Categorie archieven: Fietsverslagen

Verslagen van tochten

Gekraakt! Een rondje Roosendaal met de Sport

Na driemaal afwezigheid mijnerzijds, kon ik vandaag weer van de partij zijn. Zoals normaal heb ik er altijd erg veel zin, maar sinds het begin van het seizoen wordt mijn zelfvertrouwen een beetje aangetast door het chronische gebrek aan trainingskilometers. Het geboefte in onze samenleving heeft de laatste tijd veel te veel van mijn tijd gevraagd. Waar ik normaliter nu rond de 4000 km sta, staat de teller momenteel nog maar 2000km…..
Ik moet zeggen dat ik de laatste paar WTC-ritten hier geen last van heb gehad, maar het staat zowiezo vast dat dag gaat komen dat ik er word afgereden. Wellicht vandaag dus, waarbij ik ook nog eens het genoegen heb om de rit te leiden.

Bij het Raadhuisplein staan gelukkig de vrienden van de sportploeg al klaar. Ik tel er 5; Martien, Twan, John, Flip, Gerben. Mooi clubje dus, al vroegen we ons wel af wanneer Melody weer een keer aan zou sluiten…

Richting Zevenbergen ging het direct al lekker snel, zo rond de 37km/h dacht ik te zien op m’n Garmin. Net zoals een paar weken geleden zag ik in de verte weer de tour groep rijden. De vorige keer hadden we deze niet kunnen inhalen, nu zou ons dat niet overkomen. Voor de zekerheid ging Martien alvast even in het zog van een scooter zitten, toen hij bij de tourgroep belandde verstoorde hij eerst hun treintje en liet hij zich vervolgens terugzakken zodat wij de tourgroep net voor de rotonde bij de Drie Hoefijzers konden opvegen. Een fraai staaltje ploegentactiek met zo’n vooruit geschoven post toch…..?

We reden vandaag dezelfde rit als in juli 2022, waarbij we geregeld op ongebruikelijke weggetjes komen, maar waar we wel lekker kunnen doorfietsen. Maar ongebruikelijke weggetjes zijn niet altijd makkelijk te vinden en na de fietsbrug bij Zevenbergen reden we al verkeerd. Jammer, maar geen paniek, want nabij Hoeven zaten we weer op de juiste route.
Na Hoeven merkte ik dat mijn benen goed voelde en de geringe trainingskilometers werden in mijn hoofd naar de achtergrond gedrongen. Huppakee gas er op en ik zag dat iedereen prima mee kon. Ook Flip reed erg sterk, wind op of af, het deerde hem kennelijk niet. Hartstikke fijn om je weer in zo’n goede vorm te zien!
Nabij Oud Gastel moesten we allen even de rit onderbreken om te voet de loopbrug over de A17 over te steken. (zie foto’s) Hierna vervolgden we onze weg via het afvalverwerkingsbedrijf in Roosendaal naar Vroenhout.

Onderweg wordt er zoals gewoonlijk niet veel gezegd met uitzondering van de gebruikelijke verbale en non-verbale aanwijzing. Iemand met een luidde stem is dan fijn om in de groep te hebben. Zo verraste Twan mij vandaag ontzettend met zijn stem. Ik reed ergens bij Oud Gastel naast hem waar we op dat moment links af moesten slaan en daar hoorde ik Twan met een luidde, diep resonerende en musculaire kreet “LINKS” roepen. Jemig wat het stem mensen! Vergeleken daarmee is de stem van Mario er eentje van een 4 jarig meisje…. Sterker nog; ik denk dat als ik een vrouw was geweest, ik direct zwanger zou zijn geweest van die musculaire stem!
Nou ja, overdrijven is ook een vak, maar het was toch de moeite waard er een vermelding van te maken in dit verslag.

Vanaf Vroenhout hadden we de wind op kop en rond Schijf kregen we wind weer in de rug. Ach zo gaat dat in een rondje he. Bij het viaduct over de A58 bij Bosschenhoofd zag ik vervolgens voor het eerste zwarte rook opstijgen bij Etten-Leur. Hoewel ik het toen nog niet door had zouden deze zwarte wolken later mijn onheil compleet maken.
Ons verder niets aantrekkend van de zwarte wolken, trokken we alles toch maar weer op een lint en met 40+ km/h werden Bosschenhoofd en Oudenbosch afgeraffeld. Na Oudenbosch kwam echter de man met de hamer bij mij langs. Die Martien was zo ontzettend hard op kop aan het rijden dat, tegen de tijd dat ik over moest nemen, er niets meer in mijn benen zat. Wanhopig probeerde ik op de Goudbloemsedijk nog te roepen dat we moeten draaien, maar het mocht niet baten. Bij de fietsersbrug over de Mark zat ik er helemaal door heen en dit bleef niet onopgemerkt. Als een groep leeuwen die bloed roken werd er nog een tandje bij gezet en 1 kilometer later pakten de zwarte wolken uit Etten-Leur zich boven mijn hoofd samen, reed ik de lucht van verbrand plastic in en zag ik mijn sportvrienden aan de horizon verdwijnen. Gelukkig werd dit op tijd opgemerkt en kwam Gerben mij halen (bedankt Gerben). De rest hield gelukkig ook even in en met de adhoc beslissing om naar onze stamkroeg d’n Elsakker te gaan had ik weer een doel om voor te strijden.
Aangekomen bij de stamkroeg incasseerde ik de nodige grappen over mijn slechte benen. Eentje daarvan heb ik nog onthouden, die was van Flip; “dat ik jou er nog eens vanaf heb kunnen rijden.” Een mooie en terechte opmerking mijnsziens waaruit blijkt dat elke poging om Flip voor de sport te winnen overbodig is. Welkom terug Flip!

