Categorie archieven: Fietsverslagen

Verslagen van tochten

Touren over nieuwe dijken

Vandaag stond op de jaarkalender een tocht van 100 km gepland. Als het zo heet geweest was als afgelopen donderdag en vrijdag, zouden we dat ingekort hebben. Maar deze ochtend staat de thermometer maar net rond de twintig graden. Dus ik zoek een tocht van boven de honderd en kom de rit naar Zaltbommel tegen. Jarenlang zijn er daar dijkwerkzaamheden geweest en kon je niet fatsoenlijk van Gorinchem naar Zaltbommel zonder in een omleiding terecht te komen. Maar ik hoorde van de week van mensen dat alles weer open is.. dicht, het is maar hoe je het definieert, maar we moeten er weer door kunnen. Dus dit is het plan en als er animo is, kunnen we ook nog eens klassiek in Zaltbommel een appelpunt pakken.
Als ik bij onze startplek kom, krijg ik meteen al wat afmeldingen van Tour renners. Ze willen op tijd terug zijn om uiteenlopende redenen. Dus die gaan met de Trim mee, even goede vrienden, volgende week mogen ze weer mee maar moeten de gemiste kopkilometers dan wel inhalen! Nog steeds elf renners dus dat moet wel lukken want er is niet veel wind.
We touren de kortste weg naar de Gorinchemse brug. Niet het meest interessante stukje maar daar moet je over heen hè. Net voor de brug komt John Haanskorf met het bericht dat er iets veranderd is. Hij mag even op kop om de weg te wijzen. Ik had de hoop dat het langverwachte logische stukje fietspad daar klaar is… maar dat was het niet, of het was dat ze daaraan aan het werken zijn en komt het er nu echt aan. Over de brug gaan we richting Gorinchem stad. Ik stuur er redelijk dwars door heen, maar het kan nog korter, vertelt een groepje dat we voor de tweede keer inhalen en dat bij ons blijft tot Zaltbommel. Zij rijden gewoon door de hoofd winkelstraat op zondagmorgen, toch niemand te zien daar dan. Op zich een goed idee want er was inderdaad geen kip op straat, dus zondagmorgen kan dit wel. Meteen aangepast in mijn route bij thuiskomst. Maar wel onthouden: alleen op zondagmorgen voor tien uur! 
Na Gorinchem rijden we over schitterende dijkwegen met mooie vergezichten. We hebben veel verschillende koptrekkers en zo schiet het lekker op en na 48 kilometer zie ik de beroemde Martinus Nijhoffbrug opdoemen die schreef in zijn gedicht dat hij naar Zaltbommel ging om de brug te zien… ik om de wegen op de verhoogde dijken. Daar heb ik als belastingbetaler ook aan bijgedragen en door er op te rijden, krijg je dan toch het gevoel dat je wat terugkrijg voor je centen.
Hans helpt me even met een alternatief stukje voor mijn route die een stuk tegelpad heeft. Hij weet een mooi alternatief over asfalt (die zit nu ook in mijn route voor volgende keer 😊).
In Zaltbommel hebben we even een splitsing in de groep om te kijken wat korter is; schuin de dijk op of door het smalle straatje. Maakt niks uit, we komen gelijk uit en kunnen nu met lichte wind in de rug de terugweg aanvangen. Er was meer animo om niet te stoppen voor koffie met punt dan wel, dus zwaaien we alleen naar de teleurgestelde uitbater van het mooie terras en naar Jip aan Janneke op de kade en rijden aan de zuidkant van de Waal terug.
Bij Brakel zit ik niet goed op te letten en mis de eerste afslag. Ik weet dat we verder ook nog een kans hebben maar blijk toch te lang daar niet meer geweest te zijn om vlekkeloos de weg naar Giessen te vinden. Maar met wat hulp komt het goed en met een mooie snelheid gaan we het laatste stuk afhandelen. Via de Peerenboom over de brug bij Hank. Mijn route zou nog even door de polder gaan , maar door ons ommetje in Brakel komen we toch wel boven de honderd, dus gaan we de kortste weg, waar niemand bezwaar tegen heeft. Net voor twaalf uur zijn we weer op de May terug van een mooie tocht.

