Categorie archieven: Fietsverslagen

Verslagen van tochten

Herdenkingstocht

Fietsverslagen

Om 8 uur zondagochtend draaide ik de May al in om ruim op tijd aanwezig te zijn voor deze bijzondere tocht. Het zou een tocht worden met oplopende temperaturen, en met een stralende zon onderweg. Speciale metgezel deze dag zou Andre van Kuijk zijn en ook Flip zou met ons meerijden deze ochtend. En dat om z’n hoofd leeg te maken voor iets wat hem erg heeft aangegrepen. Alle respect daarvoor. Het was deze ochtend een redelijke opkomst bij de Trim, en met Andre en Flip erbij kwamen we uit op 8 man. De geplande route die wij zouden gaan rijden ging anders door een afgesloten spoorweg bij Dorst. Dus ging het via de Vijf Eikenweg om bij het molenhotel de oude Rijksweg over te steken. Daarna ging het via de Broekstraat naar de Chaamseweg om net voor Chaam de Heikantseweg in te draaien. Met Andre en Flip voorop ging het met een lekker tempo van rond de 25 km per uur vooruit. Andre in z’n Batmobiel en Flip ernaast gaf ons genoeg tijd om onder elkaar een praatje te maken. Via Dassemus en Strijbeek kwamen op de Meersel-Dreef aan. Een kilometer verderop moesten wij zijn. Maar voordat het zover was moesten wij eerst nog via de milieustraat die ongeveer ook een km lang was. Bij ons is die op zondag gesloten maar hier is die op zondag open onder de noemer rommelmarkt!!!! Nadat wij al zigzaggend tussen poppen, kleding, theepotten etc het eindpunt van deze marteling hadden bereikt, stonden Peter en Annie Broeders daar te wachten op ons. Wij wisten ervan dat zij hier zouden staan.

Wij zouden met Peter en Annie gezamenlijk te voet verder gaan naar de Mariagrot, om gezamenlijk een kaarsje op te steken voor onze oud leden die ons ontvallen zijn, en voor de mensen die ons lief zijn en die sukkelen met hun gezondheid op wat voor manier dan ooit. De mis was net afgelopen toen wij daar aankwamen bij de grot, en konden wij erbij om de kaarsen aan te steken. Annie maakte intussen foto’s van het tafereel terwijl wij in gedachten waren verzonken. Of je nu gelovig bent of niet, dit is toch een plaats waar je rust, en voor sommigen ook troost ervaart. Een plaats voor herinneringen, en ook voor je aardse bestaan. Dat maakt deze rit ook zo bijzonder en mooi. Nadat ik nog een klein woordje had gesproken gingen wij bij het voormalige klooster aan de overkant genieten van een bakske koffie met een puntje, aangeboden door Annie en Peter. Hele fijne geste natuurlijk, en dat werd zeer gewaardeerd. Op het terras nog gezellig nagepraat, en na een plasje gedaan te hebben en nog een mooie groepsfoto genomen te hebben door Annie, stegen wij weer op onze stalen rossen om de terugrit te aanvaarden. Peter en Annie gingen in deze omgeving zelf ook nog een rondje rijden.

Met een goed gevoel na deze herdenking ging het opnieuw al zigzaggend door de milieustraat richting de Galderse Meren, om vervolgens koers te zetten naar Effen. Daarna door de Liesdreef, Leursebaan, achter Prinsenbeek langs, om via de Wetering terug te keren in Wagenberg. En vandaar weer terug te keren in de May. Weer een fijne tocht gereden met de Trim, en onze speciale dank gaat uit naar Peter en Annie voor de supporting en de mooie foto’s.

Gr De Pakhaas.

Vakantie rit 3: Baarle-Nassau

Fietsverslagen

De vakantieperiode is nu in volle gang. De een vertrekt en de ander komt weer terug. 

Ik zag van een sportcollega een bericht voorbijkomen dat hij een liggende heks ging beklimmen… Daar kan je dan toch van alles bij bedenken. Ik geef hem maar het voordeel van de twijfel en ga ervan uit dat hij het oprijden van een berg met de fiets bedoelt.

😉Desalniettemin staat er toch elke week weer een leuk sportgroepje aan de start. Deze keer zijn het Daan, Geert en Twan (de zogenaamde Svt’ers), Gerben, Marc en ik.

 Ik vond dat wij deze rit maar eens naar België op vakantie moesten gaan. En zo werd Baarle-Nassau de ‘rit to go’.