Tot volgende week.

Groet, Thijs

Met de tour rond Roosendaal

Ook vandaag weer niet zonovergoten maar grijs en later met donkere wolken. Dus weer maar goed aangekleed en dit keer wel met overschoentjes. Kevin kondigde Boompjesdijk aan, maar die hadden we pas al gehad en geruild met Numansdorp van Flip. Maar Flip voelde zich goed vandaag en telde dat er 6 Sport-renners waren, dus voldoende om een beetje weg te kunnen kruipen en het dus te wagen. Omdat de wind vooral zuidelijk is, stel ik voor om een rondje om Roosendaal te doen. En dat mocht.
Zal wel tegen de honderd kilometer komen maar dat is prima na een eerste Paasdag met al die lekkere paaseieren. Ik zie bij het vertrek Erik van der Hoeven niet, zou hij nog steeds aan het zoeken zijn?

Met een mooi pelotonnetje van 12 coureurs vertrekken we richting het westen. Ik zit op kop met Corné en dat vindt iedereen prima blijkbaar want ze laten ons tot na Zevenbergen voorop rijden. Via Oudenbosch en Stampersgat rijden we naar Kruisland. Om de mensen die nu nog weten waar we zitten ook het spoor bijster te maken, stuur ik na t’ Gastels Veer de polder in binnendoor naar Vroenhout. Ik twijfel even of ik wat af zal snijden via het Roosendaalsweggetje, maar het gaat lekker en het is goed wat extra kilometers te maken in deze tijd van het jaar. Een goede basis leggen onder het seizoen.
Richting Nispen hebben we de wind pal tegen maar gelukkig zijn er verschillende liefhebbers om een stuk kop te trekken. Dat is ook wel ongeveer het zuidelijkste punt dus van daar af de wind meer opzij en uiteindelijk moet hij een keer van achter gaan komen.
Opeens zien we links van ons grote zwarte wolken. Het is al gauw duidelijk dat dit geen forse bui is en ook geen “palingroken” (Ad van Dongen) of een verlaat paasvuur met veel autobanden (Erno Haanskorf). Het is een serieuze brand die van verre te zien is. Ik krijg het idee dat we op een stuk van de route in de vuile rook komen te rijden. Dat is echter helemaal niet zo.

Via Nl Alert blijkt dat het een brand is in Etten-Leur bij Axell Logistics, een groot logistiek bedrijf dat onder andere 26.000 pallets met lege petflesjes opslaat van buurbedrijf Berry Pet Power. Dat wil wel fikken en roken. Maar het waait door de zuidenwind meer richting Dordrecht dus we hebben er geen last van en rijden in een strak tempo naar de May.

Zo niet de Sport; die zijn zo geschrokken dat ze besloten hebben te gaan schuilen bij dun Elsakker. Ze proberen van achter de ramen ons te waarschuwen dat het niet veilig zou zijn. Of zou het zijn dat ze daar zitten om Flip te overtuigen dat de Sport zo’n gezellige ploeg is? Ik miste Flip wel en wil hem graag terug om ook bij de Tour kop te trekken!

Met net geen honderd kilometer op de teller rijden we de May binnen. Anneke vraagt of ik de 100 kilometer nog vol wil maken. Ik denk niet dat dat veel extra oplevert dus met een klein ommetje om los te trappen rijden we naar huis. Lekker gefietst hoor, en die >100 komt binnenkort wel een keer.

