Alle berichten van Rene van Mook

Noordhoek

Fietsverslagen

Lekker dik aangekleed deze mooie ochtend. Nachtvorst in april is zeker geen uitzondering. Wim had deze ochtend bedacht dat een rondje Noordhoek uitermate geschikt was voor 2e Paasdag. Was alweer een tijdje geleden dat ik hier geweest was, dus altijd leuk om dat rondje weer te rijden. Met zeven Kleppers gingen we op pad. Eerst naar Drimmelen om daar bovenlangs de Amer de schapendijk te volgen, maar voorlopig zonder schapen.
​Het was praktisch windstil, en zoals gebruikelijk was Antoon niet van kop af te krijgen. Wim hield het bonte gezelschap goed onder controle en zodoende kon Ad ook goed mee. Intussen hadden we Lage Zwaluwe gepasseerd en werd het wat warmer. Altijd lekker. We gingen verder over de Zwaluwse Dijk en verderop kwamen wij links van ons een park tegen.
​Daar stonden drie Islamietjes te loeren naar een ontsnapt lammetje. Kom zei Wim die moeten we gaan helpen. Wim bedoelde het lam uiteraard. Teruggekeerd en met onze fietsen het beestje klemgezet. Anders gaat het niet. Beestje kon geen kanten meer uit en Peerke Kuypers zette het beestje terug over de omheining en mama natuurlijk dolblij.
​Onze Islamietjes lieten wij verbouwereerd achter want i.p.v lam werd het nu een gewone boterham. Moerdijk werd ons volgende dorp om daarna via de Zuidelijke Randweg naar Noordhoek te gaan. Daarna via de Kreek buiten langs Standaardbuiten over het fietsbruggetje de loop van de Mark gevolgd.
​Op naar Zwartenberg en daarna naar Den Elsakker. Lang geleden dat ik hier geweest was, maar het is een prachtige zaak geworden met een uitstekende bediening. Johan ging ons nog trakteren voor zijn verjaardag, en daar zegt een fietser natuurlijk geen nee tegen. Lekker buiten op het terras genieten van een puntje met, en een stevige dot slagroom incl koffie. Ons gezelschap werd ook nog op de foto gezet. Daar kan je mee thuis komen.
​Gezellig ouwehoeren op het terras en Johan verwende ons nog met een extra bakske koffie. Nogmaals bedankt Johan namens ons allen. Het werd tijd om op te stappen en huiswaarts te gaan. Dat deden we via Terheijden en Den Hout. Antoon had de gashendel flink opengedraaid en was uit ons zicht verdwenen. Even later kwamen wij in de May aan. Johan, Marc, Wim als leider, Peter, aspirant Ad en ik. Vervolgens ging ieder naar huis en ik ging nog mee over Den Berg, waar ik afscheid nam van Peter.


​Gr De Pakhaas.

Tweede Paashaasrit

Fietsverslagen

Deze Tweede Paasdag stond een rit naar Poederoijen op het programma.
Chris was volgens het schema leider en stuurde ons op Eerste Paasdag van alles door, maar ik haalde hier geen rit uit. Wel mooie foto’s waar hij samen met mede Paashaas JH naar onze eigen alles kunnende hamster stonden te kijken.
Ik begreep zaterdag van Twan dat er zelfs al een nieuwe jeugdige fan-base aan het ontstaan is, dus de volgende stap zal Ahoy worden waarschijnlijk. Hopelijk zien we hem toch nog terug op de fiets.

Paaspop is supermooi natuurlijk, het zorgde er wel voor dat deze drie daltons verstek lieten gaan op deze mooie fietsdag. En zo waren er nog een paar renners niet deze keer, maar de sportgroep is groter geworden. Waar ik gerekend had op 4 renners bij de Sport, waren het er zelfs 5. Martien en Thais als vaste krachten, Marc als nieuwe rijder (gaat lekker) en Geert uit Terheijden. Hij had zijn schaatsen voor een paar maanden aan de wilgen gehangen en zijn fiets uit de schuur gehaald. Dat is top, want met 5 rijden is toch net wat fijner.

Mar10 was er zaterdag als een zeldzaamheid niet bij (als hij thuis is). Hij was hersteld van zijn verkoudheid (geen dokter nodig geweest). Samen met hem reed ik twee aan twee tot aan Raamsdonk om gezellig bij te praten. Ik verwachtte eigenlijk al veel eerder onze (Paas)haas Thais die dit tempo wat minder kan waarderen. Hij hield zich echter erg rustig aan het begin.