 Even dacht ik dat Thijs er toch ook bij was, want wie trok er direct zo hard door? Op de Godfried S.laan reden we al op een lint. Daan en ik moesten nog even flink aanzetten om bij de rest aan te sluiten. Even later zei G. tegen mij dat 35 hard zat is; maar of dat dan de maximale snelheid was of dat dat het gemiddelde moest worden, zei hij er niet bij. Ik antwoordde maar: “Ok”.

 Iedereen had er zin in.

De eerste stop was bij de stoplichten bij de oversteek van de rijksweg. Daar waar Peter Gillis ooit zijn (inmiddels afbrokkelende) imperium is begonnen. Geert wilde even stoppen, ik weet niet waarom precies. Wellicht een ‘hatseflats’ aan zijn pedaal of zo.

 Even later weer een “ho!”, dit keer was het Twan. Zijn toupetje onder zijn helm zat niet goed, dan maar blootshoofds verder.

Bij vakantiepark Wondermolen passeerde het WTC-Sportcircus onze collega’s van “Sandor Donnert’s Magical World of Circus”

. Natuurlijk hebben we even gezwaaid. Enkele Bokito’s zaten rustig en relaxed in hun kooi.

Het volgende doel was een grote groep van wel 30 wielrenners. Natuurlijk vliegen wij hen voorbij en laten we ze gedemoraliseerd achter. Het gebeurt eigenlijk nooit dat wij ingehaald worden, dus dat gevoel kennen wij niet.

 Wel veel andere gevoelens in ons groepje. Hoe is het gevoel om een groot deel van de rit met een bobbel te fietsen bijvoorbeeld? Daan weet dat… Zijn fietsen leed er niet onder, dat werd duidelijk op de Chaamseweg.

Nog even schrikken van… jawel, een ambulance die achteruit een uitrit uitkomt. Je zal door een ambulance in een ambulance terechtkomen!

Eigenlijk is dwars door Baarle-Nassau fietsen niet echt fijn. Het is er altijd druk met vakantiegangers. Maar voor een vakantierit maken wij een uitzondering. Met gepaste snelheid passeren we het centrum en, altijd grappig, de grens in het midden van de straat.

Opvallend is dat Twan bij de viaducten best wel vaak op kop zit. Met het naderen van het drieluik zijn wat hoogtemeters welkom voor iedereen.

Toch spannend, zo’n fietsweekend. 

Iedereen wil er klaar voor zijn, dus dat betekent trainen, trainen.

 Ook de jongste aanwinst Marc traint de b….n uit zijn broek.

De rit verloopt zoals altijd als een speer; ongemerkt ligt het tempo hoog. Hoe hoog precies weet ik niet, maar als we om 11:15 uur de Elsakker zien, dan weet ik genoeg. 

Marc gooit er nog even een sprint uit.

 De rest volgt dit keer niet. Op het terras gaan de mondjes nu weer open om te praten en even niet voor de bidons en gelletjes. Maar zeker ook voor koffie, cola… en appelgebak. Twan, nogmaals bedankt voor de traktatie!

We brengen nog even de TSV-groep naar huis. (Nagezonden bericht: de bobbel van Daan heeft het bij hem thuis begeven). Knap opgehouden, Daan!

Het laatste stuk fiets ik samen met een beresterke Berm naar huis. Wederom een mooie rit met een mooie groep.

Let op: aanstaande zondag rijden we de klassieker van weleer in een nieuw (bad)jasje gestoken, nl: “SaunaDiana/Bredanello”.

Grt van Erik.