Ad

Trimritje Blauwe Meer

We waren met een grote groep vanmorgen, maar liefst 12 man (en vrouw). Voor we vertrokken wilde Helene even praten met de groep. Dit naar aanleiding van de vorige rit toen Peter zich niet goed voelde en later bleek dat hij problemen met zijn hart heeft. Ze benadrukte dat we verantwoordelijk zijn voor elkaar en dat we als groep elkaar in het oog moeten houden. Daar was iedereen het volmondig mee eens. Daarna vertrokken we richting Raamsdonksveer, met Boukje en Sandra op kop. In een lekker tempo reden we door Raamsdonksveer naar het Halve Zolen pad. Daar was het lekker rustig en dan is het goed fietsen daar, zeker als het wat mistig is. In Sprang-Capelle gingen we een stukje door het dorp tot we bij de snelfietsroute richting Tilburg kwamen. Bij Kaatsheuvel maakten we een slingertje om langs het Eftelinghotel richting Loon op Zand te fietsen. Daar kwamen we erachter dat het voor Boukje toch wel lastig is om links en rechts uit elkaar te houden. Maar misschien kwam het omdat ze graag even bij de Efteling wilde kijken ????. Als snel waren we bij het Blauwe Meer. We reden er rap omheen, toen we werden opgehouden door slagbomen over de weg. Het is padden-oversteektijd. Gelukkig konden we erlangs en voorzichtig reden we verder. Bij de Moer gingen we richting ’s-Gravenmoer, naar Waspik. In Raamsdonk zaten we ineens in een nieuwbouwwijk, maar dat bleek geen probleem want we kwamen meteen weer op de weg door het dorpje zelf. Inmiddels was ondergetekende afgefakkeld en moest de groep inhouden. Hoe balen. In een rustiger tempo kwamen we weer in Made aan. Bedankt allemaal! Daar hadden we helaas nog te maken met een minder vriendelijke weggebruiker die het nodig vond om een aantal van ons bijna van de fiets te rijden, dit omdat een andere wegebruiker ons voorrang gaf. Ach ja.. Iedereen ging zijns weegs om aan het weekend te beginnen.

Groetjes, Petra

Tourrondje(s) Noordwaard

In plaats van een zonovergoten start van het paasweekend wat ik op een of andere manier verwachtte, moet ik toch mijn warme ondershirt met lange mouwen uit de kast trekken. Overschoenen en echte handschoenen… dat hoeft toch niet meer? Nou, was toch wel lekker geweest.
Op de May is het nog redelijk helder. Ik zie een mooie groep bij het oude Raadhuis staan. Omdat we niet echt genoeg Sport mensen hebben en dat geldt ook voor de TT groep, splitsen we in twee groepen. Anneke gaat nog even snel op de foto in haar rode leiderstrui en dan vertrekken we met 16 renners voor een tour rondje Noordwaard. 14 WTC leden en twee gasten, te weten Arion en Jan Willem die wat kilometers aan hun jaartotaal willen toevoegen.

Hopelijk trekt de lucht snel open want het is toch nog fris. Het tegenovergestelde echter gebeurt, hoe dichter we bij het water van de Amer komen, hoe kleiner de wereld wordt. De nevel wordt steeds dikker en zo zou de rest van de rit blijven.
Het is de rit dat dingen verloren worden en we terug moeten om te zoeken.
Eerst valt mijn fietstasje er af, gelukkig ziet Anneke het vallen en Erik van der Hoeven vindt het terug.
Die blijkt goed in zoeken, want later bij Werkendam is hij zelf aan de beurt om zijn Garmin te verliezen. Ook die ziet Anneke stuiteren en dit keer kan Erik zijn eigen apparaatje terugvinden.
Dus als jullie vandaag niet de alle in de tuin verstopte paaseieren terug kunnen vinden: bel Erik!
De route leidt ons over de dijk langs Korn en Uppel. Toch al niet mijn favoriete stuk met een grote groep en nu blijkt de gemeente nog meer gevaar geïnstalleerd te hebben in de vorm van agressieve bulten in het wegdek. Wellicht goed om auto’s af te remmen maar voor wielrenners ronduit gevaarlijk. We sturen er goed langs en komen zo bij Sleeuwijk. Daar rijden we tot aan de Boven Merwede en volgen die naar Werkendam. Ik zit op dat stuk een beetje achterin en dan is het toch vreemd dat je met zo’n beperkt zicht op een gegeven moment niet meer precies meer weet waar je zit. Flip gelukkig wel en zo komen we op het mooie stukje Noordwaard met de klassieke mooie vergezichten…. Maar niet deze ochtend, het is een klein wereldje daar. Voordeel is wel dat de daar ook bekende elektrische oudjes nog niet op de fietspaden in de weg rijden.
Er staat niet veel wind deze ochtend, daarom blijft de mist ook hangen, maar toch krijgen we een taai stuk vanuit Noordwaard naar Werkendam. Ik zit met Flip op het verkeerde moment op kop en niemand die ons even uit de wind komt zetten, helaas. Maar daar word je sterk van zullen we maar denken.
Na het rondje in Noorwaard maken we het rondje Werkendamse en Hankse polder ook af. Nu komen er een paar Sport mensen die voorop gaan rijden, … helaas honderd meter voor de groep, dus zitten Flip en ik weer op kop, zo hebben we weinig plezier van die sterke mannen.
Hoewel we niet aan de beloofde 85 kilometer gaan komen, rijden we toch vanaf Hank de kortste weg naar Made. Blij toe, want ik krijg koude tenen van die koude nattigheid op mijn voeten.
Mooi voor de middag weer thuis, nu wachten tot de zon het wint van de nevel. Dat lukt in de middag goed, lekker in de tuin gewerkt en gezeten. En nog even het fietstasje gerepareerd met een paar tie-rips zodat ik er maandag weer klaar voor ben. Hopelijk dan wel met wat zon.

