dit ook zo ziet. Helaas had gistermiddag nog een vijftig jarige bruiloft dus moest ik op tijd weer richting Ter Aalst.

Groet, Gerard van Oerle.

Sport naar België

Fietsverslagen

Woensdag appte ik met Thijs of hij al een rondje had,
meest heeft Martien wel een idee maar die zou er niet zijn….toch?
Natuurlijk had Thijs wat in gedachte.
Maar uiteindelijk bepaalde Chris de route,
Chris had al een keer of 3 geprobeerd om ons naar België te krijgen.

Na een peiling in de Sport app zouden Thijs, Gerben, Chris, John en ik aan de start staan.
Zaterdagavond meldde de niet fitte Twan dat hij , als het even kon ,ook meeging en de verassing van de ochtend was dat kapitein Martien een compensatiedag overhad en dus ook meeging.
Zo hadden we een mooie groep van 7.

Leider Chris vermeldde ons dat we konden vertrekken en volgens hem ergens daarheen👈.
Dus wij gingen daarheen👉.
Best wel lang bleven we 2 om 2 fietsen.
Na de brug bij Ter Aalst was dat klaar en gingen Martien en Thijs er als een speer vandoor, de rest volgde zonder enthousiasme.
Eerst wakker worden,
waarom dit vakantieritten worden genoemd weet ik niet.
Tis nooit vakantie bij de Sport, altijd hard werken. 💪
Via Dorst, Bavel en Chaam zit je zo bij de Belgische grens.
Chris riep daar enthousiast ” we zijn der” !🇧🇪
België België ,
Omdat iedereen daar lacht.
Ik heb getwijfeld over Belgie,
want dat taaltje is zo zacht .
Ik stond zelfs in dubio,
maar ik nam geen enkel risico.
Ik heb getwijfeld over Belgie…. Belgie, Belgie, Belgie, Belgie.
Eindelijk!!

Zodra we de grens over gaan wordt alles anders.

De taol, de huize, de houten elektriekpale en boveal de weigen.
Slingerkes kappot asfaltbaantjes, betonplaten mè gleufkes.
Fietspadskes? Bijna gene. Kruispunten? Allee jong, allemaal gelijkweirdig.
En tóch, ik vind da altijd schone om daor te fietsen.
’t Is precies of ge mè nen tijdmachine vijfenzeuventig joar terug gesmeten wordt.

De Belgen zèn zot van ’t koersen, da merkt ge: de chauffeurs latten u dikwijls voorgaan, se.
En ’t tempo van d’ bende blijft, ondanks al da geprul, nog goe hoog.

Dan passeire we “Café In Holland” — veuls te vroe voor ne stop. We roepen houdoe! en stoempen door.
Na zo’n twintich kilomeiter in ’t Belgische land komen we in Wortel, en daar zèggen de Wouten: “Op ’t fietspad, manneke” !
Huh, wélk fietspad dan, denk ik bij mij eigen. (zie mijn reconstructie)

Rare kluit, die Belgen… behalve ene Wout dan.

En natuurlijk stoen ze juust bij ’t eerste fietspad da we tegenkwamen.

Langs de vaart richting Brecht zit ’t vol met koersers en fietsers.

Martien leeft helemaal op als hij binnenschepen ziet: hij verlangt al terug naar zijn “Calcit6”.

De groep rijdt netjes en iedereen roept genoeg : ” opgelet” !

Chris doet ’t nog goe, ondanks zijn pijnlijke bien. En Twan, die eigenlijk nie fit is, daar merk ik gene klop van.

John had zaterdag de TMM’ers op sleeptouw gepakt, da voelt hem nu nog, ma ja… hij heeft dit weekend wel tweehonderd-en-tien kilomeiter in de bien.

Gerben heeft just nen hoogtestage gedaan en is nog straffer as anders.

En Martien en Thijs… tja, die geven we nooit complimenten — ge weet wel, bang da ze dan nog rapper gaan stoempen.

Maar allemaol weten we: vorm komt te been en get te perd. 

