Toen ik vorig weekeind met Pasen mee reed met de toergroep van de WTC had ik het druk en vroeg Ad of hij een verslag kon schrijven. Ik wist zeker dat hij dat kan en het verslag was echt een heel mooi verhaal daarvoor dank. Nu naar vandaag ik had vannacht weer redelijk gewoon kunnen slapen de rust in huis was weer wedergekeerd. Toen ik vanmorgen de hond uitliet was het nog best fris en erger het waaide weer stevig. Twijfels over de kleding genoeg wordt het lang lang, of kort lang of lang kort? Uiteindelijk kies ik er voor om de korte broek en het shirt met lange mouwen te dragen. Om 8:00 uur vertrek richting Leo, Gerben had via de app gisteravond gemeld dat hij op een 50 – jarige verjaardag zit en er mogelijk niet zou zijn. Dus toen die niet verscheen dacht dat hij misschien wel de beste keuze heeft gemaakt. We rijden via den Bromtol naar de May. Daar staat een niet al te grote groep, maar als ik even sta komen er toch nog wat meer renners. Het valt mij op dat de sportgroep vandaag groter is dan de toer en ook groter dan de trim en de toer-trim. Op de app was gister afgesproken een rondje Veen te doen. De sport ging naar Hedel waar ze dit maal hopelijk wel komen en de trim-toer ging ook naar Veen. We vertrekken als laatste voorbij de Meerpalen halen we de trim-toer in maar juist als we hen ingehaald hebben hoor ik geroep achter me. De ketting van Maurice ligt niet zo als het hoort.

Dus rijdt de trim-toer ons weer voorbij. Als het euvel verholpen is gaan we verder en op de brug over de Amertak rijden we de trim-toer opnieuw voorbij. Via Raamsdonksveer gaan we naar de brug bij Keizersveer. Hierna rijden we niet via de Peereboom naar Dussen maar we kiezen een andere weg. Uiteindelijk komen we gewoon op de dijk richting Almkerk. We rijden verder langs het klompenmuseum van Den Dekker. Als we in Almkerk komen vraag ik aan iemand die naast mij rijdt of Almkerk geannexeerd is bij Friesland.

Niet één maar tientallen Friese vlaggen en vlaggetjes hangen als versiering aan de huizen in Almkerk. Ik heb nog gekeken of er ergens sporen waren van een invasie vanuit Friesland echter ik heb niks kunnen ontdekken op het internet. Bij de watertoren in Uppel gaan we rechtsaf. Na enige tijd blijkt dat we weer op de weg naar Sleeuwijk uitkomen.

Hierna volgt Sleeuwijk waarna we de dijk op draaien richting Woudrichem.Het doet me goed te zien dat onze oud voorzitter Ad van Wesel ook weer flinke kopbeurten voor zijn rekening neemt want de Noord-Oosten wind is vandaag toch minimaal kracht 3-4. Niet veel later meldt ook Anneke zich op kop van de groep. Als ik naast haar rijdt hoor ik van haar een oplossing van mijn keuze stress eerder deze dag. Zij heeft kniestukken aan die juist de knieën goed warm houden. Ik moet echter bekennen dat alleen maar beenstukken heb. Mooi iets om met vaderdag te vragen. Iets verder hoor ik weer een roep uit de achtergrond, het blijkt dat Marino niet zo’n beste dag heeft we moeten het iets rustiger aan doen. We vervolgen de rit richting Andel en vandaaruit naar Veen. Er komen steeds meer mensen zich melden aan de kop van de groep. Het was vandaag echt niet dat Maurice, Leo en ik alleen de kop moesten doen. Nee op enig moment leek het er op dat er gevochten werd om op kop te mogen rijden. Corné die een blessure heeft gehad ging ook al flink los zo erg dat Anneke hem ging vragen wat hij gegeten had. Het antwoord was niets bijzonders maar ik heb mijn twijfels bij die paaseieren van vorige week. Pasen is sowieso het belangrijkste feest in de katholieke kerk werd mij door de pastoor zaterdagavond verteld. Er gebeurde daar indertijd meer bijzondere dingen. In het stukje van Veen naar Wijk en Aalburg komen we de trim-toer tegen ze hebben zichtbaar plezier als ons vandaag voor de vierde keer passeren. Niet lang hierna zien we de brug van Heusden liggen. Als we Doeveren gepasseerd zijn krijgen we enkele mooie bochten bij de sluis van Gansoyen het is niet druk en we kunnen er dus lekker doorheen slingeren. Het stukje Overdiepse polder rijdt heerlijk met de wind in de rug, maar terug van de haven van Hermenzijl moest er toch nog drie kilometer tegen de wind in gereden worden. In rap tempo volgen nu Raamsdonk en Raamsdonksveer. Even heb ik het taai op de brug over de Amertak. Iets verder komt Maurice naast me rijden hij vraagt of hij een stukje mee richting Den Hout mag rijden. Dit om te controleren of Leo en ik echt wel naar Den Hout gaan. Nou geen enkel probleem wij spelen altijd open kaart. En al heel snel zijn we in Den Hout. Nog even langs Leo en dan volgt de Ter Aalsterbrug. Als ik thuis kom zie ik een van de kleinkinderen lekker genieten in de schommel en even later geniet ik na de douche ook maar dan van Annemiek van Vleuten. Die rijdt op magistrale wijze naar de overwinning in de klassieker voor dames Luik-Bastenaken-Luik. Nu ik dit schrijf heeft ook de favoriet van de andere Gerard gewonnen. Hij laat dit dan ook duidelijk merken in de WTC-app. Aldus de Gerard die geen fan is van Evenepoel.
Groeten Gerard van Ter Aalst.