Ad.

Wijk en Aalburg 2e poging

Gisterenavond keek ik naar het weerbericht en daar werd gezegd dat de nacht koud zou zijn en er nachtvorst zou komen. Nou lekker, dacht ik terwijl ik naar buiten keek en de regen met bakken naar beneden zag komen. Dat kan morgen wel eens glibberen worden.
Dus toen vanochtend de wekker om 6.45 ging en ik naar buiten keek, was ik blij te zien dat de daken niet wit en bevroren er uit zagen. Nou dat komt wel goed deze rit. Voor de zekerheid checkte ik nog even de temperatuur voordat ik de laatste spullen pakte en ik zag dat het 7 graden was. Dat in combinatie met dat het eerder genoemde weerbericht zon had voorspeld dacht ik wordt een mooie rit.
Voor de zekerheid wel flink heet water in mijn bidon gedaan want een koude klets in je maag is niet prettig in deze tijd.
Op het raadshuisplein stonden er 8 trimmers klaar voor een 2e poging Wijk en Aalburg. Te weten
Peter, Johan, Gerard, Jan, Renee, Bert, Antoon en ondergetekende. Petra had zich afgemeld , ziek. Beterschap van ons allemaal Petra. John had natuurlijk vorige week de route al gedeeld wat goed uitkwam want John was er niet maar gelukkig had Peter opgeslagen zodat we wisten wat de route was. Antoon en ik zagen een dame (wat later, las in het verslag van de tour/sport, Annie Broeders was) in een heerlijke dikke lange dons jas staan en we waren op slag jaloers. De reden: het was koud , kouder dan de 7 graden aangaf en de wind deed er geen goed aan. Helaas kwamen we ook tot de conclusie dat de jas niet zo handig fietsen zou zijn dus dan maar mijn colletje steeds hoger over mijn oren trekken.
Om 8.30 vertrokken we, tegen wind in , da`s lekker met de terugweg.
Antoon zette het tempo in, en ik dacht nou dat wordt pittig. Later hoorde dat ik niet de enige was die dat gevoel had.
Gelukkig na een aantal kilometer werden de spieren warmer en gingen het al wat beter.
Over de Keizersveerse brug, de Peereboom in richting Dussen werd wel duidelijk dat de wind stevig en koud was. En herinneren jullie de bidon met heet water nog , nou die stond nog lekker warm te zijn op mijn aanrechtblad. Nu weet ik niet hoe het bij jullie gaat maar als je iets hebt dan is er vaak geen behoefte aan maar heb je het niet dan verlang je erna. Dus vroeg ik aan mijn maatjes om als ze een waterpunt zagen mij te waarschuwen, zodat ik even wat kon drinken. Gelukkig kwam Johan met een waterbidon die ik wel mocht hebben. En daar was ik dankbaar voor want die koude klets was meer dan welkom. Dank je wel Johan.
Ondertussen fietsten we lekker door en er werd geregeld gewisseld van kop waardoor iedereen wel even kon schuilen voor de wind. Op een lang stuk in de polder nog een waaier geoefend maar helaas werd dit verstoord door een auto. Waardoor we weer netjes achter en naast elkaar Wijk en Aalburg binnen fietsen.
In tegen stelling tot de laatste keer dat ik daar op een zondag fietste was er geen kerkganger te zien, zouden zij het met deze kou voor gezien houden of waren wij wat later dan andere keren in Wijk en Aalburg. Het zal het laatste wel zijn geweest.
Boven op de dijk aangekomen was daar het meest mooie moment van deze rit: WIND MEE!
Nou daar waren we wel aan toe , tevens ook een mooi moment voor een slok en een banaantje.
Over de dijk naar de brug van Heusden om de terug weg te beginnen. Ondertussen kwamen we ook meer fietsers tegen , sommige erg fanatiek in een korte broek maar nog wel met een wintervachtje op de benen.
Jan en ik konden er alleen maar met ontzetting naar kijken. Ons niet gezien. Jan voelde zijn vingers niet meer en ik had het idee dat mijn tenen los in mijn schoenen lagen. Nee geef ons het laagjes principe maar bij dit weer.
Op de terug weg met wind mee ging het tempo omhoog en kregen we weer wat praat. Met Gerard de zin en waanzin van onze medeweggebruikers besproken.
Antoon, Bert en Johan waren sterk en werden af en toe gevraagd even in te houden want samen uit is samen thuis.
En zo kwam de Amer centrale weer in zicht en volgde Raamsdonksveer en Geertruidenberg snel. Op de rotonde bij de Steelhovensedijk namen we afscheid van Renée en Gerard die samen naar Oosterhout fietsten. Na 65 km kwam er ook voor de rest een einde van deze rit. Hup lekker naar huis.
waar ik na warme choco, een warme douche en de voetjes voor de open haard na een paar uur weer het gevoel had dat ik mijn tenen niet verloren was.