Ondertussen  gaan we bij Zundert Holland weer in.

Dat zie je  ook direct, de wegen zijn weer prachtig evenals de huizen met de fleurige tuintjes.

Door het mooie asfalt gaat ook het Tempo omhoog, niet iedereen is daar blij mee maar met het 3luik weekend in het zicht heeft iedereen het wel nodig.

Richting de Elsakker wordt zoals altijd gesprint .

Thijs, M10 en Gerben rijden de rest zoek en daarmee word gelijk duidelijk wie het meeste kopwerk gaan doen met het 3luik weekend.

John vind het nog steeds te vroeg voor een stop en gaat pas thuis aan de koffie.

De rest legt aan bij Den Elsakker.

Thijs inspecteert liggend het gras en vind het gras elders groener.

We missen onze MUK( Mooiste Uitspraak Klassement) lijstaanvoerder.

Hij verhoogt zijn voorsprong vandaag in ieder geval niet.

Desalniettemin sluiten we een

Schoon toerke in stijl af met een gezellige nazit.

Grt Erik

Rondje Klein Zundert

Fietsverslagen

Vandaag een ritje door de streek waar Jacques vele training en wedstrijd kilometers heeft gemaakt.
Vanmorgen als eerste bij het gemeentehuis waarna de ene na de andere acte de présence gaf. Deze dag zou Jacques ons zijn streek tonen waar velen van ons en mijn persoontje nog niet vaak of helemaal niet geweest zijn. En dat is natuurlijk ook het mooie van fietsen. Nieuwe plaatsen en streken ontdekken. En dat is nu precies wat ook vandaag gebeurde.
Eerst naar Wagenberg en daarna naar de Drie Hoefijzers om vervolgens via Prinsenbeek en Etten-Leur verder naar beneden te zakken. Veel grote groepen fietsers kwamen we onderweg tegen. Dat zal ook te maken hebben dat de temperatuur een stuk gematigder was als de afgelopen tijd. Het gebied was zeer afwisselend, bossen, landbouwgronden en mooie vergezichten kleurden dit gebied. Via Heikant ging het over de Sprundelsebaan om de Pannenhoef heen (nee niet die uit Oosterhout) naar het verste punt van onze route. Klein Zundert. Het gebied hier staat bekend om zijn vele kwekerijen, en dat is goed te zien aan zowel links als rechts van de wegen.
Ook nog heuglijk nieuws, Peter Korse is opa geworden van een kleine meid, en dan zijn de felicitaties namens ons via deze weg zeker op zijn plaats. Bij deze Peter.
Ook Peerke Kuypers was weer terug van een welverdiende vakantie en ook zijn terugkomst zorgde ervoor dat de gezelligheid (die toch al goed was) nog een flink stuk toenam.
Door het Stuivenzand en Mastbos ging het prima roulerend met Antoon, opa Peter, Johan etc naar Ulvenhout. Het mooie stuk rond Klein Zundert en Rijsbergen achter ons latend terug naar bekende oorden. Wim zorgde er op tijd voor dat er een bananen en plaspauze werd ingelast en natuurlijk werd er direct gehoor aan gegeven. Doe je dat niet dan heb je gelijk een gele prent te pakken. Na Ulvenhout en Bavel ging het naar Dorst om vanaf hier terug te keren naar de May.
Beste Jacques nog bedankt voor de mooie rit door een prachtig gebied waar ik en met mij de andere fietsers vol bewondering doorheen hebben gefietst. Ik heb de koers opgeslagen onder mijn favorieten en zal hem zeker nog een paar keer rijden dit jaar.
En nu naar huis en dan kijken naar het spelletje wielrennen in Etten-Leur.

Met vr gr De Pakhaas.