Met acht man vertrekken we vanaf het Raadhuisplein, voor een ritje “Slingerdreef”.
De andere zes  gaan richting …..”Binnenmaas”.  
Het is een frisse ochtend met een zonnetje dat zich later nog meer van zich doet gelden. 
Via Den Hout , waar de Heuvel nog helemaal ingenomen is door het PAASPOP Festival, komen we door de bossen richting Oosterhout, waar we ingehaald worden door “de Wilde Bond”. Een grote groep tegenwoordig.
Wie zitten er in ons groepje deze ochtend? Ik zie Maurice, terug van het rijden van “LIMBURG MOOISTE”, doet het vandaag rustig aan, alhoewel hij een aardig tempo aanhoudt op kop, samen met Marino. Marino, altijd goed voor de vocale invulling onderweg. Verder rijden mee Peter Korse,
Peter Kuipers, Bert,  Marc, Antoon en ondergetekende. Antoon was ook weer eens van de partij, nadat hij eindelijk  ontdooid was van de koude winterse rit van 20 maart .  De kop wordt goed door iedereen op tijd overgenomen, en zo vliegen wij alweer over de geheel nieuw geasfalteerde Fransebaan bij Alphen. 
Al snel daarna volgt de Slingerdreef waar ons banaantje verslonden wordt. Maar dan missen we er twee!! Marc en Peter Kuipers , die volgens een mederenner een plaspauze inlasten.  Weldra waren ze weer bij ons aangesloten. Maar wat ons opviel, Marc reed nu zonder zijn beenstukken?
Na de dreef, verder richting Bavel met wat kluunpartijen door het losse zand en opgebroken straatwerk bereiken we Dorst.  Hier weer het betonnen fietspad op door de bossen met plots een bekende tegenligger. Erno, die onderweg was voor een soloritje. Even een groet en door richting de May.
De Teteringse bossen weer door, toch nog ff een sprintje naar de Teraalsterbrug om daarna weer via Den Hout centrum richting huis te gaan.

En terwijl het andere WTC-groepje zich te goed doet aan de koffie met punt bij “den Elsakker”, nemen we nog even deel aan een fotosessie met Peter Broeders. Hij was met zijn KODAK onderweg en ziet zijn medeclubgenoten de laatste meters volbrengen van de tweede paasdagtocht. 
En duidelijk is dat vandaag  Marc S.  het wiel van Peter Kuipers op zocht!! 
Ik werd verzocht deze mededeling nog even te doen. 
Jullie allemaal bedankt!

gr. Johan Smits.

Ook tweede paasdag is het mooi weer dit jaar.
Op de wegkapiteinsapp heb ik niet veel voorstellen voor tochten voorbij zien komen. Alleen van Flip een rondje Binnenmaas. Ruim 95 km op sporttempo , dat gaat hem niet worden, denk ik. De voorspelde windrichting is zuid dus constant opzij. Maar slechts windkracht twee dus dat is bijna windstil, zeg ik nog tegen Anneke. Even afwachten dus wat de rest gaat doen.
Op onze bekende vertrekplaats staan niet veel liefhebbers aan de start. Opvallend bij zulk mooi fietsweer. We krijgen een herhaling van afgelopen zaterdag. Twee pelotons, TrimTT en Sporttour.
Hmm dat is twijfelen.
Gelukkig is Flip flexibel; als Anneke en ik mee willen dan rijden ze wel iets korter; “Rondje Numansdorp”, zeg maar “over de bruggen” maar dan andersom, rond de 85 kilometer.
Met zessen vertrekken we dus richting Lage Zwaluwe en dan de Moerdijkbrug over. Even kijken hoe dat daar nu moet met de nieuw aangelegde wegen en fietspaden. “We rijden gewoon op de snelweg”, volgens Johan van Helmond, maar vandaag geen vrachtverkeer van en naar de nieuwe blokkendozen die ze op bedrijventerrein “De Dordtse Kil” uit de grond aan het stampen zijn, dus geen probleem.
We hebben nog gunstige wind. De Kiltunnel is nog wel pittig voor me, ik wil niet forceren.
Anneke juicht want die heeft mij er een keer afgereden op deze klim.
Nu krijgen we wind schuin tegen en hij is toch iets pittiger dan verwacht. Gerard van Oerle vertelde zaterdag aan iedereen dat een beroemde Houtse kenner altijd zegt “ de wind is je vrind, hij maakt je sterker of hij blaast je naar huis“. Ben benieuwd wie die “ Wijze uit den Hout” is, maar vandaag met wind opzij zou ik willen zeggen “je fietsmaten zijn je vrind, want die houden je uit de zijwind”.
En je vrouw, want terwijl er vier mannen voorin ronddraaien zorgt zij dat ik constant kan schuilen. Dit jaar heeft ze me al verschillende keren uit de wind gehouden. Om dat te belonen, heb ik haar dit weekend een mooie ketting gegeven. Met een schitterende edelstalen “missing link”. Net als mijn dochter vroeger met haar beste vriendin deed, heb ik precies dezelfde ketting genomen. Hoe romantisch wil je het hebben?
En het fietsen loopt ook nog eens gesmeerd, ze rijdt er goed mee.
Net na Strijen zie ik dat iedereen die paaseieren in de tuin gevonden heeft geluk gehad heeft:
de paashaas ligt nu zo plat als een dubbeltje op de weg. Het is niet de tijd van het jaar voor een hazenpeper, dus we laten hem links en rechts liggen.
Ik merk dat, net als zaterdag, de wind iets draait, maar dit keer in ons voordeel. Hij gaat van zuid-oost naar zuid-west. Eerst nog even de bruggen bij Willemstad over. Dat gaat op een pittige snelheid want twee renners die aanpikken, moeten er af, en ik niet, tot mijn aangename verrassing.
We zijn nu dik over de helft en gaan met een mooi gangetje langs Oude Molen naar de Klundert.
Ik begin wel wat te twijfelen aan mijn energie nu…. Ik ben mijn bekende AH mueslireep vergeten mee te nemen. Dat was toch niet gek geweest nu. Maar mister AH zelf komt zonder dit te weten met de oplossing (bestaat er zo iets als kruideniers intuïtie die weet wat klanten nodig hebben?); hij stelt voor om koffie met een punt te gaan nuttigen bij dun Elsakker. Goed idee Twan, nog even heel zuinig rijden dan moet ik dat kunnen halen. Even moeten we nog op de rem want het achterwiel van Anneke is blijkbaar na een flinke hobbel scheef komen te staan en de rem loopt aan (Het kan er natuurlijk niet aan liggen dat ik hem niet goed vastgezet had, toch?). Johan meldt dat we hierdoor het gemiddelde onder de 33 zien zakken. Ik ben wat verbaasd , maar we hebben heel constant gereden omdat hij, Flip, Peter en Twan perfect aan elkaar gewaagd zijn vandaag.
Even later zitten we te genieten bij dun Elsakker. Zelf even voor bediening spelen maar dan heb je ook wat. Goede koffie met een appelpunt. En lekker in het zonnetje.
Gek, hier lijkt er toch weinig wind te staan. Prima vol te houden zo. Nog een tweede bakje en dan rekent Twan af en stuurt ons meteen een tikkie. Makkelijk tegenwoordig, alleen voor Johan van Helmond is dat te ingewikkeld, die wil zijn zwart geld contant aan Twan kwijt.
Het laatste stukje gaat in gunstige wind. Ik ben snel vertrokken zodat ik op de brug over de Mark niet achteraan zit. Ook die hobbel is genomen, nu het laatste stuk naar de May.
Met net iets meer dan negentig kilometer op de teller rijden we ons dorp binnen.
Been doet zeer, mijn kont is na twee lange ritten en te weinig training rauw, kortom;
geweldig om dit weer te kunnen dankzij mijn vrienden!

