Het is vandaag tweede pinksterdag, zaterdag hadden vele van ons al gereden. Leo en ik niet, wij hadden andere dingen te doen. Voor vertrek deze morgen had ik bij het uitlaten van de hond al de keuze gemaakt voor de korte broek met een shirt met lange mouwen. Toen ik mijn maat ophaalde zag ik dat hij dezelfde keuze had gemaakt. Dit bevestigde mijn gedachte dat het best fris kon zijn. Langs de Bromtol door het tunneltje reden we naar de May. Daar aangekomen is het nog erg rustig alleen; Wim Rasenberg van de trimgroep is er al voor ons. Hij beklaagt zich dat er bij hun te hard wordt gereden, misschien zijn dat wel de nieuwe koptrekkers die we bij de tourgroep kunnen gebruiken. Niet veel later komen er toch nog een aantal aanzetten waarbij mij opvalt dat er maar enkele met korte mouwen zijn. Als Marino verschijnt wordt er door meerdere renners goed naar de achterband van zijn fiets gekeken. Hij is niet nieuw maar de nieuwe is besteld en deze ziet er al weer veel beter uit dan de canvas versie van vorige week.
Er wordt door Flip voorgesteld richting Baarle Nassau te gaan, Ad heeft een rondje Schijf in gedachte. Het is ruim half negen geweest als de groep zich in beweging zet; ik ben al bijna bij Rullens als ik geroep hoor. Er blijkt bij Ad een spaak gebroken te zijn in het achterwiel. Thijs heeft een reserve wiel gereed staan. Wij wachten bij café ’t Hoekske tegen de muur in het zonneke en uit de wind. En tien minuten later zijn we dan echt vertrokken. Met we bedoel ik de volgende namen Ad en Anneke van Wesel, Peter Verhagen, Thijs Hillen, Adrie Veregghen, Flip Segeren, Wim ten Haaf, Marino van den Elshout, Erno Haanskorf, Leo Stasse en ik zelf.

Op de Brandestraat rijd ik samen met Thijs op kop, de wind blaast stevig in onze snuit. Thijs die veel sterker is dan ik vraagt hoe hard hij mag rijden. Ik zeg hem dat dit voor mij het juiste tempo is om het nog een eindje vol te houden. Maar ruim voor de molens bij de Tol heeft Leo mij al afgelost. Als we dit zo de hele rit doen kunnen we toch nog een mooie snelheid aanhouden. Via den Elsakker gaan we richting de Beek en vandaar naar het Liesbosch. Ook Flip en Peter  nemen kopbeurten voor hun rekening even als Ad, Wim en Adrie. Als ik me eens naar achter laat afzakken om te zien hoe het in de profit-zone gaat is het daar opmerkelijk stil, gelijktijdig kan ik even schouwen wie we allemaal in onze groep hebben want ik weet dat Anneke me dadelijk vraagt of ik het verslag maak. Langs de Vloeiweide gaat de rit naar de Rijsbergseweg waar we voor mij een variant rijden om op de Tiggeltschebergstraat te komen. Even richting Klein Zundert en daarna richting Sprundel van waaruit we naar Schijf koers zetten. Wisselend zit ik naast de verschillende renners. Zo rijd ik ook naast Adrie Veregghen hij blijkt een neef te zijn van Johan Veregghen die weer een zoon heeft die bij de Jonge Renner heeft gefietst. Adrie werkt als uitvoerder bij Oome Schapers en dan met name veel voor de NS en Dela. Hij rijdt makkelijk mee en neemt ook de kop wat mij wel aanstaat. Even later rijdt Anneke naast me en ze vraagt is het jou op gevallen? Ik vraag wat? Nou dat we geen verkeerslichten zijn tegen gekomen. Ik zeg ja dat klopt en is ook wel fijn met zo’n groep maar dat je soms er niet aan ontkomt om ze tegen te komen. Ik merk ook op dat het fietspad waar we op dit moment over rijden niet zo handig is met die tegenliggers dus elk voordeel heeft zo ook zijn nadeel of was dit juist andersom? Nadat we om Schijf heen gereden zijn gaan we langs Roosendaal af en steken we de A58 over om door de Zeg (Zegge) naar Oudenbosch te gaan. Vroeger op school zaten er bij mij ook uit de Zeg en Schijf leerlingen in de klas en dan hadden we het altijd over Zegge en Sch(r)ijven. Vanaf nu gaat het tempo omhoog en wordt er van achteruit regelmatig geroepen dat het rustiger moet. Dit is iets wat in de koers ook vaak gebeurd; nl windaf worden de meeste mensen uit het wiel gereden. Op de Goudbloemsedijk rijd ik naast de oud-voorzitter die steeds makkelijk rijdt. Mijn Garmin geeft snelheden van rond de veertig in het uur weer. Al snel komt de brug bij ’t Lamgat in zicht en Anneke geeft nog even wat extra gas, Leo volgt heel makkelijk. Bij Zevenbergen draaien we richting Zwartenberg om van daaruit naar Langeweg te draaien. In mijn achteruitkijkspiegel zie ik dat het achter helemaal stil is gevallen. Nog even de brug over de HSL en A16 en dan rollen we via de Compaan de May weer binnen.
Het laatste stukje naar huis wordt nog even pittig de wind blaast weer vrolijk in mijn snoet. Op het Ruiterspoor neem ik afscheid van Leo en als thuis de schuur binnen stap merk ik dat we goed getimed hebben ik hoor n.l. de regen op het stalen dak kletteren.

