Vandaag extra vroeg uit bed. Dan kan Anneke eerst onze logee uitlaten en ik de weerapps en Buienradar goed bestuderen want ik mag vandaag Wegkapitein zijn. Als snel kom ik tot de conclusie dat de geplande Boompjesdijk niet zo’n slimme keuze is. Daar kan het wel eens echt regenen. Echt de andere kant uit lijkt beter: het wordt dus een Rondje Poederoijen. Ik zie dan een klein bandje regen van 0,2-0,4 mm per minuut, dat is ongeveer net zo snel nat worden dan dat je opdroogt. Dus windstoppertje doe ik niet aan maar in de achterzak, voor de zekerheid. Bij het Oude Raadhuis zie ik een kleine opkomst. De verschillen voor het Opkomstklassement worden op dit soort dagen gemaakt.
Zeven Sportmannen zijn genoeg opgewarmd om richting het zuiden te gaan.
Bert Timmermans is al op de fiets uit Sprang Capelle komen aanrijden, erg ambitieus als we naar Boompjesdijk gereden zouden zijn, maar hij is toch wel blij als hij het nieuwe plan hoort, dan kan hij afslaan als we terugkomen. Adrie vraagt of dat ook 85 kilometer is; “ Vorig jaar nog wel, dus….”
Zal nu ook nog wel zo zijn tenzij we onverwachte omwegen moeten gaan nemen.

Peerke Donders krijgt ook vandaag weer geen bezoek, niemand van de Trim is te bekennen.

We rijden met acht richting het Oosten. Om Geertruidenberg en Raamsdonksveer heen naar de Peerenboom. Ik hoor Anneke hoesten en snotteren en de stem van Eric Stasse is ook niet zoals normaal. Hij vertelt dat hij onder de antibiotica zit, maar fietst desondanks lekker mee op zijn nieuwe Trek. Halverwege de Peerenboom rij ik lek. Ik hoef geen LEK te roepen, het is een knal alsof er geschoten wordt. Iedereen is nu echt wakker. De band is snel weer vervangen maar ik zit wel wat met onbehagen want ik vind wel wat kleine steentjes in de buitenrand, maar de overtuigende schuldige kon ik niet aanwijzen….. spannend of hij weer niet lek gaat (gelukkig is dat niet). Als we ons weer op gang trekken, merk ik dat het toch fris is met temperatuur en het gespetter. Maar na een flinke kopbeurt ben ik weer warm. We rijden het stuk van het dinsdagavondrondje “Noordenwind” tot Waardhuizen en dan richting Giessen de brug over om aan de andere kant de Afgedamde Maas te komen rijden. Meestal plan ik dit rondje op een zondag omdat het dan rustig is in die streek, maar ik moet zeggen dat het nu ook niet druk is met maar af en toe een tegenligger.
We pakken om beurten de kop wat wel lekker is, ondanks dat de wind minimaal is. We zijn niet echt nat geworden en nu begint de weg zelfs op te drogen. Volgens buienradar zouden we het laatste uurtje ook geen regen meer krijgen en dat klopt nog ook.
Na Wellseind gaan we rechtsaf over de Heusdense Burg en komen dan op het dinsdagavond rondje “Oostenwind”. Hier had ik toch wel een beetje wind mee verwacht, maar we rijden sneller dan de wind blijkbaar want ik voel nog steeds wat tegendruk.
Onderweg hebben we al gezien dat er nog behoorlijk wat water op de uiterwaarden staat dus rijst nu de vraag “kunnen we al onderlangs de dijk van pontje Drongelen?”. Gelukkig heeft Maurice al een keer verkend en zegt dat we er altijd langs kunnen, zelfs als het hek dicht is. En dat is nog zo, sommigen uit de groep vinden een “inrijverbod” iets dat er niet voor niks is en hebben hun twijfels, maar als Maurice er door kan, dan durf ik ook wel dus ik stuur gedecideerd om het hek heen. En inderdaad niks aan het handje. Waarschijnlijk is het nog dicht omdat door de zompige ondergrond geen zware voertuigen er over mogen. Maar als Maurice er over kan zonder dat de weg beschadigd raakt ….