Ad van Wesel

Rondje Kil

Het beloofde weer een mooie zondagochtend te worden voor een tof fietsritje met de Trim. Met achten stonden we deze ochtend aan het vertrek, om er eens een stevige lap op te geven. En dat onder de bezielende leiding van de leider Wim. Hij kent overal de weg en zodoende had hij deze ochtend ook weer een mooi parcours uitgetekend.

​Het eerste stuk ging gezwind richting de Moerdijkbrug. Met Antoon en Peter Bastiaansen werd er gelijk voor iedereen een mooi tempo onderhouden. John was er deze ochtend ook weer bij, en niet te vergeten Fred. Beiden bleven lekker tussen de wieltjes meedraaien. De Moerdijkbrug naderde en hier ging ieder in zijn eigen tempo omhoog om na de afzink weer tot een groep samen te komen. Hier aangekomen ging het rechtsaf om via Den Engel richting de Dordtse Biesbosch te rijden.

​Hier werd de loop van de Merwede gevolgd om net voor de Kop van het Land linksaf te slaan om al slingerend door de prachtige Biesbosch bij de Kiltunnel uit te komen en deze bovenlangs te passeren. Weer terug bij de Merwede. Weer terug over de Moerdijkbrug. Lekker sprinten met de mannen om bovenop te geraken. Met Peter B, Peter K en Wim lekker duelleren en de benen eens goed testen was dit toch weer een bezig gebeuren. Hierna ging het terug via Moerdijk, Zevenbergsche Hoek, Wagenberg terug naar Made.

​Wim had weer een prima ritje gemaakt en dat zorgde ervoor dat wij deze tocht met plezier konden afsluiten. Tijd om de laatste rit van de meisjes te gaan bekijken in de Tour de Femmes. En bij de dames is ons kleine landje gewoon wereldtop! Genieten geblazen.

​Gr De Pakhaas.

Tour Baarle Rijsbergen

We zijn blijkbaar allemaal wat gewend aan het warme weer want niemand heeft bezwaar tegen een route van boven de 90 kilometer op deze zonnige zondag. Ik neem wel een extra bidon mee in de houder waar normaal de EHBO set zit. Die gaat nu mee in de achterzak.
Én er staan maar liefst 18 tourrenners aan de start. Johan van Helmond en Wim ten Haaf hebben echter besloten om dit keer eens met de Sport mee te gaan. Dus wij toch nog met een grote groep op pad om de tocht van Flip af te rijden. Ik zie wat mensen terug van vakantie en ben blij dat Kees Marijnissen er ook weer bij is.
Flip houdt niet van door het centrum van Baarle rijden dus gaat het door Alphen en zo kom je een beetje aan de noord-west kant en kun je om het centrum heen richting Ulicoten. In Alphen nog even een stop want Joan heeft een “pseudo-lek” zegt hij. Niemand snapt wat dat is maar komt er denk ik op neer dat de band helemaal niet lek is maar meer een kronkel in zijn hoofd (of band). En die hoeven (en kunnen we) niet te repareren. Dus snel rijden we weer.
Er staat niet veel wind en die is zuid-zuidwest dus vanaf Baarle komt hij opzij en uiteindelijk van achter. Maar eerst toch wel een echte lekke band. Adrie Verregghen heeft stootlek. Komt omdat zijn fiets een paar weken stil gestaan heeft tijdens zijn vakantie hoor ik… stootlek is volgens mij te weinig lucht in de band t.o.v. het gewicht van de berijder…. Vergeten op te pompen en/of Portugese hapjes en drankjes…. Hij tovert een elektrisch pompje voor de dag en na een paar keer alle knopjes ingedrukt te hebben, begint het ding vooral veel geluid te maken maar het digitale tellertje loopt maar langzaam op, tot 5.05 want minstens vijf moet zijn. Kees ziet dat het ding van merk Trek en weet te melden dat die €75,- kost en hij heeft hetzelfde ding van Alibaba voor €35,- uit China laten komen.