Groeten van Ter Aalst.

Zaterdag 4 juni, de voorspelling was zomers voor deze Pinksterdag en ik verheugde me op een zonnige Pinkstertocht. Helaas was de uitvoering wat minder, slechts 14 graden en een dicht wolkendek, de zon was nergens te bekennen. Maar wel droog met een straffe noordoostenwind.
Deze zaterdagochtend waren Ad en ik niet echt superfit, hij omdat hij een dag van te voren bij de fysio een dry needling behandeling had gehad en ik had gewoon een slechte start met wat hoofdpijn.
Nou, dan rijden we een keer met de Tour-Trim mee, opperden we bij het ontbijt.
Helaas kwam ook deze voorspelling niet uit.
Om 8.29 uur arriveerden we op het Raadhuisplein waar volop WTC’ers stonden maar er was nog geen plan de campagne gemaakt van wie waar naartoe reed.
De sport was maar met drie, de trim met drie en de tour-trim vier, de rest liet de keuze op de Tour vallen. Flip promoveerde Ad gelijk tot wegkapitein van de tour en gezien de wind koos Ad voor een rondje Biesbosch en reed gelijk weg oostelijk de rotonde op.
Nouja, dan dus maar volgen.
En dat dachten er meer want ineens reden we met een combi van Tour/Tour-Trim/Sport en 1 gastrenner (Ronald Tilborg), wat een totaal maakte van 16 renners. Bont gezelschap.
Weer eens wat anders en dan kun je lekker bijkletsen met anderen. Wat er dus ook volop werd gedaan ondanks de straffe wind.
Zo te zien had Ad weinig last meer van zijn been want samen met Marc S. reed hij gestaag op kop tegen de Amertakbrug. Marc kreeg in de Trimgroep vorige week te horen dat hij te hard reed, dus nu kon hij zich uitleven bij de Tour.
In Geertruidenberg werd rondom het dorp langs de maasroute gereden naar de brug over de Bergsche Maas. Deze route vind ik net iets fijner dan die door Dombosch, is veiliger en geen stoplicht te bekennen. Daarna via de Peerenboom, Dussen, Almkerk naar Giessen. Daar is het altijd mooi fietsen, ook al waait het. Op kop werd regelmatig gewisseld, sterke renners waren volop voorradig.
Op de dijk naar Woudrichem toe, zat Erik vd H. glunderend te vertellen dat hij een item van bucketlijstje kon schrappen; een keertje met de Sport meerijden. Ook na mijn uitleg dat dit toch echt de Tourgroep was, was hij niet om; nee, dit was echt een sportgroep.

In het mooie Woudrichem reed ons nieuwe WTC-lid Chris lek.
Hoe kan dat nou? Alles was nieuw, de fiets, de banden.
Maarja, een ongeluk zit in een klein hoekje, dat heeft  Ad afgelopen jaar ook ondervonden.
Terwijl de mannen het bandje wisselden, kon er volop bijgekletst worden en zelfs een aantal bewoners kwamen naar buiten om polshoogte te nemen. Melody en ik waren blij met de stop, wij doken de bosjes in voor een sanitaire stop. Ook wij dames, hebben daar wel eens last van. Later hoorde ik van Ad dat daar verschrikt op werd gereageerd; “Dat kan toch niet in een christelijk dorp als Woudrichem?”.

Na deze onderbreking werd de weg vervolgd naar Sleeuwijk en Werkendam. Daar werd de snelheid wat opgevoerd dankzij de gunstige wind. Via de Bandijk reden we rechtsaf het Nieuwe Merwedepad op om zo de mooie Biesbosch route rondom de Noordwaard te volgen langs het Biesboschmuseum. En dan kom je na een rondje weer gewoon uit in Werkendam. Het blijkt dat dit tegenwoordig ook de nieuwe route is voor de ronde van de Biesbosch, niet verkeerd.
Net na de brug  dirigeerde Ad de groep niet over de dijk maar links erlangs, die weg is net wat breder en een stuk veiliger dan bovenop het smalle fietspad.
Via het Steurgat werd vlot naar Hank gereden en werden we onderweg getrakteerd op een schitterend rood papaverveld. Daar kon je veel maanzaadbroodjes mee maken.
En dan ineens komt de Amercentrale weer in zicht en is het niet ver meer naar de May.
Met 92 km. op de teller reden we lostrappend het dorp in en zowaar, de zon kwam bijna door 😊