Thais wilde een keer niet het verslag schrijven. Hij noemt zijn rijden vaak niet in het verslag, maar dit geeft mij de gelegenheid om eens te melden hoe ongelofelijk sterk hij is. Dat zijn er bij ons wel meer, maar het is mooi om te zien dat Thais lange kopbeurten pakt en dit in het belang van de groep geen probleem vindt. Natuurlijk is hij de man van de hoge gemiddelden en heeft hier veel voor over, maar nooit als hij ziet dat iemand het lastig heeft. Altijd even omkijken, aanvoelen hoe het loopt en samen rijden we in het rond. Klasse! Dat is dit seizoen wel zo fijn. Door diverse redenen waren er een aantal minder fit. Gelukkig zijn alle klachten inmiddels bij iedereen weer zo goed als opgelost. Dat belooft wat dit seizoen.

Dat Mar10 ziek was geweest, was weinig van te merken, die reed weer als vanouds.
Ik merk dat ik gelukkig weer langzaam op krachten kom. Twee maanden herstellen en niet sporten hakt er toch wel in. Gezondheid is het allerbelangrijkste en dat vinden we allemaal. Als je weer eens iets hebt, dan pas weet je weer wat het echt betekent. Een zegen dat we kunnen fietsen en bewust van het feit dat het niet voor alle leden zo’n vanzelfsprekendheid is helaas.

De rit verloopt met weinig wind best lekker. Op ons niveau proberen we sportief te fietsen en nee we zijn niet die mannen van gisteren op tv (wat een kracht), maar het is wel genieten zo lekker doorfietsen. Het mooie is dat je alleen zelf voelt hoe goed (of slecht) je benen zijn. Ik pak de kopbeurten uiteraard mee, maar samen met Marc moet ik toch concluderen dat het anders voelt dan zaterdag. Het is vooral op karakter doorfietsen. Gelukkig weten we dat dit met training allemaal weer goedkomt.
Prachtig om te zien dat Marc gewoon meekan. Geert geeft aan nog niet zoveel gefietst te hebben, maar dat hij er zo weer inkomt. Ook hij volgt gewoon prima en pakt zijn kopbeurten. Mooi dat hij nu lid wordt, want we kennen hem al wat langer.

Aangekomen in Raamsdonksveer wordt het onrustiger in de groep. Tijd voor koffie. Na een korte vraag van Thais is het duidelijk dat iedereen graag meegaat. Op het terras in Geertruidenberg genieten we in de zon van onze koffie(s) en uiteraard gepaard met appeltaart en slagroom. Huis ten Bos is favoriet geworden in deze plaats, uiteraard laten we d’n Elsakker niet vallen, maar dat was niet op de route.

Bij de rotonde richting Made nemen we afscheid en rijd ik nog een stukje door met Mar10. Ik zie op mijn teller dat ik de 100 km net niet ga halen als ik thuis ben. Toch nog maar een klein stukje doorfietsen haha.

Geniet van het mooie fietsweer de komende dagen en tot snel weer.

Met vriendelijke groet,
Gerben Berm

Binnenmaas – Tour

Fietsverslagen

Een helder nachtje en dat betekent een fris begin van de dag. Met het Geweld uit Geertruidenberg een beetje verlaat. De telefoon moet tegenwoordig wel mee.

Een mooi groepje met Matadoren uit Made, Wrekers uit Wagenberg en Kanjers uit Den Hout (probeer daar maar eens een hyperbolische alliteratie van te maken). Er hoefde geen splitsing gemaakt te worden.

Een flauw zonnetje begeleidde ons door de gebruikelijke polder via Lage Zwaluwe naar de Moerdijkbrug. Lang geleden dat ik boven de rivieren verkeerde, waarbij ik het Hollandsch Diep als grens trek natuurlijk.

Opvallend was het gebrek aan wind. En in dit geval moest dat aan den lijve worden ondervonden omdat de windmolens op dit soort dagen sowieso stil staan. Maar het was zo. Meer dan 1 Bft uit het noordwesten was het niet. Het bracht langs Dortsche Kil naar het enige obstakel waar de wind geen rol speelt. De Kiltunnel. Wat gaat dat lekker omlaag daar. En wat is het laatste stukje omhoog lang en steil. Mijn hartslag sloeg de maat van “Vandaag is Rood!”, en het duurde even voordat iedereen was bijgekomen.