Ad

Eindelijk een vrij weekend. En weer eens lekker op pad. Op Paaszaterdag. Het ontbreekt volledig aan kennis op het gebied van het opdelen van de groepen, maar het werd mij duidelijk dat de Trimgroep werd aangevuld met anderen. Of andersom. Maar dat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat er een fijn zonnetje was, maar de oostenwind het toch behoorlijk koud maakte. Desalnietemin waren er twee fietsers die in korte broek waren. Terecht, deze “assets” mogen getoond worden.

Ik heb ook geen idee met hoevelen wij waren. Maar een speciale vermelding van Annemieke, altijd een plezier om mee te fietsen. 

Het probleem echter met soort verslagen is dat het in mijn geval vanuit mijn beleving wordt geschreven. En ik had het erg zwaar mag ik wel zeggen. En ik mag eenieder in de groep bedanken voor de zorgzaamheid. En Thijs, die mild was wat betreft de snelheid. 

Het was overigens een prachtige rit in het zonnetje met opkomende herik op de dijken, luikende bloesems. Nog twee weken en dan staat alles in bloei. Sowieso vind ik deze rit boeiend omdat het een tocht is die langs de geschiedenis van een deel van mijn voorouders voert en mijn gedachten ook die kant op gingen. Een riskante zaak bleek, ik had beter op het wiel van Johan moeten letten. Het was, denk ik, mijn eerste stuurfout sinds ik lid ben van de fietsclub. Gelukkig bleeft het bij een balanceeract waar zelfs de clown Popov een puntje aan kon zuigen. Het enige wat beschadigd is was mijn ego. En die liep toch al wel wat deuken op. Zo goed als ongetraind, het viel erg tegen. Trainingsarbeid, dat was het vandaag. En meer is nodig. Het was bovenal erg leuk, een prachtige tocht. Nog even het verzoek van Peter K. te vermelden dat Mark S. zijn wiel opzocht. Bij dezen. 

Bedankt voor de fietsles!

Met vriendelijke groeten,

Gerard “abuelo gordo” Koops

In dit paasweekend ziet het er goed uit voor de fietskilometers. Er is mooi weer voor vandaag en vooral maandag voorspeld, we hebben er zin in.
Op de wegkapiteinsapp waar de ritten voorbereid worden, was al te zien dat er best veel mensen niet aanwezig zijn. En dat blijkt ook als we op het Raadhuisplein aankomen. Er staan nog geen twintig WTC-ers aan het vertrek. Anderen moet waarschijnlijk hun eieren nog koken en schilderen?
We besluiten in twee pelotons te gaan rijden. Trim&TT en Tour&Sport.
Voor Anneke en mij wel eens leuk om samen te rijden dus beiden sluiten we aan bij Hans van Bragt die de leiding heeft voor een “rondje Hedel”. Met Gerard van Oerle gaat hij op kop richting Geertruidenberg en de Hankse brug. Daar nemen ze een onverwachte afslag, ze rijden door Hank en dan de polder in. Als we dan echt naar Hedel gaan, wordt het een lange rit.
Fijn om weer eens bij te kletsen met wat mensen waar ik al een tijdje niet mee gefietst heb.
Corné rijdt wat verdedigend merk ik. “Ik moet van ver komen”, zegt hij. Nou dat valt nogal mee, zo ver is Wagenberg niet hè. Maar dan blijkt dat hij bedoeld dat hij na zijn blessureproblemen nog flink conditie op moet bouwen. Maar de halve zolen behandeling van zijn ongemak, blijkt goed te werken. Wat zo’n zooltje aan één kant al niet kan doen. Fijn, want het ziet er goed uit, maar de conditie achterstand zal hem later nog wel wat opbreken.