Het loopt goed af en zo komen we weer op de dijk van de Overdiepsepolder. Bert slaat hier af naar Sprang, wij “moeten” nog even door, of “mogen” nog even door want het is best gèf weer geworden. Met de voorspelde 85 kilometer op de teller, rijden we de May binnen.
Deze rit is binnen, maandag is nog meer afwachten qua weer; daar waren de weerapps nog minder positief over. Hoewel, tot nu toe hebben de thuisblijvers al een paar keer ongelijk gehad en pakten de optimisten hun trainingskilometers en hun opkomstpunten. Maandag 9.00 uur weer een kans!

Ad

Omdat de wind straf en koud is, staat er vandaag een rondje Schijf op het Tourprogramma. Geen rondje maar een Schijfje dus wat eigenlijk hetzelfde is. Na de mooie opkomst van afgelopen weken waren er nu toch veel leden met koudwatervrees. Die waren afwezig en die er wel waren, hadden thermobroeken, winterhandschoenen en hun windstoppers aan. Ja, “maart roert zijn staart”.
Hoewel …. Toen we thuis op de buitenradar keken om 8.30 uur naar het geplande rondje zou er weinig nattigheid moeten komen. Als je maar zuidelijk blijft, hè Sportmannen.

Met 9 dapperen verlaten we de May in westelijke richting. Gerard rijdt voorop maar klaagt over slechte benen na zijn tocht van van de week naar Aalten in de Achterhoek. Dus hij zegt verder weinig op kop te zullen komen.
Normaal vermijden we het dorp Wagenberg, maar deze ochtend rijden we toch maar eens dwars door het centrum. Ook kijken of Corné daar toch niet ergens staat om bij ons aan te sluiten.. niet dus.

De wind zit niet pal west zoals voorspeld, maar meer noordwest. In het blakke land richting d’n Elsakker maakt dat niet zo veel uit. Het is pittig vandaag. Maar we hebben de beschutting van boerderijen, heggen en bossen. En sterke koptrekkers. Het valt ons op dat er veel fietsclubs onderweg zijn. Op een of andere manier veel shirts met donkerblauw er in. Bij zulke clubs en auto’s valt het mij op dat mensen toch wat de afgesproken signalen vergeten zijn. Kijk nog eens in ons veiligheidsdocument zou ik zeggen, dan weet je weer van “voor” en “tegen” en van “voor én tegen”.

Richting Rijsbergen rij ik naast de sterke Peter Bastiaansen. Bassie en Adriaan op kop dus.
Daarna komt Adrie Verheggen zicht melden; Adriaan en Adriaan op de kop. En we hebben er nog eentje want Arion is vast ook gedoopt als Adriaan dus als die het van mij overneemt nog steeds Adriaan en Adriaan op kop.
Van Rijsbergens grondgebied koersen we nu op Zundertse dreven. Arion concludeert dat hij op het verkeerde moment op kop komt, wind pal tegen richting het bekende café ’t Anker. Vorige week waren zijn keuzes ook al niet gelukkig. De story van zijn leven zei hij, toen vaak verkeerde keuzes, “behalve met mijn vrouw” haastte hij zich toen erbij te zeggen in angst dat het anders in een fietsverslag terecht zou komen.  Gelukkig hebben ze die weg opgeknapt. De verfoeide palen zijn weg.

Het was gevaarlijk om met de fiets achter de palen te rijden. Maar als je op de hoofdweg reed dan werden automobilisten altijd agressief en ik herinner me iemand die ons een keer van de weg wilden rijden. Peter Verhagen raakte de spiegel maar liep het liep toen goed af. Nu is de kans daarop klein en dat is fijn.
Aan het einde van de weg hoor ik “LEK”. Ik zie dat het een pi(t)sstop is. Gerard maakt een selfie met de nieuwe weg op de achtergrond. Anneke haalt dat zicht weg met een photobomb.