In de Hoekse Waard aangekomen, is het een mooi polderlandschap, en eenmaal van de rijksweg af is het een prachtig fietstochten over slingerde dijken, rechte dijken en alles daartussen wat betreft dijken.

De natuur, laten we dit zo maar noemen, bloeit op, met Herik, Hondsdraf en Paarse Dovenetel. En nog veel meer. Ik werd daar twee dagen geleden al door Ad op gewezen, maar ik heb een geheugen als een zeef.

Waar ik een jaar of 12 geleden ook al stuk ging, maar de andere kant op, was bij Hellegatsplein (waar komen toch die namen met de Hel vandaan, zo slecht is het daar toch ook weer niet?).

De eerste klim gaat nog wel, de tweede doet de knieën breken. Langzaam lopen daar de benen vol.

Over de dijken terug, onder de rivieren, is niet minder mooi. En als ik het bordje Zwingelspaan zie, dan is mijn dag helemaal goed. Wat een schitterende naam.

Er werd lekker doorgefietst. Maar er was gelukkig ook tijd om wat kennis te maken met ons nieuwe lid Wim Peggeman.

Altijd leuk om te horen wat mensen doen, wat ze beweegt, en natuurlijk, waarom ze fietsen.

Na ongeveer 97 km was ook de laatste kaap gerond in de polders richting Made en was het een mooi fietstochtje. Met mooi zonnetje, geen wind. Wel een plaspauze, maar geen lekke banden.

Zoals ze in Noorden zeggen: “Het kon minder!”.

Gerard K.

Noordwaard

Fietsverslagen

Vandaag op paaszaterdag stond er een van mijn favoriete rondjes op het programma. Fietsen door de prachtige Noordwaard. En dat met de trimgroep. Nou ja, trimgroep, met z’n vijven waren we. Met Wim, Marc S, Peter K, Aspirant lid Ad v Dongen en ik. De weersvooruitzichten waren goed om wat aangepaste kledij aan te trekken. Terwijl in Den Hout Paaspop bezig was dit weekend staan er voor ons twee ritten in dit verlengde met Pasen op het programma waarvan zaterdag deze mooie tocht.

Het was best een redelijke opkomst deze zaterdagochtend en om 8.30 uur schoten we in gang. Richting den Berg werden wij al ingehaald door een stel rappe mannen. Wij lieten ze maar rijden. Wim en ik bepaalden het eerste stuk het tempo. Zo, dat het goed voor iedereen te volgen was. Op naar den Hang (Hank). De zon was intussen al een beetje doorgebroken en verwende mijn blote benen. Een stukje door de Hank om daarna het fietspad langs het Jeppegat te volgen.

Prachtig aangelegd en zo vroeg in het year altijd koolzaad langs de kant. Een genot om hier te fietsen en het gaf extra kleur aan deze dag. Langs het Steurgat en zo naar restaurant De Waterman. Vanaf De Waterman linksaf de Noordwaard In. Daar zouden we linksom rond rijden. Hier kwam Ad van Dongen gezellig naast mij rijden, en konden wij al rijdend goed met elkaar kennismaken. En of Ad er zin in heeft om bij de WTC te komen rijden.

Op een gegeven moment had Peerke het idee opgepakt om maar eens lek te rijden. Zodoende werden wij door een paar dames die aan de wandel waren voorbij gestreefd. Ander binnenbandje gestoken en met mijn compressor het spul weer opgepompt. En daar gingen wij weer. Nu de wandelende dames voorbij gestoken en ging het richting Biesbosch museum. Het was er al aardig druk, maar wij besloten toch maar door te fietsen. Marc kwam Ad intussen aflossen want de wind stond aardig op kop. En Marc staat echt wel met zijn kop in de wind.

Na voor de zoveelste keer genoten te hebben van dit prachtig stukje natuur ging het naar Werkendam. Peter kwam vragen of wij ook langs Bakkerskil kwamen want hij wou ons trakteren op zijn aankomende verjaardag. Ja, en wat moet je dan? Natuurlijk op naar Bakkerskil. En daar aangekomen werden we hartelijk ontvangen door de familie die het nu beheerde. Peter trakteerde ons op heerlijk appelgebak en een extra bakske koffie. We zaten lekker in het zonnetje te praten, en het leek net of Ad al 10 jaar lid was.