Rondje van Franske Cafe

Fietsverslagen

Het beloofde een prachtige dag te worden en dat werd het ook. Goedgemutst vertrok ik op mijn mooie Tommasini, die ik vanachter een gordijn op zolder tevoorschijn toverde naar de May. Daar stonden al wat fietsvrienden die er overduidelijk ook veel zin in hadden al klaar in de startblokken. Klokslag vertrokken we en gelijk ging het gas er flink op. Wim zorgde ervoor dat er net voor het Pannenkoekenhuis alles weer tot rust kwam en in een redelijk tempo verder gereden werd. Ik blij natuurlijk want zo kon ik weer aansluiten anders had ik alleen voor Remy moeten spelen. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dus beste mensen vertek a.u.b. rustig er is geen rondemiss met een ruiker om jullie te eren en te huldigen. Wij zijn maar het Trimploegje waar gezelligheid, lekker fietsen, af en toe een bakske doen en omzien naar elkaar voor mijn gevoel het belangrijkste is. Niet de snelheid mag bepalend zijn binnen ons groepje!!!

In een prima tempo ging het naar en door de Rijense Broek, om even later bij de oude en prachtig hernieuwde Rijksweg uit te komen. Antoon en Frans onderhielden hier een prima tempo wat iedereen goed kon volgen. Naderhand verraste Frans ons op een slingerritje over weggetjes waar ik het bestaan niet eens wist. En zo slingerend dat ik het echt niet kan beschrijven ook al zou ik dat willen waar we allemaal geweest zijn. Maar ik ga het toch proberen wat me bijgebleven is. Via de Gilzer en Rielsebaan ging het richting Alphen. Daarna slingerend om de Chaamse Bossen heen over de Chaamseweg naar St Annabos. Wim had er intussen voor gezorgd dat de bananen en sportrepen achter de kiezen verdwenen waren en dus met een nieuwe voorraad aan energie het laatste deel van deze mooie rit een makkie zou worden. Lekker rouleren op kop van het groepje met o.a Erno, Peter, Frans etc bleef het tempo er prima inzitten.

Den Hout kwam weer in zicht en hier namen Annemiek en ik afscheid van de andere Kleppers. Frans had een mooi rondje uitgezet met voor mij een aantal onbekende wegen. En zo zie je maar dat er nog vele mooie plekjes zijn die je verrassen. En dat maakt het fietsen ook zo leuk. Het onbekende!!!

Frans bedankt voor de verrassende tocht en jullie voor de gezelligheid.