Touren rondom de Maas

Fietsverslagen

De laatste weken heb ik geleerd dat de windkracht in weerapps de boel flink onderschat. Vorige week windkrachtje 3 naar Boompjesdijk voelde als 5-6 bijvoorbeeld, tegen. In de rug weinig te klagen over dit fenomeen natuurlijk. Ik zag voor deze zondag oosten wind met kracht 2.. dat klinkt als “maakt niet uit hoe je rijdt”, maar ik besluit toch om echt naar het oosten te rijden. Ook al omdat ik in ieder geval dit rondje nog niet gereden heb dit jaar.
We blijken met 12 Tour renners te zijn die dit ook wel eens mee willen maken en zo gaan we op pad. Ik kies om langs zuidwest om Raamsdonk te vertrekken en terug te komen omdat de laatste keren mensen  mopperden over fietspad met stoplichten bij Dongemond, én anderen weer over als je die vermijdt door over industrieterrein te rijden. Helaas vandaag blijkt dat sommige mensen de route langs de voetbalvelden ook helemaal niks vinden….  Dus ik moet gewoon als leider maar doen wat ik leuk vind denk ik (en dat is zonder stoplichten sowieso als het ff kan).
Als we op de Peerenboom komen, blijkt dat windkrachtje 2 schuin tegen toch inderdaad een lekker briesje tegen is. Marianne switcht van linker naar rechterkant van het peloton want bij dit rondje houdt je dat toch wel zo’n 30 kilometer want het is meer op-en-neer dan een rondje. We hebben veel mensen die de kop een tijdje willen pakken. We draaien niet want zo erg is het ook weer niet, en dat geeft toch altijd wat onrust als niet iedereen mee kan/wil draaien.
Het is erg rustig op deze zondagochtend, van Peerenboom tot Heusdens brug komen we welgeteld één auto tegen. Vandaar volgen we de route naar Ammerzoden. Daar is het wel iets drukker, maar goed te doen. Door de week is het vaak erg druk. We rijden het mooie stukje langs de Maas over de dijk bij Well. Dan zijn we zo op ons keerpunt in Hedel. Het is vandaag wat uitkijken en waarschuwen want er ligt opvallend vaak grind in de bochten. Waarschijnlijk een effect van het extreem droge weer dat nog niet het Acht uur journaal gehaald heeft. Er zijn dan ook belangrijkere effecten. Zoals twee fabrieken van ons die geen grondstoffen per boot meer kunnen krijgen…   Maar dat zal jullie een zorg zijn.
We gaan de Hedelse brug over en dan komt de wind in de rug. Ondertussen zit ik de hele tijd te kijken naar mijn fiets want ik hoor een vervelend gepiep. Blijkt niet meer van mijn karretje te zijn, maar van Kees van Dongen. Ook last van de droogte denk ik, op of in zijn derailleurwieltjes? “Die kan in ieder geval geen verrassingsaanval plaatsen op een viaductje of brug”. Dat zijn nu nog de moeilijke puntjes namelijk.
Voor de rest gaat het vlotjes met wind in de rug. Ik had een variant gemaakt die de lastige passage van Herpt en Heusden makkelijker moest maken. Maar die gaat over een fietspad op de dijk en ik zie zoveel toeristen op onze weg en in de verte op die dijk, dat ik besluit om toch maar klassiek door Hedikhuizen te rijden. De GPS blijft naar die dijk sturen en Joan trapt daar toch even in. Maar we blijven op bekende route, met helaas een minder goed fietspad in het vooruitzicht. Gelukkig is met lagere bandendruk tegenwoordig het stuiteren wat minder, maar toch niet bepaald gladjes.
In Herpt is ook nog een een onverwachte omleiding die we braaf volgen, maar dat stuk is zo mogelijk nog hobbeliger. Ik vroeg me een tijdje terug waarom we daar nooit meer langs rijden… nou weet ik het weer. Maar het duurt niet lang voor we weer op mooie wegen zitten en op bekend terrein. Langs Doeveren rijden we naar Waspik. Omdat de wind zo lekker staat, wordt even gekeken hoe hard we kunnen tot de brug. Om daar weer te wachten op de aansluiting.
Dan is het nog maar een stukje naar Made, maar wel nog met een viaduct en een brug waarop te zien is dat de beentjes niet meer zo goed zijn bij iedereen. Het lijkt niet zo warm, of we zijn er aan gewend, maar het heeft toch invloed op het uithoudingsvermogen. De brug over de Amertak zorgt dat de boel uit elkaar valt. De achterblijvers hebben blijkbaar afgesproken dat ze zich niet meer druk gaan maken op deze mooie (maar niet luie) zondagmorgen. Ik moet even wachten om die ook uit te zwaaien want opvallend veel Houtenaren bevinden zich in dat groepje. Daarna nog even gas geven om de anderen in te halen in Made. Johan van Helmond zie ik al niet meer. Die gaat volgende week een keer met de sport mee zei hij. Ik denk dat dat prima gaat na alle training die ik hem gegeven heb; hij is er klaar voor. En het zelfvertrouwen zit ook goed want ik liet hem heuvelop gewoon steeds eerst bovenkomen.

