Ook dit weekend is het weer goed fietsweer. Wel fris aan de start, onze thermometer geeft 4 OC aan, maar met alle kleding van de huidige WTC set aan, gaat het wel (=korte broek, lange broek, korte mouwen shirt, lange mouwen shirt en windstopper).
Het zonnetje er bij en niet te veel wind, dus ik heb er zin in. En ik ben niet de enige. Deze week 36 sportievelingen aan de start, en dat terwijl er geen brunch is naderhand.
Ik tel even en zie meer dan twintig mensen die waarschijnlijk met de Tour mee willen, dus dan gaan we voor de veiligheid van onszelf, maar ook van de andere weggebruikers, weer splitsen.
We laten de Sport en de Trim eerst vertrekken om wat duidelijkheid te krijgen en dan gaat de helft met Gerard mee voor iets van ’t Zand linksom en (iets meer dan) de helft met Flip en mij mee ook voor ’t Zand, maar dan rechtsom.
Op Den Hout zien we dat iemand van de Trim stil staat. Het is Marc, ik weet niet wat hij aan het doen is, maar zijn mede-Trimmers gaan er blijkbaar vanuit dat die wel terug komt. Dat doet hij ook, maar voor Marc mooi meegenomen dat wij net voorbij komen. Via bekende wegen komen we bij het stoplicht van het “Polen-hotel”. We staan allemaal stil maar niemand heeft op het knopje gedrukt. Corné die het dichtst bij het paaltje staat, zegt dat dat “in Wagenberg ook nooit hoeft”. Dat geloven we allemaal meteen, en bij de rotonde aldaar hoef je ook nooit lang te wachten.
Ik moet zeggen, het stoplicht springt ook zonder knopjedrukkerij op groen, dus de lussen in de weg hebben blijkbaar gezien dat er een Erpelrooier aankwam.
Het zonnetje trekt ondertussen wat aan, maar de wind ook. Bij ’t Zand is een paardenevenement dus even opletten met trailers en auto’s die daar moeten zijn en de vele modder op de weg. Ook auto’s moeten opletten maar doen dat niet altijd zo te zien aan de kop-staart botsing.
Wij rijden door naar Alphen en dan weer op bekende weg van dit rondje. We besluiten niet door de Slingerdreef te gaan maar er omheen “langs de kranen”. Nu krijgen we een beetje wind mee. Na toch een paar honderd meter Slingerdreef rijden we langs Bavel en Dorst weer huiswaarts. Om aan de 70 kilometer te komen, plakken we op het einde nog de Poolse dreef er aan. Niet zonder discussie want het Munnikenhof gaat dicht en “wanneer was dat ook weer?”; we gokken het er op en terecht, want de weg gaat morgen pas dicht, zeggen de borden. Dus volgende week moet je daar niet zijn.
We komen nu bij afslagen naar andere dorpen en dunt de groep hard uit. Er zijn er 2 uit Wagenberg, 3 uit den Hout en eentje uit Lage Zwaluwe. Dus dan nog maar 6 Mayse meese over. Maar daarvan maar 2 ras-echte… Flip en Johan van Helmond. De rest allochtonen…. Maar daar merk je bij het fietsen niks van.
Ad

WTC Made op facebook
WTC Made op Strava