De Pakhaas

Rondje Numansdorp rechtsom met de Tour Groep

Fietsverslagen

Afgelopen  weken was het al eerder de bedoeling om een rondje Numansdorp te rijden. In de aanloop werd er een voorstel voor dit weekeind gevraagd en mijn gedachte ging in eerste instantie uit naar het rondje dat de dinsdag groep had gereden deze week, maar dat was te groot. Ad heeft last van zijn rug en gaf al aan dat hij er mogelijk niet bij zou zijn. Gisteren had ik met Johan van Helmond al gesproken over de rit van vandaag tijdens ons wekelijks rondje Team MunneMaot. Vanmorgen was ik al vroeg wakker zodat ik op tijd de jarige Marc van Meir kon feliciteren. Goed acht uur vertrok ik alleen naar de May, Marianne ging naar Teteringen naar de kerk omdat daar een mis was voor haar vader. Op de Stelvenseweg kom ik Gerard Veekens tegen die via de Hespelaar naar de May onderweg is, ik rijd juist via de Bromtol. Bij aankomst in de May zijn de eerste kleppers al aanwezig. De mannen van de sport zijn al om 7:30 uur vertrokken. Na de foto-shoot van de bakker, als het half negen is geweest zet de tour groep zich in  beweging. Met Maurice op kop vertrekken we richting de Watertoren en de Brandestraat. In het voorafje bij het oude gemeente huis heb ik gezien dat één van de gastrijders van vorige week, Wim Peggeman er ook weer is. Hij geeft aan dat de rit van vorige week hem goed is bevallen. Ondanks de afwezigheid van Ad van Wesel is het toch weer een flinke groep. T.w. Maurice, Johan H, Corné, Kees van Dongen, Ad van Dongen, Anneke, Peter V., Erik S, Wim ten Haaf, Arion, Adrie, Bert, gastrijder Wim P. en ik zelf. De wind komt in eerste instantie uit westelijke richting dus rijden we er tegenin naar Langeweg. Hierna rijden we langs Hazeldonk naar de Lamgatse brug. Vandaaruit gaat de rit dit keer over de Goudbloemsedijk. Vervolgens steken we de Mark over bij Oudenbosch om daarna langs de woonplaats van Franske Bauer te rijden. Vervolgens rijden we via Heijningen naar de brug bij de Volkeraksluizen. Het is druk op de brug met wielrenners in groepen zoals wij en ook de recreatiefietsers laten zich niet onbetuigd. Over de brug van de Volkerak draait Adrie Veregghen af naar Zeeland om nog een beetje vakantie te gaan vieren. Wij rijden door naar de Haringvlietbrug en denken dat we vanaf nu wind mee krijgen. Echter voor het gevoel van mij en ook van Corné en anderen lijkt het of de wind gedraaid is, dus wordt er de kop regelmatig ververst met sterke mannen. Als we Numansdorp binnenrijden komen we de Sportgroep in stukken tegen, die hebben vandaag dik honderdveertig kilometer op het programma staan en waren daarom vroeg vertrokken. Vanuit Numansdorp gaat het richting Strijensas waar na de sluis met het mooie bruggetje de fietspad langs de rand van de Hoekse Waard nemen. We rijden langs de Dordse Kil naar de Kiltunnel erin gaat met grote snelheid echter eruit gaat het vooral bij mij een stuk minder snel. Als we dan richting de Moerdijkbrug rijden krijgen we wind mee. We besluiten de linker brughelft te nemen dan komen we beter uit om via Blauwe Sluis naar huis te rijden. Als we bij Helkant de polder uitrijden is er even onduidelijkheid, omdat Corné afdraait naar Wagenberg en wij over de Helkantse dijk naar de May rijden. Met een tevreden gevoel komen we aan in de Zuideindsestraat, waar Piet Verkooijen ons ontvangt hij is blijkbaar niet met de trim meegegaan. Parijs was toch te ver voor hem. Als door rijd naar Den Hout mis ik Wim Peggeman, maar later blijkt op Strava dat hij toch goed thuis gekomen is. Voldaan stap ik van de fiets op Ter Aalst waar de koffie al op mij wacht.

Groet, Gerard van Oerle.

Vakantierit V Sport

Fietsverslagen

Met het drieluik op komst begin september, beginnen de zenuwen al een beetje op te spelen met menig renner. Zeker met het besef dat we dit jaar fors meer kilometers moeten maken dan vorig jaar. Alleen dag 1 zal al 225km behelzen.

Met dit ingedacht opperde Martien dan ook maar om alvast wat langere afstanden te gaan rijden om zo wat langere ritten in de benen te krijgen.

Het werd een ronde van een kleine 150 km over bekende wegen. Zo’n beetje een samensmelting van het rondje Sliedrecht met het rondje Hoekse Waard.

Vanwege de afstand werd om 07.30 uur vertrokken vanaf het gemeentehuis. Aanwezig waren Gerben met zijn zoon Kenzo, Martien, John, Chris, Erik, Flip en gastrijder Geert uit Terheijden.

Gezien de fikse afstand werd in een rustig tempo vertrokken richtingen het oosten, desalniettemin werd er niet twee aan twee gereden. So far so good dus, maar bij Gorinchem begon de verveling bij mij wel een beetje te spelen, dus dan maar eens proberen om gas te geven en te kijken of er gebeten werd. Natuurlijk gebeurde dit en vanaf Gorinchem reden we weer normaal op sporttempo. Ik blij, Chris minder…. Chris is echter een doorzetter en is inmiddels op zijn weg terug naar een goede fietsconditie. Dat komt dus helemaal goed Chris!