Dan ziet Anneke het straatnaambord. Een familielid van een clublid?
Even opgezocht: H. van der Hoeven, jurist en professor geboren in Breda en gestorven in Zundert.

Dus het zou best kunnen dat het een ver familielid is van onze Erik. Hoewel… is die ook slim als hij na ziekte en met dit weer met de Sport mee gaat? Dat lezen we vast in het verslag van Thijs.

Als we ons weer op gang trekken, zijn we zo bij Schijf en rijden daaromheen richting “Langeschouw”, op de rotonde rechtdoor richting Roosendaal. Het plan is om over de Langendijk naar Zegge te rijden, maar op de Rucphensebaan blijkt de boel afgesloten te zijn die kant uit. Dus ga ik rechtsaf richting Rucphen. Ik denk nog aan een omweggetje langs de Heimolen en kijk of ik die ergens zie staan. Niet dus… en het is wellicht ook beter om zeker niet om te gaan rijden vandaag. Ik had 85 km beloofd en dat is wel genoeg. Dus ik kies er voor om naar Bosschenhoofd te navigeren. De wegen zijn niet meer zoals 40 jaar geleden merk ik, want zo lang is het wel geleden dat ik daar geweest ben. Maar Rucphen>Bosschenhoofd >Oudenbosch dat moet zeker nog lukken. Ik merk dat de meeste mensen geen idee meer hebben waar we zitten, ik hoor achter me “dat wordt wel 100 km vandaag”. Maar dat valt me, in Oudenbosch herkennen ze de weg weer en dan zijn we zo bij de Lammegatse fietsbrug. Daar kunnen we nog net een keer overheen had ik van te voren voor de zekerheid maar even opgezocht. Lees dus even dit bericht als je niet verrast wilt zijn komende tijd:  Vernieuwing Lamgatsebrug tussen Hoeven en Zevenbergen | Gemeente Halderberge.

De wind is nu lekker in de rug. Op kop trekken we het tempo flink op. Achterin kraakt het wat. We rijden in Zevenbergen over het industrieterreintje en over het bruggetje. Nu waaien we richting de May. Op het viaduct over de HSL wordt nog even gesprint maar verder is het uitfietsen nu.
Net boven de 85 kilometer komen we thuis. Pittig tochtje maar dat is goede training zo voor het voorjaar. Ik ben nu boven de duizend kilometer in dit jaar. Dat is nog niet vaak bij Pasen al zo geweest.

Ad van Wesel

Afgelopen week waren de voorspellingen voor vandaag niet best. Er werd veel regen verwacht en daarbij was een oostenwind voorspeld. Bij het opmaken van het rooster had ik Ad en Flip verteld dat ik vandaag wel een rondje zou hebben. Dit omdat ik de komende weken door diverse redenen zal ontbreken. O.a. de verjaardag van mijn kleindochter in de Achterhoek alsook mijn betrokkenheid bij de Eventing in Etten-Leur, Paaspop in Den Hout en de omloop Houtse Linie’s. Gisteravond was ik nog even naar Limburg geweest voor de verjaardag van een petekind. Dus lag ik pas na twaalven in het mandje. Vanmorgen werd ik tijdig wakker en eigenlijk verwachtte ik wat nachtvorst aan het eind van de nacht, maar met 6 °C viel de temperatuur reuze mee. Leo zit op dit moment in Frankrijk om met zijn racemotor op het circuit te rijden, mogelijk is hij volgende week weer op tijd terug om mee te rijden.
Omdat het rondje goed 80 km bedraagt wat ik al eerder deze week via de app deelde, maak ik maar een klein slingertje naar de May. Bij aankomst op het plein tegenover het Trefpunt staat Kevin al te wachten, hij heeft het rondje ook al in zijn Garmin staan. Ondertussen komen er meerdere renners die zich melden en ook onze Houtse papperazie den Bakker is er om wat sfeerbeelden te maken. Het nieuwe tenue is blijkbaar inspirerend want het is opnieuw druk zowel voor de trim, sport als ook de tour.
Één over negen vertrekt de tour voor hun rondje, samen met Maurice rijden we in de richting van de watertoren. Hier gaan we rechtsaf de polder in, bij de Witteweg pikt mijn Garmin de route op, die was eigenlijk gestart in de Haagstraat. We rijden richting de ruilverkavelingsweg waarna we richting Hoge Zwaluw rijden. Hier blijkt dat ik geen verkenning heb gedaan van de rit, want de weg is opgebroken en we moeten hier een stukje gravelen of wat ik ook zag de fietsen werden bij een aantal gedragen. Niet veel later rijden langs de boerderij van Rasenberg aan de Zonzeelseweg. Hier wordt een opmerkelijk huis gebouw waar nog veel zand aangevuld moet worden anders is de voordeur alleen met een ladder te bereiken.