Ad

Verslag sport. Roosedaal

Fietsverslagen

Bij dezen presenteren wij het officiële verslag van het feit dat er absoluut geen verslag is geschreven over de wielrenrit van Thijs, Martien, John, Geert en Daan. Waar geen prestatie is geleverd, hoeft immers ook geen inkt aan vuil te worden gemaakt.
Waarom dit verslag er niet is Geen Content: Het passeren van een fietsbrug-obstakel bleek achteraf de enige hartslagverhogende gebeurtenis van de hele ochtend.
Collectief Veto: De renners hebben unaniem besloten dat deze rit de geschiedenisboeken niet mag halen.Chronisch Saai: Zelfs de letters op het toetsenbord weigerden mee te werken aan het beschrijven van zoveel eentonigheid.
De Gevolgen van de Radiostilten de Doofpot: De rit van Made naar Roosendaal bestaat vanaf nu officieel niet meer.
De Schade: De statistieken zijn gewist, de Strava-bestanden zijn preventief verwijderd.De Toekomst: Pas bij een écht spektakel openen we de notitieblokken weer.

Beaste

Boompjesdijk rechtsom

Fietsverslagen

Afgelopen week en dagen geen tijd gehad voor de fiets. Oma (Marianne) had bedacht dat het wel leuk zou zijn de kleinkinderen vijf in getal een paar daagjes te logeren te vragen. Woensdagavond kwamen ze alle vijf. Nou ik kan u vertellen die kostten energie. Ad had in WTC wegkapiteins app van de week al een voorstel gedaan voor het rondje Boompjesdijk, wel rechtsom van wege de verwachte windrichting en niet over het industrieterrein van Moerdijk omdat daar de wortelopdruk steeds ernstigere vormen gaat aannemen. Wel Marianne bleef bij de kleinkinderen en opa mocht mee. Als ik bij Leo arriveer is Joan er niet, hij heeft deze week vakantie dus is mogelijk weg. Bij Jan Vermeulen zien we ook niets bewegen dus rijden we getweeën vandaag via de kortste weg naar de May. Voor ons uit rijdt de hoffotograaf van de vereniging. Juist voor het viaduct over de A59 worden we bijgehaald door Peter Bastiaansen. De andere Houtenaar Wim Peggeman geniet van een mooie vakantie in Croatië. Als we bij het oude gemeentehuis aankomen zit de rode trui Wim Rasenberg met Gerard Veekens al te wachten. Al snel volgen er meerdere renners van zowel de Trim-, Sport- alsook de tourgroep. Onze fotograaf trekt nog wat prenten van het gezelschap zelfs op verzoek.

Als de trim en de sport vertrokken zijn vertrekt ook onze tour groep. We rijden weg richting Zevenbergen en hebben gelijk de wind lekker op kop tegen. Juist voorbij Wagenberg haakt er nog een rijder aan maar als we tussen Langeweg en Zevenbergen een lek hebben bij Gerard Koops rijdt hij door. Met de hulp van Flip wordt het lek gedicht en kan de groep weer verder tegen de wind in naar het westen. We rijden onder Zevenbergen door en dan via de Afgebrande Hoef naar de brug bij ’t Lamgat. Er wordt voorgesteld te DRAAIEN. En een groot gedeelte van de groep doet dit dan ook. Een probleem hierbij is of je links om of rechts om draait. Dit is afhankelijk van waar de wind komt. En een ander probleem is dat het mensen eigen is om te versnellen. Dit is juist niet de bedoeling dan kun je op enig moment niet meer op kop komen. Op de Sint Antoinedijk voor Stampers wordt er gevraagd of dat dit de Boompjesdijk is, omdat hier een fraaie rij bomen staat die enigszins bescherming tegen de wind geven. Nee eerst volgen nu nog de Zuidzeedijk en de Mariadijk voordat we de Boompjesdijk bereiken. Deze wordt overigens duidelijk met een bord als of het een plaats betreft aangeduid. Hierna rijden we via de Smallendijk en de Oudlandsedijk naar Dinteloord. Hier is de wind al wat minder lastig en wordt het tempo flink opgevoerd. Na industrieterrein Dintelmond en de 1 Februariweg draaien we naar Willemstad. Hier volgen we de fietsstraat naar Tonnekreek en Zwingelspaan. Van hier uit gaat het om Noordhoek heen naar de Uilendijk hiermee ontlopen we het fietspad over industrieterrein Moerdijk waar enorme wortelopdruk de fietspret negatief beïnvloed. Als we de brug over de Roodevaart op rijden krijg ik een fijne duw van Flip die ziet dat mijn benen vollopen. Via de Blokdijk rijden naar Kanters om vervolgens de A16 en de HSL over te steken. Als ik rond kijk zie ik dat er meer zijn die het taai krijgen. Nu volgt er een stuk dat bekend is via Blauwe Sluis rijden we naar de Helkant om Made vanaf de Helkantsedijk binnen te rijden. De eerste renners slaan af richting huis als we de Watertorenstraat in draaien, bij de van Gilslaan volgen er meer die afdraaien en aan het eind van de Crullaan draaien Leo en ik als laatste af richting Den Hout. Op het Ruiterspoor wens ik Leo een prettige vakantie, hij zal er volgende week niet bij zijn. En met 103 km draai ik Ter Aalst op en merk dat de tank leeg is.