Na Peter bedankt te hebben vertrokken wij weer richting huiswaarts. Onze snelheid pasten we aan zodat Ad goed ons tempo kon volgen. Over de Hank en Geertruidenberg (waar Peter afscheid nam) ging het terug naar de May. Heb weer met volle teugen genoten van de rit en de sportvrienden van de Trim. Was weer top mannen. Tot maandag.

De Pak(Paas) haas.

Kampina – Sport

Fietsverslagen

Vandaag werd de rit om natuurgebied Kampina gereden. Vorige jaar viel deze een beetje in het water door diverse wegafsluitingen, waardoor dwars door Tilburg gereden moest worden. Dit jaar hadden we hier gelukkig geen last van.

Bij de start stonden toch wel weer veel sporters aan de start. Grote afwezig was John Haanskorf, maar aangezien John de laatste tijd toch liever met de tour mee rijdt, waren we hem ook snel weer vergeten.
Ook Martien kwam niet opdagen, hij had Twan laten weten ziek te zijn.
Als compensatie voor John en Martien vroegen we daarom tegen beter weten in Johan van Helmond en Jan Vermeulen mee te gaan. Uiteraard was het antwoord: “neen”
Oke, dan gaan we met de gemelde sporters op pad, gelukkig hadden ze zich weer een beetje vermand en kiezen ze niet weer voor de tour.

Om 09.00 uur gingen we van start, althans… nadat Erik zijn voorband had opgepompt.
Via Waspik reden we oostwaarts. Lekker het windje in de rug met de volgende kleppers: Twan, Chris, Jan-Willem, Gerben en Erik. Terug van weggeweest was Marc de Peijper. Na een aantal keren met de tour te zijn meegereden, was het weer eens tijd om het bij de sport te proberen. Een goede keus bleek later wat Marc had het goed naar zijn zin en met de conditie zit het ook wel snor. Marc heeft daarom direct een premium upgrade gekregen naar de app van de sportgroep.
Chris en Erik hadden een erg goede dag, ze konden vlot mee komen en pakten gewoon hun kopbeurten mee. Naast de goede benen, probeerde beiden ook goed gepositioneerd te zitten. Ze waren dan ook vaak op de 3de of 4de plaats in het lint te vinden. De sterkere renners gunnen hen die plaatsen ook en zo werd het weer een mooie groepsprestatie.
De rode lantaarn deze rit werd gedragen door Jan-Willem. Hij had duidelijk een slechte dag en kwam slechts sporadisch op kop. Ook hielp het niet mee dat hij telkens achteraan te vinden was. Dit is toch een plek waar je al snel op de kant zit.
Ik besloot daarom om Jan-Willem hierop te wijzen op de voor mij kenmerkende provocerende wijze. Hierop probeerde Jan-Willem het toch nog een keer op kop, maar dat bleek echt de doodsteek te zijn. Jan-Willem gaf aan dat hij er helemaal doorheen zat en maande ons om door te rijden. Dit deden we niet, maar op aandringen van Jan-Willem en in goed overleg zijn we uiteindelijk toch doorgefietst.

Hoewel we veel tegen de wind in reden bleef de snelheid er goed inzitten. Zeker de beschutting van veel bomen droegen hieraan bij. Chris begon intussen steeds meer te lachen. Met twee vingers in de neus reed hij rond. Fijn dat hij al zo vroeg in het seizoen goed benen heeft.
Ook Erik is in dit verband vernoemingswaardig. Een aantal maanden geleden lag hij nog in het ziekenhuis met ernstige hartfalen en nu al kan hij weer mee met de sport. Dit hadden wij niet verwacht, maar zeker ook Erik niet. Hij gaf hierover aan dat hij zo bang was geweest om niet meer met zn sportvrienden mee te kunnen. Nou, na vandaag hoef je hier niet meer bang voor te zien Erik. Om dit te vieren trakteerde Erik ons op een lekker bakske koffe meej appeltaart. Dat was lekker.
Tot maandag, dan staat Poederooijen op het programma olv Chris.

Thais

Over Woudrichem met de Trim

Fietsverslagen

De klok is weer vooruitgezet. Een uurtje korter slapen en dan weer op tijd opstaan om naar de May te rijden. Het was een frisse ochtend en lekker ingeduffeld vertrok ik vol goede moed en zin naar ons vertrekpunt.