We stappen weer op maar een stuk verder besluiten een aantal weer even stoppen voor een haspel die dwars over de weg water gooit (beetje haspel geeft 1500 liter per minuut). Als Adrie  weer probeert op te stappen, gaat er iets fout en ligt hij bijna in de sloot. Hij moet er weer even inkomen zullen we maar denken.
We rijden ff door Effen en dan door de Rith naar het Liesbos. Dan gaan we richting de Verlorenhoek en Zwartebergse molen. In Langeweg is het Erno die lek rijdt. De hulptroepen staan klaar om hem te helpen. Zo geeft Arion ook zo’n pompje aan. Cadeau van de kinderen voor vaderdag.. nu weten we wat het kost; dus dank Timo en Aron! Maar op welke knopjes ik ook druk, het lawaai wil niet losbarsten. Arion heeft hem op vaderdag nog uitgeprobeerd… toen deed hij het. Het patroon met geweer dat voor de dag komt blijkt ook al niet te werken. Adrie wordt er bij gehaald en die weet dat je heel lang op PLAY moet drukken. De knopjes zijn blijkbaar van een walkman geweest… die moesten de Chinezen nog opmaken denk ik. Na nog eens lang op PLAY te drukken, start de muziek en kunnen we eindelijk de band weer op druk zetten voor de laatste 10 kilometer. Wim en Kees hebben door de lange stop zelfs een plekje op terrasje genomen maar helaas voor de uitbater stappen ze toch al op voordat er een bestelling gedaan is. Nu beginnen we ook de warmte te voelen zoals voorspeld.
Om half twaalf zijn we op de May en kunnen we de schaduw in. Weer lekker gefietst.

Ad van Wesel

Leider of lijden….

Vandaag, zondag 9 augustus, was ik leider van de rit:Rondje Baarle Nassau van ongeveer 90 km.Bij vertrek kon ik nog mooi het 2de wiel pakken, achter Gerard en Arion, maar al snel zat ik op kop van de groep. Als leider wil je niet dat je verkeerd rijdt, ondanks dat ik de rit heb doorgestuurd. Blijkbaar vonden de meeste renners het prima, ieder deed een paar keer een kopbeurt. Maar met 75% op kop, wordt het toch weer lijden. 😉 Met een paar sprintjes viaduct op, met Corné, Gerard en ik, mag Gerard Koops de bolletjestrui aantrekken. Dat was als leider weer lijden. 😤Met een paar lekke banden en een renner die liever in de sloot beland, dan een paar druppels van een regeninstallatie op zijn wielershirt krijgt. 😂 Liep gelukkig goed af want met deze droogte stond er geen water in. Al met al een mooie tocht.

Gr. De kledingman.

Sport Sauna Diana

Begin van de week begint het al te borrelen in onze groepsapp, wederom neemt Erik het initiatief om een vakantierit aan te kondigen.
Deze keer gaan we richting Zundert en het hoofddoel is de bezichtiging van Sauna Diana, tot in detail weet Erik te vertellen wat een rondleiding kost en dat je een badjas met bordeel- slippers op maat krijgt bij de ingang.
Ondanks de vakanties van veel sporters, was er toch een aardige opkomst.
1 Minuut voor vertrek besluiten Wim en Johan om ook aan te sluiten. Ik weet niet exact de reden, of ze hadden goede benen of ze hadden zin in de Sauna?
Na de tocht werd de echte reden duidelijk.

Met 7 gingen we op pad, Sjon, G., Kapitein, Bloemenman, Johan, Wim, en ondergetekende.
Richting Wagenberg reed Mark Slob nog een stuk met ons mee, ik nodigde hem uit om met ons mee te rijden maar deze afstand vond hij te ver en draaide bij Prinsenbeek af.
Erik had als echte leider de tocht al vooraf rondgestuurd, zodat iedereen dit in zijn Garmin kan zetten. Trouwens toch knap om dan nog 2 keer verkeerd te rijden. Ik weet niet exact of dit nou met de snelheid had te maken, of dat we allemaal al met de gedachte in Sauna Diana rondliepen.
Na de tocht werd de echte reden duidelijk.