Tot de volgende keer
Hélène

Na regen heel veel wind

Afgelopen weken was er heel veel regen, zoveel zelfs dat de dinsdag groep 4 weken niet vertrok. Toen afgelopen dinsdag dus het toch lekker was gebeurde dat wel. Ik zou aanvankelijk vandaag dan ook naar de Eventing in Etten-Leur gaan om te speakeren. Echter gistermorgen werd ik gebeld dat ze vanwege het vele nat de wedstrijd af moesten lassen. Iets wat volgens mij met de “Big Challenge Veluwe heuveltocht” gisteren ook had kunnen gebeuren. Want Anneke en Ad van Wesel hebben daar een lekker nat pak gehaald. Omdat ik dus niet naar Etten-Leur hoefde had ik Leo al ge-appt dat ik hem zou ophalen. En zoals altijd stond hij al in de startblokken toen ik bij hem arriveerde. Het was fris en de wind waaide sterker dan verwacht ik was blij met de winter handschoenen en had spijt dat ik geen windstopper aan had gedaan. Toen we op het plein aankwamen was alleen nog maar Jan Lensvelt aanwezig. Ik was benieuwd hoe druk het zou worden. Al rap liep de één na de ander binnen. Ad had als voorstel een rondje Boompjesdijk. Dat was wel een lastige gezien de wind Noord-Oost was voorspelt. Peter Broeders en Annie kwamen ieder uitgeleide doen. Toen Ad en Anneke er waren vertrokken we richting de Watertoren om daar de polder in te duiken. De eerste kilometers namen Ad en ik voor onze rekening en ook snel was het Corné die zich op kop plaatste om het eerste stuk wind op zijn hulp te bieden. Voordat we de Amerdijk op reden had ik me al laten afzakken om eens te zien wie er allemaal mee waren met de Tour groep. Ik zag de volgende namen voorbij komen: Gerben Berm, Hans van Bragt, Wim ten Haaf, Erno Haanskorf, John Haanskorf, Erik van der Hoeven, Frans Marijnissen, Corne Schoenmakers, Leo Stasse, Peter Verhagen, Sander Weda, Chris Weda, Ad van Wesel, Anneke van Wesel en onder getekende. Genoeg volk om zelf niet de gehele tijd op kop te rijden. Zeker omdat de mannen van de sport toch een stuk sterker zijn dan de gemiddelde Tour renner. En inderdaad Sander, Christ, Gerben, Hans en John draaiende soepeltjes zodat de mindere goden af en toe de zaak op de rem trokken. Via industrieterrein Moerdijk richting Klundert, Noordschans ging de route naar Willemstad. Het viel mij op dat het best druk was met fietsers en dat de wind hier nog redelijk gunstig stond. Vanaf Willemstad richting industrieterrein Dintelmond begonnen de remmers al meer te remmen. En ondanks de gunstig wind moest het tempo hier al omlaag. Nu is het ook zo dat als je achteraan rijdt je, jezelf niet gunstig plaatst. Want een peloton is net een harmonica en daar moet je dus iedere keer een gaatje dicht ploffen. Degene die minder sterk zijn krijgen het dan dus nog zwaarder. Dus voorstel ga voorop rijden en je hebt er geen / minder last van. Daarbij komt dat als de mannen van de sport voorop rijden zij na een bocht sneller aanzetten en je dus ook op achtervolgen aangewezen bent. Van Dintelmond gaat het door naar Dinteloord waar we rechts afdraaien en bij de Bloemetjesdijk nog één keer rechts afgaan om naar de Boompjesdijk te draaien. Wim ten Haaf had gisteren nog de route voorbereid door te kijken waar de Boompjesdijk ligt. Vanaf de Boompjesdijk kregen de mindere onder ons het taai. Maar er zijn er ook die altijd precies weten waar je moet zitten zodat je toch mooi mee schuift in de groep. In Stampersgat moest John even aan zijn zadel vast houden om hij een ernstige drang naar huis had. Maar dat kon hij de burgemeester van Ter Aalst niet kwalijk nemen. Na Stampersgat volgde Standaardbuiten en voor ik het wist zate we weer op de Goudbloemsedijk richting de brug bij het Lamgat. Vandaar uit via de CHV naar Langeweg voor een enkeling was het ook letterlijk een lange weg. Ter wij ik dit nu zit te schrijven is de R.V.V. juist afgelopen. Hij werd gewonnen door de beste renner die er op dit moment is en waar ik Peter Broeders 5 jaar geleden al over tipte. Ik zei toen tegen hem dat wordt een hele speciale en zie hij heeft al 2 maal de T.D.F. gewonnen en ook al enkele klassiekers. Een andere Gerard is fan van R. E. maar in mijn beleving is deze renner nog een paar klassen beter. Als ik kijk hoe hij het vandaag klaarde dan is dat formidabel. Onder tussen hebben de gebroeders Weda net voor Wagenberg de afslag Terheijden gevonden. In Wagenberg slaat Corné rechts af en heeft hij zijn Grand Fondo voor april er al opzitten. Ik rijd met de overgebleven renners richting Made. Vervolgens rijden Leo en ik Den Hout binnen wat al geheel in het teken staat van PAASPOP Den Hout 2023. Als ik Leo gegroet heb komt er nog een groepje aanzetten dat denkt die oude snel uit de wielen te rijden echter met ruim 40 in het uur vlieg ik over de brug en ben op tijd thuis voor de Ronde.