Er stonden al meerdere Kleppers vol ongeduld te wachten. Onze leider deze ochtend, Peter Kuypers, stond al te trappelen om onze groep te mogen leiden. Met Antoon, Wim, Johan, Marc, leider Peter en mijn persoontje ging het om 8.30 uur los.

In een lekker tempo om er even in te komen, gingen we over Den Berg naar Raamsdonksveer. Daar via De Laan de Keizersveersebrug over om via de Peerenboom naar Dussen te fietsen. Peter kende deze streek als zijn broekzak en liet dat ook duidelijk merken. Ik kwam hier ook weleens!

Intussen kwam Almkerk in zicht en langzaam werd het wat behaaglijker op de fiets. Langs de buitenkant van Almkerk reden wij naar Waardhuizen om daar de rotonde over te steken die ons naar Uitwijk bracht. Een klein, leuk plaatsje dat wij nog niet vaak hadden aangedaan, en voor sommigen onder ons was het zelfs de eerste keer.

Af en toe ging het mijns inziens ook te hard, en zeker voor de trimgroep. Dat speelt al langer. Dat heb ik op niet mis te verstane wijze kenbaar gemaakt; het kruitvat liep deze ochtend over. Om elke zondagochtend politieagent te moeten spelen om de snelheid voor iedereen acceptabel te houden, is niet leuk. Misschien heb ik wel te fel uitgehaald, mannen, maar het moest eruit. Ik zeg sorry voor mijn uitbarsting, maar ik denk dat het ook in het algemeen belang van onze leuke groep is. Dat wou ik even kwijt.

Na Uitwijk ging het naar Rijswijk om de dijk te volgen naar het mooie vestingstadje Woudrichem. Daarna bleven we de dijk volgen om in Werkendam uit te komen. Vervolgens via De Schans naar Bakkerskil. Johan zou ons trakteren, maar helaas gaat het terras pas per 1 april open. Na overleg met Johan doen we het bakske op een andere keer als het wat warmer is. Intussen was de “bananentijd” van Wim ook alweer een tijdje achter ons, en ging het met Marc en Antoon op kop via de Westkil en Oostkil richting Hank.

Daar stond de tweede beklimming van de Keizersveersebrug van deze ochtend op het programma. Dus weer voldoende hoogtemeters gemaakt deze zonnige en frisse ochtend. Daarna via bekende wegen terug naar de May om er nog een klein lusje aan te plakken. Peter, bedankt voor het leiden van dit leuke ritje, en de rest bedankt voor jullie gezelschap!

De Pakhaas

Tour helft 1 (of 2) voor Schijfje rond

Fietsverslagen

We hebben weer een zonnige maar koude start deze zondag. Alle beschikbare kleding met VEMA, AH en PS van Seeters wordt aangetrokken. En winterhandschoenen en overschoenen. Maar de kou heeft de Tourrenners niet afgeschrokken, veel liefhebbers staan aan de start. Er zijn ook een paar Sportrenners die deze zondag geen zin, tijd, conditie hebben voor de 120 kilometer Philipsdam, en met de Tour mee willen. Totaal 25 renners dus we gaan weer splitsen. Ik pak de ene helft mee en Gerard laadt snel even de route in zijn Garmin en pakt de andere helft. We rijden niet zoals afgelopen keren met de ene helft linksom en andere helft rechtsom; gewoon dezelfde route maar starten met een paar minuten verschil en zien wel of we elkaar nog zien.
Nou, dat duurt niet zo lang. Na een kilometer of 4-5 krijgen we te maken met een lekke band van Joan. En nog voor het wiel er uit is, komt Gerard met zijn pelotonnetje al voorbij.
Gelukkig hebben we snel de dader gevonden van het lek.. een flink, maar heel scherp stukje, vuursteen. Ook nog een ander steentje dat net een beetje ingereden is, wordt preventief verwijderd. Wij hebben best een snelle pitstop, maar de andere groep is dan ver uit zicht.
We rijden langs Den Elsakker en dan de variant door de Verloren hoek bij Ettten-Leur. Helaas merkt Joan weer dat zijn band leegloopt. Hoe kan dat nu? We weten het nog steeds niet want we kunnen geen steentje of iets vinden. Flip wil het zeker weten en draait de band buitenstebinnen om nog eens goed te kijken, maar niks. Misschien is het het randje van het velggaatje zegt Joan. Dat heeft hij meer gehad en heeft daarvoor een preventieve behandeling gevonden. Een stukje binnenband met een gaatje gaat over de ventiel om extra te beveiligen rond het vellinggat… ik heb het nooit gezien of gehoord, maar kwaad zal het niet kunnen.
Later thuis zie ik dat daar zelfs speciale dingen voor te koop zijn.