Het tempo lag hoog, iedereen nam zijn kopbeurten. Natuurlijk nemen de sterke kleppers de langere stukken voor hun rekening, maar iedereen kon goed mee.
Een enkele keer kwam Sjon naar voren, hij moppert dan wat over het tempo. Met het gevolg dat hij daarna (met een big grijns op zijn gezicht begint te snukken), zodat het tempo toch weer snel weer omhoog gaat.
Zundert en Achtmaal werden snel bereikt en voordat we er erg in hadden werd de Sauna voorbij gereden, voor vele een teleurstelling. Erik wilde graag een groepsfoto samen met enkele dames van de Sauna en ik had nog een tas met boodschappen bij me waar ik vanaf moest.

Maar goed, we hielden het tempo vast en de 100 km naderde z’n einde. Er werd wat onduidelijk gecommuniceerd over de plek waar we koffie en gebak naar binnen zouden proppen.
M10 vertelde dat we naar het Klosterke gingen en Erik mompelde dat we misschien eerder wel ergens iets zouden drinken? Bij de pannekoecker hield iedereen de benen stil met het idee om daar koffie te drinken, niks was minder waar. Met full speed sprintte de kapitein met Wim naar het bord Den Hout, om vervolgens naar onze Ploegleiders Peter en Annie te sturen. Een verrassing voor de hele groep, echt supertof.


We werden zeer gastvrij ontvangen, met taart, koffie, koude dranken, bitterballen en nootjes.
Al snel werd hier weer de nodige onzin uitgekraamd, zoals we van de sport groep gewend zijn. Heerlijk!!
Nogmaals Erik, dank voor de organisatie en Peter en Annie super bedankt voor het “ warme” ontvangst.

Twan

Herdenkingstocht

Om 8 uur zondagochtend draaide ik de May al in om ruim op tijd aanwezig te zijn voor deze bijzondere tocht. Het zou een tocht worden met oplopende temperaturen, en met een stralende zon onderweg. Speciale metgezel deze dag zou Andre van Kuijk zijn en ook Flip zou met ons meerijden deze ochtend. En dat om z’n hoofd leeg te maken voor iets wat hem erg heeft aangegrepen. Alle respect daarvoor. Het was deze ochtend een redelijke opkomst bij de Trim, en met Andre en Flip erbij kwamen we uit op 8 man. De geplande route die wij zouden gaan rijden ging anders door een afgesloten spoorweg bij Dorst. Dus ging het via de Vijf Eikenweg om bij het molenhotel de oude Rijksweg over te steken. Daarna ging het via de Broekstraat naar de Chaamseweg om net voor Chaam de Heikantseweg in te draaien. Met Andre en Flip voorop ging het met een lekker tempo van rond de 25 km per uur vooruit. Andre in z’n Batmobiel en Flip ernaast gaf ons genoeg tijd om onder elkaar een praatje te maken. Via Dassemus en Strijbeek kwamen op de Meersel-Dreef aan. Een kilometer verderop moesten wij zijn. Maar voordat het zover was moesten wij eerst nog via de milieustraat die ongeveer ook een km lang was. Bij ons is die op zondag gesloten maar hier is die op zondag open onder de noemer rommelmarkt!!!! Nadat wij al zigzaggend tussen poppen, kleding, theepotten etc het eindpunt van deze marteling hadden bereikt, stonden Peter en Annie Broeders daar te wachten op ons. Wij wisten ervan dat zij hier zouden staan.