We rijden langs Werkendam en komen dan op de dijk van de Boven Merwede en die volgen we lange tijd door Woudrichem naar Giessen. Ik leg Gerard uit dat de fabriek die daar staat geen concurrent mengvoerfabriek is van mij. Maar Covaco Feedvalid is juist een leverancier. Ze doen veel in circulaire grondstoffen. Brood, koek, chips uit supermarketen die over de datum gaan bijvoorbeeld, die mengen ze en dat doen wij dan in varkensvoer in plaats van granen.

We rijden nu over de dijk van de Afgedamde Maas. Dit begint wel erg op het “rondje Poederoijen” te lijken zo. Gerard en Hans blijken dus de afslag Hedel gemist te hebben. Geen probleem, in Poederoijen proberen ze nog te herstellen door in het dorp links te gaan en dan twee keer rechts…. Verrassend, we komen gewoon weer op de dijk terecht waar we al reden.
Hedel laten we dus maar links liggen, want dit stuk over de Maasdijk naar Nederhemert Noord is ook mooi fietsen. Wel opletten want er is op zaterdag meer verkeer daar dan op een zondag waarop ze hier allemaal in de kerk zitten en de auto laten staan.
Ik zit nog steeds te wachten op een wat gunstigere wind. Hij is pittig en draait duidelijk van noord-oost in het begin naar zuidoost nu. Dus heel lang tegenwind. Ik moet me goed verstoppen om mijn been niet te zwaar te belasten. Dat is goed gelukt zie ik later, maar 4 minuten cardio qua hartslag. De rest onder dat niveau en gemiddeld onder de honderd hartslag. Conditie is dus niet slecht en zuinig rijden werkt goed, hoewel ik liever wat kopwerk zou doen moet ik zeggen. Eindelijk krijgen we wind van achter en worden we naar huis geblazen. We gaan de Heusdense brug over. Ik reken uit dat we net onder de 90 kilometer uit gaan komen. Maar ik had niet met onze wegkapitein gerekend… die plakt er nog een extra lusje aan door het fietspad door de Overdiepse polder.
Daar komen we onder een opblaasboog door van de gemeente Waalwijk. We worden door het daar aanwezige publiek hartelijk aangemoedigd. Wat prima werkt, want Gerben en Johan op kop trekken de snelheid naar ruim boven de veertig. Dat gaat lekker, maar er volgt door dit omweggetje nog even een kilometer of 3 pal tegen de wind. Dat verteren we ook weer wel.
Over verteren gesproken, Corné  schuift daar zijn derde krentenbol naar binnen. Het werkt wel, want zijn elastiek breekt niet. In Waspik gaan we over het industrieterrein en dan door de polder weer naar Raamsdonksveer. Gerard kijkt op zijn horloge , want hij moet op tijd in de tent van Paaspop zijn. Van de middag tot de kleine uurtjes moet hij daar bij zijn, anders gaat het echt niet door begrijp ik van hem.
Of ik dan een stukje wil schrijven?
Natuurlijk want zo’n essentiële man voor Paaspop moet je even helpen, volgende keer doet hij het (waarschijnlijk) weer.

Met net geen 100 kilometer op de teller parkeer ik mijn fiets achter het huis. Ik hoopte begin van dit jaar dat ik nog eens met Tour en misschien Sport mee zou kunnen. Beide dingen op één dag afgevinkt 😊 .

Dank aan iedereen die me uit de wind gehouden heeft.
Hopelijk is de reactie in het been niet te heftig en kan ik maandag nog zo’n ritje maken.

Ad

Na een week met herfstachtig weer, is het vanochtend mooi weer, beetje fris maar met een extra laagje textiel prima te doen. Voor vertrek krijgt Peter Verhagen de Rode Trui overhandigd van de voorzitter. Flip telt ondertussen de mensen aan de start: 24, dat is ongeveer wat hij doorgegeven heeft voor de taart aan Ko van DRC de Mol (Dortse Renners Club).
Fijn om weer eens met zo’n grote groep op pad te gaan na afgelopen jaren.
Gezamenlijk rijden we dus via de Dortse Biesbosch met de hele club. Even moeten de koptrekkers inhouden om te wachten maar over het algemeen gaat dit prima. Met ongeveer 35 kilometer op de teller draaien het baantje op. Flip heeft uitgelegd dat we eerst een verkenningsrondje gaan rijden en dan drie rondjes koers.
Er is zowaar publiek op af gekomen, ik zie de jarige Maurice en twee “rustende leden” André en Peter langs de kant. Twee nieuwelingen blijken te denken dat we vanuit de kantine vertrekken, dus de wedstijdofficial moet even wachten met het startschot.
Vanuit de start wordt er meteen gedemarreerd en is er al een select groepje weg. Ik zit bij Anneke in het wiel en dat gaat lekker. Ik moet even ervaren hoe het gaat met de Mols-hoop in het midden van het parcours, dat is echt een tempobreker die je eigenlijk staand op de pedalen op een zwaar verzet moet pakken. Staand op de pedalen heb ik nog niet zo veel vertrouwen in, dus ik blijf gewoon op mijn zadel zitten. Eerst nog maar eens wat sterker worden, en dat moet met dit soort ritten. Uiteindelijk blijkt Thijs de eindsprint gewonnen te hebben, met Martien op twee en Gerben op drie. Mooi dat Gerben die twee mannen blijkbaar echt partij kan geven. We vinden dat we koffie met appelpunt verdiend hebben.
Kevin heeft namens de club nog een verrassing voor mij om mijn ere-lidmaatschap te onderstrepen.
Een heel mooi fietssculptuur. Dank aan jullie allen! 