Groeten van de Burgemeester van Ter Aalst.

Tourtje Roode Vaart

Twijfel alom op de zondagochtend van de 26e maart. Gisteren gaven diverse weerapps dermate slecht weer op voor vandaag dat we er eigenlijk al vanuit gingen dat het geen fietsweer zou zijn. Toch maar voor de zekerheid de wekker gezet zodat we, na het ingaan van de zomertijd vannacht, gelijk in het goeie ritme zouden zitten. Na het controleren van Weatherpro, Buienradar en Weer online zou het al met al toch nog wat meevallen, van 9.00 tot 10.00 uur zou het wat miezeren. Ad, niet te flauw, had om half negen de fietsen al buiten gezet en het weer viel echt mee; bijna geen wind en een beetje miezer. Dus we gingen er voor. We zijn er nog nooit van gesmolten dus de kans dat dit wel zou gebeuren, was minimaal.

Tegen 9.00 uur reden we naar het startpunt bij het oude raadhuis, benieuwd wie er zouden zijn.
Peter Broeders wilde graag bewijs van wie er zouden starten en was met de auto naar Made gekomen om dit te komen vastleggen. Peter Bastiaansen, John Haanskorf en Twan van Meel waren de anderen die niet bang waren om nat te worden. Ze hadden al volop voorpret. John had in zin in een Flandriens tocht en Twan vindt regen gewoon leuk. Peter kwam al met wijsheden van zijn vader op de proppen ; “Je kunt de klok wel verzetten maar niet de tijd”.  Mooi toch.

Opkomst 26 maart 2023

Na wat enig overleg werd besloten dat de sportmannen toch maar niet de molentocht zouden gaan rijden, zij vinden dit toch gezelliger met de andere sporters erbij.
Ad stelde voor om een rondje Roode Vaart te rijden; niet te ver en toch even een frisse neus.
En zo geschiedde.
Twan en John namen het meeste kopwerk voor hun rekening, zo konden ze zicht nog een beetje uitleven. Ad, ik en Peter volgden braaf.

We reden via de watertoren de polder in en langs de Amerweg naar Lage Zwaluwe, daarna de Zwaluwsedijk naar Moerdijk en via de Roode Vaart naar Zevenbergen. Via de Achterdijk richting A17, rechtsaf de 2 viaducten over de spoorlijnen en via de Derde weg naar Wagenberg en Made.
Als ik het zo typ, niet zo spannend en lang maar toch was dit 40 kilometer. Na 1 uur en 16 minuten was ik aardig doorweekt en zanderig, het opspattende water zorgde ervoor dat alles onder zat.

Thuisgekomen poetste Ad de fietsen en ik de kleding; eerst het zand eraf spoelen en daarna de wasmachine aan het werk zetten. Dan zelf een warme douche en een bakkie koffie  en toen was ik weer bekomen en op temperatuur.
Toch blij dat ik was geweest, lekker gefietst en even buiten geweest.

John en Twan, bedankt voor het koptrekken !

Hopelijk volgende week wel droog weer (is wel fijn voor bij de ceremonie)

Anneke

Trimrit de Rith

Vanmorgen was het goed weer. Dit betekende dat er maar liefst tien trimrijders klaar stonden voor een rit De Rith. Te weten: Helene, Antoon, Jan, Johan, Jacques, Wim, John, Gerard, Piet en ondergetekende. Het was fijn dat Gerard er weer bij was. Ook Wim en John vonden het weer goed genoeg om eens mee te rijden. Helene had er zin in, ze pakte meteen de kop samen met John. In Den Hout namen Antoon en Johan het over. Zij zouden vandaag veel kopwerk doen. Maar ook de anderen reden regelmatig vooraan. Ik had mijn dag niet en ben niet op kop geweest. We genoten van het weer, want de temperatuur was goed. Al bleef Jan het koud vinden. Het was droog en we zagen af en toe een zonnetje. We reden via mooie wegen naar de Galderse Meren. Daar herkende Piet ineens de route en hij vond de naam ‘viaductenroute’ meer toepasselijk. We reden inderdaad veel viaducten over. Daar had ik vandaag flink mijn maal aan, want ik ben helaas nog niet op kracht. En het was stiekem niet verkeerd dat Piet me een duwtje gaf. Maar ik was niet de enige die vandaag de benen niet had. Ook Jacques moest aanpoten. We konden vandaag lekker doorrijden want niemand reed lek. Terug in Made sloeg de één na de ander af, op weg na huis. We kunnen terugkijken op een fijne rit.
Groetjes, Petra

Waarom moeilijk doen als het samen kan?