Wij zouden met Peter en Annie gezamenlijk te voet verder gaan naar de Mariagrot, om gezamenlijk een kaarsje op te steken voor onze oud leden die ons ontvallen zijn, en voor de mensen die ons lief zijn en die sukkelen met hun gezondheid op wat voor manier dan ooit. De mis was net afgelopen toen wij daar aankwamen bij de grot, en konden wij erbij om de kaarsen aan te steken. Annie maakte intussen foto’s van het tafereel terwijl wij in gedachten waren verzonken. Of je nu gelovig bent of niet, dit is toch een plaats waar je rust, en voor sommigen ook troost ervaart. Een plaats voor herinneringen, en ook voor je aardse bestaan. Dat maakt deze rit ook zo bijzonder en mooi. Nadat ik nog een klein woordje had gesproken gingen wij bij het voormalige klooster aan de overkant genieten van een bakske koffie met een puntje, aangeboden door Annie en Peter. Hele fijne geste natuurlijk, en dat werd zeer gewaardeerd. Op het terras nog gezellig nagepraat, en na een plasje gedaan te hebben en nog een mooie groepsfoto genomen te hebben door Annie, stegen wij weer op onze stalen rossen om de terugrit te aanvaarden. Peter en Annie gingen in deze omgeving zelf ook nog een rondje rijden.

Met een goed gevoel na deze herdenking ging het opnieuw al zigzaggend door de milieustraat richting de Galderse Meren, om vervolgens koers te zetten naar Effen. Daarna door de Liesdreef, Leursebaan, achter Prinsenbeek langs, om via de Wetering terug te keren in Wagenberg. En vandaar weer terug te keren in de May. Weer een fijne tocht gereden met de Trim, en onze speciale dank gaat uit naar Peter en Annie voor de supporting en de mooie foto’s.

Gr De Pakhaas.

Vakantie rit 3: Baarle-Nassau

De vakantieperiode is nu in volle gang. De een vertrekt en de ander komt weer terug. 

Ik zag van een sportcollega een bericht voorbijkomen dat hij een liggende heks ging beklimmen… Daar kan je dan toch van alles bij bedenken. Ik geef hem maar het voordeel van de twijfel en ga ervan uit dat hij het oprijden van een berg met de fiets bedoelt.

😉Desalniettemin staat er toch elke week weer een leuk sportgroepje aan de start. Deze keer zijn het Daan, Geert en Twan (de zogenaamde Svt’ers), Gerben, Marc en ik.

 Ik vond dat wij deze rit maar eens naar België op vakantie moesten gaan. En zo werd Baarle-Nassau de ‘rit to go’.

 Even dacht ik dat Thijs er toch ook bij was, want wie trok er direct zo hard door? Op de Godfried S.laan reden we al op een lint. Daan en ik moesten nog even flink aanzetten om bij de rest aan te sluiten. Even later zei G. tegen mij dat 35 hard zat is; maar of dat dan de maximale snelheid was of dat dat het gemiddelde moest worden, zei hij er niet bij. Ik antwoordde maar: “Ok”.

 Iedereen had er zin in.

De eerste stop was bij de stoplichten bij de oversteek van de rijksweg. Daar waar Peter Gillis ooit zijn (inmiddels afbrokkelende) imperium is begonnen. Geert wilde even stoppen, ik weet niet waarom precies. Wellicht een ‘hatseflats’ aan zijn pedaal of zo.

 Even later weer een “ho!”, dit keer was het Twan. Zijn toupetje onder zijn helm zat niet goed, dan maar blootshoofds verder.

Bij vakantiepark Wondermolen passeerde het WTC-Sportcircus onze collega’s van “Sandor Donnert’s Magical World of Circus”

. Natuurlijk hebben we even gezwaaid. Enkele Bokito’s zaten rustig en relaxed in hun kooi.

Het volgende doel was een grote groep van wel 30 wielrenners. Natuurlijk vliegen wij hen voorbij en laten we ze gedemoraliseerd achter. Het gebeurt eigenlijk nooit dat wij ingehaald worden, dus dat gevoel kennen wij niet.

 Wel veel andere gevoelens in ons groepje. Hoe is het gevoel om een groot deel van de rit met een bobbel te fietsen bijvoorbeeld? Daan weet dat… Zijn fietsen leed er niet onder, dat werd duidelijk op de Chaamseweg.

Nog even schrikken van… jawel, een ambulance die achteruit een uitrit uitkomt. Je zal door een ambulance in een ambulance terechtkomen!