Maar het kan dus ook met binnenband of met stukje ductape. Ik denk dan wel dat het gat dan veel te groot moet zijn om dit euvel met deze oplossing op te lossen en dat is bij Joan niet… maar hierna rijdt hij niet meer lek. Dus….
We rijden via Liesbos en dan binnendoor langs Rijsbergen naar Zunderts grondgebied. Daar ontwaren we de andere helft van de Tour, ook met een lekke band en nu zijn wij weer de eerste groep.
Op een gegeven moment komt na het links afslaan Erik naast mij rijden met de vraag of hij geacht wordt hier op kop te rijden? Na mijn vragende blik zegt hij “Dit is de van der Hoeven straat”. O ja, dat is waar ook. Maar het is Professor van der Hoeven dus ik heb een vermoeden dat Erik dat niet is. En, nee, dat is volgens hem zijn broer. Dus hij hoeft niet persé op kop, maar het is wel strak wind tegen dus het zou wel lekker zijn. Maar Erik is al weer naar achteren. Jammer.
We rijden rond Schijf richting Roosendaal om uiteindelijk op Krampenloop en Langedijk uit te komen. Mooie weg maar met veel bochten. Gelukkig het laatste stuk met tegenwind nog tot Zegge.
Na Zegge zie ik gele borden opduiken. De weg richting Oudenbosch is afgesloten. Ik zie uit de verte dat er een pijl naar links en één naar rechts staat. Die langs links weet ik geloof ik de weg. Dus ik roep “LINKS”. Als we afslaan, zie ik een bordje “fietsers afstappen”, mmm hadden we waarschijnlijk toch wel langs gekunnen op zondag. Maar de linksaf route gaat ook prima hoor. Als we weer op bekende weg langs het spoor komen, zien we de groep van Gerard weer voor ons rijden. Ik vermoed dat die wel de gok genomen hebben door de afgesloten weg. Wij zijn weer Tour groep 2. Vanaf nu rijden we 100-200 meter achter die groep en eigenlijk gaat dat prima. Mensen die niet op de voorjaarsvergadering waren, vragen waarom we ze niet even inhalen, maar die leg ik uit dat we afgesproken hebben dat we in dit geval gewoon deze afstand aanhouden. Dat is best een moeilijk concept blijkbaar. De fiets wil gewoon naar die groep voor je. Maar dat doen we niet. Alleen na de Lammegatse brug gaat groep 1 een beetje rustiger rijden en daarvan wordt mijn groep wat onrustiger. Dus besluit ik om af te wijken van de GPX en als alternatief over het fietspad naar Zwartenberg te rijden. Vandaar naar Langeweg en zo naar huis. Waarschijnlijk zijn we nu weer de voorste groep, want de anderen zien we nu niet meer. Met wind in de rug gaat het nu wel hard want we willen zorgen dat John Haanskorf toch nog op tijd thuis is ondanks twee stops voor lekke banden. Ik weet niet of dat gelukt is. Wij waren in ieder geval met 87 km op de teller rond kwart over twaalf op de May. Flip zat nog wat te klagen dat niemand op koffie met gebak trakteerde, maar hij kon zelf ook geen reden verzinnen blijkbaar om dat zelf te zoen. Dus dan maar thuis meteen aan de boterhammen en koffie.

Volgende week zijn we weer voor twaalven thuis, want dan vertrekken we 8:30 uur.

Ad

Schijf Tour split 2

Fietsverslagen

Een wat cryptische omschrijving, omdat er zich zoveel tourrijders meldden dat de groep in tweeen gesplitst moest worden zoals eerder werd afgesproken.

De laatste keer om 09:00 uur vertrek dit jaar omdat de zomertijd is aangebroken, vanaf volgende week begint het weer om 08:30 uur.

Het was een frisse start, bij aanvang niet met veel wind, maar wel een koude dus. Het is dat we met de fiets gingen, want met de auto zouden we hebben moeten krabben. Zo zie je maar, met de fiets is alles beter.

Een mooi rondje richting het zuiden, met een westelijk tintje. Ad had een mooie route gemaakt voor de Tour. Veel wegen die we kennen, maar anders aan elkaar geplakt. Hoewel dat ook mijn gebrek aan herinnering zou kunnen zijn.