Vandaag stond Boompjesdijk op het programma. Ik had gisteren al gezien dat vandaag de wind pal uit het zuidwesten zou komen en daarom zou het eerste gedeelte zwaar worden. Voor de zekerheid had ik de zaterdagrit dan ook maar wat rustig aan gedaan, want slechte benen op zondag worden in de sportgroep rücksichtlos afgestraft. Dat kan ik natuurlijk niet hebben. Ook Gerben bleek van vorige week te hebben geleerd, dit keer spaarde hij zijn krachten voor de zondag. En dat was te merken…
John had zijn zaterdagrit met een behoudend tempo afgewerkt, zo bleek uit de Strava-files. Dus ook hij was geprepareerd.

Hoewel de opkomst dit keer minder was, stonden er toch 5 sporters aan de start. Frans, John, Gerben, Twan en Chris. Ik had ook nog hoop dat Johan van Helmond mee zou gaan. Hij zag er sterk uit vandaag, maar helaas… hij reed stipt om 09.00 uur gelaten achter een andere groep aan…
Voor wat betreft de aanwezig van Sander blijf ik ook nog altijd enige hoop koesteren. Kennelijk traint hij voor een triathlon. Het zwemmen en hardlopen zijn momenteel bekwaamheden waar hij hard aan werkt. Maar he Sander, vergeet niet te fietsen he, dat is ook een onderdeel van de triatlon. En als ik me goed herinner ging het afgelopen Cross voor de Krokus niet echt van een leie dakje… Volgende week de Molentocht (115km) dat is een mooie training. Je ook niet blijven zwemmen he… (of pokeren)

Bij het vertrek van onze groep bleek Chris nog niet op de hoogte dat we 95km zouden gaan rijden, maar hij accepteerde zijn lot snel en met z’n tweeën pakten we de kop. Halverwege de Brandestraat constateerde we samen dat 33 km/h wind tegen geen optie was. We trapte beiden op onze adem en daarom liet ik me maar even terugzakken. Hmmm dat was geen goed teken, en we moesten nog 93km….
Achter in de groep liet Frans weten dat hij op tijd thuis moest zijn en derhalve bij Willemstad zou omdraaien. Nou had ik bij toeval deze ochtend een alternatieve route uitgestippeld waarbij de Willemstad niet zouden aandoen. “ nou dan kijk ik wel” reageerde Frans.
Net voorbij Wagenberg belandde ik weer op kop en m’n benen voelde al een stuk beter. Zeker ook omdat ik in de verte een WTC groep zag rijden. Die moet ik toch kunnen hebben! Gas erop dus. Helaas konden we ze echter niet grijpen, want bij de Driehoefijzers sloegen ze linksaf richting Prinsenbeek. Op zich niet zo erg allemaal, maar wat bleek. Frans lag er af. Dat was niet de bedoeling en we hielden de benen even stil. Met een grote snotpiek onder de neus voegde Frans zich weer bij de groep. We spraken af dat we tussen de 31 en 32 zouden rijden en dat Frans wat meer in het treintje reed. Zo reed hij niet de hele tijd in het kantje en konden we hem in de gaten houden als het zwaar werd.
Ter hoogte van het bruggetje bij t Lamgat kwam Twan naast mij rijden en sprak hij de verwachting naar mij uit dat er in deze rit geen enkele potentie zat dat we op sociaal gebied enige vorm van verbale communicatie zouden hebben. Of we misschien de route nog voorbij de Elsakker konden laten gaan; was de vraag die volgde. Ja natuurlijk, dit gingen we regelen!

Toen we op de Goudbloemsedijk reden, diende de gelegenheid zich aan om weer te oefenen met draaien. Dit ging in rit 2 niet helemaal soepel, nu echter ging het wonderwel prima. De snelheid werd vastgesteld op 32 a 33km/h en iedereen draaiende mee. Dit gaf rust en niemand hoefde op het tandvlees te rijden. Het belangrijkste was (vind ik) dat we allemaal op tijd onze benen stil hielden, zodat we een constante snelheid hielden.
Moeiteloos werd hierdoor de gehele afstand afgelegd naar Boompjesdijk. Nou ja, moeiteloos… vanaf Oudenbosch was Frans afgehaakt en de nodige bochten en kruispunten maakten het niet altijd gemakkelijk om in formatie te blijven, toch wisten we elkaar telkens weer te vinden.
Bij Steenbergen zat iedereen er nog goed bij, alleen bij John waren er wat struggelingen ontstaan. Zijn versnellingen deden het niet goed, hij kreeg een aantal onterechte correcties tijdens het draaien, reed quasi opzettelijk rechtdoor waar me links moesten en was kwaad op Gerben omdat hij te hard reed, tja wat moet ik erover zeggen… ik denk dat hij gewoon toe is aan een nieuwe fiets.