Eigenlijk is dwars door Baarle-Nassau fietsen niet echt fijn. Het is er altijd druk met vakantiegangers. Maar voor een vakantierit maken wij een uitzondering. Met gepaste snelheid passeren we het centrum en, altijd grappig, de grens in het midden van de straat.

Opvallend is dat Twan bij de viaducten best wel vaak op kop zit. Met het naderen van het drieluik zijn wat hoogtemeters welkom voor iedereen.

Toch spannend, zo’n fietsweekend. 

Iedereen wil er klaar voor zijn, dus dat betekent trainen, trainen.

 Ook de jongste aanwinst Marc traint de b….n uit zijn broek.

De rit verloopt zoals altijd als een speer; ongemerkt ligt het tempo hoog. Hoe hoog precies weet ik niet, maar als we om 11:15 uur de Elsakker zien, dan weet ik genoeg. 

Marc gooit er nog even een sprint uit.

 De rest volgt dit keer niet. Op het terras gaan de mondjes nu weer open om te praten en even niet voor de bidons en gelletjes. Maar zeker ook voor koffie, cola… en appelgebak. Twan, nogmaals bedankt voor de traktatie!

We brengen nog even de TSV-groep naar huis. (Nagezonden bericht: de bobbel van Daan heeft het bij hem thuis begeven). Knap opgehouden, Daan!

Het laatste stuk fiets ik samen met een beresterke Berm naar huis. Wederom een mooie rit met een mooie groep.

Let op: aanstaande zondag rijden we de klassieker van weleer in een nieuw (bad)jasje gestoken, nl: “SaunaDiana/Bredanello”.

Grt van Erik.