Via de bekende Wieldrechtse Zeedijk werd afgekoerst op de Kiltunnel, waar natuurlijk de Go-rilla even op de borst moest kloppen, dit resulteerde bij mij in een flinke ademnood en eventjes voelde het meer alsof ik een nachtaapje was.

Kenzo nam na de Kiltunnel het initiatief en hield het tempo strak op peil. Gastrijder Geert, die ook bij de Pel fietst, liet duidelijk met luide stem van zich horen bij elke voetganger, fietser of auto die ook maar in de buurt kwam van ons peloton. Via de app begreep ik dat zijn bijnaam De Generaal is, daar heb ik nu in ieder geval wel beeld bij.

Geert gaf in iedere geval wel aan dat hij het erg prettig rijden vond met ons en dat hij misschien wel vaker mee wilde, dus dat is een mooi compliment aan de WTC.

Via de zuid-zijde van het de Hoekse Waard werd richting Numansdorp gereden, het gas werd daarbij wat verder opengedraaid en daardoor piepte en kraakte het in het peloton. Voor Chris was het even te veel en hij moet lossen voor Numansdorp. Hierbij werd door enkele gelijk gebruik gemaakt van de gelegenheid om te plassen. De rest reed rustig door, waardoor ons groepje ineens over 200 meter verspreid was. De Tour was hier getuige van omdat zij net op dat moment ons tegemoet kwamen rijden. In mijn ooghoeken zat ik het ongewone beeld dat Peter Verhagen op kop reed, verder zag ik ook nog dat Johan in het laatste wiel zat, dit laatste is dan weer geheel volgens verwachting.

Enfin, een paar minuten later reden we richting de bruggen, waar we moesten wachten voor de openstaande Haringvlietbrug. Hadden we maar niet geplast, dan hadden we gewoon door kunnen rijden. Chris zag het echter veel positiever in. Voor hem was het een Godsgeschenk dat de brug openstond, dan kon hij mooi even tot rust komen.

Via Dinteloord werd de weg vervolgd. De wind stond nu wat gunstiger dus dat was fijn aangezien de kilometers in de benen nu gingen tellen.

Gerben was de gehele rit veel op kop te zien. Martien en ik vonden dit wel een fijn zicht en wijdde dit aan de bewijsdrang richting zijn zoon. Daarnaast was Gerben ook gewoon weer erg sterk, zeker gezien zijn kilometers in de bergen van de afgelopen tijd.

John en Flip waren wat minder op kop te zien. Flip fietst vanuit de gedachte dat je boven de 40 km/h niet op kop hoeft te komen en John wilt liever niet op kop rijden, omdat hij dan denkt dat hij ons de verkeerde kant op stuurt…

Via de bekende wegen langs Stampersgat, Fijnaart en Oudenbosch werd richting Zevenbergen gefietst, hier werd het gas nog eens flink over gedraaid, wat vrijwel direct een beantwoord werd met een dikke middelvinger van John, heerlijk vind ik dat…

Het was even nog een geniet moment voordat we aan zouden meren bij d’n Elsakker.

Het was weer erg druk, maar toch voelden we allemaal een grote leegte. Mister d’n Elsakker Twan was namelijk niet onder ons. Hij was verkouden en durfde het niet aan mee te gaan.

We spraken op het terras, tegen beter weten in, nog de kans uit dat hij toch nog zou komen en jawel hoor, daar kwam hij dan toch nog aangereden. Dit maakte het feestje weer compleet.

Mannen, bedankt weer en tot volgende week voor de laatste vakantierit van 2025.

Thais.

