Om het Hemelvaartsweekend af te sluiten, stond vandaag een rondje Sliedrecht – Gorinchem op het programma. Maar ik noem dat liever Flip’s rondje Giessenburg, want dat doet meer recht aan de mooie route die Flip weet zonder hele tijd op drukke fietspaden te zitten.
Dertien renners gingen op pad voor deze tocht. Het was deze ochtend lekker weer dus we konden in zomertenue, wel even twee ondershirts er onder voor de start. Zeker nadat Anneke en ik een aantal dagen aan Lissabonse temperaturen gewend geraakt waren.
We kwamen net op temperatuur toen we in de polder richting gat van den Ham  LEK! hoorden. Arion bleek met een leeglopende achterband te maken hebben. Hij baalde daarvan want nooit rijdt hij lek en nu al voor de tweede keer bij WTC. Hij stelt nog voor dat wij maar doorrijden, maar dat doen we natuurlijk niet. Met een beetje hulp zitten we zo weer op de fiets, toch? Ad en Ad zijn zo gretig om te helpen dat we met de koppen tegen elkaar kaatsen om bij het wiel te komen. Daarom is nou een helm verplicht bij WTC Made, dus! Flip is er ook al bij om het wiel er uit te draaien en zo schiet het op. Om Arion niet anders te behandelen dan Adrie krijgt hij ook zijn “ontgroening” die bij een lekke band hoort. Dat wil zeggen de nodige sneren en goed bedoelde tips. De band zit er zo weer in maar dan moet er gepompt worden. Waar je voor een ouwerwetse fietspomp geen handleiding nodig had, is dat bij een “CO2 pomp controler” , zoals zo’n ding blijkt te heten, dat wel anders.  Er zijn wel een stuk of tien types die allemaal weer anders werken. Arion blijkt hem pas wel eens getest te hebben. Toen spoot het patroon zo leeg en in de lucht en heeft hij één ding geleerd: je kunt je vingers branden aan het koude patroon. “Moet een rubbertje om!”, weet Ad van Dongen te melden. Bij zo’n opmerking kun je natuurlijk wat opmerkingen terug verwachten. Deze keer lukt het echter niet om het apparaatje van Arion aan de gang te krijgen. Het gaat van hand tot hand en uiteindelijk moet er een brandweerman aan te pas komen om het ding aan het spuiten te krijgen. Nu nog de lucht in de band. De helft gaat er langs, maar er komt net genoeg in om de tocht te vervolgen. Flip kijkt nog even goed naar het apparaat: O, dit type moet je er op draaien! Hoewel ik zag dat Arion de Aktiv-8 heeft, denk ik dat dit filmpje een goede leerzame gebruiksaanwijzing heeft:

We kunnen weer op pad na de tweede lekke band van deze dag voor mij. Ik had mijn fiets namelijk ook al in de schuur gevonden met een lege achterband. Thuis, zonder al die “hulp”, was hij zo gerepareerd. Onderweg verder geen vertragingen meer. Het gaat vlot door de Dordtse Biesbosch waar Flip een mooi (voor mij) nieuw fietspad neemt. Langs het Wielerbaantje rijden we over de spoorbrug en dan onder de A15 door de polder van de Alblasserwaard in. Een mooi alternatief. En lekker rustig. Hoewel, door de lekke band van Arion klopt Flip zijn schema niet meer en zijn we net in Giessen Ouderkerk als de kerk uitgaat. Toch nog wat drukte, maar geen oponthoud.
Vandaar richting Gorinchemse brug waar de klimspieren even getest kunnen worden voor de Vogezen en de Alpen komende weken.
Flip is nu even van kop af maar al met al zal hij bijna 90% van de tocht echt de leider zijn op de eerste rij. Langs Werkendam gaan we weer de polder in en dan ontwaar ik in de verte twee mensen die op mij overkomen als valkeniers, maar dichterbij gekomen, blijken het twee mensen te zijn die hun papagaai aan het uitlaten zijn ??!!. Ik hoor iemand gillen, maar iedereen fietst nog gewoon dus het zullen die vogels wel geweest zijn, of de eigenaar die zijn ara de wijde wereld in ziet vliegen. Geen tijd om te kijken, want met wind in de rug gaat de snelheid flink omhoog. Voor niemand een probleem zo te merken en we zijn dus zo in Hank. Nog even twee bruggen voor Flip, Anneke en mij om bergop te trainen.
Volgende week zijn we er dus niet. Kansen voor de mannen die op de rode Leiders trui zitten te azen. Hopelijk kijkt John dit keer wel goed op de tourkalender want anders mist hij weer de kans om het bij zijn fiets mooi kleurende shirt te pakken.  

Ad van Wesel

Je zou denken het is lente. Korte broek aan en ( Dauw)trappen maar niks daarvan, geen dauw  te zien . De droge N-O wind laat dat niet toe, het is maar 7° bij start, gewoon guur weer. Bij de start zie je dan ook qua kleding de twijfel bij iedereen , van een enkele korte broek tot de lange winterboek, en alles daartussenin.