Groeten d’n burger van Ter Aalst

Rondje Slingerdreef

Fietsverslagen

Zondagochtend, dat betekent weer fietsen. Heb er uiteraard weer veel zin in.
Zat al om iets na achten op het bankje bij het gemeentehuis. Heerlijk rustig toch?
Maar langzaam aan druppelden de andere fietsers binnen. Werd het toch wat gezelliger.
Antoon kwam nog even vragen bij ons of de route niet aangepast kon worden van de Trim i.v.m. de harde wind, maar kreeg niet genoeg medestanders. Echte Flandriens kijken niet waar de wind vandaan komt. Gewoon het gas erop en gaan. Je hebt hem mee en tegen.
Wim had voor ons het bekende rondje Slingerdreef in petto. Met een klein groepje van vijf personen zouden wij deze klus gaan klaren. Dit waren Antoon Romme, leider Wim, uit het mooie Den Hout kwam Peter Bastiaansen onze gelederen versterken en gelukkig was John de Wijs er na een lang revalidatie proces ook weer van de partij.
Heel fijn dat je er weer bij bent Klepper. Wij als Trim hebben jou gemist.

Tijd om te gaan fietsen. Met Peter en ik op kop en de haren in de wind ging het via Den Hout richting Oosterhout. Daarna via de Burg. Materlaan de A 27 overgestoken om door het bos naar de Vijf Eiken weg te gaan. Daarna de oude Rijksweg over langs de basis, verder te gaan langs de camping en in rap tempo richting ’t Zand te gaan. Met Peter en Antoon bleef het tempo er lekker inzitten. Ook met John ging het prima.
Intussen bleef de wind flink doorwaaien maar ieder deed een paar trappen extra om het tempo erin te houden.
Bananentijd, bananentijd klonk het nog een keer. Bij ’t Zand werd er gestopt om een banaantje, een koek of wat anders naar binnen te slaan. Ook voor een sanitaire stop was dit een goed moment.
Daarna weer op pad en al slingerend door het mooie bosgebied naar de Slingerdreef. Dit was voor iedereen bekend terrein en het tempo ging weer een beetje de hoogte in.
Bavel kwam in zicht, en daarna Dorst. Wim had de zaak prima onder controle, en zodoende was er ook tijd om regelmatig met elkaar een praatje te maken en te genieten van de omgeving waar wij doorheen reden. Intussen begon de lucht flink dicht te trekken. Hopen dat we droog thuis komen potverdorie. Het zal toch niet zijn dat…….
Nadat we het Houtse Meer voorbij waren ging het door Den Hout waar Peter Bastiaansen en ik een stukje verder afscheid namen, en iedereen huiswaarts ging.
Het was weer een gezellige ochtend, en ik kwam gelukkig droog thuis aan.
Ik hoop de rest ook.

Gr Geraldinho.