Er wordt ook voor jarige Maurice gezongen en de kampioenen worden gehuldigd.

Na deze lekkere pauze blijkt iedereen veel energie te hebben, ook de mannen van de Trim.
Ze willen niet zoals gepland terug door de Biesbosch, maar ook rond via Gorinchem. Om zeker te zijn van de route wordt Frans gevraagd om ook met deze groep mee te rijden, wat hij met plezier doet.
Ik vind het ook een mooi idee, want ik wil wel eens proberen wat er gebeurt als ik boven de 80 km rij.

In Sliedrecht hebben we even een rommelig moment als de Tour-Sport rechtdoor gaat en onze leider rechtsaf. Maar als ook Erno omgedraaid is, kunnen we weer verder.
Fijn dat Erno er ook weer bij is. Hij vertelt me dat hij blij is dat hij zijn ribben gebroken heeft ?!
(gekneusd is erger is zijn ervaring).
Boukje heeft deze route nog nooit gereden en zit te genieten van het uitzicht over het water.
Ook Peter Korse en Johan Smits gaan goed mee, terwijl we toch eerder TT tempo rijden dan
Trim-snelheid. Als je maar compact rijdt, kun je allicht mee. Compact rijden werkt niet op bruggen en viaducten, merkt Ruud. Bergop moet hij steeds een gaatje laten. Ik zou hem eens adviseren om aan zijn huisarts Ventolin te vragen, ik ken mensen die daar goed op rijden. Hij zelf denkt met zijn emigratie naar Zwitserland binnenkort meer aan een fiets met een motortje.
Na de Gorinchemse brug rijden we op voorstel van René van Mook via Werkendam, dit wordt nog 5-10 kilometer verder…. Geen probleem het gaat lekker, en bovendien is de wind van west naar noord-west gedraaid en dat maakt het iets gemakkelijker.
Uiteindelijk zie ik ruim negentig kilometer in Strava als ik hem thuis uitzet. Nu even afwachten wat de reactie van mijn been is morgen….
Maar ik heb genoten, dus het was sowieso de moeite waard.

Ad

Voor het eerst in twee jaar mogen we weer een clubkampioenschap organiseren. Traditiegetrouw doen we dit op het wielerbaantje De Mol in Dordrecht.

De opkomst was, ondanks het koude weer, goed te noemen. Flip had bij De Mol alvast koffie en gebak gereserveerd. Hij had hierbij op 25 leden gerekend. Dit bleek een goede inschatting te zijn, want we waren precies met 25 kleppers.

Met deze grote groep vertrokken we dan ook richting Dordrecht. Johan van Helmond was zichtbaar aan het genieten; “Dat vind ik mooi, om met de hele club in een groep te fietsen,” was zijn commentaar achteraf. Zelf moet ik zeggen dat ik er ook wel van gecharmeerd was, echter het is wel wat nerveus rijden in zo’n grote groep. Met name tijdens het remmen. Een kleine remactie vooraan zorgt vaak voor een hachelijk remmoment achteraan in het peloton. Maar goed, alles ging prima, mede doordat het tempo goed aangepast was aan ieders capaciteiten.

Het was ook een prima tempo om even bij te kletsen met Johan en Melody. 

Johan liet mij vrijwel direct weten niet mee te doen aan de wedstrijd. Vage rugklachten en onvoldoende training waren hier de oorzaak van. Het “indekken” was begonnen. Ook ikzelf heb mij hier schuldig aan gemaakt, door richting Johan te ventileren dat ik vannacht vanaf 03.00 uur heb gewerkt in verband met een melding van het werk. “Dit zal ongetwijfeld een negatief effect hebben op mijn prestaties” was de achterliggende boodschap.

Uit navraag bij Melody bleek dat ook zij al mensen zichzelf had horen indekken. Met name haar vriendje was hier ook erg goed in, aldus Melody.

Ook vooraan in het peloton zagen Melody en ik een aantal mensen zich indekken. Kevin en Martien namen maar al te graag de kop van het peloton op zich… hoewel dit er natuurlijk allemaal erg nobel uitziet, moeten we dit toch ook echt tot de categorie “indekken” rekenen. 

Mocht iemand nog inspiratie willen op doen voor de volgende keer, kijk dan eens op www.indekken.nl. De meest gebruikte indek-smoes is overigens “m’n hartslag is te hoog”. Wie de schoen past, trekke hem aan….

Na ongeveer 36km kwamen we aan bij De Mol. Na eventjes een verkenningsrondje te hebben gereden, kon de koers beginnen. De snelsten stonden op de voorste rij. Zo ook Johan, die ondanks zijn rugblessure kennelijk toch mee wilde doen. De mensen die wat minder het wedstrijdelement nastreefden, stonden daarachter. De windjackjes werden uitgedaan en Maurice telde af: 3, 2, …… hohoho!! Waar is Melody?
En Gerben en de rest? Tja, dat was onbekend. Na een telefoontje met Melody bleek dat ze bij de kantine waren opgesteld. Nadat ook zij waren aangesloten. kon er worden gestart. Nog voordat Maurice kon gaan aftellen, waren we al vertrokken. 