Als jonge honden wilden “split 2” zo snel als mogelijk achter de meute van “split 1” aan.  Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. Richting Zevenbergen was het echter stuivertje wisselen waar de eerste groep al een lekke band kreeg. Met een vriendelijke groet vervolgden wij onze weg richting ZZW waar we langs de prachtige velden en bossages zoevden en waar al een onluikende lente was te onwaren.

Maar ook wij ontkwamen niet aan lekrijden. Bij de tweede lekke band stoof split 1 ons, uiteraard ook weer vriendelijk groetend, ons voorbij.
Waar ze daarna toch wel op een afstand voor ons reden die wij eigenlijk niet meer konden negeren. En langzaam maar zeker, en op het laast niet zo langzaam meer, kwamen we dichter.
De wijsheid overwon, we willen er natuurlijk geen echt wedstrijd van maken (wel hoor!), we hielden afstand, en lieten die oplopen.

De tocht zelf was prachtig, ik kan niet anders zeggen. Het mag natuurlijk nog wat warmer en groener worden, maar er was niets mis mee. We hebben echt een prachtig stukje West-Brabant doorkruist met, voor mij, het hoogtepunt, het bruggetje over de plek waar de Mark overgaat in de Dintel (zoek maar op).

De wind stak op. Gelukkig op de terugweg en meestens in de rug. Wat op het laatste stuk naar Made leidde tot hoge snelheden. Ik was zeer onder de indruk van Maurice die na een aanzienlijke hoeveelheid kopwerk er nog even een 50 km/h uithaalde.

Het was zo’n rit die gewoon lekker was, zonder veel bijzonderheden, buiten de rit zelf dan. Het seizoen lijkt nu echt los. Een fijne opkomst ook.

Tot volgende week!

Gerard Koops

Ritje Tilburg

Fietsverslagen

En alweer een zonovergoten morgen deze zondag. Dus maar weer eens een tochtje rijden met de mannen van de trimgroep. Een dag van tevoren was er nog enige twijfel in verband met wat rugproblemen, maar gelukkig was dat wat minder geworden.

Op tijd aangekomen op ‘de May’, waar ook onze hoffotograaf klaar stond om diverse prenten te trekken van dat zooitje ongeregeld. Altijd leuk voor het nageslacht, als wij later in een of ander verzorgingshuis sterke verhalen vertellen over wat we door de jaren heen allemaal beleefd hebben met de mannen en vrouwen van ons cluppie.

Ik was uitverkoren om Antoon, Wim, Johan en Marc de weg te wijzen richting Tilburg. Klokslag 9:00 uur lieten wij Made achter ons om in een lekker tempo richting Geertruidenberg te rijden. We werden onderweg nog ingehaald door een peloton van een mannetje of dertig. Dat is pas een fikse groep zeg! Om daar nog bij te gaan fietsen, is aan mij niet meer besteed, en zo dachten de meesten erover. Die tijd heb ik gehad!

In de verte doemde de Keizersveersebrug op. Net voor de brug ging het rechtsaf om door de polder langs de bekende kersenkweker te rijden. Antoon zorgde ervoor dat het tempo er goed in zat. Soms té goed. Maar zonder fietscomputer is het moeilijk een vast tempo aan te houden, dus er moest regelmatig ingegrepen worden om het tempo wat te laten zakken. Johan had zodoende regelmatig zijn zakken vol onderweg en zag Onze Lieve Heer op die momenten voor een plumpudding aan. Marc, Wim en ik zorgden er daarom voor dat Johan op die moeilijke momenten lekker in het wiel kon blijven zitten.

Sprang-Capelle schoof onder onze wielen voorbij, om via een stukje Halve Zolenpad het snelfietspad F261 te nemen. Geen rood met witte stippen, maar groen met witte strepen was het kenmerk van dit supersnelle en mooie fietspad. Het voerde ons onder andere langs het Efteling Hotel, waar een sympathieke hardloper bereid werd gevonden ons voor het nageslacht te vereeuwigen — en natuurlijk ook voor de dochter van Marc, die hier speciaal om gevraagd had.

Nadat de foto genomen was, ging het verder langs Loon op Zand om daarna in Tilburg aan te komen. Daar verlieten wij het snelfietspad om via het kanaal richting Dongen te rijden. Maar na een paar kilometer gingen we linksaf om via de Rijense Broek bij Spijs & Ijs uit te komen. Daar de Rijensestraatweg overgestoken om bij Bos & Co uit te komen. Antoon was deze ochtend niet van de kop af te slaan.