Trimrit Schelluinen

Fietsverslagen

De zondag dat Jonas de tour verliet en Remco de zware bergrit won. Ook de zondag dat Max in België 3e werd en ook de zondag dat de Argentijnen zichzelf naar huis hebben geschopt. Maar ook de zondag dat de Trim met z’n vieren moesten vertrekken. En dat met een prima weertje. Wim had een familiefeestje, dus onze leider kon vandaag niet mee. Jammer Wim, er hijgen er een paar in je nek. Die rode trui werkt als een lap op een stier.
Goede opkomst deze ochtend ondanks de vakantieperiode. Met Peter Korse, Peter Kuijpers, Bert Timmermans en de schrijver van dit stukje gingen wij klokslag 8.30 uur op pad. Vandaag een flink windje. De May uit en op naar Geertruidenberg. Ondanks de wind zat er gelijk al een lekker tempo in. ’T Fer, de brug over om vervolgens Hank aan te doen. Lekker samen met Bert op kop, bietje ouwehoeren, gezellig toch!!! Bert vindt het bij de Trim altijd een warm bad. Goed om te horen Bert, dat vinden wij ook. Gaan jullie nog ergens koffiedrinken? vroeg Bert. Als jij dat wilt Bert, is daar altijd een mouw aan te passen. Ik trakteer! zei Bert. Bakkerskil zou het worden. Een goei adressie!
We reden intussen over de dijk door de Hank naar Nieuwendijk. Dijken in overvloed deze ochtend. Peerke Kuijpers had een prima route gemaakt. Er werd intussen regelmatig van kop gewisseld wat wel zo lekker was met die wind. Over de Gorinchemse brug naar Schelluinen. Dus de Alblasserwaard in. Ook hier is het altijd prachtig fietsen. Stukje ouderwets Nederland zou ik zeggen. Wij gingen hier over de doorgaande weg richting Schoonhoven. Na een paar kilometer sloegen we af naar Pinkeveer, mooi gelegen tussen riet en water. Een adembenemend stukje landschap werd ons deel. Bij de Nieuweweg ging het rechtsaf. Links van ons stond een oude wipmolen uit 1638. Deze werd gebruikt om de polder droog te malen en wordt hier bij wateroverlast nog steeds voor gebruikt.
Intussen flink nat geworden van een flinke bui die over dit gebied trok. Was weer even wennen na een lange droge periode. Temperatuur gaf nog maar 16 graden aan op mijn Garmin. Dan maar flink doortrappen om het warm te houden en de regenpunten stromen binnen.
Weer terug in Schelluinen lieten wij de Alblasserwaard achter ons om terug over de Gorinchemse brug te rijden.
Ook Peter Korse liet zich niet onbetuigd deze ochtend en gaf er af en toe een flinke lap op.
Vandaag geen bananentijd want Wim is er niet bij, en die gaat erover. Dus dan maar op naar Bakkerskil. Voor de 2e keer deze ochtend, maar nu met een stop. De koffie stond al te pruttelen dus dat moest voor ons zijn!! Hier konden wij onze fietsen mooi aan de remgrepen of stuur ophangen wat prima geregeld was. Complimenten voor de leiding van Bakkerskil. Zo rond de klok van elf was het al aardig druk. Vele fietsers en wandelaars zaten al op het terras te genieten. Dat gingen wij ook doen. Bert zorgde dat er koffie met een puntje voor onze neus kwam te staan. Lekker hoor. Ik ben hier nog nooit geweest zei Bert, maar vond het wel een te gekke plek. Er zaten ook nog wat oude bekenden op het terras dus nog even een beetje bijpraten. Langzaam werd het tijd om weer verder op huis aan te gaan. Dat deden we door dezelfde weg terug te gaan zoals we hier kwamen. Bert nam bij de Keizersveerse brug afscheid, en ging terug huis op aan. Wij hebben Bert nog bedankt voor de traktatie en het gezellige meerijden met de Trim. Peter Kuijpers nam afscheid in Den Berg, en Peter Korse en ik namen afscheid in de May. Daarna nog een klein stukje aan de route geplakt om rond de klok van half een weer bij moeder de vrouw op de stoep te staan.
Het was een gezellige tocht, en weer droog!!!

Groeten,
Geraldinho

Vakantierit I – Sport

Fietsverslagen

Tijdens de vakantie hebben we bij de sport geen geplande ritten.
In deze tijd zien we wel waar we heen gaan, de meeste mensen zijn toch op vakantie. Althans dat is zo’n beetje de gedachte hierachter.

Dat er bij de sport toch wel behoefte is aan een geplande route, bleek al op de app. Meerdere sporters vroegen waar we naar toe gingen en dus nam Erik het initiatief voor een rondje Hoekse Waard.

Bij het gemeentehuis waren op zondagochtend veel renners te vinden. Ook de Sport was met 7 renners goed vertegenwoordigd. Zelf voelde ik me helemaal niet lekker en besloot vol overtuiging niet mee te gaan met de Sport. Maar nadat ik begreep dat zowel de tour als de trim ook best veel kilometers zouden maken en de Sport ruim in het aantal renners zat, besloot ik op het laatste moment toch met de Sport mee te gaan. Dit met het voornemen om lekker in het wiel van anderen te blijven.

Verwoede pogingen om renners van de tour mee te nemen, liepen op niets uit. Ook Johan van Helmond durfde de uitdaging niet aan, maar ik blijf hopen dat hij toch nog eens een keer meegaat met de sport deze vakantie.