Touren rondom de Maas

De laatste weken heb ik geleerd dat de windkracht in weerapps de boel flink onderschat. Vorige week windkrachtje 3 naar Boompjesdijk voelde als 5-6 bijvoorbeeld, tegen. In de rug weinig te klagen over dit fenomeen natuurlijk. Ik zag voor deze zondag oosten wind met kracht 2.. dat klinkt als “maakt niet uit hoe je rijdt”, maar ik besluit toch om echt naar het oosten te rijden. Ook al omdat ik in ieder geval dit rondje nog niet gereden heb dit jaar.
We blijken met 12 Tour renners te zijn die dit ook wel eens mee willen maken en zo gaan we op pad. Ik kies om langs zuidwest om Raamsdonk te vertrekken en terug te komen omdat de laatste keren mensen  mopperden over fietspad met stoplichten bij Dongemond, én anderen weer over als je die vermijdt door over industrieterrein te rijden. Helaas vandaag blijkt dat sommige mensen de route langs de voetbalvelden ook helemaal niks vinden….  Dus ik moet gewoon als leider maar doen wat ik leuk vind denk ik (en dat is zonder stoplichten sowieso als het ff kan).
Als we op de Peerenboom komen, blijkt dat windkrachtje 2 schuin tegen toch inderdaad een lekker briesje tegen is. Marianne switcht van linker naar rechterkant van het peloton want bij dit rondje houdt je dat toch wel zo’n 30 kilometer want het is meer op-en-neer dan een rondje. We hebben veel mensen die de kop een tijdje willen pakken. We draaien niet want zo erg is het ook weer niet, en dat geeft toch altijd wat onrust als niet iedereen mee kan/wil draaien.
Het is erg rustig op deze zondagochtend, van Peerenboom tot Heusdens brug komen we welgeteld één auto tegen. Vandaar volgen we de route naar Ammerzoden. Daar is het wel iets drukker, maar goed te doen. Door de week is het vaak erg druk. We rijden het mooie stukje langs de Maas over de dijk bij Well. Dan zijn we zo op ons keerpunt in Hedel. Het is vandaag wat uitkijken en waarschuwen want er ligt opvallend vaak grind in de bochten. Waarschijnlijk een effect van het extreem droge weer dat nog niet het Acht uur journaal gehaald heeft. Er zijn dan ook belangrijkere effecten. Zoals twee fabrieken van ons die geen grondstoffen per boot meer kunnen krijgen…   Maar dat zal jullie een zorg zijn.
We gaan de Hedelse brug over en dan komt de wind in de rug. Ondertussen zit ik de hele tijd te kijken naar mijn fiets want ik hoor een vervelend gepiep. Blijkt niet meer van mijn karretje te zijn, maar van Kees van Dongen. Ook last van de droogte denk ik, op of in zijn derailleurwieltjes? “Die kan in ieder geval geen verrassingsaanval plaatsen op een viaductje of brug”. Dat zijn nu nog de moeilijke puntjes namelijk.
Voor de rest gaat het vlotjes met wind in de rug. Ik had een variant gemaakt die de lastige passage van Herpt en Heusden makkelijker moest maken. Maar die gaat over een fietspad op de dijk en ik zie zoveel toeristen op onze weg en in de verte op die dijk, dat ik besluit om toch maar klassiek door Hedikhuizen te rijden. De GPS blijft naar die dijk sturen en Joan trapt daar toch even in. Maar we blijven op bekende route, met helaas een minder goed fietspad in het vooruitzicht. Gelukkig is met lagere bandendruk tegenwoordig het stuiteren wat minder, maar toch niet bepaald gladjes.
In Herpt is ook nog een een onverwachte omleiding die we braaf volgen, maar dat stuk is zo mogelijk nog hobbeliger. Ik vroeg me een tijdje terug waarom we daar nooit meer langs rijden… nou weet ik het weer. Maar het duurt niet lang voor we weer op mooie wegen zitten en op bekend terrein. Langs Doeveren rijden we naar Waspik. Omdat de wind zo lekker staat, wordt even gekeken hoe hard we kunnen tot de brug. Om daar weer te wachten op de aansluiting.
Dan is het nog maar een stukje naar Made, maar wel nog met een viaduct en een brug waarop te zien is dat de beentjes niet meer zo goed zijn bij iedereen. Het lijkt niet zo warm, of we zijn er aan gewend, maar het heeft toch invloed op het uithoudingsvermogen. De brug over de Amertak zorgt dat de boel uit elkaar valt. De achterblijvers hebben blijkbaar afgesproken dat ze zich niet meer druk gaan maken op deze mooie (maar niet luie) zondagmorgen. Ik moet even wachten om die ook uit te zwaaien want opvallend veel Houtenaren bevinden zich in dat groepje. Daarna nog even gas geven om de anderen in te halen in Made. Johan van Helmond zie ik al niet meer. Die gaat volgende week een keer met de sport mee zei hij. Ik denk dat dat prima gaat na alle training die ik hem gegeven heb; hij is er klaar voor. En het zelfvertrouwen zit ook goed want ik liet hem heuvelop gewoon steeds eerst bovenkomen.

Ad

Verslag sport. Roosedaal

Bij dezen presenteren wij het officiële verslag van het feit dat er absoluut geen verslag is geschreven over de wielrenrit van Thijs, Martien, John, Geert en Daan. Waar geen prestatie is geleverd, hoeft immers ook geen inkt aan vuil te worden gemaakt.
Waarom dit verslag er niet is Geen Content: Het passeren van een fietsbrug-obstakel bleek achteraf de enige hartslagverhogende gebeurtenis van de hele ochtend.
Collectief Veto: De renners hebben unaniem besloten dat deze rit de geschiedenisboeken niet mag halen.Chronisch Saai: Zelfs de letters op het toetsenbord weigerden mee te werken aan het beschrijven van zoveel eentonigheid.
De Gevolgen van de Radiostilten de Doofpot: De rit van Made naar Roosendaal bestaat vanaf nu officieel niet meer.
De Schade: De statistieken zijn gewist, de Strava-bestanden zijn preventief verwijderd.De Toekomst: Pas bij een écht spektakel openen we de notitieblokken weer.