Via de Derdeweg gaan we richting Zevenbergsche Hoek. Hier gaan we over de A16, het spoor en de HSL. Een enkeling is bang dat we verderop weer moeten klunen maar zover komt het niet, we draaien links af de Achterdijk op richting Zevenbergen. Op kop worden de beurten goed verdeeld; Peter Bastiaansen, Flip en Ad pakken een flink deel van het werk en zo ook Maurice. Langs de Rode Vaart hebben we de wind mee, hij staat namelijk meer vanuit het zuiden dan het voorspelde oosten. Op het industrieterrein Moerdijk is die zijwind toch best lastig. Van Klundert rijden we nu naar Noordschans waar we met een bochtje naar de Buitendijk West draaien. Hier laat ik me een keer afzakken om te zien welk schoonvolk er allemaal mee is vandaag. Ik zie de volgende renners : Peter Bastiaansen, Kevin Damen, Arion van Dongen, Sandra van Eijk, Johan van Helmond, Marc Scharlaeckens, Flip Segeren, Erik Stasse, Bert Timmermans, Maurice van der Ven, Peter Verhagen, Tim Verwaters, Ad van Wesel, Anneke van Wesel en de schrijver van dienst Gerard van Oerle.
Op deze dijk komen de eerste meldingen dat het voor soms wat te hard gaat.
In Willemstad kunnen we even oefenen voor Parijs – Roubaix op de kasseien. Via de haven rijden we naar Helwijk waarna we in Oudemolen in de richting van Fijnaart afbuigen. Nu begint het zoeken naar een plekje waar de wind minder vat op je krijgt. Sommigen van ons verstaan die kunst prima, andere hebben daar meer moeite mee. Als ook dat die vaak wat te ver achterin de groep zitten en met deze wind het dan moeilijk krijgen. Na Noordhoek gaan we over de A17 en hierna over de Goudbloemsedijk naar de brug bij het Lamgat. Verschillende keren moeten we het tempo even drukken om de groep niet te ver uit elkaar te rijden. Toch komen we met een goed gevoel terug in de May. En … de regen die voorspeld was, hebben we gelukkig niet gezien. Het laatste stuk naar Den Hout kan ik nog in het wiel bij Peter Bastiaansen.

Groeten van TerAalst.