We gaan voor een rondje afgedamde Maas olv Flip, de 13e rit van het seizoen. Ik besef mij dat wij al veel ritten die kant op hebben gehad door de maar aanhoudende wind uit die hoek.

Flip pakt direkt de kop bij de start, de rest( Arion, Adrie, Hans, Leo en Erik ) volgen en ook 3 renners van de sport gaan met ons mee nl Twan, Gerben en Kevin. De rest vd sporters zijn in de Vogezen of in Limburg/België (klimclassic) of in het net geopende puzzelbad , of aan het werk. Ik vind het wel fijn wat sportgroep-mannen erbij :  1  voor het kopwerk. 2  voor het ” na afloop koffie+ virus” wat in de sportgroep heftig rondgaat ( bewuste verspreiding is hun doel)

Eenmaal onderweg, net buiten het dorp op de tuinbouwweg,  komt er een mtb’er aan gescheurd op zijn mooie Cannondale. Wij halen hem niet zomaar in! Het blijkt dat hij richting de Loonse en Drunense duinen gaat voor een ruime 100 km. Er wordt door ons lekker door gefietst en iedereen komt voor kort of langer op kop. Voorzitter Kevin maalt ook makkelijk rond. Als die gestopt is als voorzitter,  en dan meer tijd heeft voor het fietsen…..sportgroep Be ware !!

De inschrijving voor zijn opvolging is nog steeds geopend.

Flip is dus de wegwijzer en dat gaat hem goed af! Eén keer stuurt hij ons verkeerd. Ter hoogte van Aalst op de Maasdijk gaat hij linksaf de Veerdam op. Maar ik snap het ,  ook Flip is door het “koffie+ virus besmet ! Op de hoek zit namelijk cafe ’t oude Veerhuis ! Niks erg  hoor Flip , alleen nog iets te vroeg !!! 

De wind is best pittig , bij Werkendam krijgen we hem wat meer in de rug. Nog steeds loopt de WTC -trein goed , een enkele keer valt de groep uit elkaar maar dat heeft externe oorzaken , zoals een trekker met aanhanger de plots stopt voor verkeer van rechts wat er niet was.

Op de Buitendijk bij Hank sluiten we aan bij de WSVP die zijn mooi gesoigneerd ! Op de fietsen na is  alles hetzelfde. Ondergetekende zit nu op kop bij de WTC of zit ik in het wiel bij de WSVP ????

Zo fietsen we wel met heel veel de May weer in en daar dook gelukkig het virus weer op :  “zullen we een bakkie gaan doen ” stelde Twan voor,  en zo belandde een gedeelte vd groep op het terras van het Trefpunt. Daar hebben we nog wat problemen omtrent het voetbal supportersgedrag besproken,  wij gaan dat probleem oplossen , maar daar hebben we nog veel “terrasvergaderingen” voor nodig.

Ook werd zonder mijn aanwezigheid unaniem besloten dat ik het verslag MOET schrijven, ik probeerde het nog af te kopen maar daar was geen Animo voor, het gaat om de eer en daar kan geen traktatie aan tippen ! Nou jongens ik ben veréérd!☺️

Allemaal bedankt voor de gezellige ochtend 

Erik

Eindelijk is het weer voor korte mouwen en broekpijpen. 15-16 ^OC bij vertrek en oplopend naar boven de 20 ^OC, lekker. Ik doe wel twee zweetshirtjes aan onder mijn WTC trico voor de opstart.
Bij onze startplek zie ik dat het eigenlijk voor zo’n mooie dag niet zo druk is. Toch verdelen zich 4 groepen. Anneke, Erno en ik zien dat John Haanskorf niet aan de start staat. Geen vertrekstempel vandaag, dus geen punten? (even reglement nakijken later).
Voor de Tour staat een tocht richting koffie met gebak op het terras van café “In den Bockereyder” bij Esbeek. Zeven WTC-ers sluiten bij mij aan. Via den Hout, Oosterhout, Hulten en Gilze gaan we richting het oosten naar Goirle. Ik zie dat Erno nog gekleed is alsof de vorst elk moment kan toe slaan. Hij blijkt voor een geleidelijke striptease te gaan. Als Adrie lek rijdt, gaan de overschoenen uit. Uiteindelijk op het terras de windstopper, arm- en beenstukken. Op het terras is het nog niet zo druk, dus we zijn zo aan de beurt. Koffie, thee en 6 appelpunten plus twee kersen. Dat gaat er goed in en nog even naar “de plee” zoals dat daar heet, en we kunnen weer op pad. We zetten koers door de bossen naar Poppel. Daar staat iets minder wind dus de snelheid gaat omhoog. Erno vraagt zich af wat er in die kersenvlaai van Flip gezeten heeft, dat er bij hem niet in zat. Net voor Poppel heeft Adrie weer lek. Met 5 man helpen we hem om een snelle pitstop te maken… nouja 2 helpen en de rest analyseert vooral hoe het kan dat hij nu weer lek rijdt. Materiaalkeuze en stuurmanskunst passeren als opties. Adrie is blij als we weer op kunnen stappen en hij geen “tips” meer krijgt. Iedereen vindt het prima om bij zulk mooi weer even stil te staan blijkbaar. Iemand oppert dat het onderhand weer is voor buitensex.  “Goed idee”, zegt Erno, “maar dan doe ik wel mijn windstopper en beenstukken aan!”. De gedachte hoe dat er uitziet, gaat op een of andere manier niet meer uit mijn hoofd. Maar gauw weer op de fiets en via stukje België steken we door naar Baarle Hertog om net na de grens via Klein Bedaf naar Alphen te rijden. De noord oosten wind staat de hele tijd opzij of licht tegen. Vandaag weinig wind in de rug gehad. Adrie zijn brandstoftank raakt langzaam leeg. Enkele keren moeten de koptrekkers, die het goed doen op taart met slagroom, tot “taandje minder” gemaand worden.  Van den Hout naar Made kijken we even of het echt op is…. Adrie wordt nog even op kop gezet. Als de snelheid inkakt tot 27 km/uur is duidelijk dat hij alles gegeven heeft. Dat is goed, daar wordt je sterk van. Hij kan nu thuis zijn banden gaan plakken voor de volgende rit van Hemelvaart. Daarna zou Erno wel eens in het rood kunnen zitten…..