Anneke

Zondag 29 mei 2022 hadden zich aardig wat WTC-ers verzameld op het Raadhuisplein. De sport en tour gaan gezamenlijk op pad. Een mooi peloton. Niet zoals aangegeven richting Numansdorp maar naar Heusden en Altena. De weerman of vrouw van dienst had de buienradar geraadpleegd. Met een temperatuur van net boven de 10 graden was de kledingkeuze divers. Van winterpakken, lange broeken been-, mouw- en kniestukken, jack en bodywarmers. Dus het gehele kledingpakket is aangesproken. Onze tourgids Gerard loodste de groep richting het oosten, naar Heusden. Via Geertruidenberg, Raamsdonksveer, Raamsdonk, Waspik de polder in richting Heesbeen. De sterke mannen uit Terheijden waren duidelijk warmer dan de rest uit Made. Langs de Maas moesten Chris en Twan geremd worden want zij rammelde het hele peloton uit elkaar. Op weg naar premies? Met de wind in de rug richting het oosten. Over de brug bij Heusden rechtsaf richting Wijk en Aalburg en Veen. Linksom richting het noorden en westen. Onze klassementsleider Peter werd steeds kleiner van het wegkruipen. Daar sloeg het noodlot toe voor Marino. Lekke achterband. Gelijk werd opgemerkt dat Marino de verkeerde bandenkeuze had gemaakt. Aan de buitenzijde was het canvas zichtbaar! Voortaan regenbanden? Na hulp van Wim, Leo en Gerard en ontelbare CO² patronen was de lekke band gemaakt. Waarna nog een wijze les van Gerard volgde. Voortaan controleren of het rubber in de houder zit!!!!! Hahahahahaha. Hier hadden een paar bakken koffie en een puntje niet misstaan. Tijd zat voor gehad. Verder naar de brug van Gorinchem. Deze rechts laten liggen en linksaf bij Werkendam de polder richting Hank. Wind in de rug en dat was te merken, ruim 40 / uur naar Made. John trok nog eens lekker door wat een druppel vormde aan zijn neus. Juist een echte Haanskorf. Over de Keizersveersebrug over het industrieterrein om de stoplichten te vermijden. Daar trokken Twan en Ad nog de laatste kilometers op kop richting Made. 80 km gereden in een heerlijk tempo. De mannen uit Terheijden en John hebben de 100 KM nog volgemaakt. John ging voor een bakkie bij zijn ouders met daarbij nog een nat pak cadeau. En Marino……. Tip; nieuwe binnen- en buitenbanden, tig CO² patronen en een hoesje voor zijn koude handjes.

Wim

Waren het de woorden van Anneke “ik moet wel op tijd terug zijn, voor de carnaval”, het superontbijt van Leo of toch de koffie met Appeltaart vanwege de verjaardag van Erno??
Een van deze drie of een combinatie ervan zorgde ervoor dat het geplande rondje in een heel strak tempo werd gereden. Met 9 fietsers, Leo, Flip, Frans, Kees, Rachel, Anneke, Erik, Gastrijder Adrie en natuurlijk de jarige Erno, hadden we een mooi ploegje wat goed aan elkaar was gewaagd. Zelf had ik dit rondje een jaar of twee geleden voor het laatst gereden en het viel me op dat er veel verbeteringen aan fietspaden en wegen zijn geweest.
De dorpen rond Breda zijn zeer zeker wieler-minded want fietsers en automobilisten waren ons goed gezind en gaven ons best veel voorrang. Zo kan het dus ook. Het strakke tempo wat Leo ons oplegde zorgde wel voor een tweetal verkeerde afslagen maar beide keren waren we weer snel op de juiste route. Anneke voegde daad bij het woord en samen met Frans namen ze een korter route om weer tijdig aan het Carnavalsfeest te kunnen deelnemen.
De rest vervolgde de geplande route en Leo benoemde mij tot “vrijwilliger” om een kort verslag te schrijven. Leo het kopwerk en ik een stukje schrijven is best n goede deal.
Bij het binnen rijden van Den Hout kwamen we op het parcours van de later vandaag te rijden ronde van de Houtse Linies. Onze leden Gerard en Peter waren al volop bezig met hun taken.

Wij gingen aan de door Erno beloofde koffie met appeltaart en werden bij gepraat door Ceciel van Dongen over het aangepaste parcours. Ceciel vervuld al jaren allerlei functies binnen de Jonge Renner. De koffie en taart smaakte prima, dit moeten we erin houden als je het mij vraagt.
Aanwezigen bedankt voor de mooie fietsochtend en op naar de volgende mooie ritten.

Erik Stasse