Hoewel in Made de wind nog niet echt voelbaar was, waarschuwde Gerben dat deze fiks was en we het eerste stuk vol wind van voren hadden. Na een rustige aanvang werd op de Ruilverkavelingsweg het tempo verhoogd om vervolgens direct weer te stoppen voor een lekke band bij Twan.
Ik zag hem door een gat in de weg rijden, waarna de band direct plat stond. Een klassiek geval van een “snake bite” ook wel een stootlek genoemd, waarbij de rand van de velg aan weerzijde twee gaatjes stoot in de binnenband.
De band was vlug gewisseld en er werd verder gereden. Aangekomen in de Hoekse Waard leidde Erik ons langs hoekjes waar we nog nooit geweest waren. Leuk om de Hoekse Waard eens anders te rijden.

Er werd binnen de groep lekker gefietst waarbij iedereen kopbeurten pakte, met mijzelf als uitzondering. Ik draaide wel mee, maar eenmaal op kop zakte ik meteen af.

Chris was eindelijk weer eens een keer van de partij bij de Sport. Als geboren klimmer, nam hij bij iedere viaductje de kop over en zag je hem echt genieten!

Ook Twan was weer zichtbaar aan het genieten, zijn conditie wordt steeds beter. Een fijn gevoel nu het Drieluik nadert.

Met Chris op kop verlieten we de Hoekse Waard weer en reden we de Haringvlietburg op naar het Brabantse land. Daar haalden we de Tour in die met een groot peloton stilstonden en aan het kijken waren naar het aangrenzende naaktstrand. Of was er iemand lek gereden? Dat kan natuurlijk ook.

Na de sluizen reden we via Dinteloord en Stampersgat uiteraard nog even langs d’n Elsakker voor een bakske koffie en een punt. Op het terras constateerden we dat we weer lekker hadden gereden en dat we een tempo hadden dat iedereen goed aan kon.
Fijn zo.

Volgende week vakantierit II. Iemand een voorstel voor een route?

Thais

Rondje Strijensas met de Tour

Fietsverslagen

Een forse groep, welgeteld 16 Tour fietsers verzamelden zich bij de start bij het oude Raadhuis om tegen een forse noordwestenwind in te beuken. Want een forse wind stond er. De temperatuur was aangenaam. Na weken met temperaturen boven de 30°C was de 18 a 20° aangenaam.

Juist na Made werden we ingehaald door de Sport. En ik kan zeggen dat het verleidelijk was om in hun wiel te springen en mee te gaan, ik was niet de enige. Echter met de wijsheid achteraf was gezellig met de Tour meedraaien een goede beslissing.

De typische richting van de wind maakte dat het de zuidkant van de dijken redelijk prettig fietsen was. Maar door Lage Zwaluwe fietsen blijft een verzoeking. Volgens mij is daar de afgelopen 42 jaar nooit enig onderhoud gepleegd aan het wegdek. En zo wel, dan was de kwaliteit matig.

Gretig werd er op kop gereden, men had er duidelijk zin in. En na het prachtige stuk langs de Dordtse Kil, met flink wat wind in de zomer wordt het niet veel Hollandser, al zullen de meningen daarover verschillen. En dan natuurlijk een hoogtepunt, of technisch gezien een dieptepunt, van de rit; De Kiltunnel. Omlaag is een prettige sensatie en de neiging om daar zo hard als je kan omlaag te gaan, valt nauwelijks te onderdrukken. Maar na het eerste deel omhoog ga je natuurlijk kapot op het tweede deel. Het is altijd net iets langer dan je op het eerste deel omhoog kan zien. Maar het blijven leuke obstakels in de rit. En na de tunnel, waar ik per definitie de oriëntatie verlies, weer een stukje terug naar het zuiden. En dat was geen straf.

Weer westwaarts wordt het wat lastiger. Over de dijken door prachtige dijkdorpen. Een mooie route is het. In de winter te taai om te verwerken, in de zomer een feestje. De wind was nu wat van de zijkant. Maar er werd al snel een tweede waaier gevormd. Anders zit er een deel al snel op het kantje. Een vervloekte positie. Maar nu dus niet. En uiteindelijk belandde we natuurlijk in Numansdorp waar velen zich opmaakten om omhoog te knallen over de bruggen bij Hellegatsplein. En dat zou mooi zijn geweest als de brug niet open stond…..
Het was een opmerkelijke zaak.
Net voordat de Haringvlietbrug dicht ging, was er een lek. Dat bracht enige discussie op gang over hoe lastig het is om na een lekke band de zaak weer op de velg te krijgen. En, nogmaals bedankt Erik voor de tip, bracht mijn bandentang weer een uitkomst. En kreeg ik, opnieuw van Erik, een tip over de tyreslider. Nog kleiner en nog handiger om de band er weer op te krijgen. De discussie leidde uiteraard verder over velgen en merken banden. Totdat het euvel verholpen was. Toen de brug weer open ging, kwam er van beide kanten een onnoemelijke stroom verkeer op gang. En dat allemaal voor één lullig zeilbootje, dat nog op de motor voer ook. Het leidde in elk geval tot wat gesprekken over economie en regels. Er werd niet meer gesprint op de tweede brug. Het ritme was er voor even uit.