Beaste

Boompjesdijk rechtsom

Afgelopen week en dagen geen tijd gehad voor de fiets. Oma (Marianne) had bedacht dat het wel leuk zou zijn de kleinkinderen vijf in getal een paar daagjes te logeren te vragen. Woensdagavond kwamen ze alle vijf. Nou ik kan u vertellen die kostten energie. Ad had in WTC wegkapiteins app van de week al een voorstel gedaan voor het rondje Boompjesdijk, wel rechtsom van wege de verwachte windrichting en niet over het industrieterrein van Moerdijk omdat daar de wortelopdruk steeds ernstigere vormen gaat aannemen. Wel Marianne bleef bij de kleinkinderen en opa mocht mee. Als ik bij Leo arriveer is Joan er niet, hij heeft deze week vakantie dus is mogelijk weg. Bij Jan Vermeulen zien we ook niets bewegen dus rijden we getweeën vandaag via de kortste weg naar de May. Voor ons uit rijdt de hoffotograaf van de vereniging. Juist voor het viaduct over de A59 worden we bijgehaald door Peter Bastiaansen. De andere Houtenaar Wim Peggeman geniet van een mooie vakantie in Croatië. Als we bij het oude gemeentehuis aankomen zit de rode trui Wim Rasenberg met Gerard Veekens al te wachten. Al snel volgen er meerdere renners van zowel de Trim-, Sport- alsook de tourgroep. Onze fotograaf trekt nog wat prenten van het gezelschap zelfs op verzoek.

Als de trim en de sport vertrokken zijn vertrekt ook onze tour groep. We rijden weg richting Zevenbergen en hebben gelijk de wind lekker op kop tegen. Juist voorbij Wagenberg haakt er nog een rijder aan maar als we tussen Langeweg en Zevenbergen een lek hebben bij Gerard Koops rijdt hij door. Met de hulp van Flip wordt het lek gedicht en kan de groep weer verder tegen de wind in naar het westen. We rijden onder Zevenbergen door en dan via de Afgebrande Hoef naar de brug bij ’t Lamgat. Er wordt voorgesteld te DRAAIEN. En een groot gedeelte van de groep doet dit dan ook. Een probleem hierbij is of je links om of rechts om draait. Dit is afhankelijk van waar de wind komt. En een ander probleem is dat het mensen eigen is om te versnellen. Dit is juist niet de bedoeling dan kun je op enig moment niet meer op kop komen. Op de Sint Antoinedijk voor Stampers wordt er gevraagd of dat dit de Boompjesdijk is, omdat hier een fraaie rij bomen staat die enigszins bescherming tegen de wind geven. Nee eerst volgen nu nog de Zuidzeedijk en de Mariadijk voordat we de Boompjesdijk bereiken. Deze wordt overigens duidelijk met een bord als of het een plaats betreft aangeduid. Hierna rijden we via de Smallendijk en de Oudlandsedijk naar Dinteloord. Hier is de wind al wat minder lastig en wordt het tempo flink opgevoerd. Na industrieterrein Dintelmond en de 1 Februariweg draaien we naar Willemstad. Hier volgen we de fietsstraat naar Tonnekreek en Zwingelspaan. Van hier uit gaat het om Noordhoek heen naar de Uilendijk hiermee ontlopen we het fietspad over industrieterrein Moerdijk waar enorme wortelopdruk de fietspret negatief beïnvloed. Als we de brug over de Roodevaart op rijden krijg ik een fijne duw van Flip die ziet dat mijn benen vollopen. Via de Blokdijk rijden naar Kanters om vervolgens de A16 en de HSL over te steken. Als ik rond kijk zie ik dat er meer zijn die het taai krijgen. Nu volgt er een stuk dat bekend is via Blauwe Sluis rijden we naar de Helkant om Made vanaf de Helkantsedijk binnen te rijden. De eerste renners slaan af richting huis als we de Watertorenstraat in draaien, bij de van Gilslaan volgen er meer die afdraaien en aan het eind van de Crullaan draaien Leo en ik als laatste af richting Den Hout. Op het Ruiterspoor wens ik Leo een prettige vakantie, hij zal er volgende week niet bij zijn. En met 103 km draai ik Ter Aalst op en merk dat de tank leeg is.

Groeten d’n burger van Ter Aalst