Hoewel ik telkens deed voorkomen dat de uitslag mij niet zoveel interesseert, ben ik toch wel wat gespannen. De eerste ronde pak ik de kop, om zo na de wedstrijd het pattex-verwijt te kunnen pareren. Na deze eerste ronde gaan vervolgens de remmen los. Johan zet sneaky aan de linkerkant aan en ik zie me genoodzaakt om dit gat direct dicht te rijden. Ik en de rest van het peloton weten dat Johan levensgevaarlijk is en dit gevaar dient direct in de kiem gesmoord te worden. Dit lukt. De inleidende beschietingen zijn geweest en het peloton komt weer tot rust. Melody ziet nu kans om te anticiperen en schiet op de venijnige heuvel op kop. Aan het einde van de tweede ronde schiet echter Kevin zijn Golden Bullit af. Hij rijdt mij en Johan in de laatste bocht links voorbij. In een reflex wil ik er achter aan, maar, bedenk ik me, dat zou de tweede keer zijn dat ik het gat moet dicht rijden! Dat is niet slim Thijs. Johan riep gelukkig bevestigd: “laat maar rijden…”
Op de heuvel viel Martien echter stil en met de laatste bocht als scherprechter in mijn gedachte, nam ik opnieuw de kop. Nadat ik de perfecte lijn kon rijden in de laatste bocht (die er m.i. altijd maar vettig bij ligt) had ik een gat geslagen op nummer 2, Gerben. Nadat ook nog bleek dat Martien zich had laten insluiten door Gerben, had ik vrij baan om vol door te springen richting finish.

Na de wedstrijd werd onder het genot van koffie met appeltaart op anderhalve meter nagepraat over de wedstrijd. Mooi is om te horen hoe ieder zijn eigen verhaal en beleving heeft in zo’n koersje. 

In de kantine van De Mol werd ook erelid Ad van Wesel nog even in het zonnetje gezet met een trofee die niet onderdoet voor de trofee van de Ronde van Vlaanderen.
Na de podiumceremonie werd onze zondagse rit voortgezet. De Trim reed in vrijwel de kortste route naar huis en de sport- en tourgroep reden gezamenlijk via Giessenburg naar de May, waar we na 96km aankwamen.

Thuis vertelde ik vol trots aan mijn kinderen, Tim en Thomas, dat ik eerste was geworden. Natuurlijk kreeg ik direct de vraag waarom ik geen medaille of beker had gekregen. Die had ik niet en dus werd mijn overwinning door de kinderen direct in de juiste context geplaatst; Leuk dat je eerste bent geworden, maar het zegt niets… Een juiste inschatting voor een club waar individuele prestaties ondergeschikt zijn aan de prestaties en plezier van de groep.

Tot volgende week.

Thijs

Wind ZW2

Temperatuur 3-8

Afstand 96km

Route Noord

Vanochtend was er geen twijfel in kledingkeuze. Het was koud en dit betekende dat ik voor bijna maximale warmte ging. Alleen de thermobroek liet ik thuis, deze is alleen bedoeld voor temperaturen onder het vriespunt.

Bij het gemeentehuis aangekomen, waren er slechts een handjevol mensen komen opdagen.
Op de verschillende apps meldde zich in de afgelopen dagen diverse leden, dus op zich was het geen verrassing. Het koude weer en de opkomsttijd van 08.30 uur zullen waarschijnlijk ook hebben bijgedragen aan deze lage opkomst. Goed voor het puntenklassement in ieder geval…

De vraag bij de eerste rit van het seizoen, die om 08.30 uur start (i.p.v. 09.00 uur), is altijd wie dit niet in de gaten heeft en zich om 09.00 uur bij het gemeentehuis meldt om vervolgens te constateren dat er niemand is. We zijn benieuwd….

Degene die er in ieder geval op tijd waren, waren Ad, Kevin, Maurice, Anneke, John (van de sportploeg…), Leo, Peter, Melody en ikzelf.

Het voorstel voor de route kwam van Ad, 80km over Willemstad. Dit stuitte op wat weerstand van John (van de Sportploeg), hij zit nog steeds met z’n rug aan te modderen. Op zijn aandringen werd de rit wat ingekort. Niemand had hier moeite mee.

Klokslag 08.30 uur vertrokken we westwaarts. Als geboren leider nam Maurice natuurlijk plaats in de kop van het peloton. Anneke en ik hebben het er nog even over, het lijkt net alsof een magneet hem op kop trekt, of hij het nu wilt of niet. Misschien komt het ook wel door de behoefte aan een stukje controle over de rit, door het bepalen van een soort van referentiesnelheid. Ik heb zelf eens even goed op de snelheid gelet en Maurice kwam (samen met Kevin) niet onder de 30 km/h en niet boven de 32 km/h. Voor mij was het duidelijk; als ik binnen deze bandbreedte op kop zou gaan rijden, dan zou dat de zegening van het peloton krijgen. Zo gezegd zo gedaan en bij Lage Zwaluwe nam ik de kop van Maurice over met de intentie om Maurice eens een keer de gehele rit vrij te houden van verdere kopwerk.

Ondanks het heerlijke zonnetje was het behoorlijk koud, zeker in het eerste half uur. Anneke en ik constateerden dat zelfs Kevin ervoor gekozen had om handschoenen te dragen. Logisch vonden wij, maar toch riep dit bij ons een beetje het gevoel van teleurstelling op. Kevin met handschoenen…pfff…

Nou ja, het zonnetje scheen fel en na een half uur rijden gonsde het gevoel van opluchting door het peloton; de vingers ontdooiden…

Bij Klundert was er wat onduidelijkheid over de route, velen vreesden, waaronder John (van de Sportploeg) dat we toch naar Willemstad zouden gaan rijden, maar dat bleek niet zo te zijn. Kevin en ik hadden democratisch besloten om de rit op ongeveer 60 kilometer te houden om zo maar zoveel mogelijk rekening te houden met John (van de Sportploeg…).