Met de Tour groep naar de Fendert

Fietsverslagen

Afgelopen week zat het op bepaalde momenten niet mee. Zowel in de tourgroep als met het weer. Zaterdag zelfs geen rondje Team Munne Moat voor de liefhebbers. Maar toen ik vanmorgen wakker werd en op de buienradar app keek, zag het er veel belovend uit. Goed acht uur reden Marianne en ik Ter Aalst af, op de Houtse Heuvel keken we nog even of Jan Vermeulen klaar stond, echter geen teken van leven bij Hill 10. Op de Hespelaar zag ik Gerard Veekens richting de carpoolplaats rijden om zo naar Made te gaan. We komen als eerste op de startplaats en in een korte tijd komen er vele andere erbij. De twee P B’s (Peter Broeders en Peter Bastiaansen) uit Den Hout zijn er ook en daarnaast zien we ook enkele gastrijders. De mannen van de sport hebben een ritje naar Lille op het programma staan, echter daar ze maar met vieren zijn, kiezen ze ervoor om met de tourgroep mee te gaan. Hans van Bragt had in de app al aangegeven een route voor vandaag te maken. Tweede keus was eventueel een rondje Numansdorp gezien de voorspelde weersituatie.

Nadat de trim met de fluit van Piet Verkooijen is vertrokken, vertrekt ook het tourpeloton richting de Nieuwstraat. En het was een echt peloton, te weten Ad en Anneke van Wesel, Peter Bastiaansen, Gerben Berm, Hans van Bragt, Frans Marijnissen, Kees van Dongen, Johan van Helmond, John Haanskorf, Chris Weda, Jan-Willem Slob, Flip Segeren, gastrijders Renée Broeken, Marc de Peijper, Wim Peggeman, Marianne en ik zelf. Ik rijd zelf geruime tijd naast Wim Peggeman, ook een Houtenaar sinds enkele jaren en vorig jaar heeft hij met de Tour groep DH-DH-DH gereden. Wim is een ervaren fietser en daarnaast ook een goede schaatser. Mogelijk dat we hem nog eens als lid van de WTC-Made terug zien.
Na de Drie Hoefijzers rijden we naar de Mark en vandaar via Langeweg naar Hazeldonk. Hier steken we recht over om over het fietspad naar de Lamgatse Brug te rijden. Vervolgens nemen we niet de Goudbloemsedijk maar de variant door de polder die als het ware parallel loopt. Van de Schans gaan we via Kuivezand richting Oud Gastel waar voor we rechtsaf draaien zodat door fijne rustige polderwegen naar de Dintel rijden. Al rijdend wisselen mijn buren. Zo komt Marc de Peijper naast mij rijden en hebben we het over de Triatlon van Terheijden, waar Marc ook zelf aan heeft deelgenomen. Zelfs zijn vader van zeventig heeft dit jaar ook deelgenomen, nadat hij jaren in de organisatie heeft gezeten werd het nu tijd om ook eens als deelnemer mee te doen. Renée Broeken, de derde gastrijder in de groep is ook iemand die al een achtste triatlon heeft gedaan in Terheijden.
En ook al noemde Hans zijn rondje Fijnaart, we rijden niet echt door Fijnaart maar draaien via Nieuwemolen richting Heiningen om zo naar Helwijk te rijden. Als we Willemstad gepasseerd zijn, gaat de snelheid omhoog omdat de wind nu een stukje mee werkt. Tot nu toe hebben met name Ad en Hans een groot gedeelte de kop genomen tegen de wind in. Van wind af zijn er plots meerdere liefhebbers om een kopbeurt te nemen. Via Tonnekreek rijden we Noordschans binnen om vervolgens via Klundert op het industrieterrein Moerdijk terecht te komen. Hier heeft Hans nog een kleine verrassing in de route om een gedeelte van het slechte fietspad te mijden rijden we via de Tradeboulevard. Als we eenmaal het industrieterrein hebben verlaten, worden de wegen weer wat bekender en al snel komt Blauwe Sluis in beeld. Ik zie dat Renée het wat taaier krijgt en Flip is niet de beroerdste om haar af en toe een klein stukje te duwen. Chris denkt dat het op zijn beurt weer goed is om dan Flip ook nog een duwtje te geven.
De wind staat op verschillende momenten toch nog een beetje op de kant zeker als je wat vermoeid raakt is het dan belangrijk dat je de juiste keuzes maakt. Peter Verhagen maakt mij opmerkzaam dat je dat Marianne niet meer hoeft leren. Die heeft in de afgelopen periode goed geleerd waar je in de groep moet zitten om de minste inspanningen te leveren.
Helkant is het laatste gehucht dat we passeren voor we weer terug zijn op de May. Eénmaal in de May ontbindt de groep zich snel en een enkeling heeft nog niet genoeg meters gemaakt en besluit een ommetje te rijden, zodat de honderd kilometer nog overschreden wordt. Als ik thuis op Ter Aalst de Garmin afdruk, zegt hij dat ik ruim tweeënnegentig kilometer heb gereden.
Het weer was prima evenals de route en ook de groep was een gezellige club om mee op pad te zijn.