Na de Boompjesdijk was het in 1 streep wind mee naar den Elsakker. Ontmoedigend is het dan dat je toch nog relatief veel wind ervaart… gek wordt je er soms van dat je de overtuiging hebt dat je pal naar het oosten rijdt en dat je toch nog wind tegen rijdt. Gelukkig hebben we dan Chris die toch nog even aantoont dat supercompensatie van een week geleden gewoon kan. Net zoals MvdP vanaf de Tirenno gisteren ook heeft bewezen.
Goh, wat reed Chris vandaag moeiteloos de zwaarste stukken voor de neus weg.
Ook verdiend Gerben een dergelijk compliment, want ook hij heeft erg sterk gereden. Even twee ritten op het tandvlees en nu zit hij er gewoon helemaal bij.

Op weg naar den Elsakker reden we nog even langs de Pelikaan in Zevenbergen. Dit is een weg met veel kasseien, waar ik het gevoel had dat er nog wel wat in m’n benen zat. Het einde van de rit was toch in zicht en daarom gingen we met z’n allen nog even in het rood over de kasseien. Het was geweldig, bovendien waren dit de kasseien die vorige week ontbraken op onze pseudo-flandrienrit! (Met dank aan Gerard)

Bij den Elsakker hebben we onder het genot van koffie, cola en appeltaart lekker sociaal gedaan en bijgekletst, waarna we op huis aangingen.
We hebben allen een heerlijk rit gehad, waarbij we super hebben samengewerkt. Dat hebben we, gezien de reacties op strava, allemaal als geweldig ervaren.

Volgende week zoals gezegd de Molentocht onder leiding van onze enige echte wegkapitein; Martien!

Thijs

Een tour Schijfje

Gisteren leek de lente wel losgebarsten, maar vandaag weer wat kouder en bewolkt. Gelukkig lijkt het droog te blijven en is er niet veel wind. En die komt uit zuidwesten dus mijn rondje Schijf is een goede keuze. Als ik omkijk na vertrek zie is dat we met tienen op pad zijn vandaag.
Samen met Tim rij ik op kop het dorp uit. Hmm, dat valt toch tegen die wind. Niet hard maar wel heel dik om tegenin te fietsen. We komen niet boven de dertig. Maar dat gaat zich later wel terugbetalen denk ik. Vanaf Oudenbosch straks wind in de rug. Maar zo ver is het nog niet.
Ze laten Tim en mij goed op kop zitten. Na een kilometer of 15 komt er eindelijk aflossing. Niet nodig voor Tim die blijft stug door rijden en dat zou hij tot 25 kilometer volhouden. Wel even rust want Adrie rijdt lek, met hulp van Flip zo geregeld zou je zeggen maar het duurt toch wel even. Ze kunnen geen steentje of iets vinden… altijd vervelend want je hebt dan het idee dat het een kwestie van tijd is voor het nog eens gebeurd (en zo zal het ook gaan).
Na de gedwongen stop rijden we via Liesbos langs Rijsbergen en komen uiteindelijk bij Schijf. Van daar naar Jagersrust, een bekend cafétje waar we vroeger met pa en ma wel eens een Trappist gingen drinken. Gewoon toen we nog maar 15 jaar oud waren. Slecht voor de hersenen weten we nu….. dan zou ik nog slimmer geweest zijn ????.
Op het fietspad naar Roosendaal is het even goed uitkijken, het is er druk. Er is een mountainbiketocht aan de gang zo te zien aan de verkeersregelaars. Ik zie er eentje die niet goed opgelet heeft bij de online cursus, die ik ook elk jaar doe voor de Sinterklaasintocht, ze staat met een klaar-over bordje. Dat is verboden: gezakt! Maar wel goed dat mensen hun vrije zondagochtend opofferen om mensen veilig over te laten steken. Hopelijk komt er geen overijverige BOA haar op de vingers tikken.
Via de Langendijk kruisen we richting Zegge. Lek! Adrie staat te balen met tweede keer hetzelfde wiel. Deze keer moet maar iemand met gevoelige (kantoor)handjes voelen of er iets scherp in zit. Ik vind een klein doorntje, hopelijk is het dat. Adrie rijdt op 28 mm dus we geven hem meteen wat tips.
De binnenband die er in zit is voor 23 mm banden dus die moet flink oprekken in 28 mm. En hij pompt boven de 7 bar en dat is niet nodig. Sterker nog, het is net als met een ballon. Als die keihard opgeblazen is, dan is hij ook sneller kapot te krijgen. Dus Adrie heeft weer wat geleerd….. garantie dat het werkt tot het eind van de straat!
We trekken ons weer op gang en rijden nu door Zegge en dan door Oudenbosch. Dan komen we voor de meeste mensen weer op bekend terrein en met wind in de rug. Nu rijden we gemakkelijk 34-35 km/uur en gaat het gemiddelde tenminste wat omhoog. Uiteindelijk heb ik 86 kilometer met 30 gemiddeld.
Prima voor een derde ritje van het jaar. En het is droog gebleven, dat is nog belangrijker dan het gemiddelde.

Thuis slaat Anneke haar rit op Strava op en merkt op; “Het was een echt rondje”, logisch ook dat een Schijf een rondje is. Dus we hebben een tour-schijfje gereden.

Ad