Nu ging het richting Oosterhout. Door de bossen langs het Houtse Meer om daarna linksaf te slaan en via een omweggetje terug te keren naar de May. Dit omdat de Houtse Linies plaatsvonden. Lekker genoten van het mooie weer en met fijn gezelschap werd het een prima ochtend.

O ja, ik zou het bijna nog vergeten te vertellen, maar Wim riep na 35 km onderweg te zijn: “Bananentijd, bananentijd!” En dat voor degenen die het nog niet gehoord hadden: Wim gaat over de bananen en niemand anders!

Met vriendelijke groet,

De Pakhaas

Bakkersmolen – Sport

Fietsverslagen

Rit 3 /2026 was er weer eentje met een koude start, zowel letterlijk als figuurlijk. De truien met lange mouwen waren weer het meest gekozen kledingstuk, al is de WTC-trui nog vrij dun voor temperaturen onder de 5 graden Celsius. Een thermoshirt onder de WTC outfit was dan ook geen overbodige luxe.
Nu moet ik zeggen dat ik zelf ook wel een koukleum ben, zeker als we als we de eerste 10km ook nog op een slakkengangetje afleggen, zoals het geval was.
Warm krijgen door inspanning was er niet echt bij…

Zoals te lezen valt, zijn we reeds van start gegaan. In dit geval met vaste coryfeeën Martien, Gerben en Chris. Curt was er voor de gelegenheid ook eens bij, naast aspirant lid Daan Pas en Kenzo, de zoon van Gerben.
Pas voorbij Zevenbergen was het gedaan met ouwehoeren. Het tempo werd opgevoerd en het peloton ging in een lint. Fijn…. Dank je wel….nu kan ik een beetje opwarmen.

Hoewel een redelijk tempo aangehouden werd, verliep de rit toch wat onrustig.
De sport-vrienden kennen elkaar al jaren op en naast de fiets en zijn helemaal op elkaar ingespeeld. We weten wat we aan elkaar hebben en daardoor draait het (bijna) altijd als vanzelf. Met Daan en Renzo erbij was het toch even wennen. Niet dat Daan en Renzo hier iets aan konden doen, want ze reden perfect, maar de groepsdynamiek was toch anders.
Misschien voelde ik me ook wel een beetje overbodig geworden. Daan en Renzo zijn minstens zo sterk als ik en mijn rol als koptrekker is klaarblijkelijk niet meer nodig….
Ach dat slachtofferrolletje staat me goed he?
Ik dwaal nu echt af…

Waar was ik gebleven? Oh ja, bij Daan. Daan Pas is het nieuwe aspirant lid overgewaaid uit Terheijden. Zijn prachtige fiets is alvast door de ballotagecommissie heen. Zeker de gouden accenten zijn top. Daan zelf zal binnenkort na verwachting het WTC shirtje mogen aantrekken, daar ben ik van overtuigd. Fijn als er weer een sporter bij is die ook nog eens een fijne vent is.

Dan de rit; die ging via Zevenbergen om het Roosendaalse heen. Voorbij Roosendaal ging het tempo steeds verder ophoog en kwamen aanwijzingen niet altijd meer tot achter in het lint. Zo ook steentjes die midden op de weg lagen en waar Chris ter nauwer nood zonder te vallen overheen reed.
Kenzo moet over de grens in België nog even plassen en dat gaf de rest de gelegenheid voor een bananenpauze. Hierna konden we weer verder in het oude tempo. Bij Wildert spotte we nog de molen waar het deze rit om draaide, al vind ik de molen in Made mooier. Ik ben benieuwd wanneer de house(molen)warming is trouwens… Ik weet er nog een leuk bandje voor.

Via Achtmaal werd weer Belgie uitgereden en reden we weer op wat bekendere wegen. In een gestaag tempo werd koers gezet naar D’n Elsakker waar de koffie weer op ons stond te wachten.
Voor Curt en Chris was dit het moment waar ze al 95 kilometer op zaten te wachten, gelukkig konden ze deze rit goed volgen, dus het afzien in de eerste weken van maart begint nu al z’n vruchten af te werpen.

Tot volgende week, dan doen we een rondje Philipsdam onder leiding van Johan van Helmond!

Thais