Gerard v O.

VAKANTIERIT SPORT WESTMAAS

Fietsverslagen

Nadat ik 2 weken niet met de Sportgroep was mee geweest, was het vandaag weer zover.
Rondje Westmaas, een favoriet van onze bloemetjescoureur Erik.
Vorige week waren Erik en ik ook al die kant op gefietst op onze verkenningsrit voor onze 3 daagse in September a.s. en dat had Erik goed gedaan want hij ging als ’n speer vandaag; chapeau Erik!

Bij vertrek bleek dat er voor de Sport vandaag ruim animo was; afdeling Traaie bestond naast onze Twan en de gebroeders Weda ook nog uit Geert die blijkbaar al eerder met ons mee was geweest. Vooral in het begin liet hij zich zien en op t laatst vond hij t schijnbaar wel goed zo. Bij de sportploeg was naast kapitein M10, Tapas specialist Gerben, Erik, Filippo en ondergetekende ook Wim ten Haaf aanwezig, iets wat ie een tijdje geleden al beloofd had. Jan Willem die wel had aangekondigd te komen, maar waarschijnlijk voor zijn talent vreesde dat het tempo weer te laag zou liggen, was er niet. Wie er ook schitterde door afwezigheid was onze opper-Bokito Thais en dat op de dag waarop we echt de strafste rit van het jaar reden… (die vreet zijn fietsschoenen op van jaloezie op vakantie).

Nadat we Made uitreden, ging de gaskraan open en ging niet meer dicht tot we terug waren…
Vooral als onze dolle stier Sander op kop kwam, was t alle hens aan denk en ook Gerben dacht dat als ie een bord met 50 erop zag, dat dat de verplichte snelheid was, die was nog sterker teruggekomen uit Barca. Onze kapitein M10 probeerde de op hol geslagen meute nog onder controle te houden maar het was echt weer een Apenkermis/Apenrots. Dat gezegd hebbende, bleef het gelukkig heel de rit wel veilig ondanks de snelheid, wat naar wat ik las helaas bij de Tourgroep niet het geval was; veel beterschap Marc en Maurice.
Alleen bij het oprijden van de bruggen vanaf Willemstad moest ik mezelf als brulaap laten gelden, omdat er bij uitzondering even geen rekening werd gehouden met een paar achterblijvers. Twan wees me er fijntjes op dat ik het waarschijnlijk vooral voor mezelf had gedaan, iets wat ik noch ontkende noch bevestigde. Vorige week zondag was ik na een lange tocht op zaterdag op zondag met de Tourgroep mee geweest, om te herstellen, maar ondanks de waardering die ik daar voor mijn weinige kopbeurten kreeg, was ik blij dat ik weer met het Sportcircus meekon.
Praten gebeurt daar achteraf en uitgebreid onder het genot van koffie en uiteraard appeltaart, ditmaal bij het Trefpunt.

Zo, ik heb mijn bijdrage mbt de verslagen weer geleverd voor de komende 5 jaar (onder lichte groepsdruk..) Volgende week weer een nieuwe mooiste rit van het jaar met de Sportraketten.
En voor degene die er niet bij waren, hoorde ik deze week een mooie quote “erbij zijn, is meemaken!”.
Ook geldt voor de thuisblijvers die ongelijk hadden, zoals een vage kennis van me onlangs zei “zelf als je er niet bij bent, hebben we het over je”. 😊

John “pattex” H.