Omdat de gemeente Moerdijk in het verleden tot mijn werkgebied behoorde, ken ik nog goed de weg. De weg voerde in dit geval over voor velen onbekend gebied. Met uiterste concentratie probeerde ik de referentiesnelheid aan te houden, maar op de weg tussen Klundert en Fijnaart kwam John (van de Sportploeg), met een lach op zijn gezicht en ver boven de referentiesnelheid ons voorbij gereden.  Was er dan toch niets met zijn rug aan de hand? Bij navraag bij John (van de Sportploeg) bleek dat hij een sportmassage had gekregen en dat hem dit goed had gedaan. “Mij hoor je niet klagen, ik rij gewoon mee” aldus John (van de Sportploeg).

Via wat ongebruikelijke weggetjes, reden we het labyrint van Zevenbergen in. Die nieuwe wijk lag er niet toen ik daar nog werkte, vandaar dat we dan ook met een omweggetje al snel een uitgang vonden. Bij Zwartenberg draaiden we vervolgens de Zuiddijk op. Hier hadden we even een hachelijk momentje waarbij we de rijbaan voor auto’s opschoten terwijl een auto ons van achter benaderde. Gelukkig hadden we een oplettende automobilist en konden we onze weg veilig vervolgen. Door deze situatie belandde ik naast Ad, welke toch al steeds beter herstelt. Ad kon goed volgen, alleen de aanzetten op een viaduct of na een bocht zijn nog lastig, maar ook dit gaat steeds beter. Wanneer zal hij weer met de sport meegaan?

Via Langeweg keerden we huiswaarts. Maaaarrr niet voordat we nog even een sprintje trokken op de brug over de A16/HSL, welke glansrijk werd gewonnen door niemand anders dan onze voorzitter Kevin. In Made aangekomen vroeg Melody of ik nog even gezellig met haar mee naar Raamsdonksveer fietste. Nou ja…. wie kan dat nou weigeren? Ik niet in ieder geval. Bovendien had ik nog maar een magere 60 km op de teller staan en dat mocht ook wel wat meer zijn voor een WTC zondag.

Samen met Peter en Melody zijn we vervolgens naar Raamsdonksveer gereden, gezellig was het echter niet. Ik geloof niet dat we meer dan twee zinnen hebben gesproken, want de snelheid lag ver boven de referentiesnelheid…

In ’t Veer aangekomen, hadden Peter en ik nog gehoopt op een koppie koffie bij Melody, maar helaas zat dat er niet in. Dan maar terug naar Made, waar we op een totaal afstand van 80km aankwamen.

Bedankt voor de gezellige en harmonieuze rit.

Thijs

Wind: NW 2

Temperatuur 1-5 graden

Afstand: 60km

Route: West

Thijs

Hè wat is dat ik wordt vanochtend wakker en het is nog redelijk duister buiten. Ja ik weet de klok is weer verzet van Winter- naar Zomertijd. Veel mensen vinden het maar niets dat die klok elk half jaar verzet wordt. Ik ben daar echter een groot voorstander van en wel om twee redenen. Ten eerste vindt ik het fijn en energie technisch gezien veel beter dat we op deze manier minder energie verbruiken. En ten tweede ik verjaar op 27 oktober en regelmatig heb ik op die dag een uurtje extra als de klok dan de andere kant uit wordt verplaatst. Dat dus over zomer- en wintertijd. Het is vanochtend erg fris en de wind is ook al duidelijk aanwezig als ik mijn eerste rondje met de hond maak. De keuze voor de fietskleding is snel gemaakt, lange broek en shirt met lange mouwen. Immers pas boven de 15 graden Celsius kan er kort, kort gereden worden. Ik App Gerben dat ik om 8:45 uur bij Irene ’58 op hem wacht. Leo is gister naar Frankrijk vertrokken om met zijn snelle motor op het circuit te gaan rijden. Dit doet hij een paar keer per jaar om die vaardigheden te onderhouden. Ik ben toch wat vroeger vertrokken dan gepland en rijd dus een klein extra lusje door de Herstraat en de Hoge Akker. Als ik juist bij Irene ’58 op de parkeerplaats sta komt Gerben aangereden met veel familie in huis heeft hij er voor gekozen om toch lekker met de WTC te gaan fietsen. Als we Made binnenrijden nemen we bij de Godfried Schalken de ronde voor driekwart, zodat we nog een lusje via de AH van Twan kunnen maken. Die zal er vandaag niet bij zijn want hij is met enkele collega AH-franchisers naar Spanje om te zien of hij de goede spullen voor zijn winkel krijgt. Bij het gemeente huis aan gekomen zie ik al een grote groep renners en rensters staan klaar voor vertrek.

Ook Peter den bakker staat er foto’s te maken van deze grote opkomst. Maurice heeft de rit vooraf aan mij doen toekomen. Het belooft een mooie rit te worden in noord oostelijke richting. Het is een mooie rit daar over dadelijk meer. Iets na 9:00 uur vertrekken we in de richting van de Meerpalen waar we op zaterdag vertrekken met het rondje TMM. En als ik het over we heb, dan zijn het de volgende renners: Anneke van Wesel, Johan van Helmond, Kees Marijnissen, Erik Stasse, Peter Bastiaansen, Kevin Damen, Corné Schoenmakers, Marino van den Elshout, Maurice van der Ven en ik (Gerard van Ter Aalst). Richting Den Berg is het nog erg fris en de wind blaast een stevig partijtje. We gaan van Den Berg richting Raamsdonk en op die manier ontwijken we verschillende verkeerslichten. Verschillende mensen nemen de koppositie voor hun rekening en ik zie dat de voorzitter ook op de fiets zijn verantwoordelijkheid neemt en draagt. Het zelfde geldt ook voor Maurice hij heeft zijn best gedaan om een mooie route te maken en zet ons ook lekker uit de wind.