Ad

De wekker gaat, even buiten kijken en warempel… een flauw zonnetje laat zich zien en op buienradar is te zien dat de temperatuur toch ergens rond de 14 graden moet starten. Prima voor de korte broek dus.

Vol goede moed op naar het raadhuisplein om maar te zien welke WTC helden vandaag mee op de fiets gestapt zijn. Al snel loopt het plein vol en zijn er 3 mooie pelotons die allemaal de kant van Noordhoek op duiken om voor de buien hopelijk weer terug te zijn.

Wij vertrekken met de Tourploeg met Ad en Flip op kop gevolgd door Erik, Leo, Adrie, Anneke, Arion, Johan, Hans en ondergetekende. Met een mooi tempo de polder in richting de moerdijkbrug om door te schieten naar industrieterrein Moerdijk. Mooi de wind schuin in de rug wordt er lekker gereden en er is zelfs nog de mogelijkheid om onderling wat bij te kleppen.

Ineens horen we de fiets van Ad vreemde geluiden produceren en na een grondige controle moet hij helaas concluderen dat er een spaak geklapt is. Ad besluit om om te draaien en in zijn uppie weer voorzichtig naar Made te rijden. We rijden nu met 9-en verder.

Aan het eind van het industrieterrein duiken we rechtsaf om via Klundert – Tonnekreek richting Fijnaart te gaan. “Hoooooooo…. Lek!!!” Roepen Adrie en Flip in koor, de buien afgelopen dagen zorgden voor veel modder en steentjes dus die lekke banden zat er dik in.

Na even te hebben genoten van de mooie uitzichten aldaar reden we al draaiend met de wind op de kop weer verder richting Zevenbergen. Vlak na het spoor werd er besloten om rechtsaf te gaan… oei.. dat was toch zo’n slecht paadje, maar niets blijkt minder waar en er ligt nu een prima nieuw geasfalteerd fietspad welke vlak voor de brug bij Zwartenberg uitkomt.

Ter hoogte van de Elsakker wordt er besloten om nog over Terheijden en Den Hout te rijden om de kilometers te maken en om Leo weer veilig thuis te brengen. Het tempo is nog steeds prima te noemen en het zonnetje wordt steeds wat warmer wat inmiddels heeft gezorgd dat de nodige mouw- en beenstukken al zijn opgerold/uitgedaan.

“LEK!!” Dit keer is het Adrie die voor de tweede keer het peloton tot stilstand weet te krijgen richting Terheijden.

Het tempo was lekker vlot en iedereen kon lekker mee. In Terheijden hebben we Arion zijn nieuwe fiets nog even kunnen bewonderen toen hij zijn achterband van nieuwe verse lucht aan het voorzien was (gelukkig niet lek).

De koffie werd door sommige al geroken en het tempo ging wat verder omhoog, de zon scheen nog steeds en de buien lijken we ruimschoots voor te kunnen blijven.

Langs het kanaal bleek de achterband van Flip het toch weer begeven te hebben. Mocht iemand nog een bandje van Flip te goed hebben… controleer hem wel even op plakkertjes! Zo te zien was Flip inmiddels al behendig in het wisselen want we waren zo weer op weg richting het mooie Den Hout. Nog even genieten van het heerlijke zonnetje en het milde briesje reden we om 11.35 uur het mooie Madese weer binnen.

De emmer sop staat al klaar en de wasmachine draait al weer om de velo en het pakske weer gekuisd te krijgen voor de volgende!!

Tim