Omdat ik er niet altijd zal zijn, had ik aangegeven dat ik deze week en volgende week wel een rondje wilde leiden. Nadat ik een rondje getekend had en gedeeld op de WTC-social APP kwamen er reacties dat voor de opbouw de afstand toch een stapje te ver was. Dit vroeg om aanpassing, want als er één ding is dat ik niet wil, is dat er mensen thuisblijven omdat de route niet past bij hun status. Voor mij zelf geldt samen uit samen thuis. Afgelopen vrijdag had ik ondervonden dat de wind een flinke invloed kan hebben op het gevoel van het rondje. Dus toen ik vanochtend opstond en een klein rondje met de hond had gemaakt, wist ik dat die Oost-Noord-Oosten wind vandaag ook weer goed merkbaar zou zijn.
Om half negen vertrok ik richting Leo die al klaar stond zoals altijd. Hij had vandaag voor kniestukken gekozen, omdat hij vorige week al warm aanvoelde. De rit naar de May ging via den Bromtol en dan even achter de kassen om. Bij aankomst op het plein bij het oude raadhuis huis bleek al snel dat er vele de goede opkomst van vorige week een vervolg wilden geven. Het was druk en de gezichtjes stonden er goed op, ieder heeft zin in het nieuwe seizoen.
Klokslag 9:00 uur geef ik aan dat de tourgroep vertrekt, ik maan Leo nog even niet meteen volle bak te vertrekken zodat ieder zijn of haar plek kan innemen. Als we over de A59 zijn, gaat het tempo een beetje omhoog en ik merk meteen dat de voorspelde wind zijn werk zal doen vandaag. Via de Vraggelsebaan en de Burgemeester Materlaan rijden we naar Dorst. Op enig moment neemt Kevin met Maurice de kop over wat toch wel lekker is met deze wind. Even later komt Erik Stasse naast mij rijden op een mooie nieuwe TREK. Hij had vorige week al mee willen rijden echter de accu van het elektrisch schakelsysteem was leeg. Zo zie je dat een moderne fiets ook nog probleempjes kan opleveren. Ook Wim ten Haaf heeft er zin in en rijdt alsof hij heel de winter door getraind heeft. Op de Boerenbaan komt Peter Bastiaansen op kop te zitten en is het voor velen zoeken naar een goede plek in de groep. Na een klein stukje over de Gilzeweg draaien we naar het Zand, daar staat de wind in een fijne richting van achteren. Als ik even afzak om een filmpje te maken zie ik tot grote verassing enkele gezichten die ik in eerste instantie niet had verwacht.

Bert Timmermans geeft aan dat hij dit jaar met de toergroep mee wil rijden. Tijdens het korte gesprek dat ik met hem heb, vraagt hij of we op de terugweg via Dorst gaan zodat hij van daaruit af kan slaan naar huis. Weer even later rij ik naast Marc Schaerlaeckens, ooit een goede MTS-er. Ook Marc wil dit jaar met de toergroep mee. Tijdens ons gesprek komt het onderwerp Santiago de Compostela ter sprake. Marc toont belangstelling voor onze trip daarheen en weet me te melden dat hij voor zijn werk daar ook een aantal malen is geweest. Er ligt voor hem nog een uitdaging daar.
Pas na het Franse baantje zie ik Ad van Wesel in de groep zitten maar vanaf nu is hij ook regelmatig te zien aan de kop van de groep. Ook Adrie en Arion komen zich van tijd tot tijd melden aan de kop van de groep. Ondertussen rijden we op de Gilzeweg en wordt er gevraagd of we de Slingerdreef nemen? Nee, gezien de waterstand in de Chaamse bossen lijkt me dat niet slim dus rijden we door over de weg en gaan richting Bavel waar we bij de Hoge Aard rechtsaf draaien een weggetje dat niet bij iedereen even bekend is maar goed past in het parcours. Op de Lijndonk zijn er die denken dat drie dik de norm is maar als koerskapitein vind ik dat we gewoon twee aan twee moeten rijden. En voorop rijden doen we vooral in het begin van de rit. Via bekende wegen rijden we het laatste stuk terug. In de Vraggelsebaan blaast de wind gunstig en gaat het tempo nog even lekker omhoog. Op de Bergsebaan neem ik afscheid van de groep die nu gesterkt door de wind naar de May rijden. Ik heb ondanks mindere benen toch lekker gefietst. Terwijl ik het verhaal nu schrijf zie ik dat onze chauvinistische Belgen toch in moeten zien dat Remco Parijs-Nice niet kan winnen.

Groeten van Ter Aalst.