Even later rijd ik naast Johan van Helmond die vanwege zijn late nachtrust er voor gekozen heeft om vandaag met de tour i.p.v. de sport mee te gaan. Hij lag pas om 3:00 uur in zijn mandje maar dat weerhoudt hem er niet van om ook op gezette tijden de kop over te nemen. We rijden over de brug bij Keizersveer en Kevin geeft aan dat we de zaak niet kapot moeten rijden want we hebben enkele renners die nog best moeite hebben met de wind en de kou. Via Peereboom rijden naar Dussen en vandaaruit naar Almkerk. Op het weggetje langs de golfbaan merken we dat die dure auto’s van de golfers daar niet allemaal standaard met richting aanwijzers zijn uit gevoerd. Die zijn optioneel denk ik. We vervolgen richting Waardhuizen en gaan dan richting Uitwijk. We passeren hier een plek waar een motorrijder wel erg vreemd op de weg ligt. Zijn motor zelf ligt naast de weg in de sloot. Zo te zien heeft hij een flinke schuiver gemaakt. We vragen of we hulp kunnen bieden maar de vier andere motorrijders die er bij zijn geven aan dat ze alles onder controle hebben. Via Rijswijk gaat de rit verder in de richting van Woudrichem van waar we over de dijk naar Sleeuwijk rijden om vervolgens de brug over de Merwede te nemen. Onder aan de brug is er even een onduidelijk moment de lijntjes op mijn Garmin gaan zowel naar links als naar rechts. Het wordt naar links richting Schelluinen van waaruit we naar Hoornaar rijden door een typisch Hollands polderlandschap. Van daaruit is het niet ver om via Hoogblokland naar Arkel te rijden. Oei wat was dat daar op de weg GLAS. Ik ga met mijn hand schoen over de band om eventuele splinters te verwijderen. Kevin vraagt mij om het bij hem ook te doen hij heeft n.l. geen handschoenen aan.
Even tijd voor een banaantje. Steeds is er van Kevin en Maurice de zorg of iedereen kan volgen. En hoewel een enkeling het taai heeft kan ieder het wiel houden. Vanaf Arkel zijn we weer snel in Gorinchem, niet veel later staan we weer onderaan de Merwede-brug. Nu aan de andere zijde. Voor een enkele renner gaan de beentjes nu extra zeer doen maar dat is niet vreemd. Ik nu even naast Erik Stasse, hij heeft lef getoond om met minder dan 100 km in de benen met ons mee te gaan. En al hoe wel het pijn begint te doen zit hij nog steeds tussen de wielen. Nou petje af Erik mijn tellertje voor
dit jaar staat al op 2500 km en ook bij mij doen de beetjes af en toe wat pijn. We draaien voor Werkendam linksaf de polder in. Ik rijd even naast de voorzitter en we constateren dat de wind niet echt in het holleke staat maar dat we hem een beetje in de zij hebben. Na een paar kilometer zakken we weer even af. Even het moment dat er een paar een flinke snok aan willen geven. Marino zegt laat ze maar rijden ze vallen van zelf stil iets wat een eindje verderop ook gebeurt. In de verte zien we de Centrale en we draaien nu richting Hank. Ik rijd nu naast Corné en zeg nog één groot obstakel. Waarop Corné zegt nee twee ook de brug over de Amertak kan nog zwaar wegen. Vlak bij het Dongemond College in Raamsdonksveer is er opnieuw even paniek. Ook hier hebben vandalen weer het nodige glaswerk op de fietspad gegooid. We zijn weer bijna op de May. Ik geef aan dat ik via de May rijd als Peter Bastiaansen via den Bromtol richting Den Hout rijdt. Mijn keuze is omdat ik zeker 100 km op de klok wil hebben bij thuis komst. Als ik niet veel later thuis op Ter Aalst de Garmin stop geeft hij 102 km weer. Mensen bedankt voor de rit ik ban er de komende twee weken niet. Ik ga speakeren bij de Eventing in Etten-Leur dus tussen mijn eerste liefde de paarden. Het betekent ook dat de komende weken andere fantasten een verslag mogen maken ik wil iedereen de kans geven.

Groeten, Gerard van Ter Aalst.

Zaterdagavond nog alle klokken een uur vooruit gezet zodat ik in ieder geval zondagmorgen op tijd zou zijn bij de wtc rit.
Iets voor negenen kwam ik aan op het raadhuisplein en al een flink aantal renners was al aanwezig.
Na vertrek van alle teams bleven er nog vijf over om met de trimmers te gaan fietsen, en dit waren niet de minsten.
Wim Rasenberg, Peter Kuipers, Peter Korse, Jacques van Dijk en John de Wijs waren de dappere vijf.
De wegkapitein had aan mij gevraagd voor een route en ik had er een gevonden met een naam die mij wel aanspreekt: namelijk van cafe hof van holland tot cafe hof van holland. of te wel richting eiland van dordrecht.
Echter al voor de moerdijkbrug wist de fietscomputer het al niet meer. hij gaf de route niet meer aan.
Echter dankzij de ervaren mannen peter en peter, en wim en jaques ging het toch de goede richting op en fietsten we in een prachtige omgeving naar de kop van het land.
Er werd vrolijk wat gebabbeld en ik ving zelfs een praatje op over dikke en dunne lucht. weer wat geleerd echter ik had er toch wel een bepaald beeld bij.
Via de zeedijk weer richting moerdijkbrug en na enig overleg terug via wegen met zo min mogelijk tegenwind.
Dat viel richting helkant toch flink tegen en iedereen moest er nog flink aan trekken.
Al b ij al toch een mooie rit en volgende week zondag weer met iets meer trimmers.

met vriendelijk groet,
John de Wijs.