Maar op de dijken richting Fijnaart aangekomen, niet in het minst omdat de wind nu veelal in de rug was, werd het tempo weer opgevoerd en meanderden wij met gezwinde spoed richting mijn favoriete brug over de Mark/Dintel bij Oudenbosch. Vraag me niet waarom, maar ik vind het een prachtig bruggetje. En het is de opmaat naar het stuk richting Zevenbergen, alweer over een dijk.
Nogmaals een korte onderbreking nabij de Pootweg (ik heb ooit een cursus gehad van iemand die daar opgegroeid is en daar volgens mij nog steeds woont en met haar achternaam Poot heet. Wat verder volstrekt niet ter zake doende is) richting Langeweg. Het betrof de derailleur van Kees. Maar met enig wrikken en wroeten werd de derailleur weer in het goede spoor gezet en konden we de tocht vervolgen met een prachtige sprint over de A16 waar Johan even liet zien hoe je dat moet doen. Nog even wat zwoegen met zijwind over het laatste stuk naar Made waar we afscheid namen na een prachtige tocht.

Gerard Koops

In den Bockenreyder

Fietsverslagen

En weer een warme, zonnige ochtend op zondag 12 juli als we naar het verzamelpunt rijden voor een tourtje met de WTC. Wat ben ik blij met mijn mouwloze zomershirtjes. Ook Marianne had haar shirtje weer aan zag ik bij de start. Arion had er een eigen draai aan gegeven; die had zijn windstopper aangedaan ipv zijn gewone shirtje. Toen hij onze shirtjes beter bekeek, zag hij toch wel verschil. Misschien een idee voor de kledingcommissie ook mouwloze shirts voor de mannen in te kopen?

De tourgroep vertrok met een groep van 13 heren en twee dames. Op verzoek werd er iets rustiger van start gegaan dan de voorafgaande weken, zodat iedereen wat in kan fietsen en zijn plekkie kan zoeken. Dat rijdt toch net wat lekkerder dan gelijk in de beugels.
Via de Oosterhoutse bossen lekker in de schaduw naar Bos en Co en achter camping ’t Haasje naar de Flaassendijk. Bij Hulten konden we even pauzeren om een passerende trein voor te laten gaan en daarna ging het door naar Gilze om via de Rielsebaan naar Goirle te fietsen. Ondanks de vele fietspaadjes en bochtjes zat het tempo er goed in.
Via de Beeksedijk reden we naar Hilvarenbeek. Het bosrijke fietspad van de Lage Mierdeseweg werd gevolgd en bij golfclub Midden Brabant werd linksaf geslagen. Op zoek naar koffie en gebak bij Herberg “In den Bockenreyder”. Dat idee hadden meer mensen die ochtend. We vonden een schaduwrijk plekkie tussen de prularia en ezelhok. Voor een aantal van ons was het de eerste keer dat ze daar kwamen en waren verrast over de locatie en ambiance. Het is altijd leuk om daar de Brabantse menukaart en opschriften te lezen en onder het genot van een bakkie koffie met appeltaart en heerlijke slagroom, lekker bij te kletsen. De ober vertelde dat het waarschijnlijk zo druk was omdat iedereen voor de echte hitte op tijd thuis wilde zijn. Ik hoopte voor hem dat hij gelijk had, anders had ie nog een druk dagje voor de boeg. Na twee bakkies werd de terugtocht weer aangevangen want de temperatuur steeg nog steeds naar zomerse waarden.

We reden retour door het landgoed Utrecht richting Poppel. Na een klein stukje België aangedaan te hebben, via Groot Bedaf naar Alpen en de snelweg bij Raakeind over. Niet via maar deze keer achter Molenschot langs gereden. Via de bekende wegen door Dorst en fietspad Hoevenstraat in Oosterhout weer naar de May onder een vrolijk schijnend zonnetje.
Thuis aangekomen zag ik op Strava  dat we 106 km. gereden hadden met 31 persoonlijke prestaties bij 30 graden.
Geen wonder dat ik even moest afkoelen voordat ik smiddags naar een feestje ging. Gelukkig kon ik daar verder afkoelen en het verloren vocht aanvullen met wat biertjes.

Anneke